Atos 18
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NVT
1 Mänitä Pablo jim̱ chohṉ̃ Atenas. Mänit wiingtuum ñøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Corinto.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Jim̱ä Pablo jaꞌa judío tuꞌug miøødnibiaatä. Jueꞌe jaꞌa judío hänajty xiøhaty Aquila. Jim̱ hänajty chooñ maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Ponto. Jueꞌe tioꞌoxiøjc hänajty xiøhaty Priscila. Naam̱ mech hajxy hänajty jim̱ Corinto. Jim̱ hajxy hänajty tøø chohṉdaꞌagy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Italia. Paady hajxy jim̱ chohṉ̃ Italia, jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa gobiernä Claudio hänajty tøø yhaneꞌemy coo jaꞌa judíoshajxy jim̱ quiøx̱y tsóonät Roma. Mänitä Pablo jim̱ ñøcxy cuhijxpä maa jaꞌa Aquilahajxy hänajty yhahäñaꞌayän.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Jueꞌe Aquilahajxy hänajty tiuuṉghajpy, loondøy hajxy hänajty yhädiuum̱by. Y jaꞌa Pablo, jaanä jaduhṉ hänajty tiuuṉgmǿødäbä. Paadiä Aquila jaꞌa Pablo ñämaayy coo jaꞌa Pablo jim̱ miøødtúnät. Mänitä Pablo jim̱ miähmøøñä.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Wiinduꞌugäsábado jaꞌa Pablo hänajty jim̱ ñøcxy maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän. Jiibiä Pablo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty yajwiingapxøꞌøy jaꞌa Jesucristocøxpä, weenä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ miäbøcy, møødä judíoshajxy, møødä caꞌa judíoshajxypä.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Mänitä Silashajxy jim̱ miejch Corinto møødä Timoteo. Macedonia hajxy hänajty tøø chohṉdaꞌagy. Mänitä Pablo jaduhṉ wyiinmaayy coo tuꞌtuꞌuyyä hänajty tiunaaṉnä, coo jaꞌa Diosmädiaꞌagyhajtiä hänajty miäwäditaaṉnä. Mänitä Pablo jaꞌa judíos tiägøøyy yajmøødmädiaacpä coogä Jesús hänajty jaꞌa Mesías, jaꞌa Dios hänajty jecy tøø yajnähdíjjiäbä coo hänajty quiexaꞌañ yajnähwaatspä.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Mänitä judíoshajxy jiootmaꞌty. Mänit hajxy miänaaṉ̃ cooc tyijy jaꞌa Pablo hänajty yhøhṉdaꞌagy. Mänitä Pablo jaꞌa wyit wyiinxijty. Jaduhṉä hijxtahṉd yejcy coo jaꞌa judíos wyiinmahñdyhajxy hänajty quiaꞌa hoyyä. Mänitä Pablo miänaaṉ̃:
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Mänitä Pablo chajtøjpädsøøm̱y. Mänit jim̱ ñøcxy maa jaꞌa craa Ticio Justo tiøjcän, jim̱ tsajtøjnähmøjc. Wyiingudsähgøøbiä Ticio Justo jaꞌa Dios hänajty, hoy hänajty jeꞌe quiaꞌa jagä judíosä.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug xiøhaty Crispo. Jueꞌe hänajty tiuum̱by tsajtøjwiindsǿṉ. Mänitä Crispo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy miäbøjcy nägøx̱iä, møødä yhuung møødä tioꞌoxy. Nämayyä jäyaꞌayä Diosmädiaꞌagy hajxy miäbøjpä, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tsänaabiä Corinto. Mänit hajxy hoy ñäbety.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Mänitä Pablo jaꞌa Jesucristo wyiinhijxy coods. Mänitä Jesucristo miänaaṉ̃:
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Høøc̈h miic̈h ngüeendähajpy. Caj miic̈h pøṉ nej xtiunaꞌañ. Hix̱, nämáyhøc̈hä jäyaꞌay jaꞌa ngapxy jaꞌa nmädiaꞌagy hajxy yaa xmiäbøjcä maa hädaa cajptän ―nøm̱ä Pablo ñämaayyä.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Tuꞌjomøjtä cupcä Pablo jim̱ yhijty Corinto. Jueꞌe jaꞌa Pablo hänajty jaduhṉ ñäꞌägädä tuuṉghajpy, jaꞌa Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxyiibä.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Pero coo jaꞌa craa Galión jim̱ tiägøøyy tuum̱bä gobernador maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Acaya, mänitä judíos jaꞌa Pablo hajxy tiägøøyy mädsibøøbiä. Mänit hajxy jim̱ yajnøcxy hagujc maa jaꞌa Galión hänajty tiuṉ̃än.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Mänitä judíos jaꞌa Galión hajxy ñämaayy:
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Coo jaꞌa Pablo hänajty yhadsowaꞌañ, mänitä Galión yaghadsowøøyy:
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Pero jaꞌa mhamdsoo cuhdujt hajxy jaduhṉ myajtsibøøby. Jaꞌa mhamdsoo mädiaꞌagy hajxy jaduhṉ myajcapxiøøby pøṉ jaduhṉ xøhajp jaꞌa Mesías. Hamdsoo mijts myajtødiägǿꞌøwät. Cábøch jaduhm̱bä nmädow̱aꞌañ ―nøm̱ä judíoshajxy yhojjä.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Mänitä Galión jaꞌa judíos yhøxquejxy maa jaꞌa hagujtøjcän.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug xiøhaty Sóstenes. Copc‑hajp hänajty jeꞌe maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän. Mänitä cuꞌugä Sóstenes hajxy miajch. Mänit hajxy jim̱ yajnøcxy hagujc. Mänit hajxy jim̱ quioxhoꞌcy. Pero cabä Galión jaduhṉ miøjpädaacy.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Y jaꞌa Pablo, maxiøø jeꞌe jim̱ jiaag hijty Corinto. Mänitä Pablo jaꞌa mäbøjpädøjc ñämaayy coo hänajty jim̱ choonaaṉnä. Jim̱ hänajty ñøcxaꞌañ Siria barcojooty näguipxy møødä Priscila møødä Aquila. Cahnä hajxy hänajty jim̱ biarcotägøꞌøy Cencrea, mänitä Pablo cuhdøøꞌx yajcuhmeꞌxy. Paady jaduhṉ yajcuhmeꞌxy coo jaꞌa Dios hänajty cøx̱iä wiinä tøø miäyujwaꞌañ. Mänitä Pablohajxy tiuꞌubøjnä barcojooty.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Mänit hajxy mejyhawiimb ñajxy. Mänit hajxy jim̱ miejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Efeso. Jim̱ä Pablohajxy ñibiuhyohdiúutänä møødä Priscila møødä Aquila. Mänitä Pablo jim̱ ñøcxy nidiuhm̱ maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän. Mänitä Pablo jaꞌa judíos tiägøøyy møødmädiaacpä.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Mänitä judíoshajxy jia mänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo jim̱ jejcy yhídät. Pero cabä Pablo jaduhṉ miänaaṉ̃.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Mänit miänaaṉ̃: “Nøcxáam̱bøch cham̱ Jerusalén xøøhajpä. Pero coo jaꞌa Dios jaduhṉ miänáꞌanät, mänítøch yaa nmiiṉdägátsät maa mijtsän.”
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Mänit jim̱ ñøcxy barcojooty maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Cesarea. Coo jim̱ miejch, mänit biarcopädsøøm̱y. Mänit ñøcxy Jerusalén. Coo jim̱ quiooꞌty, mänitä mäbøjpädøjc‑hajxy hoy quiuhixyii. Mänitä Pablo jim̱ ñøcxy Antioquía.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Maxiøø jim̱ yhijty. Mänit jim̱ tiuꞌubǿjcumbä. Mänit jim̱ ñøcxy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Galacia møød jim̱ Frigia. Majatiä Pablo hänajty wiädity, jim̱ä mäbøjpädøjc‑hajxy hänajty quiapxmøcpøgyii nebiä Diosmädiaꞌagy hajxy jaduhṉ hoy yajnǿcxät.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Mänitä judíos jim̱ tuꞌug miejch Efeso. Apolos hänajty xiøhaty. Jueꞌe hänajty chooñ Alejandría maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Egipto. Jøjwidsøꞌø hänajty quiapxy miädiaꞌagy. Caꞌxiä Diosmädiaꞌagy hänajty jiaanc̈h tehm̱ jiaty.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Tøø jaꞌa Diostuꞌu hänajty jaduhṉ hoy yhabøcy. Hamuumduꞌjoot hänajty yajnähixøꞌøy jaꞌa Jesúscøxpä, neby hänajty tøø jiaty tøø yhabetiän. Ñajuøøbiä Apolos hänajty jaduhṉ coo jaꞌa Juan hänajty tøø miäyajnäbety. Pero cahnä Apolos hänajty miädoyhatyñä coo jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy hänajty ñäbejnä jaꞌa Jesucristocøxpä.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Mänitä Apolos jim̱ ñøcxy maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän. Mänitä Apolos jaꞌa Diosmädiaꞌagy tiägøøyy yajwiingapx yajwiinmädiaagøøbiä. Møcjoot hänajty miøød. Jim̱ä Priscilahajxy hänajty yhamädoow̱hity tsajtøgooty møødä Aquila. Coo jaꞌa Apolos jaduhṉ miädiaacpädøøyy, mänitä Priscila jaꞌa Apolos hajxy hawiing wioonøcxy. Mänitä Apolos hajxy caꞌxy yajmøødmädiaacy nebiä Apolos jaꞌa Diosmädiaꞌagy jaduhṉ maas hoy yajnǿcxät.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Mänitä Apolos miänaaṉ̃ coo hänajty jim̱ ñøcxaꞌañ Acaya. Mänitä mäbøjpädøjc‑hajxy jaduhṉ piamänaaṉ̃ coo jaꞌa Apolos jim̱ ñǿcxät. Mänitä mäbøjpädøjc nocy hajxy yhädiuuṉ̃ coo jaꞌa Apolos jim̱ piuhbedǿøjät Acaya. Jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy hänajty jim̱ hijpä Acaya, jeꞌedsä Apolos hajxy puhbédäp. Mänitä Apolos jim̱ chohṉ̃ Efeso. Mänit jim̱ ñøcxy Acaya. Coo jim̱ miejch, mänitä mäbøjpädøjcä Apolos hajxy piuhbejty nägøꞌø nädecypiä. Paady hajxy hänajty tøø miäbøcy jaꞌa Jesucristocøxpä, jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa Dios hojioot jiaanc̈h tehm̱ miøødä.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Majatiä Apolos jaꞌa judíos jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty miøødyajcapxiøꞌøy cuꞌughagujc, cabä judíoshajxy hänajty yajmäjädaꞌagyii. Jaduhṉä Apolos yajnähixøꞌøy coogä Jesús hänajty jeꞌe Miesíasä, jaꞌa Dios hänajty jecy tøø yajnähdíjjiäbä coo hänajty yaa quiexaꞌañ hädaa yaabä naax̱wiin. Jaduhṉä Apolos hänajty yajnähixøøbiä coo jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän coo jaꞌa Dios jaduhṉ jecy tøø miänaꞌañ coogä Mesías hänajty yaa quiexaꞌañ.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.