2 Coríntios 12
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs BKJ
1 Cab jaduhṉ yhahixøꞌøy cooc̈h nyajcumáyät. Pero nébiøch cham̱ nmädiaꞌagaꞌañän, jaduhṉ yajmädow̱aꞌañ nébiøch nyajcumayaꞌañän. Jeꞌec̈h cham̱ nmädiaꞌagaam̱by nebiátyhøc̈hä Jesucristo hijxtahṉd tøø xyajwiinhix̱iän.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Madiúꞌujøc̈hä hoy‑yagjuøøñäjatypä jim̱ nmädooyy tsajpootyp. Cábøc̈hä cuhdujt nmøødä cooc̈h nmädiaactägátsät.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Coo wiinghänaꞌc häxøpy jim̱ tøø yhoy tsajpootyp, mänítøch häxøpy nmøjpädaꞌagaꞌañ. Pero høøc̈h, cábøch hamdsoo nniguiumayaꞌañii. Jagóoyyøch nmädiaꞌagaꞌañ nebiátyhøc̈hä häyohn tøø nmänax̱y tøø nyajnax̱y.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Nmǿødhøc̈hä cuhdujt jaduhṉ cooc̈h nmädiáꞌagät nebiátyhøc̈hä Dios tøø nmøødtuṉ̃. Hix̱, tøyhájthøc̈hä Dios jaduhṉ tøø nmøødtuṉ̃. Cábøch nmädiaꞌagaꞌañ cooc̈h jim̱ nhooyy tsajpootyp, jeꞌeguiøxpä cooc̈hä njoot quiaꞌa tsocy cooc̈h pøṉ xmiøjpädáꞌagät. Cooc̈hä jäyaꞌayhajxy xyhíxät cooc̈h hoy njäyaꞌayhaty, cooc̈h hajxy xmiädów̱ät cooc̈h hoy ngapxy nmädiaꞌagy, mänítøch hajxy xquiumáyät.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Jaanc̈h tehm̱ yhoy‑yagjuøøñäjátyhøch jim̱ nwiinhijxy tsajpootyp. Pero cabä Dios jaꞌa jioot chocy cooc̈h nniguiumayǿøjät. Paadiä Dios miänaaṉ̃ cooc̈hä møjcuꞌugong jaꞌa tsaac̈hpä xyajpáadät, jadúhṉhøch hamdsoo ngaꞌa niguiumayǿøjät.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Tägøøghóoc‑høc̈hä Jesucristo nja mänuuꞌxtaacy cooc̈h cu xyajnähwaach.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Mänítøch xyhadsooyy: “Njaanc̈h tehm̱ chojpy njaanc̈h tehm̱ piaꞌhäyóobiøch miic̈h. Páadyhøch miic̈hä mdsaac̈hpä ngaꞌa yajnähwaꞌadsaꞌañ, nyajcähxøꞌøgáam̱biøch jaduhṉ coo miic̈h mduṉ̃ jaꞌa høøc̈hä nmäjaagøxpä”, nǿm̱høc̈hä Jesucristo xñämaayy. Xooṉdáacpøch jaduhṉ cooc̈hä ndsaac̈hpä xquiaꞌa yajnähwaꞌadsaaṉnä, jeꞌeguiøxpä cooc̈h tøø xñämaꞌay cóogøch xyajtunaꞌañ jaꞌa miäjaagøxpä.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Xooṉdáacpøch jaduhṉ cooc̈hä Jesucristo xyajtuṉ̃, hóyhøc̈hä tsaac̈hpä nja paady madiuꞌu. Náx̱yhøc̈hä hänaꞌc xyhäyoow̱hixy. Náx̱yhøch cøx̱iä wiinä nyajmaajiaty. Náx̱yhøc̈hä hänaꞌc xchaac̈htiuṉ̃ jaꞌa Diosmädiaꞌagyquiøxpä. Náx̱yhøc̈hä häyohn nmänax̱y nyajnax̱y. Pero cábøch nnäꞌägä møjpädaꞌagy cooc̈h jaduhṉ njaty nhabety. Hix̱, cooc̈h jaduhṉ njaty nhabety, cähxøꞌp jaduhṉ cooc̈h tii ngaꞌa tuṉ̃ jaꞌa nhamdsoo mäjaaháamhøch; jaꞌa Jesucristo miäjaaháamhøch jaduhṉ nduṉ̃.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Hoorä, hóyhøch tii ngaꞌa ja jadaꞌañ hamdsoo, nmaas jájpiøch høøc̈h quejee yøꞌø hänaꞌc‑hajxy, yøꞌø hajxy jaduhṉ niñänǿøm̱äbä cooc tyijy hajxy Dyioswiinguex̱iä. Cábäc tyijy pøṉ jaduhṉ jiaty nébiäc hajxy jiatiän. Y cooc̈h yøꞌø hänaꞌc‑hajxy jaduhṉ tøø xñähwaam̱bety, tiic̈h mijts jaduhṉ coo tøø xquiaꞌa nähgapxtuꞌudy. Cooc̈h mijts tøø xquiaꞌa nähgapxtuꞌudy, páadyhøch cham̱ hamdsoo nniñähgapxtuꞌudyii. Jaduhṉ weenjaty yajmädoy nebiä yajcumayaam̱bän.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Mänáajøch jim̱ nhitiän maa mijtsän, mäníthøc̈hä hijxtahṉd madiuꞌu nyajcähxøꞌcy hoy‑yagjuøøñäjatypä. Jaꞌa Diosmäjaaháamhøch jaduhṉ nyajcähxøꞌcy. Nyajcähxǿꞌc‑høch jaduhṉ cooc̈hä Dios jaduhṉ tøyhajt tøø xwyiinguex̱y. Meeꞌxtújpøch hänajty.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Jaanc̈h tehm̱ yhóyhøch nduṉ̃ hoy miädyii tsajtøgootiä. Jaanä jadúhṉhøch jim̱ hoy nduum̱bä maa mijtsä mdsajtøjcän. Pero jeꞌe mijts mgaꞌa hojiäwøøby cooc̈h mijtsä xädøꞌøñ tøø ngaꞌa mäyujwaꞌañ nébiøch wiingtuumjaty nyujwaꞌañän. Jaanc̈h tehm̱ wyiingä wiinmahñdy hajxy mmøødä. Pø tøøc̈h mijts nyagjootmaꞌady, høøc̈h hajxy huuc méeꞌxäc.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Metsc‑hóoc‑høch jim̱ tøø nhooñä maa mijtsän. Miädägøøghóocpøch cham̱ nnøcxáaṉgumbä. Cábøch mijts tii nmäyujwaꞌanaꞌañ. Cábøc̈hä njoot chocy coo hajxy tii xmióꞌowät. Jaduhṉ mijts ndsocy nebiä hamdsoo huungpän, paady mijts jaduhṉ nbuhbedaꞌañ. Pero cábøch nmänaꞌañ cooc̈h mijts xpiuhbejtägátsät xädøꞌøñhaam.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Tøøc̈hä njoot hamuumduꞌjoot nbädaꞌagy maa mijtsän coo mijts nbuhbédät hoy ñejpiä, hóyhøch cøx̱ypänejpiä cu nja jat cu nja habet maa mijtscøxpän. Njaanc̈h tehm̱ chojpy mijts jaduhṉ; pätiidä mijts jaduhṉ coo xquiaꞌa tsojtägach.
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Mänáajøch jim̱ nhoyyän maa mijtsän, cab mijtsä xädøꞌøñ nmäyujwaaṉ̃. Mnajuøøby hajxy jaduhṉ, tuhm̱ds. Pero näjeꞌe mijts jaduhṉ mmänaꞌañ cóogøch tyijy mijts tøø nwiinhøøñ
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 mänáajøchä nmäguꞌughajpähajxy jim̱ nguex̱iän maa mijtsän xädøꞌøñyajmujpä. Jadúhṉägäts tyijy mijts tøø nmämeec̈h. Pero cab jaduhṉ tiøyyä.
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Mänáajøc̈hä hermano Titohajxy jim̱ nguex̱iän maa mijtsän møødä mäguꞌughajpä tuꞌugpä, ni jeꞌe mijts xquiaꞌa mämeeꞌtspä. Hix̱, jaduhṉä hermano Tito howyiinmahñdy hajxy miǿødäbä nébiøch nmøødän. Hoguiuhdujt hajxy miǿødäbä nébiøch nmøødän.
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Jaduhṉ mijtsädaꞌa mmänaꞌañhaty cooc tyijy højts nja wiꞌi ñiñähgapxtuꞌudaꞌañii maa mijtscøxpän. Pero cab jaduhṉ tiøyyä. Jaꞌa Dios højts xyhijxp coo højts jaꞌa Jesucristo tuꞌugmädiaꞌagy nmøødhity. Mäguꞌughajpädøjc, paady højts mijts jaꞌa Diosmädiaꞌagy jaduhṉ nyajwiingapxøꞌøy, chojpy højtsä njoot jaduhṉ coo mijts hamuumduꞌjoot mjaac mäbǿgät.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Cooc̈h jim̱ nnøcxtägátsät maa mijtsän, mänítøch jootcujc nhídät pø hoy hajxy hänajty mwädity. Jaduhṉ hajxy jootcujc mhíjpät jaꞌa høøc̈hcøxpä. Pero pø cab hajxy hänajty hoy mwädity, jootmayhádäbøch jaduhṉ. Jaanä jaduhṉ mijts mjootmayhájpät. Jeꞌec̈h jaduhṉ cham̱ nnädaj nnämaaby. Jeꞌec̈h jaduhṉ nnänøøm̱by jaꞌa caꞌa howiädit, pø mnimiädsibǿøyyäp hajxy hänajty, pø cab hajxy hänajty myajniyajmädsogyii, pø mnimiäjootmáꞌtäp hajxy hänajty, pø mnimiädsiphájtäp hajxy hänajty, pø mniwyiingapxpéjtäp hajxy hänajty, pø mniñänǿøm̱äp hajxy hänajty cøx̱ypä waam̱b, pø mniguiumáayyäp hajxy hänajty, pø mdsipyagjájtäp hajxy hänajty.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Pø jaduhṉ hajxy hänajty mjaanc̈h jootcøꞌøy cooc̈h jim̱ nnøcxtägátsät maa mijtsän, wéhṉdøc̈hä Dios weenjaty xyajtsähdiúnät maa mijtscøxpän. Jeꞌec̈h cham̱ nnädaj nnämaaby. Nnäjootmayhádäbøch hajxy jeꞌe, pønjatiä yhaxøøgcuhdujt hajxy hänajty tøø quiaꞌa najtshixøꞌøy. Jeꞌec̈h jaduhṉ nnänøøm̱by coo wiingtoꞌoxiøjc hajxy piawädity tehṉgajnä.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.