João 11
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NTLH
1 Tuꞌug jäyaꞌay hänajty xiøhaty Lázaro. Tøø hänajty piaꞌambety. Jim̱ hänajty chänaꞌay Betania møødä piuhdoꞌoxyhajxy, jaꞌa María møødä Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Cahnä hänajty yhabaady mänaa María jaꞌa Jesús jaꞌa perfume hänajty yajtecytiaꞌxøꞌøwaꞌañ, mänaa María jaꞌa Jesús hänajty tiecymieꞌexaꞌañ jaꞌa quiuhwaayhaam.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Coo Lázaro hänajty tøø piaꞌambety, mänitä piuhdoꞌoxy jaꞌa capxy hajxy quiejxy maa Jesúsän coogä Lázaro tøø piaꞌambety. Jesús jaꞌa miäguꞌughajpä hänajty jeꞌe.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Coo Jesús jaꞌa mädiaꞌagy jaduhṉ miädooyy, mänit miänaaṉ̃: ―Cabä mähdiøjc tiehm̱ yhoꞌogaꞌañ. Paady tøø piaꞌambety neby jaduhṉ quiähxǿꞌøgät coo Dios miøjjä jiaanc̈hä, neby jaduhṉ quiähxǿꞌøgät cooc̈h nmøjjä njaanc̈hä. Dióshøch xyHuunghajp.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Hoy jaꞌa Jesús hänajty jia jaanc̈h tehm̱ miøødnijiootpaadyii jaꞌa Lázarohajxy,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 mejtsxøø jim̱ jiaag hijty maa hänajty ñäꞌägä hitiän.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød ñämaayy: ―Jam̱ds hajxy jadähooc Judea.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Mänitä Jesús hajxy ñämaayy: ―Wiindsǿṉ, cahnä jiegøꞌøy mänaa jaꞌa judíoshajxy xjia cuhgaꞌadsaꞌañän. Tii jim̱ coo mnøcxtägatsaꞌañ.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jaꞌa Diostuuṉg hajxy tuum̱bä, coo jaꞌa tiuuṉghajxy jeꞌe quiaꞌa mayñä, cahnä hajxy jeꞌe yhoꞌogaꞌañ. Jaduhṉ mäwíinäts hajxy jeꞌe nebiä xøømbä tiuꞌuyoꞌoyän. Cab hajxy jeꞌe quiuhnepy. Hoy hajxy jeꞌe yhix̱y.
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Mänitä miänáaṉgombä: ―Tøø højts nmäguꞌughajpä Lázaro miaahóꞌcäm. Nøcxáam̱bøch cham̱ nyuxaꞌañ.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Mänitä jiamiøødhajxy miänaaṉ̃: ―Pero, wiindsǿṉ, pø näꞌä maahoꞌc jaduhṉ, møcpøjtägatsaam̱bädaꞌa jaduhṉ, cabä.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Coo Jesús jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc Lázaro miaahoꞌcy, jaduhṉ hänajty miänaꞌanaaṉ̃ cooc tøø yhoꞌogy. Pero cabä jiamiøødhajxy jaduhṉ wyiinjuøøyy coo Lázaro tøø yhoꞌogy. Jaduhṉ hajxy wyiinjuøøyy coo tøø miaahoꞌogy.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Mänitä Jesús howyiinjuøøñä tiehm̱ ñägapxnä: ―Tøø jaꞌa Lázaro yhoꞌogy.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Xooṉdáacpøch jaduhṉ cooc̈h hänajty ngaꞌa jim̱ä. Coo hajxy jaduhṉ mhixaꞌañ nébiøch ndunaꞌañän, mänítøch mijts jaꞌa nmädiaꞌagy xmiaas mäbøgaaṉä. Páadyhøch jaduhṉ nxooṉdaꞌagy. Jam̱ds hajxy jim̱ maa Lázarän.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tuꞌugä Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty xiøhaty Tomás, jaꞌa hajxy hänajty ñänøøm̱biä hametsc‑huung. Mänitä Tomás ñämaayy jaꞌa jiamiøødhajxy: ―Jam̱xä Jesús hajxy møødhóꞌcäm.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Coo hajxy jim̱ miejch Betania, mänitä Jesús yhawáaṉäxä coo jaꞌa Lázaro hänajty jiiby tøø yhity mädaax̱xøø jutjooty maa cabäsaantän.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Mäwiingóṉ Betania hänajty jim̱ Jerusalén. Jaduhṉdaꞌa jiäguem̱a, mejtskilómetro ja cupcädaꞌa.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Nämay jaꞌa judíoshajxy hänajty tøø ñämech jaꞌa Marta møødä María. Capxmøcpøgáaṉäp hajxy hänajty coo jaꞌa piuhyaꞌayhajxy hänajty tøø yhoꞌogy.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Coo jaꞌa Marta jaduhṉ miädoyhajty coo Jesús hänajty miäwiingoṉ̃, mänit hoy jiøjcubaadøꞌøy. Pero María, jiiby miähmøøyy maa jaꞌa tiøgootyhajxiän.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mänitä Marta jaꞌa Jesús ñämaayy: ―Wiindsǿṉ, coo häxøpy myaajä, cábøc̈hä nbuhyaꞌay häxøpy tøø yhoꞌogy.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Nnajuǿøbiøch jaduhṉ, hoytyiijä Dios mmäyujwáꞌanät, xmióꞌowäp jeꞌe.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Mänitä Jesús jaꞌa Marta ñämaayy: ―Jujypiøgaam̱bä mbuhyaꞌay.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Mänitä Marta miänaaṉ̃: ―Nnajuǿøbiøch coo jiujypiøgaꞌañ coo jaꞌa naax̱wiimbä hänajty wyiimbidaꞌañ, coo hajxy nägøx̱iä njujypiøgáaṉäm.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Nyagjujypiøgáam̱biøch hajxy jeꞌe pønjátyhøch jaꞌa nmädiaꞌagy xmiäbǿjcäp. Nyajnøcxáam̱biøch hajxy jeꞌe jim̱ tsajpootyp, hoy hajxy hänajty jia jujcyñä, hoy hajxy hänajty tøø jia hoꞌogy. Nejy, mmäbøjpy jaduhṉä.
25 Então Jesus afirmou:
26 — ausente —
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Mänitä Marta miänaaṉ̃: ―Wiindsǿṉ, nmäbǿjpiøch coo miic̈h jaꞌa Dios xyHuunghaty, coo mMesíashaty, coo miic̈h jaꞌa Dios tøø xquiex̱y hädaa yaabä naax̱wiin.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Mänitä Marta jaꞌa piuhdoꞌoxy hameeꞌch hoy ñämaꞌay: ―Tøø jaꞌa nWiindsøṉhájtäm miéjtsäm. Miic̈h xyajtøøb.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Coo jaꞌa María miädooyy, mänitiä tiänaayyøꞌcy. Mänitä María jaꞌa Jesús ñänøcxy.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Jim̱ä Jesús hänajty tøø miähmøꞌøy maa jaꞌa Marta hänajty hoy tøø miøødmädiaꞌaguiän. Cahnä Jesús hänajty quiajptägøꞌøy.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Jaꞌa judíoshajxy hänajty jiiby maa jaꞌa María tiøgootyhajxiän, coo hajxy yhijxy coo María tiänaayyøꞌcy, coo tiøjpädsøøm̱y, mänitä María hajxy piadøjpädsøøm̱y. Jim̱ tyijy María hänajty ñøcxy cabäsaantä jøøbiä xuuꞌtspä.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Coo jaꞌa María jim̱ miejch maa jaꞌa Jesús hänajty tøø miähmøꞌøyän, mänitä Jesús yhijxy. Mänitä María jaꞌa Jesús wyiinjijcädaacy. Mänitä María miänaaṉ̃: ―Wiindsǿṉ, coo miic̈h häxøpy myaajä, cábøc̈hä nbuhyaꞌay häxøpy tøø yhoꞌogy.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Coo Jesús jaduhṉ yhijxy coo María hänajty jiøꞌøy møødä judíoshajxy, jaꞌa hänajty tøø piamec̈híijäbä, mänitä Jesús jiootmabiøjcy.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Mänit miänaaṉ̃: ―Maa hajxy tøø myajnaax̱tägøꞌøy. Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Wiindsǿṉ, jam̱ nyajnähixøꞌøy.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Mänitä Jesús jiøøyy.
35 Jesus chorou.
36 Mänitä judíoshajxy miänaaṉ̃: ―Høxtahm̱ds jiøꞌøy coo Lázaro hijty jiaanc̈h tehm̱ miøødnijiootpaadyii.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Mänit hajxy näjeꞌe miänaaṉ̃: ―Tisän yøꞌøyaꞌay jaꞌa Lázaro coo quiaꞌa yajmøcpøjcy. Tøø yøꞌøyaꞌay jaꞌa wiindspä yaghijxøꞌøgy, túhm̱äts.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Mänitä Jesús jiootmabiǿjcombä. Mänit jim̱ ñøcxy maa jaꞌa naax̱jutän maa jaꞌa Lázaro hänajty tøø ñaax̱tägøꞌøyän. Jim̱ä tsaa jaꞌa jut hänajty yhadäguec‑haty.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tänaabiä juthaguum: ―Hadäguejtuꞌud yøꞌø jut hajxy. Jim̱ä cuhäyohnd hänajty tiänaabiä, jaꞌa Martahajpä. Mänitä Marta jaꞌa Jesús ñämaayy: ―Wiindsǿn, pero mädaax̱xøø jiiby tøø yhity jutjooty. Haxøøgxuuꞌpädaꞌa yøꞌøjän.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Mänitä Jesús jaꞌa Marta ñämaayy: ―Tøøc̈h miic̈h nhawáaṉäm, coo mmäbǿgät, mänit mhíxät coo Dios miøjjä jiaanc̈hä.
40 Jesus respondeu:
41 Mänitä jut hajxy jiaanc̈h yhadäguejtuuty. Mänitä Jesús chajheeꞌpy. Mänit miänaaṉ̃: ―Teedy, Dioscujúꞌuyäp cooc̈h miic̈h jaꞌa nmädiaꞌagy tøø xmiädoow̱a.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Nnajuǿøbiøch jaduhṉ cooc̈h miic̈h jaꞌa nmädiaꞌagy hoymiänaajä xmiädoow̱a. Páadyhøch miic̈h tøø nnämaꞌay “Dioscujúꞌuyäp” neby hajxy miäbǿgät cooc̈h miic̈h tøø xquiex̱y, yøꞌøyaꞌayhajxy xii tänaabiä.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mänitä Jesús møc yaax̱y: ―¡Lázaro, pädsǿm̱äts!
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Mänitä Lázaro jiaanc̈h pädsøøm̱y, jaꞌa hänajty tøø yhóꞌoguiäbä. Nähbity nähmoch piädsøøm̱y. Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tänaabiä: ―Nähbijtuꞌud yøꞌø hajxy. Ween ñøcxy maa jaꞌa tiøjcän. Mänitä Lázaro hajxy jiaanc̈h nähbijtuuty. Mänit ñøcxy maa jaꞌa tiøjcän.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Mänitä Jesús jaꞌa miädiaꞌagy miäbǿjcäxä nämay jaꞌa judíoshajxy, jaꞌa María hajxy hänajty tøø miøødhítiäbä maa jaꞌa tiøjc‑hajxiän, jaꞌa hajxy hänajty tøø yhíx̱iäbä coo jaꞌa Jesús jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay yagjujypiøjcy.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Pero cab judíos hajxy näjeꞌe miäbøjcy. Paady jaꞌa fariseos hajxy hoy yhawaaṉä nebiä Jesús hänajty tøø tiuṉ̃.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Mänitä teedywiindsøṉhajxy yhamugøøyy møødä fariseoshajxy møødä tuuṉgmøødpähajxy. Mänit hajxy ñiñämaayyä: ―Neby hajxy nwiinmahñdyhájtämät. Madiuꞌu jaayaꞌay jaꞌa hoy‑yagjuøøñäbäjaty tøø yajcähxøꞌøgy.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Coo hajxy ngaꞌa májtsämät, mänitä miädiaꞌagy miäbøgáaṉäxä nägøx̱iä. Minaam̱bä romano jäyaꞌayhajxy jaꞌa møjcuhdujtmøødpä. Mänitä ndsajtøjc hajxy xyajmaꞌadáaṉäm. Mänitä nguhdujt hajxy xpiøgáaṉäm.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Caifás jaꞌa teedywiindsǿṉ hänajty xiøhaty jaꞌa møjcuhdujtmøødpä. Mänit miänaaṉ̃: ―Cab hajxy tii mjaty mnajuøꞌøy.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Cab hajxy mwiinjuøꞌøy coo maas hoy hit jaduhṉ coo jaꞌa cuꞌug tuꞌjäyaꞌay xñähhoꞌtúutämät. Cab hajxy jaduhṉ nägøx̱iä nguhdägóoyyämät.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Caꞌa Quiaifás jaꞌa yhamdsoo wiinmahñdy jaduhṉ. Pero coo hänajty tiuṉ̃ teedywiindsǿṉ møjcuhdujtmøødpä, paadiä Dios jaꞌa Caifás jaduhṉ yajnägapxy coo jaꞌa Jesús jaꞌa judíos hänajty ñähhoꞌtuꞌudaꞌañ,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 møød hajxy nägøx̱iä, jaꞌa Dios hänajty tøø wyiimbíyyäbä, jaꞌa wiinghagajptjatypä.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Mänitä møjcuhdujtmøødpähajxy quiojyquiapxyhajty coo Jesús hajxy hänajty yaghoꞌogaꞌañ.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Paadiä Jesús hänajty jim̱ quiaꞌa wäditaaṉnä mayjiäyaꞌayhagujc maa jaꞌa Israelpähajxiän. Mänitä Jesúshajxy jim̱ chohṉ̃ jim̱ Judea, ñøcxy hajxy jim̱ maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Efraín. Jim̱ä Jesúshajxy miähmøøyy møødä jiamiøødhajxy. Mäwiingóṉ jaꞌa cajpt hänajty tøꞌødsnähgäp.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Habaadáaṉnäp jaꞌa pascuaxøø hänajty, jaꞌa judíoshajxy yagjájtäbä. Nämay hajxy jim̱ ñøcxy xøøhajpä jim̱ Jerusalén, jaꞌa hajxy jim̱ tsohm̱bä maa jaꞌa cajpthuungän. Cahnä xøø hänajty jim̱ chohṉdaꞌagy coo hajxy jim̱ quiooꞌty. Jayøjp hajxy hänajty yhuuc tsiꞌiwaꞌañ. Jadúhṉäc tyijy hajxy hänajty ñähwaꞌadsaꞌañ jaꞌa piojpä quiädieey.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Jiibiä Israelpäjäyaꞌay jaꞌa Jesús hajxy hänajty yajcopcøꞌøy tsajtøgooty. Jiiby hajxy hänajty ñimiäyajtøyii: ―Nej, cabä Jesúsädaꞌa miedsaꞌañ xøøhájpäjä.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Tøø jaꞌa teedywiindsøṉhajxy hänajty yhaneꞌemy møødä fariseoshajxy, coo Jesús pøṉ yhíxät, mänit hajxy ñägápxät, nebiä Jesús hajxy jaduhṉ miádsät.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.