Lucas 1

Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mäguꞌughajpä Teófilo, miic̈hcǿxpøch hädaa nocy nhädiuṉ̃ nej miic̈h jaꞌa tøyhajt jaduhṉ mmøødhádät jaꞌa Jesucristocøxpä, nej jiajty nej yhabejty, nej ñibianøcxyii. Pedyíijøch jaduhṉ tøø nhabøcy. Jaduhṉ miic̈h tøø mmädoyhajpä. Nämay jäyaꞌay jaꞌa nocy capxy hajxy tøø yajpädøꞌøgy jaꞌa Jesucristocøxpä. Jaꞌa Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpähajxy, jeꞌeds hajxy jaduhṉ tøø xyajmädoyhájtäm. Yhamdsoo wiinhaam hajxy tiehm̱ yhijxy.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 — ausente —
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Coo jaꞌa Herodes hänajty jim̱ guiobiernähaty Judeanaaxooty, jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug xiøhaty Zacarías. Teedy jaꞌa Zacarías hänajty tiuum̱by maa jaꞌa judíos jaꞌa quiuhdujthajxy hänajty myiṉ̃än. Jaꞌa Abías jaꞌa quiuhdujt hänajty yajtúuṉäxäp neby hänajty jecy tøø yhaneꞌemiän. Jaꞌa Zacarías jaꞌa tioꞌoxiøjc, Elisabet hänajty xiøhaty. Jaꞌa Aarón yhap yhoc jaꞌa Elisabet jaduhṉ.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Pedyii jaꞌa Zacaríashajxy hänajty quiudiuṉ̃ jaꞌa Diosmädiaꞌagy. Hoy hajxy hänajty yajtuṉ̃ nebiä Dios choquiän.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Pero cabä yhuunghajxy hänajty nituꞌugtä. Cahnä Elisabet hänajty ñäꞌägädä huungpaadyñä. Tøøds hajxy hänajty miäjaanä.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Tuꞌugxøøbä, jiibiä Zacarías hänajty tiuṉ̃ møjtsajtøgooty.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Mänitä piaatä coo jaꞌa poom jiiby jiógät maa jaꞌa poomjojtaactän, jim̱ Dioswiinduum. Jaduhṉä teedyhajxy hänajty quiuhdujthaty.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Mänit yhabaaty coo jaꞌa Zacarías jaꞌa poom hänajty jiiby jiogaꞌañ. Mänitä cuꞌughajxy yhamugøøyy møjtsajtøghaguuy. Mänit hajxy tiägøøyy Diospaꞌyaax̱pä.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Jim̱ä Zacarías hänajty pioomjocy, mänitä Dios mioonsä tuꞌug ñäguehx̱tøøꞌxy hahooyhaamby maa jaꞌa poom hänajty jioquiän. Jim̱ hänajty tøø chooñ Dioswiinduum.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Coo jaꞌa Zacarías jaduhṉ yhijxy, mänit chähgøøyy. Cabä wiinmahñdy piaaty nej jiatcǿꞌøwät.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Mänit ñämaayyä: ―Zacarías, caꞌa mdsähgøꞌøy. Tøø jaꞌa Dios miädoy nej tøø mmägapxiän coo huung xmióꞌowät. Huungpaadaam̱b jaꞌa mdoꞌoxiøjc jaduhṉ. Juan jaꞌa mhuung myajxøhátät.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Mxooṉdaꞌagaam̱b miic̈h jaduhṉ jaꞌa mhuungcøxpä. Nämay jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaduhṉ xiooṉdaꞌagaam̱bä coo mhuung myínät miédsät.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Cumay jaꞌa mhuung piädsøm̱aꞌañ jaꞌa Dioscøxpä. Miøødhadaam̱biä Dioshespíritu; jaduhṉ miämíṉ miägaꞌawaꞌañ. Cabä jocnøø yhuꞌugaꞌañ ni jaꞌa vino.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Jaduhṉdsä cuhdujt miøødhadaꞌañ nebiä Elías jecy miøødhajtiän. Jaꞌa Diosmädiaꞌagy jaduhṉ yajwaꞌxaam̱by. Mänitä judíos jaꞌa Dios hajxy jiahmiejtstaactägatsaꞌañ jadähooc. Jaduhṉä Juan yajwiingapxøꞌøwaꞌañ coo jaꞌa yhuung hajxy quiaꞌa møødnimiädsiphájtänät, y coods hajxy miäbǿjnät jaꞌa hoguiapxy jaꞌa homiädiaꞌagy pøṉ yhamdsoo cuhdujt ja wiꞌi yajtunaam̱b. Coo hajxy jaduhṉ quiudiúnät, mänitä Dios jaduhṉ quiuhbøgaꞌañ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 — ausente —
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Mänitä Zacarías miänaaṉ̃: ―Nébiøch jaꞌa tøyhajt jaduhṉ nmøødhádät cooc̈h nhuung myinaꞌañ. Tøø højts nmäjaanä mǿødhøch ndoꞌoxiøjc.
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Mänitä Dios mioonsä yhadsooyy: ―Gabriélhøch nxøhaty. Jím̱høch ndsooñ Dioswiinduum. Jeꞌec̈h tøø xquiex̱y cooc̈h miic̈h miṉ nhawaaṉä coo jaꞌa mhuung jaduhṉ myinaꞌañ.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Cooc̈h miic̈h jaꞌa nmädiaꞌagy tøø xquiaꞌa mäbøjcä, huum miic̈h mmähmøꞌøwaꞌañ. Høxtä coonä jaꞌa mhuung myínät, mänit mgapxøꞌøgaꞌañ. Tøjiadaam̱b jaduhṉ nébiøch cham̱ nmädiaꞌaguiän.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Jim̱ä cuꞌug jaꞌa Zacarías hajxy hänajty jia wiꞌi yhahix̱y møjtsajtøghaguuy. Yagjuøøby hajxy hänajty coo jaꞌa Zacarías jiiby wyiꞌi jiecy tsajtøgooty.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Coo jaꞌa Zacarías tiøjpädsøøm̱nä, tøø hänajty jiaanc̈h huumy. Mänitä cuꞌughajxy ñajuøøyy coo jaꞌa Zacarías jaꞌa tsøꞌty hänajty tøø yhix̱y. Hix̱, cøꞌøhaam yajnähixøøñä.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Hoorä, coo jaꞌa Zacarías yaghabejty mäduhṉ̃tiä hänajty tiunaꞌañ tsajtøgooty, mänit ñøcxnä maa jaꞌa quiajptän.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Mänitä tioꞌoxiøjc jiaanc̈h mähmøøyy maaxhuungmøød. Jiiby ñäꞌägä mähmøøyy tøgooty mägoox̱poꞌo. Caj ñäꞌägä tøjpädsøøm̱nä. Jaduhṉ hänajty wyiꞌi miädiaactaꞌagy quiopcooty:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “Páadyhøch jaꞌa Dios jaduhṉ tøø xñäxuuc̈h nébiøch jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ xquiaꞌa péjxnät.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Tädujpoꞌo jaꞌa Elisabet hänajty tøø yhity maaxhuungmøød, mänitä Dios jaꞌa Gabriel quiéjxcumbä. Jim̱ä Gabriel quiejxä maa jaꞌa cajpt xiøhatiän Nazaret jim̱ Galileanaaxooty.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Jaꞌa María jaduhṉ yajnäguejxä. Cäxyiihajpnä hänajty jeꞌenä. Tøø hänajty tiødiägøꞌøy coo jaꞌa José hänajty piøgaꞌañ. Jueꞌe jaꞌa José, David yhap yhoc jeꞌe, jaꞌa hijty jegyhajty gobiernätuum̱bä.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Mänitä Gabriel tiøjtägøøyy maa jaꞌa María hänajtiän. Mänitä María ñämaayyä: ―Dióshøch tøø xquiex̱y cooc̈h miic̈h jaduhṉ nmägápxät. Miic̈hcøxpä jaꞌa Dios jaꞌa mayhajt tiunaꞌañ. Xmiøødhijp miic̈h jaꞌa Dios. Maas hoy miic̈h jaꞌa Dios xyhix̱y quejee jaꞌa mmädoꞌoxiøjc‑hajxy.
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Cabä María hänajty ñajuøꞌøy tii jaduhṉ coo tøø ñämaꞌayii jaꞌa Dioscøxpä. Tsähgøøyy jaduhṉ siémpräm.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Mänitä ñämáayyägumbä: ―María, caꞌa mdsähgøꞌøy. Møj jaꞌa Dios jaꞌa mayhajt tiunaꞌañ jaꞌa miic̈hcøxpä.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Mhuungpaadaam̱b miic̈h jaduhṉ. Jesús jaꞌa mhuung myajxøhataꞌañ.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Møj jaanc̈h jaduhṉ yhidaꞌañ. Høxcabáaṉäp jaduhṉ coo Dyioshuungä. Dios jaduhṉ pädaꞌagaam̱b gobiernä nebiä David jecy tiuuṉ̃än, jaꞌa Jesús yhap tieedy.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Paady jaduhṉ piädaꞌagaꞌañii gobiernä nebiä judíoshajxy yhanéꞌemät cøjxtaꞌaxiøø. Nimänaa jaduhṉ quiaꞌa hanehm̱bädøꞌøwaꞌañ.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mänitä María yajtøøyy: ―Nébiøch jaduhṉ nnäꞌä huungpáadät; cáhnøch yaꞌadiøjc nhix̱yhatyñä.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Mänitä Gabriel yhadsooyy: ―Minaam̱bä Dioshespíritu xyhuungmoꞌowaꞌañ. Dioshuung jaduhṉ minaam̱b caꞌawaam̱b. Cabä pojpä cädieey mänaa tiunaꞌañ.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Y miic̈h mhocmaam, jaꞌa Elisabet, jaduhṉ jeꞌe miaaxhuungpaadaam̱bä, hoy jaduhṉ jia majjä jia petiä. Tädujpoꞌohájnäp jeꞌe. Cábäc tyijy hijty miaaxhuungpaadaꞌañ; jaduhṉä cuꞌughajxy hijty miänaꞌañ.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Pero cabä Dios tii tsip ñäꞌägä juøꞌøy. Hotyiijä jaduhṉ tiunaꞌañ.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Mänitä María miänaaṉ̃: ―Wéenhøch jaꞌa Dios jaduhṉ xñäꞌägä moonsähaty. Wéenhøch jaduhṉ njaty nébiøch tøø xñämaꞌayän. Mänitä Gabriel wyiimbijnä.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Mänitiä jaꞌa María ñøcxy maa jaꞌa Elisabethajxiän. Judeanaaxooty hajxy hänajty chänaꞌay tunjooty. Mänitä María tiøjtägøøyy.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Mänitä Elisabet yajpooꞌxä. Mänitä maaxhuung jiiby yuꞌxy Elisabet jioodooty. Mänitä Elisabet jaꞌa Dioshespíritu ñämejtsä.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Mänitä Elisabet møc yaax̱y: ―Maas hoy miic̈h jaꞌa Dios xyhix̱y quejee jaꞌa mmädoꞌoxiøjc‑hajxy. Jaduhṉ miic̈h mhuung xyhixáaṉabä.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Jaꞌa miic̈h mhuung, nwiindsøṉhadáam̱biøch jeꞌe. Nyagjuǿøbiøch jaduhṉ cooc̈h miic̈h xwyiingudsähgøꞌøy.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Túuṉøch miic̈h xñäꞌä yajpooꞌxy, mänítiøch nhuung yaaby jiaanc̈h tehm̱ yuꞌxy njoodóotyhøch. Jootcujc jaduhṉ ñijiäwøꞌøyii, paady yuꞌxy.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Tøjiadaam̱b jaduhṉ nej miic̈h jaꞌa Dios tøø xñämaꞌayän. Coo jaduhṉ mmäbøcy, jootcujc mhidaꞌañ ―nøm̱ä Elisabet jaꞌa María ñämaayy.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Mänitä María miänaaṉ̃:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Tägøøgpoꞌo jaꞌa María jim̱ jiaac hijty maa jaꞌa Elisabetän. Mänit yhädaacnä maa jaꞌa quiajptän.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Mänitä Elisabet miaaxhuungpaatnä; yaꞌayhänaꞌc jaduhṉ miiṉgahw̱.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Mänitä Elisabet hoy quiuhixyíijäm jaꞌa jiujy jaꞌa miäguꞌughajxy møødä miädøjc‑hajxy. Mänit hajxy nägøx̱iä xiooṉdaacy coo Dios jaꞌa mayhajt jaduhṉ tøø tiuṉ̃.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Cuductujxøø jaꞌa pigänaꞌc hajxy hoy yajcircuncidarhadyii nebiä judíoshajxy hänajty quiuhdujthatiän. Mänit hajxy jia yajxøhataaṉ̃ Zacarías nebiä tieedy hänajty xiøhatiän.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Mänitä tiaj miänaaṉ̃: ―Cábøch jaduhṉ nyajxøhataꞌañ. Juánhøch jaduhṉ nyajxøhataꞌañ.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Mänitä Elisabet ñämaayyä: ―Tii jaduhṉ coo myajxøhataꞌañ. Caj pøṉ jaduhṉ xiøhaty maa miic̈h mjujy maa miic̈h mmäguꞌugän.
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Mänitä Zacarías miäyajtøøw̱ä cøꞌøhaam nebiä yhuung xiøhátät.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Mänitä puꞌuyhuung ñädsiiwøøyy coo mioꞌowǿøjät. Mänit yuugjahy puꞌuguiøxp: “Juan xiøhataꞌañ.” Mänit hajxy nägøx̱iä yagjuøøyy.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Mänitä Zacarías quiapxøꞌnä. Mänitä Dios Dioscujúꞌuyäp miooyy.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Jaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ. Mänitä mädiaꞌagy tiägøøyy wädijpä jim̱ Judeanaaxooty jim̱ tunjooty nebiaty jaꞌa Zacarías tøø jiaty.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä miädoyhajty, mänit hajxy tiägøøyy najuøødiaacpä. Mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Pätiidä yøꞌø pigänaꞌc tiunaam̱by coo hänajty tøø yeegy. Tøyhajtä Dios hänajty piuhbedaꞌañ.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Mänitä Zacarías ñämejtsä jaꞌa Dioshespíritu. Mänitä Zacarías jiømädiaacnajxy neby hänajty tøø miøødmädiaꞌagyiijän jaꞌa Diósäm:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Hoorä, yeeꞌc møjjøøyy jaꞌa Juan jaduhṉ. Wiinmahñdymejts jaduhṉ. Ñajuøøyy jaduhṉ mädyii hoy mädyii mäbaad. Miøødhajt jaꞌa Dioshespíritu jaduhṉ. Coo miøjjøøyy, mänit tiägøøyy wädijpä hanidiuhm̱duum. Jim̱ yhijty høxtä coonä tiägøøyy Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.