Atos 23
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARIB
1 Mänitä teedywiindsøṉhajxy wyiinheeꞌppejtä jaꞌa Pábläm. Mänitä Pablo miänaaṉ̃:
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ miänaaṉ̃, mänitä hänaꞌc‑hajxy ñämaayyä coo jaꞌa Pablo hajxy yhapoꞌxǿꞌøgät, jaꞌa hänaꞌc‑hajxy hänajty jim̱ tänaabiä Pablo wyiinduum. Jaꞌa Ananías jaduhṉ mänaaṉ coo hajxy jaduhṉ jiatcǿꞌøwät. Møjhajpä Ananías hänajty jim̱ maa jaꞌa teedywiindsøṉhajxiän.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Mänitä Pablo jaꞌa Ananías ñämaayy:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Jaꞌa hänaꞌc‑hajxy hänajty jim̱ tänaabiä, mänitä Pablo hajxy ñämaayy:
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Mänitä Pablo yhadsooyy:
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Mänitä Pablo jaduhṉ yhijxy coo hänaꞌc‑hajxy hänajty mejtstuꞌu tøø yhamugøꞌøy, møødä saduceoshajxy, møødä fariseoshajxy. Mänitä Pablo møc quiapxy:
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ miänaaṉ̃, mänitä fariseoshajxy tiägøøyy yajcapxiøøbiä møødä saduceoshajxy. Cabä miädiaꞌagyhajxy hänajty ñibiaadyii.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Hix̱, jaduhṉä fariseoshajxy hänajty miäbøcy cooc jaꞌa hoꞌoguiäyaꞌayhajxy jiujypiøjtägatsaꞌañ. Jaduhṉ hajxy hänajty miäbøjpä cooc jaꞌa Dios jaꞌa mioonsä jim̱ miøødä tsajpootyp, møød cooc jaꞌa nhaaṉ̃ämähájtämhajxy quiaꞌa hóꞌcäm. Pero cabä saduceoshajxy hänajty miäbøcy nebiä fariseoshajxy hänajty miäbøquiän.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Tehṉgajnä hajxy hänajty miaas nämayøꞌøy haamhajpä. Tehṉgajnä hajxy hänajty yham̱bøcy. Mänitä fariseoshajxy näjeꞌe tiänaayyøꞌcy, jaꞌa hajxy hänajty yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän. Mänit hajxy miänaaṉ:
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Maas hanax̱iä hajxy hänajty yham̱bøcy. Tsähgøøbiä soldado‑wiindsǿṉ hänajty coo jaꞌa Pablo hänajty yaghoꞌogaꞌañii. Mänitä soldado‑wiindsøṉä soldado miøjyaax̱y coo jaꞌa soldado jaꞌa Pablo hajxy jiiby wyitstsóonät, møød coo hajxy jim̱ yajnǿcxät maa jaꞌa cuartelän.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Mänitcoodsä Jesús jiiby ñäguehx̱tøøꞌxy maa jaꞌa Pablo wyiinduumän. Mänitä Jesús jaꞌa Pablo ñämaayy: “Caꞌa mdsähgøꞌøy. Nébyhøch miic̈h yaa tøø xmiädiaꞌaguiän Jerusalén, jaanä jadúhṉhøch miic̈h jim̱ nøcxy xmiädiaꞌagáaṉgumbä Roma.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Cujaboomä judíoshajxy näjeꞌe hoy quiojyquiapxyhaty coo jaꞌa Pablo hajxy yaghóꞌogät. Mänit hajxy ñiñämaayyä:
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Näjuxychäguiꞌxnax̱y hajxy hänajty jeꞌeduhṉ, jaꞌa hajxy hänajty jaduhṉ tøø quiojyquiapxyhátiäbä.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Mänit hajxy hoy ñägapxy maa jaꞌa majtøjc‑hajxiän:
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Hoorä, mijts, nøcxä soldado‑wiindsǿṉ hajxy jaduhṉ nämaꞌaw coo weenä Pablo yaa yajmec̈hii mijts mwiinduum. Jaduhṉ hajxy mwiinhǿønät coo tyijy jaꞌa Pablo hajxy mjaac tehm̱ miäyajtøwaꞌañ. Cahnä Pablo hänajty yaa quioody maa mijts mwiinduumän, jim̱ højts nyaghóꞌogät tuꞌhaam ―nøm̱ä teedywiindsøṉhajxy ñämaayyä.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Mänitä Pablo chojmajc jaduhṉ miädoyhajty coogä Pablo hänajty yaghoꞌogaꞌañii. Mänitä Pablo hoy yhawáaṉäxä maa hänajty chum̱iän.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Mänitä Pablo jaꞌa capitán tuꞌug miøjyaax̱y. Mänit ñämaayy:
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Mänitä Pablo chojmajc wioonǿcxäxä maa jaꞌa soldado‑wiindsøṉän. Mänitä capitán jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ ñämaayy:
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Mänitä Pablo chojmajc wiingtuum wyitsnǿcxäxä. Mänitä soldado‑wiindsǿṉ miänaaṉ̃:
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Mänitä Pablo chojmajc yhadsooyy:
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Caj miic̈h jaduhṉ mmäbǿgät. Näjuxychäguiꞌxnax̱iä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ tøø quiojyquiapxyhaty coo jaꞌa Pablo hajxy yaghóꞌogät tuꞌhaamnøcxpä. Cábäc hajxy jaduhṉ ñäꞌägä cayaꞌañ ñäꞌägä huꞌugaꞌañ. Høxtä coogä Pablo hajxy yaghóꞌogät, mänítäc hajxy quiayaꞌañ yhuꞌugaꞌaññä. Míic̈häc hajxy xyhuuc jaac hahijxp cooc miic̈h jaduhṉ mmänáꞌanät pø mgudiunaam̱by jaduhṉ ―nøm̱ä soldado‑wiindsǿṉ ñämaayyä.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Mänitä Pablo chojmajc ñämáayyäxä coo quiaꞌa nägápxät wiingtuum waam̱baty hänajty jaduhṉ tøø miädiaꞌagy. Mänitä soldado‑wiindsǿṉ jaduhṉ miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo chojmajc wyiimbíjnät.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 — ausente —
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 — ausente —
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Mänitä soldado‑wiindsøṉä nocy yhädiuuṉ̃. Jaꞌa gobernador Félix hänajty yajnäguexaam̱by. Jaduhṉ soldado‑wiindsǿṉ quiujahy:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Høøc̈h hädaa nocy nhädiuum̱by, høøc̈h Claudio Lisias. Wiindsǿṉ Félix, miic̈h jaduhṉ cham̱ nyajpooꞌxyp.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Hädaa jäyáꞌayhøch miic̈h nyajnäguejxyp. Pablo jaduhṉ xiøhaty. Häxøøyy maax̱tøjquiä Pablo yaa miajtsä Jerusalén. Jaꞌa judíoshajxy jaduhṉ mämajts. Yaghoꞌogáaṉäbä Pablo hänajty. Pero cooc̈h jaduhṉ nmädoyhajty coo jaꞌa Pablo cuhdujt jaduhṉ miøødä nebiä Rómabä jäyaꞌayhajxy miøødän, mänítøc̈hä soldado jaꞌa Pablo hoy nmøødyajnähwaꞌac̈h.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Jeꞌec̈h hänajty nmädow̱aam̱by tiiguiøxpä Pablo hänajty coo tøø miac̈hii, páadyhøch jiiby nmøødhädaacy maa jaꞌa judíos jaꞌa junta hajxy hänajty yagjadyiijän.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Mänítøch nmädooyy coogä Pablo tii pojpä tii cädieey quiaꞌa møødä. Jeꞌeduhṉ yajcumadsøøyyä coo jaꞌa judíos jaꞌa quiuhdujthajxy wyiingjatiä. Páadyhøch jaduhṉ ngaꞌa mänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo yaghoꞌogǿøjät, ni coo chumǿøjät.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Cooc̈h jaduhṉ nmädoyhajty coo jaꞌa judíoshajxy hänajty näjeꞌe tøø quiojyquiapxyhaty coo jaꞌa Pablo hajxy hänajty yaghoꞌogaꞌañ, mänítøch jaduhṉ nwiinmaayy cooc̈h miic̈h jaduhṉ nyajnäguéxät. Jaꞌa hänaꞌcä Pablo hajxy ja wiꞌi yaghoꞌogaam̱bä, tøøc̈h nnämaꞌay coo jaꞌa Pablo jim̱ nøcxy ñäxøꞌøwøꞌøyii miic̈h mwiinduum.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Mänitä soldadohajxy jiaanc̈h cudiuuṉ̃ nebiä wyiindsǿṉ hajxy hänajty tøø ñämaꞌayiijän. Mänitä Pablo hajxy jim̱ coods yajnøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Antípatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Cujaboomä soldadohajxy wyiimbijty, jaꞌa hajxy hänajty tøø ñøcxy tecy‑yoꞌoyhaam. Jaꞌa hajxy hänajty cuaañähgøxpä, jeꞌedsä Pablo hajxy jaac møødnøcxnä.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Mänit hajxy jim̱ quiooꞌty Cesarea. Mänitä Pablo jaꞌa Félix hoy yajcøꞌødägøꞌøyii møødä nocy, jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ hänajty tøø quiéx̱iäbä.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Mänitä Félix jaꞌa nocy quiapxy. Mänitä Félix jaꞌa Pablo miäyajtøøyy maa jeꞌe chooñ. Mänitä Pablo yhadsooyy coo hänajty jim̱ chooñ Cilicianaaxooty.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Coo jaꞌa Félix jaduhṉ miädooyy, mänitä Pablo ñämaayy:
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.