Marcos 6
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs ARIB
1 Coo jaꞌa Jesúshajxy jim̱ chóhṉgumbä møødä jiamiøødhajxy, mänit hajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Nazaret. Jim̱ä Jesús hänajty ñäꞌägädä tsooñ.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Coo jaꞌa pooꞌxxiøø yhabaaty, mänitä Jesús jim̱ ñøcxy maa jaꞌa tsajtøjcän. Mänit tiägøøyy yajnähixøøbiä. Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy. Mänit hajxy tiägøøyy niñämáayyäbä: ―Maa yøꞌø craa mädiaꞌagy jaduhm̱bä tøø ñäꞌä maañ yhabøcy coo jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ jiaty jiaanc̈h tehm̱ ñajuøꞌøy, coo jaduhṉ hoy‑yagjuøøñäjaty yajcähxøꞌøgy. Haa caꞌa, højts nmägunaax̱hájtäm yøꞌøjä.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Jeꞌe yøꞌø, jaꞌa hijty tsejtspä pujxpä. Jaꞌa María yhuung yøꞌø. Hajchhájtäp yøꞌø, jaꞌa Santiago, møødä José, møødä Judas, møødä Simón. Yaa jaꞌa piuhdoꞌoxyhajxy chänaꞌay maa højts ngajptän. Coo jaꞌa Jesús hänajty jim̱ chooñ Nazaret, paady hänajty jim̱ quiaꞌa mämøjøꞌøy quiaꞌa mämayøꞌøyii.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ miädooyy, mänit miänaaṉ̃: ―Homiaajä jaꞌa Dioswiinguex̱ypähajxy wyiingudsähgøꞌøyii. Jagooyyä hajxy jim̱ quiaꞌa wiingudsähgøꞌøyii maa yhamdsoo cajpthajxiän, maa yhamdsoo tøjc‑hajxiän.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Coo jaꞌa Jesús hänajty jim̱ quiaꞌa mämøjøꞌøy quiaꞌa mämayøꞌøyii, paady hänajty jim̱ madiuꞌu hoy quiaꞌa yajcähxøꞌøgaꞌañ. Nämets nädägøøquiä paꞌamjäyaꞌayhajxy jim̱ ñäꞌä maañ yajpaꞌamnajxä cøꞌønähgapyhaam.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøbiä Jesús hänajty jaduhṉ coo jaꞌa miädiaꞌagy jim̱ quiaꞌa jøjpøgǿøyyäxä. Mänitä Jesús jaꞌa mädiaꞌagy jim̱ tiägøøyy yajwaꞌxpä mäduhṉjatiä cajpthuung wiingoṉbä.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød wyiinguejxy, jaꞌa hajxy hänajty nämajmetspä, coo hajxy wiädítät cajpt‑cajpt, coo jaꞌa paꞌamjäyaꞌay hajxy yajnähwáꞌadsät, jaꞌa hajxy hänajty møjcuꞌumøødpä. Nämetscjaty hajxy hänajty wiäditaꞌañ.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød jiaac nämaayy coo hajxy tii quiaꞌa mänǿcxät, ni tsajcaagy, ni morral, ni xädøꞌøñ. Jagooyyä yom̱ybiax̱y hajxy quiábät tuꞌuquiä.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Tuꞌtehṉ̃quiä cøꞌøg hajxy miänǿcxät møød tuꞌxojxyä wit.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Mänitä Jesús jiaac mänaaṉ̃: ―Coo hajxy jim̱ mmédsät homiädyii cajptä, jim̱ä tøjc hajxy tuꞌug myujwáꞌanät maa hajxy hänajty mmejtstaꞌagaꞌañän. Jim̱iä hajxy jaduhṉ mhídät. Cabä tøjc hajxy myajtägátsät.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Majaty mijtsä cuꞌugä mmädiaꞌagy hänajty xquiaꞌa jøjpøgøꞌøwaaṉä, mänitä mdecy hajxy mwiinxit mwiinwóbät, weenä naaxoc jaduhṉ quiøx̱y caꞌay. Jaduhṉä hijxtahṉd miähmǿꞌøwät coo jaꞌa cuꞌugä Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty tøø quiaꞌa jøjhadsowøꞌøy. Mänit hajxy jim̱ mdsóonät.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy tiuꞌubøjnä mädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä. Jaduhṉä cuꞌug hajxy hänajty yajwiingapxøꞌøy coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy piaduꞌubǿjnät, møød coo jaꞌa yhaxøøgwiinmahñdy hajxy ñajtshixǿøñät.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Mayyä jäyaꞌayhajxy hänajty yajnähwaꞌac̈hii, jaꞌa hajxy hänajty møjcuꞌumøødpä. Mayyä paꞌamjäyaꞌayhajxy hänajty yajmøcpøgyii coo hoṉ hajxy hänajty yajnähjaaxyii.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Jim̱ä Herodes hänajty guiobiernähaty maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Galilea. Mänitä Herodes miädoyhajty coo jaꞌa Jesús jaꞌa hoy‑yagjuøøñäjatypä hänajty yajcähxøꞌøgy. Mänitä Herodes miänaaṉ̃ cooc tyijy jaꞌa Juan mäyajnäbejpä tøø jiujypiøjtägach. Jaꞌa Juan, jeꞌe jaꞌa Herodes yhajodhajt cooc tyijy hänajty jeꞌe Jiesúsä; páadiägä hoy‑yagjuøøñäjatypä yajcähxøꞌøgy jaꞌa wyiinmahñdycøxpä, cooc tyijy hänajty tøø jiujypiøjtägach.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Wiingatiä jäyaꞌayhajxy hänajty miänaam̱bä. Näjeꞌe hajxy hänajty miänaꞌañ cooc tyijy Jesús hänajty jeꞌe yhElíasä. Näjeꞌe hajxy hänajty miänaam̱bä cooc tyijy jaꞌa Jesús hänajty wiädity nebiä jecyjiäyaꞌayhajxy hänajty tøø Dyiosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxiän jegyhajty.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Pero jaꞌa Herodes, tehṉgajnä jeꞌe hänajty miänaꞌañ cooc tyijy jeꞌe Jwiangä, jaꞌa hänajty tøø yajyoꞌpuxyíijäbä. Jeꞌeg tyijy jaduhṉ tøø jiujypiøjtägach.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Hix̱, haxøøgä Herodes hänajty jiäyaꞌayhaty; jaꞌa yhamdsoo puhyaꞌay tioꞌoxiøjc hänajty miøødtsänáayyäp. Felipe jaꞌa Herodes piuhyaꞌay hänajty xiøhaty. Herodías jaꞌa Felipe tioꞌoxiøjc hänajty xiøhajpä, jaꞌa Herodes hänajty miøødtsänaabiä. Mänitä Juan jaꞌa Herodes yhojy: “Cab jaduhṉ yhoyyä coo jaꞌa mhamdsoo puhyaꞌay tioꞌoxiøjc jaduhṉ mmøødtsänáayyät.” Coo jaꞌa Herodes jaduhṉ yhojjä, paadiä Juan yajmajtsä. Mänitä Juan chuum̱ä.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Cabä Herodías hänajty yhojwiøꞌøy coo jaꞌa Herodes jaduhṉ yhojjä, paadiä Herodías jaꞌa Juan hänajty jia wiꞌi yajyaghoꞌogaꞌañii.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Pero cabä Herodes hänajty jaduhṉ miänaꞌañ coo jaꞌa Juan yaghoꞌogǿøjät. Hix̱, wyiingudsähgøøbiä Herodes jaꞌa Juan hänajty. Ñajuøøbiä Herodes hänajty coo jaꞌa Juan hänajty jiaanc̈h tehm̱ yhoyhänaꞌcä. Jaanc̈h tehm̱ yhomiädoonä jaꞌa Herodes jaꞌa Juan miädiaꞌagy hänajty miädoow̱ä. Pero cabä Herodes hänajty ñajuøꞌøy neby jiatcǿꞌøwät.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Cabä Herodías wiinmahñdy hänajty ñäꞌägädä paady nebiä Juan yajyaghoꞌogǿøjät. Mänit yhabaaty coo jaꞌa Herodes xiøø hänajty jiadaꞌañii. Mänitä Herodes jaꞌa jiamiøødtøjc miøødcaayy miøødhuucy, møødä mioonsähajxy, møødä generalhajxy, møødä mäyøødøjc‑hajxy, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tsänaabiä Galilea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Jim̱ hajxy hänajty quiay yhuꞌugy, mänitä Herodías yhuung jiiby tiøjtägøøyy. Mänitä quix̱y tiägøøyy hejtspä pujpä. Jaanc̈h tehm̱ yajxóṉ yhejch piujty. Jaanc̈h tehm̱ xiooṉdaac jaꞌa Herodeshajxy jaduhṉ møødä wioybä wyichpä. Mänitä Herodes jaꞌa quix̱y ñämaayy: ―Tehm̱ tiøy nnämáꞌawät, høøc̈h yajmäyujwáaṉäc tii mdsogaam̱by, nmóꞌowäbøch miic̈h jeꞌe, hotyiijä, høxtä nmóꞌowäbøch miic̈h naax̱ cupc maac̈h yaa ngobiernähatiän. Paadiä Herodes jaduhṉ miänaaṉ̃, jaanc̈h tehm̱ xiooṉdaacp hänajty jaduhṉ coo jaꞌa quix̱y hänajty yajxóṉ yhech.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 — ausente —
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Mänitä quix̱y piädsøøm̱y. Mänitä tiaj hoy miäyajtøy tiig jaduhṉ yujwáꞌanäp. Mänitä Herodías wiinmahñdy piaaty nebiä Juan mäyajnäbejpä yajyaghoꞌogǿøjät. Mänitä yhuung ñämaayy coo jaꞌa Juan jaꞌa quiopc yujwáaṉäxät.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Mänitiä quix̱y jaꞌa Herodes hoy ñämaꞌay: ―Høøc̈hä Juan quiopc móoyyäc texyjooty.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Coo jaꞌa Herodes jaduhṉ ñämaayyä, mänit jiaanc̈h tehm̱ jiootmadiägøøyy. Mänit jaduhṉ ñähadsooyy. Hix̱, tøø hänajty jaduhṉ miänaꞌañ cooc hänajty hoy ñäꞌä tiijä yegaꞌañ. Hix̱, tøø jaꞌa wioybä wyichpä hänajty jaduhṉ yajmädoy.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Mänitä Herodes jaꞌa mioonsä jiiby quiejxy pujxtøgooty coo jaꞌa Juan nøcxy yoꞌpuxyii.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Mänit hoy jiaanc̈h yoꞌpuxyii. Mänitä quix̱y jaꞌa Juan quiopc hoy yajcøꞌødägøꞌøyii texyjooty. Mänitä tiaj hoy mioodiägach.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Coo jaꞌa Juan jiamiøødhajxy jaduhṉ miädoyhajty coo jaꞌa Juan hänajty tøø yaghoꞌogyii, mänitä Juan ñiꞌx hajxy hoy yajpädøꞌcä. Mänit hajxy hoy yajnaax̱tägøꞌøy.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Mänitä Jesús ñämejtstägajtsä jaꞌa jiamiøød, jaꞌa hajxy nämajmetspä. Cøjxä Jesús yhawáaṉäxä, nebiaty hajxy hänajty tøø miäbaꞌamyajnax̱y, møød waam̱baty hajxy hänajty tøø yajnähixøꞌøy.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Jaanc̈h tehm̱ miayyä Jesús jäyaꞌay hajxy hänajty ñämec̈hii. Wiimbijp hadøjpä majiäyaꞌayhajxy hänajty. Coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy may wyiꞌi miech, paadiä Jesúshajxy hänajty quiaꞌa näbaadǿøyyäxä mäduhnajtä hajxy quiay yhúꞌugät. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Jam̱ hajxy paquiä póoꞌxäm wiingtuum maa majiäyaꞌay hajxy xquiaꞌa paadáaṉäm.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Mänitä Jesúshajxy tiägøøyy barcojooty. Tsohṉ hajxy jim̱än. Mänit hajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa majiäyaꞌayhajxy hänajty quiaꞌa jadyhitiän.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Coo jaꞌa Jesúshajxy jaduhṉ yhijxtuꞌubøjcä, mänitä majiäyaꞌayhajxy wyiꞌi piaduꞌubøjpä. Ñajuøøby hajxy hänajty jaduhṉ maa jaꞌa Jesúshajxy hänajty ñøcxaꞌañ. Päyøꞌøguiä hajxy jaduhṉ ñäꞌägä nøcxy. Jawyiin hajxy jim̱ ñäꞌägä mejch maa jaꞌa Jesúshajxy hänajty ñøcxiän. Wiinduhm̱yguiajpt hajxy hänajty chooñ.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Coo jaꞌa Jesús jiiby piädsøøm̱y barcojooty, mänitä jäyaꞌay yaghixøøyy may. Mänit näxuuꞌtscapxy miøødhajty. Jaduhṉ yhijxy nej coo meeg wyiindsǿṉ caꞌa hijpän, coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty quiaꞌa yajnähixøꞌøyii. Mänitä Jesús madiuꞌu tiägøøyy yajnähixøøbiä.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tøø hänajty chuujøøñä. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød ñämejtsä. Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Jueꞌe jaduhṉ yaa, pactuum. Cabä cajpt yaa maa jaꞌa cuꞌug quiaayyøøc hajxy häyaa jiúyät. Tøø jaduhṉ hoyhoy jiaanc̈h tehm̱ chuujøꞌøy.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Nämaꞌaw yøꞌø cuꞌug, ween hajxy nøcxy quiayhøxtaꞌay maa jaꞌa cajpt yaa wiingoṉbän ―nøm̱ä Jesús ñämaayyä.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Tsøg hajxy näꞌägä yajcáayyäm højtshájtäm. Mänit hajxy yhadsóogumbä: ―Haa tii hajxy jaduhṉ nhuuc näꞌä yajcáayyämbäp. Cajx näꞌä caayyøøcpä näꞌä huucøøcpä. Nej, jaduhṉ miic̈h mmänaꞌañä coo højts tsajcaagy nøcxy njuy mejtsmägoꞌx denario ―nøm̱ä Jesús jiamiøød ñämáayyägumbä.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä: ―Huuc mäyajtøw̱ yøꞌø cuꞌug pøṉ caayyøøc møød. Pønjaty jaduhṉ møød, ween hajxy yajmucy. Coo hajxy hänajty tøø yajmujnä, mänitä Jesús ñämaayyä: ―Jagooyyä højts tsajcaagy mägoox̱yä tøø nbaady møødä hacx metsyä.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Mänitä Jesús miänaaṉ̃ coo jaꞌa cuꞌughajxy yhøxtáꞌagät necchooty tuꞌhagøøbiäjaty, nämägoꞌxhaam møød näjuxychäguiꞌxmajc‑haam. Mänit hajxy jaduhṉ jiaanc̈h yhøxtaacy.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 — ausente —
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Mänitä Jesús jaꞌa tsajcaagy mägoox̱pä quiooṉdsooyy møødä hacx metspä. Coo chajheeꞌpy, mänitä Dioscujúꞌuyäp yejcy jaꞌa tsajcaagy quiøxpä møødä hacx quiøxpä. Mänitä tsajcaagy tiägøøyy haguidøøbiä. Mänitä jiamiøød tiägøøyy moobiä jaꞌa tsajcaagy møødä hacx, ween hajxy jaduhṉ yajwaꞌxy maa jaꞌa cuꞌugän. Tehṉgajnä Jesús jaꞌa tsajcaagy hänajty yajwaꞌañguiojy møødä hacx. Jiaac tehm̱ yajmayøøby hänajty jaduhṉ.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Cuꞌuxiä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ quiaayy.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Hoyyä jäyaꞌayhajxy hänajty jaduhṉ jia mayyä, majmetscachä tsajcaagy quiunajxy møødä hacx. Jaꞌa Jesús jaduhṉ yajwaꞌañguioj. Nämägoox̱mil jaꞌa yaꞌadiøjc‑hajxy jaduhṉ quiaayy yhuucy.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 — ausente —
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Mänitiä Jesús jaꞌa jiamiøød ñämaayy coo hajxy tiägǿꞌøwät jiiby barcojooty, wéenäc hajxy jim̱ ñøcxǿꞌøgät mejyhawiimb maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Betsaida. Coogä Jesús jaꞌa majiäyaꞌay jaduhṉ ñähguéecnät, mänítäc hajxy jim̱ ñibiaadǿøjät.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Coo jaꞌa Jesús jaꞌa majiäyaꞌay ñähgueecy, mänit jim̱ ñøcxy tuṉgøxp Diospaꞌyaax̱pä.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Coo quioodsøøyy, jim̱ä Jesús hänajty tøø miähmøꞌøy mejypiaꞌa nidiuhm̱. Jaꞌa barco, jagooyyä hänajty mejyquiujc tøø ñäꞌä mahñ miech. Jaanc̈h tehm̱ miøcä barco hänajty jiøjcubojøꞌøyii. Tøø jaꞌa Jesús jiamiøødhajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ yhanuuꞌxøøñä coo jaꞌa barco hajxy hänajty jia wiꞌi quiaaby. Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ yhijxy coo hajxy hänajty tøø yhanuuꞌxøøñä, mänit yoꞌoyhaam tiuꞌubøjcy nøøwiing. Mobädajpä hänajty jiobøꞌøwaaṉnä, tøø jaꞌa Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty ñajtspaadøøñä. Wyiinnaxáaṉnäbä Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty jaduhṉ.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Coo jaꞌa Jesús yhijxä coo hänajty yoꞌoy nøøwiing, mänitä jiamiøødhajxy miänaaṉ̃ cooc tyijy hänajty jeꞌe yháañämä. Mänit hajxy møc chaac̈hyaax̱y.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Nägøx̱iä hajxy hänajty chähgøꞌøy coo jaꞌa Jesús hajxy jaduhṉ yhijxy coo hänajty yoꞌoy nøøwiing. Cab hajxy choj høxcajpy. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Møcä mjoot hajxy pädaꞌag; høøc̈h hädaa; caꞌac̈h hajxy xchähgøꞌøy.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Coo jaꞌa Jesús tiägøøyy barcojooty, mänitä poj miooṉ̃. Jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy jaꞌa Jesús jiamiøødhajxy jaduhṉ coo poj miooṉ̃.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Hoy hajxy hänajty tøø jia hix̱y coo jaꞌa Jesús jaꞌa tsajcaagy yajwaꞌañguiojy møødä hacx, cab hajxy hänajty ñajuøꞌøy coo jaꞌa Jesús møcmäjaa miøødä jaꞌa Dioscøxpä. Jaanc̈h tehm̱ quiuhxex̱ hajxy hänajty.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Coo jaꞌa Jesúshajxy jim̱ miejch mejyhawiimb maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Genesaret, mänitä barco hajxy jim̱ quiuxojch mejypiaꞌa.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Tuuṉä hajxy jaduhṉ ñäꞌä barcopädsøøm̱y, mänitiä Jesús yhøxcajpä jaꞌa cuꞌug.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Paquiä mädiaꞌagy jim̱ wiaꞌxy coo jaꞌa Jesús hänajty jim̱ tøø miech. Mänit tiägøøyy wädijpä cajpt‑cajpt. Mänitä paꞌamjäyaꞌayhajxy tiägøøyy cøømiéjtsäbä tsaajiooty maa jaꞌa Jesús hänajty wiäditiän. Jim̱ä paꞌamjäyaꞌayhajxy hänajty tøø ñajtscøyøꞌøyii møjtuꞌubaꞌa maa jaꞌa Jesús hänajty ñaxøꞌøwaꞌañän. Mänitä Jesús hajxy miänuuꞌxtaacy coo jaꞌa paꞌamjäyaꞌayhajxy yajpaꞌamnaxǿøjät. Pønjatiä Jesús wyitpaꞌa hänajty näꞌä nähdóoṉäxäp, tehm̱ ñajxpä piaꞌamhajxy hänajty mänitiä.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 — ausente —
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.