João 20
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NAA
1 Cumaax̱c, näxøø hänajty jeꞌe. Mänitä María Magdalenahajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa tsaajutän, maa jaꞌa Jesús hänajty tøø ñaax̱tägøꞌøyän. Cahnä hänajty hoy jiajjøꞌøgyñä. Coodsjuøøbyñä hänajty. Mänit hajxy yhijxy coo jaꞌa tsaa jim̱ tøø jiøwaꞌac̈h juthaguuy.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Coo jaꞌa María yhijxy coo jaꞌa tsaa quiaꞌa jim̱än juthaguuy, mänit wyiimbijty päyøꞌøguiä. Mänitä Simón Pedrohajxy piaatä chaadsä Jesús jaꞌa miäguꞌughajpä, jaꞌa Jesús hänajty jiaanc̈h tehm̱ chojpiä. Mänitä María miänaaṉ̃: ―Tøø jaꞌa nWiindsøṉhájtäm hajxy xyajpädsǿøm̱äm tsaajutjooty. Cab højts nnajuøꞌøy pämaadä hajxy tøø piädaꞌagy.
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Coo jaꞌa Pedrohajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy jim̱ ñøcxy päyøꞌøguiä maa jaꞌa tsaajutän. Mänitä María jadähooc pianǿcxcumbä.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Mänitä Pedro yhøxpäyøꞌcä. Jayøjp jaꞌa Pedro jiamiøød jim̱ miejch maa jaꞌa tsaajutän.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Mänit jiiby quiuwoodsøøyy tsaajutjooty. Mänitä wit yhijxy coo jiiby yhohx̱naꞌay jutjooty. Pero cab jiiby tiehm̱ tiägøøyy. Näꞌä cuhixøøyy jaduhṉ.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Mänitä Simón Pedro høx̱haam jiaac mejch. Tuꞌudaꞌaquiä jiiby tiägøøyy tsaajutjooty. Jaduhṉä wit yhijxpä coo jiiby yhohx̱naꞌay.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Mänitä paayyä yhijxy, jaꞌa Jesús hajxy hänajty tøø yajcuhmäguítiäbä. Hawiing hänajty jim̱ ñeꞌnaꞌay.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Mänitä Pedro jiamiøød piadägøøbiä, jaꞌa hänajty jayøjp tøø miéchäbä. Mänitä paayyä yhijxpä coo hawiing ñeꞌnaꞌay. Paady jaduhṉ miäbøjcy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø jiujypiøcy.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Cahnä Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty hoy wyiinjuøꞌøyñä jaꞌa jecypiä maa jaduhṉ myiṉ̃än coo jaꞌa Jesús hänajty jiujypiøgaꞌañ coo hänajty tøø yhoꞌogy.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Mänitä Pedrohajxy wyiimbijnä, ñøcxnä hajxy maa jaꞌa tiøjc‑hajxiän.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Tøø jaꞌa María hänajty piaméjtscumbä høx̱haam maa jaꞌa tsaajutän. Coo jaꞌa Pedrohajxy wyiimbijnä, mähmøøyy jaꞌa María jim̱ nidiuhm̱. Wiꞌi jiøøby hänajty. Mänit jiiby quiuwoodsǿøguiumbä tsaajutjooty.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Mänitä Diosmoonsä metsc yhijxy, jaꞌa tsajpootyptsohm̱bä. Haagä nähboobwit hajxy hänajty. Jiiby hajxy hänajty yhäñaꞌay maa jaꞌa Jesús hänajty tøø wyijtsnaꞌayän. Tuꞌjäyaꞌay hänajty yhäñaꞌay maa jaꞌa Jesús jaꞌa quiopc hänajty tøø quiooṉnaꞌayän. Y tuꞌjäyaꞌay hänajty yhäñaꞌay maa jaꞌa Jesús jaꞌa tiecy hänajty tøø quiajpnaꞌayän.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Mänitä María miäyajtøøw̱a: ―Muuxy, tii coo mwiꞌi jiøꞌøy. Mänitä María yhadsooyy: ―Tøøc̈hä nWiindsǿṉ hajxy xyajpädsøøm̱ä. Pämaadä hajxy tøø piädaꞌagy.
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Tuuṉä María jaduhṉ ñäꞌä hadsooyy, mänitä wiaꞌwiimbijty. Mänitä Jesús yhijxy. Jim̱ hänajty tiänaꞌay; pero cab jaduhṉ yhøxcajpy. Olivocam̱güeendähajpä jeꞌe yhajoodhajt. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Muuxy, tii coo mwiꞌi jiøꞌøy. Pøṉ mhøxtaaby. Mänitä María yhadsooyy: ―Tsäguhm̱, pø miic̈h tøø myajpädsøm̱y, høøc̈h hawáaṉäc maa tøø mbädaꞌagy nébiøch häyaa nøcxy nyajpädøꞌøgy.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 — ausente —
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―¡María! Tuuṉä María jaduhṉ ñäꞌä nämaayyä, mänitä wyiinheeꞌppejty. Mänitä yhøxcajpy coo jeꞌe Jiesúsä. Mänitä jaduhṉ miänaaṉ̃ hebreohayuuc‑haamby: ―¡Raboni! ―jeꞌe jaduhṉ ñänøøm̱by “Wiindsǿṉ.”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Mänitä María jaꞌa Jesús jia mats jia mäneṉaaṉ̃. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Caꞌac̈h xmiach. Cáhnøch jim̱ nhoyñä maac̈hä nDeediän. Nǿcxhøc̈hä njamiøødhajxy hawáaṉäc cooc̈h jim̱ nnøcxaꞌañ maac̈hä nDeediän, maac̈hä nDiosän. Jaanä jeꞌe mijts mDeedyhajpä mDioshajpä.
17 Jesus continuou:
18 Mänitä María jaꞌa Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy hoy jiaanc̈h nämaꞌay: ―Tøøc̈h jeꞌe nhix̱y, jaꞌa hajxy nWiindsøṉhájtämbä. Mänit hajxy cøjx yhawáaṉäxä nebiaty jaꞌa María hänajty tøø ñämaꞌayii.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Coo quioodsøøñä, mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy ñiyhagǿøyyänä. Hix̱, chähgøøby jaꞌa judíos hajxy jeꞌe hänajty; paady hajxy ñiyhagøøyyä. Mänitä Jesús jiiby ñäguehx̱tøøꞌxy hagujc hawaꞌads. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Mäguieppe hajxy. Caꞌa hajxy tii mdajy mmay.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Mänitä Jesús yajcähxøꞌcy jaꞌa quiøꞌøjoot møødä quiaac̈hhac maa hänajty tøø jiotiän. Coo hajxy yhijxy, mänit hajxy ñajuøøyy coo jeꞌe Jiesúsä. Mänit hajxy xiooṉdaacy.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Caꞌa hajxy tii mdajy mmay. Nébiøc̈hä nDeedy tøø xwyiinguex̱iän, jaanä jadúhṉhøch mijts nwiinguexaam̱bä.
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Mänitä Jesús ñäbäxujy jaꞌa jiamiøødhajxy. Mänitä miänaaṉ̃: ―Wiingpøc jaꞌa Dioshespíritu hajxy.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Høøc̈h mijts jaꞌa mäjaa nmoꞌowaam̱by. Pønjaty mijts mhawáaṉäp coo Dios jaꞌa piojpä quiädieeyhajxy tøø yajnähwaꞌac̈h, pues tøyhajt jaduhṉ coo Dios tøø yajnähwaꞌac̈h. Pønjaty mijts mhawáaṉäp coo Dios tøø quiaꞌa yajnähwaꞌac̈h, pues tøyhajt jaduhṉ coo Dios tøø quiaꞌa yajnähwaꞌac̈h.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Majmetscjäyaꞌay jaꞌa Jesús hänajty tøø miøødwädity. Tuꞌug hänajty xiøhaty Tomás, jaꞌa hajxy hänajty ñänøøm̱biä “Hametsc‑huung.” Mänaa jaꞌa Jesús ñäguehx̱tøøꞌxtsooñän jayøbajt, cabä Tomás hänajty jim̱.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Mänitä Tomás ñämaayyä jaꞌa jiamiøødhajxy: ―Tøø højts nhix̱y, jaꞌa hajxy nWiindsøṉhájtämbä. Mänitä Tomás miänaaṉ̃: ―Mänítøch nmäbǿgät cooc̈h ndehm̱ yhíxät pø jaanc̈h jot jaꞌa quiøꞌø, cooc̈hä ngøꞌø jiiby nhuuc tehm̱ piädáꞌagät maa jaꞌa quiaac̈hmøjc jiutän. Pø cabä, cábøch jaduhṉ nnäꞌägä mäbǿgät.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Cuductujxøø, jiibiä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty tøgóotiägumbä. Jiibiä Tomás hänajtypä. Tøø jaꞌa tøjc hajxy hänajty yhagǿøguiumbä. Mänitä Jesús jiiby ñäguehx̱tǿøꞌxcumbä hagujc hawaꞌads. Mänitä miänaaṉ̃: ―Mäguieppe hajxy. Caꞌa hajxy tii mdajy mmay.
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Mänitä Tomás ñämaayy: ―Tehm̱ quiudsiiwøꞌøw yøꞌø mgøꞌø yaaby ngøꞌøjóotyhøch maa jaꞌa clavohaawän. Híjxägøch hädaa ngøꞌø. Pädaꞌag yøꞌø mgøꞌø yaaby ngaac̈hmǿjc‑høch. Miic̈h, caj miic̈h hijty mmäbøcy. Chaac̈h miic̈h nnämáꞌawät coo mmäbǿgät.
27 E logo disse a Tomé:
28 Mänitä Tomás yhadsooyy: ―Míic̈hhøch nWiindsøṉhajpy, nDioshajpy.
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Cooc̈h miic̈h tøø xyhix̱y, paady jaduhṉ mmäbøcy. Jootcujc hajxy jeꞌe, jaꞌa hajxy tøø miäbǿquiäbä, hóyhøch hajxy jeꞌe tøø xquiaꞌa ja hix̱y.
29 Jesus lhe disse:
30 Madiuꞌu jaꞌa Jesús jaꞌa hoy‑yagjuøøñäjätypä yajcähxøꞌcy jaꞌa jiamiøødä wyiinduumhajxy. Cab yam̱ cøx̱iä quiujaayä hädaa librocøxp. Cujwaꞌxy jeꞌe yam̱ quiujaayä.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Paady yam̱ quiujaayä neby hajxy jaduhṉ mmäbǿgät coo Jesús jaꞌa Dios Tieedyhaty, coo Jesús jeꞌe Miesíashaty, coo jaꞌa Dios jaduhṉ tøø quiex̱y. Coo jaꞌa Jesús jaꞌa miädiaꞌagy hajxy mmäbǿjcät, mhídäp hajxy jim̱ tsajpootyp cøjxtaꞌaxiøø.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.