Atos 23

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mänitä teedywiindsøṉhajxy wyiinheeꞌppejtä jaꞌa Pábläm. Mänitä Pablo miänaaṉ̃:
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ miänaaṉ̃, mänitä hänaꞌc‑hajxy ñämaayyä coo jaꞌa Pablo hajxy yhapoꞌxǿꞌøgät, jaꞌa hänaꞌc‑hajxy hänajty jim̱ tänaabiä Pablo wyiinduum. Jaꞌa Ananías jaduhṉ mänaaṉ coo hajxy jaduhṉ jiatcǿꞌøwät. Møjhajpä Ananías hänajty jim̱ maa jaꞌa teedywiindsøṉhajxiän.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Mänitä Pablo jaꞌa Ananías ñämaayy:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Jaꞌa hänaꞌc‑hajxy hänajty jim̱ tänaabiä, mänitä Pablo hajxy ñämaayy:
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Mänitä Pablo yhadsooyy:
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Mänitä Pablo jaduhṉ yhijxy coo hänaꞌc‑hajxy hänajty mejtstuꞌu tøø yhamugøꞌøy, møødä saduceoshajxy, møødä fariseoshajxy. Mänitä Pablo møc quiapxy:
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ miänaaṉ̃, mänitä fariseoshajxy tiägøøyy yajcapxiøøbiä møødä saduceoshajxy. Cabä miädiaꞌagyhajxy hänajty ñibiaadyii.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Hix̱, jaduhṉä fariseoshajxy hänajty miäbøcy cooc jaꞌa hoꞌoguiäyaꞌayhajxy jiujypiøjtägatsaꞌañ. Jaduhṉ hajxy hänajty miäbøjpä cooc jaꞌa Dios jaꞌa mioonsä jim̱ miøødä tsajpootyp, møød cooc jaꞌa nhaaṉ̃ämähájtämhajxy quiaꞌa hóꞌcäm. Pero cabä saduceoshajxy hänajty miäbøcy nebiä fariseoshajxy hänajty miäbøquiän.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Tehṉgajnä hajxy hänajty miaas nämayøꞌøy haamhajpä. Tehṉgajnä hajxy hänajty yham̱bøcy. Mänitä fariseoshajxy näjeꞌe tiänaayyøꞌcy, jaꞌa hajxy hänajty yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän. Mänit hajxy miänaaṉ:
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Maas hanax̱iä hajxy hänajty yham̱bøcy. Tsähgøøbiä soldado‑wiindsǿṉ hänajty coo jaꞌa Pablo hänajty yaghoꞌogaꞌañii. Mänitä soldado‑wiindsøṉä soldado miøjyaax̱y coo jaꞌa soldado jaꞌa Pablo hajxy jiiby wyitstsóonät, møød coo hajxy jim̱ yajnǿcxät maa jaꞌa cuartelän.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Mänitcoodsä Jesús jiiby ñäguehx̱tøøꞌxy maa jaꞌa Pablo wyiinduumän. Mänitä Jesús jaꞌa Pablo ñämaayy: “Caꞌa mdsähgøꞌøy. Nébyhøch miic̈h yaa tøø xmiädiaꞌaguiän Jerusalén, jaanä jadúhṉhøch miic̈h jim̱ nøcxy xmiädiaꞌagáaṉgumbä Roma.”
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Cujaboomä judíoshajxy näjeꞌe hoy quiojyquiapxyhaty coo jaꞌa Pablo hajxy yaghóꞌogät. Mänit hajxy ñiñämaayyä:
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Näjuxychäguiꞌxnax̱y hajxy hänajty jeꞌeduhṉ, jaꞌa hajxy hänajty jaduhṉ tøø quiojyquiapxyhátiäbä.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Mänit hajxy hoy ñägapxy maa jaꞌa majtøjc‑hajxiän:
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Hoorä, mijts, nøcxä soldado‑wiindsǿṉ hajxy jaduhṉ nämaꞌaw coo weenä Pablo yaa yajmec̈hii mijts mwiinduum. Jaduhṉ hajxy mwiinhǿønät coo tyijy jaꞌa Pablo hajxy mjaac tehm̱ miäyajtøwaꞌañ. Cahnä Pablo hänajty yaa quioody maa mijts mwiinduumän, jim̱ højts nyaghóꞌogät tuꞌhaam ―nøm̱ä teedywiindsøṉhajxy ñämaayyä.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Mänitä Pablo chojmajc jaduhṉ miädoyhajty coogä Pablo hänajty yaghoꞌogaꞌañii. Mänitä Pablo hoy yhawáaṉäxä maa hänajty chum̱iän.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Mänitä Pablo jaꞌa capitán tuꞌug miøjyaax̱y. Mänit ñämaayy:
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Mänitä Pablo chojmajc wioonǿcxäxä maa jaꞌa soldado‑wiindsøṉän. Mänitä capitán jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ ñämaayy:
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Mänitä Pablo chojmajc wiingtuum wyitsnǿcxäxä. Mänitä soldado‑wiindsǿṉ miänaaṉ̃:
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Mänitä Pablo chojmajc yhadsooyy:
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Caj miic̈h jaduhṉ mmäbǿgät. Näjuxychäguiꞌxnax̱iä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ tøø quiojyquiapxyhaty coo jaꞌa Pablo hajxy yaghóꞌogät tuꞌhaamnøcxpä. Cábäc hajxy jaduhṉ ñäꞌägä cayaꞌañ ñäꞌägä huꞌugaꞌañ. Høxtä coogä Pablo hajxy yaghóꞌogät, mänítäc hajxy quiayaꞌañ yhuꞌugaꞌaññä. Míic̈häc hajxy xyhuuc jaac hahijxp cooc miic̈h jaduhṉ mmänáꞌanät pø mgudiunaam̱by jaduhṉ ―nøm̱ä soldado‑wiindsǿṉ ñämaayyä.
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Mänitä Pablo chojmajc ñämáayyäxä coo quiaꞌa nägápxät wiingtuum waam̱baty hänajty jaduhṉ tøø miädiaꞌagy. Mänitä soldado‑wiindsǿṉ jaduhṉ miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo chojmajc wyiimbíjnät.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 — ausente —
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 — ausente —
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Mänitä soldado‑wiindsøṉä nocy yhädiuuṉ̃. Jaꞌa gobernador Félix hänajty yajnäguexaam̱by. Jaduhṉ soldado‑wiindsǿṉ quiujahy:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Høøc̈h hädaa nocy nhädiuum̱by, høøc̈h Claudio Lisias. Wiindsǿṉ Félix, miic̈h jaduhṉ cham̱ nyajpooꞌxyp.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Hädaa jäyáꞌayhøch miic̈h nyajnäguejxyp. Pablo jaduhṉ xiøhaty. Häxøøyy maax̱tøjquiä Pablo yaa miajtsä Jerusalén. Jaꞌa judíoshajxy jaduhṉ mämajts. Yaghoꞌogáaṉäbä Pablo hänajty. Pero cooc̈h jaduhṉ nmädoyhajty coo jaꞌa Pablo cuhdujt jaduhṉ miøødä nebiä Rómabä jäyaꞌayhajxy miøødän, mänítøc̈hä soldado jaꞌa Pablo hoy nmøødyajnähwaꞌac̈h.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Jeꞌec̈h hänajty nmädow̱aam̱by tiiguiøxpä Pablo hänajty coo tøø miac̈hii, páadyhøch jiiby nmøødhädaacy maa jaꞌa judíos jaꞌa junta hajxy hänajty yagjadyiijän.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Mänítøch nmädooyy coogä Pablo tii pojpä tii cädieey quiaꞌa møødä. Jeꞌeduhṉ yajcumadsøøyyä coo jaꞌa judíos jaꞌa quiuhdujthajxy wyiingjatiä. Páadyhøch jaduhṉ ngaꞌa mänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo yaghoꞌogǿøjät, ni coo chumǿøjät.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Cooc̈h jaduhṉ nmädoyhajty coo jaꞌa judíoshajxy hänajty näjeꞌe tøø quiojyquiapxyhaty coo jaꞌa Pablo hajxy hänajty yaghoꞌogaꞌañ, mänítøch jaduhṉ nwiinmaayy cooc̈h miic̈h jaduhṉ nyajnäguéxät. Jaꞌa hänaꞌcä Pablo hajxy ja wiꞌi yaghoꞌogaam̱bä, tøøc̈h nnämaꞌay coo jaꞌa Pablo jim̱ nøcxy ñäxøꞌøwøꞌøyii miic̈h mwiinduum.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Mänitä soldadohajxy jiaanc̈h cudiuuṉ̃ nebiä wyiindsǿṉ hajxy hänajty tøø ñämaꞌayiijän. Mänitä Pablo hajxy jim̱ coods yajnøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Antípatris.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Cujaboomä soldadohajxy wyiimbijty, jaꞌa hajxy hänajty tøø ñøcxy tecy‑yoꞌoyhaam. Jaꞌa hajxy hänajty cuaañähgøxpä, jeꞌedsä Pablo hajxy jaac møødnøcxnä.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Mänit hajxy jim̱ quiooꞌty Cesarea. Mänitä Pablo jaꞌa Félix hoy yajcøꞌødägøꞌøyii møødä nocy, jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ hänajty tøø quiéx̱iäbä.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Mänitä Félix jaꞌa nocy quiapxy. Mänitä Félix jaꞌa Pablo miäyajtøøyy maa jeꞌe chooñ. Mänitä Pablo yhadsooyy coo hänajty jim̱ chooñ Cilicianaaxooty.
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Coo jaꞌa Félix jaduhṉ miädooyy, mänitä Pablo ñämaayy:
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.