Atos 16
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs VC
1 Mänitä Pablohajxy jim̱ ñøcxy Derbe. Coo hajxy jim̱ tiuꞌubǿjcumbä, mänit hajxy jim̱ ñǿcxcumbä Listra. Jim̱ä craa hajxy tuꞌug hoy piaady. Timoteo jaꞌa craa hänajty xiøhaty. Miäbøjpiä Timoteo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty. Jaꞌa Timoteo jaꞌa tiajjä, judía hänajty jeꞌe. Jaanä miäbøjpiä Diosmädiaꞌagy hänajty jeꞌebä. Jaꞌa Timoteo jaꞌa tieediä, caꞌa hänajty jeꞌe jiudíosä.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Quiumaabiä mäbøjpädøjcä Timoteo hajxy hänajty, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tsänaabiä Listra møød jim̱ Iconio.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Mänitä Pablo jaꞌa Timoteo ñämaayy coo hänajty miøødwäditaꞌañ. Pero cahnä Timoteo hänajty yajcircuncidarhaty. Mänitä Pablo jaꞌa Timoteo yajcircuncidarhajtä, jaduhṉä judíoshajxy jaduhṉ quiaꞌa jootmáꞌadät. Hix̱, ñajuøøbiä judíoshajxy hänajty nägøx̱iä coo jaꞌa Timoteo hänajty quiaꞌa yajcircuncidarhatyñä. Coo jaꞌa Timoteo jaꞌa tieedy hänajty quiaꞌa judíosä, paadiä Timoteo hänajty quiaꞌa yajcircuncidarhatyñä.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Mänitä Pablohajxy tiägøøyy wädijpä cajpt‑cajpt møødä Silas møødä Timoteo. Majaty hajxy hänajty wiädity, jim̱ä mäbøjpädøjc hajxy hänajty yajmädoyhaty waam̱batiä Dioswiinguex̱ypähajxy hänajty tøø yhaneꞌemiän, møødä tsajtøjc‑wiindsøṉhajxy, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ hijpä Jerusalén.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Jaanä jaduhṉä Pablo jaꞌa mäbøjpädøjc hajxy hänajty quiapxmøcpøjpä wiinduhm̱yhagajpt, paadiä mäbøjpädøjcä Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty hoy jiaac tehm̱ miäbøcy. Møød hajxy hänajty jiaac tehm̱ miayøꞌøy jabom̱‑jabom̱.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Pero cabä Pablo cuhdujt hajxy choj mooyyä jaꞌa Dioshespíritäm coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy jim̱ nøcxy yajwaꞌxy Asia. Paady hajxy jim̱ jiaac wädijty Frigia møød jim̱ Galacia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Mänit hajxy jim̱ miejch maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Misia. Mänit hajxy jia mänaaṉ̃ coo hajxy jim̱ ñǿcxät maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Bitinia. Pero cabä Jesús yhEspíritu jaduhṉ miänaaṉ̃ coo hajxy jim̱ ñǿcxät.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Coo hajxy jim̱ ñaxøøyy Misia, mänit hajxy jim̱ miejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Mänitcoodsä Pablo jäyaꞌay tuꞌug wyiinhijxy. Jim̱ hänajty chooñ maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Macedonia. Tänaaby hänajty jaduhṉ. Mänitä Pablo ñämaayyä: “Huuc tuṉä mayhajt, jam̱ højtsä Diosmädiaꞌagy yajwiingapxǿøyyäc jim̱ Macedonia.” Jaduhṉä Pablo miänuuꞌxtaacä.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ wyiinhijxy, mänit højts jaduhṉ nwiinmaayy coo højts jim̱ njaanc̈h nǿcxät Macedonia. Jaduhṉ højts hänajty nwiinjuøꞌøy coo højtsä Dios hänajty tøø xwyiinguex̱y coo højtsä Diosmädiaꞌagy jim̱ nøcxy nyajwaꞌxy.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Mänit højts hoy nbarcotägøꞌøy. Mänit højts jim̱ ndsohṉ̃ Troas. Mänit højts nnøcxy mejyhawiimb maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Samotracia. Mejyhagujcä naax̱ jaduhṉ. Cujaboom højts jadähooc nbarcotägǿøguiumbä. Mänit højts njaac nøcxy mejyhawiimb maa jaꞌa cajpt hänajty jaduhṉ xiøhatiän Neápolis. Coo højts jim̱ nmejch mejyhawiimb, mänit højts nbarcopädsøøm̱nä.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Mänit højts nnǿcxcumbä maa jaꞌa cajpt hänajty jaduhṉ xiøhatiän Filipos, jim̱ Macedonia‑naax̱paꞌa. Jim̱ä Rómabä jäyaꞌayhajxy hänajty nämay chänaꞌay. Jim̱ højts jaduhṉ maxiøø nhijnä.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Coo jaꞌa pooꞌxxiøø yhabaaty, mänit højts jim̱ nnøcxy møjnøøbaꞌa, jim̱ cajptpaꞌa. Jim̱ä judíos jaꞌa Dios hajxy hänajty nax̱y piaꞌyaꞌaxy. Jim̱ä toꞌoxiøjc‑hajxy hänajty näjeꞌe tøø yhamugøꞌøy. Mänit højts jim̱ nhøxtaacy. Mänit højtsä jäyaꞌay ndägøøyy yajmøødmädiaacpä jaꞌa Diosmädiaꞌagy, jaꞌa hajxy hänajty tøø yhamugǿꞌøyäbä. Haagä toꞌoxiøjc hajxy hänajty jeꞌe.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Tuꞌjäyaꞌay hänajty xiøhaty Lidia. Jim̱ hänajty chooñ maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Tiatira. Hucywyit hänajty tiooꞌpy, jaꞌa hojiatypä. Wyiingudsähgøøbiä Lidia jaꞌa Dios hänajty. Mänitä Dios jaꞌa Lidia yajmäbøjcy waam̱batiä Pablo hänajty yajnähixøꞌøy.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Mänitä Lidiahajxy hoy ñäbety nägøx̱iä mäduhṉ̃tiä hajxy hänajty jim̱ yhity maa jaꞌa tiøjcän. Mänit højtsä Lidia xñämaayy:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Wiinghooc højts hänajty jim̱ nnøcxy maa jaꞌa Dios hajxy hänajty piaꞌyaꞌaxiän. Tuꞌhaamnøcxpä, jim̱ højtsä cäxyiihänaꞌc tuꞌug hoy nbaady. Cudoogøꞌøy hänajty jeꞌeduhṉ. Jaꞌa haxøøgpä hänajty miøød. Cuwiinmahñdy hänajty jeꞌeduhṉ. Cøx̱iä hänajty jaduhṉ ñajuøꞌøy tijaty hänajty jadáaṉäp tunáaṉäp. Majiatiä xädøꞌøñ hänajty ñämec̈hii coo hänajty jaduhṉ cøx̱iä ñajuøꞌøy. Coo xädøꞌøñ hänajty mioꞌoyii, cøx̱iä wyiindsǿṉ hänajty mioodiägach, mäduhṉ̃tiä hänajty quianarhaty.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Mänit højtsä cäxyiihänaꞌc xpiaduꞌubøjcy høx̱haam. Mänit tiägøøyy yaax̱pä jojpä:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Maxiøø højtsä quix̱y jaduhṉ xpiawädijty yáax̱äp wáaṉäp. Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ chíjpänä coo jaꞌa quix̱y jaduhṉ wyiꞌi yaꞌaxy, mänitä Pablo ñäwaꞌwiimbijty. Mänitä Pablo jaꞌa haxøøgpä yhøxquejxy:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Coo jaꞌa quix̱iä wyiindsøṉhajxy jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa quix̱y hänajty jaduhṉ tøø ñähwaꞌac̈hii, mänit hajxy jaduhṉ ñajuøøyy coo jaꞌa quix̱y hänajty jaduhṉ quiaꞌa canarhadaaṉnä, møød coo xädøꞌøñ hajxy hänajty quiaꞌa moꞌowáaṉänä. Mänitä Pablohajxy miajtsä møødä Silas. Mänit hajxy yajnøcxä hagujc.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Mänit hajxy jaduhṉ ñäxøꞌøwøøyyä:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Wiingcuhdujt højts xjia wiꞌi yajnähixøꞌøwáaṉäm. Cab hajxy hawiinmats nmäbǿjcämät, jeꞌeguiøxpä coo hajxy jim̱ ndsóhṉäm Roma ―nøm̱ä Pablohajxy ñänøøm̱ä.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Mänitä Pablohajxy ñäbädøꞌcä jaꞌa cúꞌugäm. Mänitä cuduuṉghajxy miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo jaꞌa wyithajxy yajtsíjjäxät, møød coo hajxy wiobhoꞌogǿøjät pax̱yhaam.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Coo jaꞌa Pablohajxy hänajty tøø wiobhoꞌogyii, mänit hajxy hoy chumyii. Mänitä tsum̱yjiäyaꞌagwieendähajpä yhanehm̱ä coo jaꞌa Pablohajxy hoy cwieendähadǿøjät.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Mänit hajxy hoy piädaꞌagyii hadsihx̱tuum jiiby pujxtøgooty. Puꞌuyhawaꞌadsootiä tiecyhajxy jaduhṉ yhameꞌmújcäxä.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Cuptsuhm̱dä hänajty jaduhṉ, jiibiä Pablo jaꞌa Dios hajxy hänajty piaꞌhøy piaꞌyaꞌaxy. Jiibiä miädsum̱yjiäyaꞌayhajxy hänajty jaduhṉ yhamädoow̱hity.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Mänitä hujx møc ñajxy. Høxtä tsäyuuyy jaꞌa pujxtøjc jaduhṉ. Cøjxä tøghaaw jaduhṉ yhawaꞌac̈h. Møødä cadena jaduhṉ cøjx pioty maa jaꞌa tsum̱yjiäyaꞌayhajxy hänajty jaduhṉ quiuxochän.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Coo jaꞌa tsum̱yjiäyaꞌagwieendähajpä miaꞌabiädøꞌcy, mänit jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa tøghagøꞌøw hänajty jaduhṉ tøø quiøx̱y hawaꞌac̈h. Mänit jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc tyijy jaꞌa tsum̱yjiäyaꞌayhajxy tøø quiøx̱y päyøꞌøgy. Mänitä espada jiuuꞌty. Niyaghoꞌogáaṉäp hänajty jaduhṉ hamdsoo jeꞌeguiøxpä coo hajxy cu piäyøꞌcy.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Mänitä Pablo yaax̱y:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Jaanc̈h tehm̱ chähgøøby hänajty jeꞌeduhṉ. Høxtä tsäyuuby hänajty jeꞌeduhṉ. Mänitä jøøn hoy quioṉ̃. Päyøꞌøguiä tiøjtägǿøguiumbä. Mänitä Pablohajxy hoy wyiinjijcädaꞌagyii møødä Silas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Mänit hajxy yhøxwoobädsøøm̱ä pujxtøgooty. Mänit hajxy miäyajtøøw̱ä:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Mänitä Pablohajxy yhadsooyy:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Mänitä tsum̱yjiäyaꞌagwieendähajpä jaꞌa Dioscapxy jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hoy yajwiingapxøꞌøyii mäduhṉ̃tiä hajxy hänajty jim̱ yhity maa jaꞌa jiøøn maa jaꞌa tiøjcän. Jaꞌa Pablohajxy jaduhṉ mäyajwiingapxøøyy.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Moṉ̃ñä hänajty jaduhṉ. Mänitä Pablohajxy hoy yajtsiꞌiyii møødä Silas majaty hajxy hänajty jaduhṉ tøø chaac̈høꞌøyän. Jaꞌa tsum̱yjiäyaꞌagwieendähajpä jaduhṉ mäyajtsiiw̱. Mänit hajxy nägøx̱iä hoy ñäbety mäduhṉ̃tiä hajxy hänajty jiiby yhity maa jaꞌa jiøøn maa jaꞌa tiøjcän.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Mänitä Pablohajxy jim̱ wioonøcxä maa jaꞌa craa tiøjcän. Mänit hajxy yajcaayy yaghuucä. Jaanc̈h tehm̱ xiooṉdaac jaꞌa craahajxy jaduhṉ jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa Dioscapxy jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty tøø miäbøcy.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Coo jiobøøyy, mänitä cuduuṉgä policía hajxy quiejxy maa jaꞌa pujxtøjcän. Mänitä policía jaꞌa tsum̱yjiäyaꞌagwieendähajpä hajxy hoy ñämaꞌay coo jaꞌa Pablohajxy ween yhøxmac̈hii møødä Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Mänitä Pablo hoy ñämaadiägachii:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Mänitä Pablo jaꞌa policía ñämaayy:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Mänitä cuduuṉghajxy hoy yhawáaṉäxä waam̱batiä Pablo hänajty tøø miänaꞌañ. Coo jaꞌa cuduuṉghajxy jaduhṉ miädooyy coogä Pablohajxy hänajty jim̱ xiønax̱y Roma, mänit hajxy chähgøøbiøjcy.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Mänitä Pablohajxy hoy ñämaꞌayii møødä Silas:
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Coo jaꞌa Pablohajxy piujxtøjpädsøøm̱y, mänit hajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa Lidia tiøjcän. Mänitä mäbøjpädøjc‑hajxy jim̱ yhamugøøyy. Mänit hajxy quiapxmøcpøjcä jaꞌa Pablo. Mänitä Pablohajxy jim̱ chohṉnä møødä Silas.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.