2 Coríntios 2
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARA
1 Mänáajøch jim̱ nhuug hoobiän maa mijtsän, mänítøch mijts nhojy jeꞌeguiøxpä coo hajxy hänajty hoy mgaꞌa tuṉ̃. Jootmayhájtäbøch jim̱ nwiimbijty. Hoorä, tøøc̈h nmädoyhájcombä coo hajxy hoy mgaꞌa túuṉgombä. Tøøc̈h nwiinmahñdyhaty cooc̈h jim̱ ngaꞌa tsoj nøcxtägatsaꞌañ maa mijtsän, coo mijts jim̱ nnäꞌä hojtägátsät.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Hix̱, coo mijts nhojtägátsät, mänítøch jadähooc njootmayhadaꞌañ. Pero chójpiøch njoot jaduhṉ coo hajxy hoy mdúnät. Jadúhṉhøch jootcujc nhídät.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 — ausente —
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 — ausente —
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Jaꞌa mijts mmäguꞌughajpä jaꞌa tøø quiädiéeyäbä, nägøx̱iä hajxy jaduhṉ tøø xñägädieeyǿøyyäm, caꞌa yhøøc̈hähajtiä nidiuhm̱. Pero cábøch nmänaꞌañ coo hanax̱iä tøø quiädieey. Hix̱, cábøch hanax̱iä nyajtsähdiunaꞌañ.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Hoorä, tøø jaꞌa mmäguꞌughajpähajxy chaac̈hpøcy. Tuꞌugwiinmahñdy hajxy mnibiaatä, paadiä mmäguꞌughajpä hajxy myajcumädooyy. Hoorä, tøø jaduhṉ chaac̈hpøjnä.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Hahixøøby hajxy jaduhṉ mmäméeꞌxnät. Jaduhṉ hoy jiootcugǿøguiumbät, y cab jaduhṉ hanax̱iä jiootmayhádät.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Coo hajxy jaduhṉ mmäméeꞌxnät, myajcøxøꞌøgaam̱by hajxy jaduhṉ coo hajxy mjaanc̈h tehm̱ chocy.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Paady mijts jayøbajt nnäjaayøøyy, nhijxmajts mijts jaduhṉ pø tøyhájthøch nmädiaꞌagy hajxy hänajty xmiäbøgaaṉä hamuumduꞌjoot.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Pønjaty mijts mmämeeꞌxyp, jaanä jadúhṉhøch nmämeeꞌxaam̱bä. Haa caꞌa, pø tøøc̈h hänaꞌc nmämeeꞌxy, páadyhøch tøø nmämeeꞌxy, jaduhṉ mijts jootcujc mhídät. Jesucrístøch jaduhṉ xyhijxp cooc̈h ngaꞌa høhṉdaꞌagy.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Coo hajxy jaduhṉ nnimiäméeꞌxämd, cabä møjcuꞌugong miäjädáꞌagät maa højtscøxphájtäm. Nnajuǿøyyäm hajxy coo jaꞌa møjcuꞌugong jiaanc̈h tehm̱ miäwiinhøøñ.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Cooc̈h jim̱ nmejch maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Troas Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä jaꞌa Jesucristocøxpä, nbáathøch hawaꞌadspä cooc̈h jim̱ ndägǿꞌøwät Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Pero cooc̈hä hermano Tito jim̱ ngaꞌa paaty maa jaꞌa hermanodøjc‑hajxiän, mänítøch ndägøøyy jootmayhajpä. Mänítøch nwiimbijnä. Mänítøch nnøcxy maa jaꞌa naax̱ jaduhṉ xiøhatiän Macedonia.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Dioscujúꞌuyäp jaꞌa Dios coo højts xpiuhbety, coo højts xyaghity tuꞌugmädiaꞌagy møødä Jesucristo. Jaduhṉ højts jaꞌa Dios xpiuhbety coo højts jaꞌa møjcuꞌugong ngaꞌa yajmäjädaꞌagy majaty højts jaꞌa Diosmädiaꞌagy nyajwaꞌxy jaꞌa Jesucristocøxpä. Homiädoonä jaꞌa jäyaꞌayhajxy miädoy nebiaty højts nyajwiingapxøꞌøy.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 — ausente —
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 — ausente —
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Højts mäbøcypiä njajpy jeꞌeguiøxpä coo højts jaꞌa Dios xwyiinguejxy. Hamuumduꞌjoot højts nduṉ̃ jeꞌeguiøxpä coo højts jaꞌa Jesucristo tuꞌugmädiaꞌagy nmøødhity. Xyhijxp højts jaꞌa Dios jaduhṉ coo højts hoy nduṉ̃. Jii hänaꞌc näjeꞌe, cab hajxy hoy tiuṉ̃. Jaꞌa Diosmädiaꞌagy tyijy hajxy yajwaꞌxyp. Pero yhamdsoo mädiaꞌagy hajxy wyiꞌi miädiaacypy, jeꞌeguiøxpä coo hajxy jia wiꞌi quiänaarhadaꞌañ. Højts, cab højts jaduhṉ nbahix̱y.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.