Lucas 20
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NTLH
1 Jiibiä Jesús jaꞌa cuꞌug jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty yajnähixøꞌøy tsajtøgooty, mänitä Jesús ñämejtsä jaꞌa teedywiindsøṉhajxy møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy møødä copc‑hajpähajxy.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Pøṉä cuhdujt tøø xmioꞌoy coo jaꞌa cuꞌug tøø mhøxquejxpädsøm̱y tsajtøgooty, y coo tøø mdägøꞌøy yajnähixøøbiä.
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Chaads mijts nmäyajtøwaam̱bä. Mhadsówäp hajxy jaduhṉ:
3 Jesus respondeu:
4 Coo jaꞌa Juan hijty wiädity mäyajnäbejpä, pøṉ jaduhṉ quejx, Dios tøgä jäyaꞌayä. Cab hajxy ñäꞌä hadsooyy.
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Mänit hajxy tiägøøyy yajcapxiøøbiä: ―Neby hajxy nnäꞌä hadsóow̱ämät; coo hajxy nmänáaṉämät coo jaꞌa Dios quiejxy, mänit yhadsowaꞌañ: “Tii hajxy coo mgaꞌa mäbøjcä.”
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Y coo hajxy nmänáaṉämät coo jäyaꞌay quiejxy, mänitä cuꞌug hajxy xquiuhgáꞌtsämät. Hix̱, haagä mänaam̱b hajxy jaduhṉ coo jaꞌa Juan tøø quiexyíijäm jaꞌa Dios.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Mänit hajxy yhadsooyy coo hajxy quiaꞌa najuøꞌøy pøṉä Juan quejx mäyajnäbejpä.
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Ni høøc̈h ngaꞌa nägapxaꞌañ pǿṉhøch jaꞌa cuhdujt tøø xmioꞌoy.
8 Jesus disse:
9 Mänitä Jesús jaꞌa cuꞌug tiägøøyy møødmädiaacpä: ―Jaduhṉä jäyaꞌay tsaatypcam̱ piädaacy maa jaꞌa ñaax̱än. Mänit yhadooꞌtujcy. Mänit tiuꞌubøjcy. Jäguem̱ ñøcxy. Jegaam̱b hänajty jim̱.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Coo jaꞌa tsaatyptuc yhabaaty, mänitä mioonsä tuꞌug quiejxy coo jaꞌa tsaatypcam̱ piuhmoꞌowǿøjät. Mänitä mioonsä quioxhóꞌcäxä. Caj tii yajmäwiimbijtä.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Mänitä mioonsä tuꞌug quiéjxcumbä. Jaduhṉä mähdiøjc quioxhóꞌcägombä. Haxøøgjaty jaduhṉ ñämaayyä. Ni jeꞌe tii quiaꞌa mooyyä.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Mänitä wiingpä jiaac quéjxcombä. Nähdsäbit cuhdsäbit jaꞌa mähdiøjc piädáacänä.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Mänitä cudsaatypcam̱ miänaaṉnä: “Nébiøch nnäꞌä jatcǿꞌøwät. Tøøc̈h cham̱ nnajuøꞌøy. Hädaa nhúunghøch, njaanc̈h tehm̱ chójpiøch njaanc̈h tehm̱ piaꞌhäyóobiøch hädaa. Nhuuc quéx̱yhøch hädaa. Coo yhøxcabǿøjät, wehṉdä wyiingudsähgøꞌøwǿøjät.” Mänitä yhuung quiejxy.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Coo yhøxcajpä, mänit hajxy tiägøøyy ñiñämáayyäbä, jaꞌa tsaatypcam̱ hajxy hänajty hajoodiujpä: “Jaꞌa cudsaatypcam̱ yhuung yøꞌø. Coo yøꞌø tieedy jaduhṉ yhóꞌogät, yøꞌø mähmøꞌøwaam̱b cudsaatypcam̱. Tsøg hajxy yaghóꞌcäm neby hajxy jaduhṉ nmämähmǿøyyämät.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Mänitä cudsaatypcam̱ yhuung yhøxwijtspädsǿøm̱äxä. Mänit hajxy yaghoꞌcy. Mänitä Jesús yajtøøyy: ―Nebiä cudsaatypcam̱ jiatcøꞌøwaꞌañ coo yhuung yaghóꞌcäxä.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Nøcxaam̱b yaghoꞌtägatsaꞌañ jaꞌa yhuung tøø yaghóꞌcäxäbä. Mänitä wiinghänaꞌc jaꞌa tsaatypcam̱ yaghajoodiugaꞌañ. Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Ni jaꞌa Dios jaduhṉ quiaꞌa mänáꞌanät.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Mänitä Jesús jaꞌa cuꞌug wyiinheeꞌppejty. Mänit miänaaṉ̃: ―Nej mijts jaꞌa Diosmädiaꞌagy myajmädiaꞌagytiägøꞌøy coo miänaꞌañ:(Jesús hamdsoo niñänøøm̱ä nebiä tsaajän jeꞌeguiøxpä coo hänajty quiaꞌa tsocy quiaꞌa meeꞌxyíijäm jaꞌa cuꞌug. Pero moꞌowáaṉäbä Jesús hänajty møjtuuṉg.)
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä: ―Pøṉ jaduhṉ cáꞌawäp yøꞌø tsaanähgøxp, tägóyyäp jaduhṉ. Y coo pøṉ ñähgahbedǿøjät yøꞌø tsaa, tägóyyäp jeꞌebä.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Mänitiä jaꞌa Jesús jia madsaaṉä jaꞌa teedywiindsøṉhajxy møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy. Ñajuøøby hajxy hänajty coo hajxy hänajty tøø miädiaꞌagyii. Pero cabä Jesús ñäꞌä majtsä jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa cuꞌug hänajty chähgøꞌøyíijäm jaꞌa teedywiindsøṉhajxy.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Mänitä hänaꞌc hajxy yajnähdijy coo hajxy ñibiädaꞌagǿøjät nebiä hoyhänaꞌcän. Nǿcxäp hajxy miädoy nebiaty jaꞌa Jesús hänajty miädiaꞌagaꞌañ. Coo jaꞌa Jesús quiapxtägóyyät, mänit hajxy ñäxøꞌøwøꞌøwaꞌañ maa jaꞌa gobernadorän.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Mänitä Jesús hajxy miäyajtøøyy: ―Wiindsǿṉ, nnajuøøby højts coo miic̈hä tøyhajt myajnähixøꞌøy jaꞌa Diosmädiaꞌagy. Hopiøṉä miic̈h mmøødmädiaꞌagy; y caj miic̈h pøṉ mmøjpädaꞌagy, hoy pøṉ møjtuuṉg jia møødä.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Højtsä tøyhajt móoyyäc. Coo højtsä gobiernä hänajty xyagjuy xyajmoꞌonaꞌañ, nej, hoyyädaꞌa jaduhṉ coo højts njúyädä.
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Pero ñajuøøbiä Jesús hänajty coo hänajty jia yajcapxtägoyyaꞌañii. Mänit miänaaṉ̃: ―Tiic̈h hajxy coo xjia wiꞌi jiøjcapxøꞌøwaꞌañ.
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 Høøc̈hä xädøꞌøñ tuꞌug yaghíjxäc. Pøṉ yhajahñax̱y yøꞌøduhṉ, pøṉ xiøø yøꞌøduhṉ. Mänit hajxy yhadsooyy: ―Jaꞌa gobiernä.
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Mänitä Jesús miänáaṉgombä: ―Pues, mmóꞌowäp jaꞌa gobiernä hajxy tijaty yøꞌø jieꞌehajpy. Y mmóꞌowäbä Dios hajxy tijaty yøꞌø jieꞌehajpy.
25 Então Jesus disse:
26 Cabä Jesús hajxy hänajty hoy yajcapxtägoyyaꞌañ cuꞌughagujc. Yagjuøøyy hajxy jaduhṉ coo hoy yhadsooyy. Y cab hajxy waam̱b miänaaṉnä.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Mänitä Jesús ñämejtsä jaꞌa saduceoshajxy näjeꞌe, jaꞌa hajxy jaduhṉ mänaam̱bä cooc tyijy ni pøṉ quiaꞌa jujypiøgaꞌañ. Mänitä Jesús hajxy ñämaayy:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 ―Wiindsǿṉ, jaduhṉdsä Moisés jecy quiujahy, cooc jaꞌa yaꞌadiøjc hänajty tuꞌug tøø yhoꞌogy, y cooc jaꞌa yaamgtoꞌoxy jaꞌa huung quiaꞌa møødä, mänítägä quiapy wyiingpǿgät, nébiägä yhuung jaduhṉ miähmǿꞌøwät jaꞌa piuhyaꞌaguiøxpä.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Jaduhṉä hänaꞌc‑hajxy hänajty, näjuxtujc tuꞌqueꞌex. Jaꞌa craa møjpä, mänit jia pøjcy. Mänit yhoꞌcy. Nituꞌugtä yhuung quiaꞌa mähmøøyy.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Mänitä jiødsøm̱y jaꞌa yaamgtoꞌoxy jia wiingpǿjcombä. Mänit jeꞌe yhóꞌcombä. Nituꞌugtä yhuung quiaꞌa mähmøøbiä.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Mänitä yaamgtoꞌoxy jaꞌa quiapy jia wiingpǿjcombä jatuꞌug. Jaanä jaduhṉ yhóꞌcombä. Nägøx̱iä jaꞌa yaamgtoꞌoxy jaꞌa quiapy jia møødtsänaayy jaꞌa näjuxtujpä; cøjx hajxy yhoꞌogy, y ni pøṉ yhuung quiaꞌa mähmøøyy.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Mänitä yaamgtoꞌoxy jiaag hoꞌpä.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Hoorä, coo hajxy hänajty tøø jiujypiøjnä, pøṉä toꞌoxiøjc tøyhajt møødtsänaꞌawaam̱b jaꞌa näjuxtujpä, jim̱ tsajpootyp.
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Hädaa yaabä naax̱wiin, pøjp huucp jaꞌa jäyaꞌayhajxy yaa.
34 Jesus respondeu:
35 Pero pønjaty jujypiøgaam̱b, pønjaty nøcxaam̱b tsajpootyp, cab hajxy jim̱ piøgaaṉnä yhuꞌugaaṉnä.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Cab hajxy mänaa yhoꞌtägatsaaṉnä. Coo hajxy hänajty tøø jiujypiøjnä, jaduhṉ hajxy miähmøꞌøwaaṉnä nebiä Dioshuungän, nebiä Diosmoonsän.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Hamdsoo jaꞌa Moisés hajxy xyajnähixǿøyyäm coo jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌayhajxy jiujypiøgaꞌañ, jiiby maa jaduhṉ myiṉ̃än coo jaꞌa hujtshuung hänajty tioy tuꞌug. Jaduhṉ jiiby myiim̱bä coo jaꞌa Dios wyiingudsähgøꞌøyíijäm jaꞌa Abraham møødä Isaac møødä Jacob.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Cabä Dios wyiingudsähgøꞌøyíijäm jaꞌa hoꞌogypiähajxy. Jaꞌa jujcyjiäyaꞌayhajxy, jeꞌeds hajxy jaduhṉ wiingudsähgøøby jaꞌa Dios.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Mänitä ley‑yajnähixøøbiähajxy näjeꞌe miänaaṉ̃: ―Wiindsǿṉ, yajxóṉ miic̈h jaduhṉ mmädiaꞌagy.
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Cabä Jesús hajxy waam̱b ñämaañä jeꞌeguiøxpä coo hajxy hänajty chähgøøñä.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Tii hajxy coo mmänaꞌañ cooc jaꞌa David yhuunghaty jaꞌa Diosquex̱y.
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Hamdsoo jaꞌa David miänaaṉ̃ maa jaꞌa Salmos quiujahyyän:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Coo jaꞌa David jaꞌa Diosquex̱y hamdsoo ñämaayy “wiindsǿṉ”, nébiäts jaduhṉ ñäꞌä huunghádät.
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Jim̱ä cuꞌughajxy hänajty nägøx̱iä miämädoonaꞌay, mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa jiamiøødhajxy:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 ―Caꞌa yøꞌø ley‑yajnähixøøbiä miädiaꞌagy hajxy mmäbøjcä. Yoṉ̃witmøød hajxy wyiꞌi wiädity jeꞌeguiøxpä coo hajxy wyiꞌi yajcumayaꞌañ. Jaduhṉä jioothajxy jia tsocy coo hajxy jim̱ wyiingudsähgøꞌøwǿøjät halaplaaz. Jiiby hajxy yhäñaꞌawaꞌañ maa jaꞌa häñaabiejt yajxoṉjatypän jiiby tsajtøgooty, chaads jim̱ maa jaꞌa xøø jiadyiijän.
46 — Cuidado com os
47 Y piǿjcäbä yaamgtoꞌoxy jaꞌa tiøjc hajxy. Wiꞌi yajcumayaam̱b hajxy, paady hajxy wyiꞌi Dyiospaꞌyaꞌaxy jejcyjiaty. Hanax̱iä hajxy chaac̈htiunaꞌañii.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.