Marcos 15
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs VC
1 Coo jiobøøyy, mänitä teedywiindsøṉhajxy nägøx̱iä yhamugǿøguiumbä, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy, møødä hänaꞌc‑hajxy jiiby yajnähixøøbiä tsajtøgooty. Mänit hajxy quiojyquiapxytiuuṉ̃ nebiä Jesús hajxy hänajty tiunaꞌañ. Mänitä Jesús hajxy quiøꞌøxojch. Mänitä Pilato hajxy hoy yajcøꞌødägøꞌøy maa jeꞌe hänajty guiobiernähatiän.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Mänitä Pilato jaꞌa Jesús miäyajtøøyy: ―Nej, tøyhajt jaduhṉä coo miic̈hä judíoshajxy xguiobiernähatiä. Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Tøyhajt jaduhṉ.
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Madiuꞌu jaꞌa teedywiindsǿṉ jaꞌa Jesús hajxy hänajty jia wiꞌi ñäxøꞌøwøꞌøy. Pero cabä Jesús hänajty waam̱b ñäꞌägä hadsooyy.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Mänitä Pilato miänáaṉgumbä: ―Nej, caj mhadsowaꞌañä. Madiuꞌu miic̈h hajxy xjia wiꞌi ñäxøꞌøwøꞌøy ―nøm̱ä Jesús ñämaayyä.
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Pero cabä Jesús waam̱b ñäꞌägädä hadsooyy. Jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy jaꞌa Pilato jaduhṉ coo jaꞌa Jesús jaduhṉ quiaꞌa näꞌägädä hadsooyy.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Jaduhṉä Pilato hänajty jomøjt‑jomøjt quiuhdujthaty coo xøø hänajty jiadyii, mänitä tsum̱yjiäyaꞌay nax̱y tuꞌug yajpädsøm̱y, jaꞌa judíoshajxy hänajty yajnähdijpiä.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Jiibiä jäyaꞌayhajxy hänajty näjeꞌe chum̱yc̈hänaꞌay. Tsip hajxy hänajty tøø yagjadyii. Tøø hajxy hänajty miäjäyaꞌay‑yaghoꞌogy. Tuꞌugä tsum̱yjiäyaꞌay hänajty xiøhaty Barrabás.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Coo jaꞌa cuꞌughajxy jim̱ miejch maa jaꞌa Pilato wyiinduumän, mänitä Pilato hajxy jaduhṉ ñämaayy coo jaꞌa tsum̱yjiäyaꞌay tuꞌug yhøxmádsät.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Mänitä Pilato yhadsooyy: ―Nej, jaduhṉ hajxy mmänaꞌañä cooc̈hä Jesús nhøxmádsädä, jaꞌa tyijy hajxy mgobiernähajpiä.
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Paadiä Pilato jaduhṉ miänaaṉ̃, ñajuøøby hänajty jeꞌeduhṉ tiiguiøxpä jaꞌa Jesús coo yajcøꞌødägøøyyä jaꞌa teedywiindsǿṉ. Paadiä Jesús jaduhṉ yajcøꞌødägøøyyä jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa miädiaꞌagy hänajty quiaꞌa yajmädsójcäxä.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Mänitä teedywiindsǿṉ jaꞌa cuꞌug hajxy jiøjcapxøøyy coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miänáꞌanät coo jaꞌa Jesús ween quiaꞌa høxmac̈hii, weenä Barrabás ñäꞌägä høxmac̈hii. Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ jiaanc̈h mänaaṉ̃,
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 mänitä Pilato jaꞌa cuꞌug jadähooc miäyajtøøyy: ―Y yøꞌø Jesúsäts, jaꞌa tyijy hajxy mgobiernähajpiä, neby hajxy yøꞌø myajnähdijy nébiøch yøꞌø ndúnät.
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Mänitä cuꞌughajxy møc yaax̱y: ―Møjpahbet hajxy cruzcøxp.
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Mänitä Pilato miänáaṉgumbä: ―¡Pero tisän! Tii tøø quiädieey. Mänit hajxy maas møc yáax̱cumbä: ―Møjpahbet hajxy cruzcøxp.
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Mänitä Pilato jiaanc̈h mänaaṉ̃ coo jaꞌa Barrabás hajxy ween nøcxy yajpädsøm̱y pujxtøgooty. Hix̱, cabä Pilato jaꞌa cuꞌug hänajty yagjootmaꞌadaꞌañ. Mänitä Pilato miänaaṉ̃ coo jaꞌa Jesús wiobhoꞌogǿøjät. Mänit miänáaṉgumbä coo jaꞌa Jesús hajxy nøcxy cruzcøxp miøjpahbety.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Mänitä soldado jaꞌa Jesús hajxy yajnøcxy maa jaꞌa hagujcän. Mänitä soldado jaꞌa jiamiøød hajxy quiøx̱y møjyaax̱y.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Mänitä Jesús hucywyit yajnähtämoogøøyyä. Mänitä haptycorona yajcuhjenøøyyä.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Mänitä Jesús tiägøøyyä wiinyáax̱äbä: ―¡Viva jaꞌa Jesús, jaꞌa judíoshajxy jaduhṉ guiobiernähajpiä! ¡Viva! Jaduhṉä Jesús hänajty wyiinwooñii.
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Mänit hoyhoy wiojpä quiuhduum pax̱yhaam. Møød wyiingutsujøøyyä. Mänit wyiinjijcädaacä. Jaduhṉä soldadohajxy hänajty jiatcøꞌøy nebiä wyiingudsähgøøbiän.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Pero wyiinwohm̱biä Jesús hajxy hänajty jaduhṉ. Mänitä hucywyit hajxy yajtsijy. Mänitä yhamdsoo wit yajpøgǿøyyäxä. Mänit hajxy yajnøcxy maa hajxy hänajty miøjpahbedaꞌañän.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Mänitä jäyaꞌay hajxy tuꞌug jiøjcubaadøøyy. Camjooty hänajty tøø yhoy. Simón hänajty xiøhaty. Jim̱ hänajty chooñ Cirene. Jueꞌe yhuunghajxy hänajty xiøhaty Alejandro møødä Rufo. Jim̱ä Jesús cruz hänajty chøm̱ä. Mänitä Simón hadsip ñämaayyä coo jaꞌa Jesús ween piuhdsømøꞌøy. Mänitä Simón jaꞌa cruz jiaanc̈h tsømøꞌcy.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Mänitä Jesús yajmejtsä maa jaꞌa nähgaphuung hänajty xiøhatiän Gólgota. Jaduhṉä nähgaphuung hänajty quiähxøꞌøgy nebiä hoꞌogyjiäyaꞌaguiopcän, paady hajxy jaduhṉ yajxøbejty Gólgota.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Mänitä Jesús vino jia mooyyä. Mirra jaꞌa vino hajxy hänajty tøø yajmädemøꞌøy. Pero cabä Jesús jaduhṉ ñäꞌägä huucy.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Mänitä Jesús miøjpahbejtä cruzcøxp. Møjpetyxiøø hänajty jaduhṉ. Tøø jaꞌa Jesús jaꞌa wyit hänajty jadähooc yajtsíjjäxä. Mänitä soldado jaꞌa Jesús jaꞌa wyit hajxy tiägøøyy yajniguiuhäyǿꞌcäbä.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 — ausente —
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Mänit hajxy jim̱ yuugjahy cruzcopcuhduum tiiguiøxpä jaꞌa Jesús jaduhṉ coo miøjpahbejtä: “Hädaa jaꞌa judíoshajxy guiobiernähajpy”, nøm̱ hajxy jim̱ quiujahy.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Mänitä meeꞌtspähajxy nämetsc miøjpahbéjtäbä. Tuꞌjäyaꞌay miøjpahbejtä maa jaꞌa Jesús yhahooyhaampiän. Jatuꞌug miøjpahbéjtäbä maa jaꞌa Jesús yhanajtyhaampiän. Cujcä Jesús jaduhṉ hoy piädaꞌagyii.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Coo jaꞌa Jesús jaꞌa meeꞌtspä jaduhṉ näguipxy miøødhoꞌcy, jaduhṉä Diosmädiaꞌagy tiøjiajty maa jaduhṉ myiṉ̃än cujaay: “Haxøøghänaꞌc jaduhṉ pianänøøm̱ä.”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty jaduhṉ jim̱ naxøøbiä, høxtä yagjuøøby hajxy hänajty coo jaꞌa Jesús hajxy jim̱ yhijxy cruzcøxp. Møød hajxy hänajty wyiinwooñ: ―Jaꞌa, miic̈h mahñdy jaꞌa tsajtøjc mwiꞌi yagjidaam̱by, y cudägøøgxøøyyä mahñdy miic̈h jeꞌe mhädiuuṉdägátsät.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Pø tøy miic̈h møcmäjaa mjaanc̈h møødä, tiids miic̈h jim̱ coo mgaꞌa mänacy cruzcøxp. Jadúhṉäts mbäyǿꞌøgät ―nøm̱ä Jesús ñämaayyä.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Jaanä jaduhṉä teedywiindsøṉhajxy hänajty miäwiingapxpejpä, møødä hänaꞌc‑hajxy hänajty jim̱ yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän. Jaduhṉ hajxy hänajty ñiñämaꞌayii: ―Tøø yøꞌø wiinghänaꞌc may yajnähwaꞌac̈h, pero caj yøꞌø hamdsoo hoy yajniñähwaꞌadsaꞌañii. Jaduhṉ hijty ñibiädaꞌagyii nebiä Dioshuungän. Jaduhṉ hijty niñänømyii cooc tyijy jaꞌa judíoshajxy guiobiernähaty.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Mänit hajxy häyaa njaanc̈h mäbǿjcämät, nägooyyä jim̱ miänácät cruzcøxp. Jaanä jaduhṉä meeꞌtspähajxy hänajty miäwiingapxpejpä, jaꞌa Jesús hajxy hänajty näguipxy tøø miøødmøjpahbedyíijäbä.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Nägooyyä quiujyxiøøjøøyy, mänit jaduhṉ cøjx wyiingoodsøꞌøy. Tägøøghora jaduhṉ yhijty wiingoods.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Coo jaꞌa xøø jaduhṉ wyiinjajtúutcumbä, mänitä Jesús møc yaax̱y: “Eloi, Eloi, lema sabactani.” Jaduhṉ miädiaꞌagytiägøꞌøy: “Diosteedy, Diosteedy, tiic̈h coo tøø xñähgueꞌegy.”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty näjeꞌe miäheeꞌpnaꞌay. Coo hajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Mädow̱, Elíasädaꞌa møjyáax̱äp.
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Mänit tuꞌjäyaꞌay esponja hoy quioṉ̃ päyøꞌøguiä. Mänit jiiby piamaꞌtsnajxy xuṉvinojooty. Mänitä esponja yujxojch pax̱yjøbhaam. Mänitä Jesús yaghagaabøøyyä coo jaduhṉ wyiinmúugät. Mänit jaayaꞌay miänaaṉ̃: ―Tsøc huuc híjxäm pø minaam̱bä Elías, pø yajmänacáaṉäbä Jesús cruzcøxp.
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Mänitä Jesús møc yáax̱cumbä. Mänit yhoꞌnä.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Tuuṉä jaꞌa Jesús jaduhṉ ñäꞌä hoꞌcy, mänitä tsajtøjc‑hadøødiujt cujjiä quiøøꞌtswaꞌxy. Quiuhduum chohṉdaacy, høxtä yhøx̱haam jaduhṉ yhagøødsøøyy.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Jim̱ä capitán jaꞌa Jesús hänajty tuꞌug wyiindänaꞌay. Coo yhijxy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø yhoꞌogy, mänit miänaaṉ̃: ―Tøyhajt yøꞌøduhṉ hijty Dyioshuungä.
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Jim̱ä tajjäyaꞌayhajxy hänajty näjeꞌe miäheeꞌpnaꞌay jäguem̱juøøby. Jim̱ä María hänajtypä, jaꞌa hänajty jim̱ tsohm̱bä Magdala, møødä Salomé. Jaꞌa María, jaꞌa Santiago møødä José tiaj, jim̱ hänajty jeꞌebä. Jaꞌa muutspä Santiago jaduhṉ ñänøøm̱by.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Hädaa tajjäyaꞌayhajxy, quipxiä Jesús hajxy hänajty tøø piawädity jim̱ Galilea. Tøø hajxy hänajty piuhbety mänaa hänajty jim̱ tøø yhitiän. Y coo jaꞌa Jesús jaduhṉ piejnä Jerusalén, quipxy hajxy piabejty, näguipxy møødä wiingjäyaꞌayhajxy nämay.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Jaꞌa viernes hänajty tsuujøøby. Jaꞌa pooꞌxxiøø hänajty tsohṉdaꞌagaam̱b, jaꞌa pascuaxøø. Ñähix̱ yhahixøøbiä judíoshajxy hänajty jaꞌa pascuaxøøgøxpä. Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug chooñ Arimatea. José hänajty xiøhaty. Jim̱ hänajty miøjtuuṉgmøødä tsajtøgooty. Jaanc̈h tehm̱ yhojiäyaꞌayä José hänajty. Jiøbhijxyp hänajty jaduhṉ coo jaꞌa Dios jaꞌa møcmäjaa hänajty yajcähxøꞌøgaꞌañ. Mänitä José jaꞌa Pilato jaꞌa Jesús ñaax̱niꞌx hoy miäyujwaaṉä. Hix̱, cabä José jaꞌa Pilato hänajty chähgøꞌøy.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Cahnä Pilato hänajty miädoyhatyñä coo jaꞌa Jesús hänajty tøø yhoꞌnä. Yagjuøøyy jeꞌeduhṉ coo jaꞌa Jesús paquiä yhoꞌcy. Mänitä Pilato jaꞌa capitán miøjyaax̱y. Mänit miäyajtøøyy mäduhnajtä jaꞌa Jesús yhoꞌcy.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Coo jaꞌa Pilato jaduhṉ yhawáaṉäxä coo jaꞌa Jesús hänajty tøø jiaanc̈h hoꞌogy, mänit miänaaṉ̃ coo jaꞌa José jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay ween yajmänacy cruzcøxp.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Mänitä José sábana hoy jiuy. Mänitä Jesús hoy yajmänacy cruzcøxp. Mänit ñähbijty ñähmojch sábanahaam. Mänit hoy yajnaax̱tägøꞌøy tsaajutjooty. Mänitä tsaajut jaꞌa tsaa hajxy yaghadäguejtägooyy.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Jim̱ä Maríahajxy hänajty miäheeꞌpnaꞌay, møødä Magdala‑tsohm̱bä, møødä José tiaj.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.