Atos 8
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NAA
1 Y jaꞌa Saulo, quiumaayy jeꞌeduhṉ coo jaꞌa Esteban yaghoꞌcä. Jaꞌa mänitxøøbä jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy tiägøøyyä jaamduuṉ tsaac̈htiúuṉäbä jim̱ Jerusalén. Mänit hajxy xii yaa ñøcxøøyy. Näjeꞌe hajxy miähmøøyy Judea‑naaxooty wiinduhm̱yhagajpt. Näjeꞌe hajxy ñøcxøøbiä Samaria‑naaxooty. Jagooyyä jaꞌa apóstolädøjc‑hajxy jim̱ jiaac mähmøøyy Jerusalén.
1 E Saulo consentia na morte de Estêvão. Naquele dia, teve início uma grande perseguição contra a igreja em Jerusalém. Todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e da Samaria.
2 Mänitä dijuuntä Esteban hoy yajnaax̱tägøꞌøyii. Näjeꞌe jäyaꞌayhajxy hoy miäyajnaax̱tägøꞌøy, pønjatiä hojioot hänajty møød. Hoyhoyyä Esteban ñäjøøyy ñäxuuꞌtsä.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande lamentação por ele.
3 Y jaꞌa Saulo, tehṉgahnä jaꞌa mäbøjpädøjc hänajty jiaamduṉ̃ chaac̈htiuṉ̃ wiinduhm̱yhagajpt. Høxtä jäyaꞌadiøgootypaadiä Saulo hänajty tiägøꞌøy. Pønjaty hänajty yajpaatp tiøgooty, mänit hajxy hänajty yhøxwich yhøxwooñii, jaꞌa yaꞌadiøjc jaꞌa toꞌoxiøjc.
3 Saulo, porém, queria destruir a igreja. Indo de casa em casa, arrastava homens e mulheres, lançando-os na prisão.
4 Y jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy, jaꞌa hajxy hänajty tøø chóoñäbä Jerusalén, jeꞌenä jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty tehṉgahnä yajwaꞌxy jaꞌa Jesúscøxpä, majaty hajxy hänajty wiädity.
4 Enquanto isso, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Høxtáhm̱dsä craa Felipehajpä, coo jim̱ chohṉ̃ Jerusalén, mänit jim̱ ñøcxy Samaria‑cajptooty. Coo jim̱ miejch, mänit jaduhṉ tiägøøyy mädiaacpä jaꞌa Jesúscøxpä, coo hänajty jeꞌe Dyiosquex̱iä.
5 Filipe foi à cidade de Samaria e anunciava Cristo ao povo dali.
6 Mayyä jäyaꞌayhajxy hänajty yhamugøꞌøy mädiaꞌagyhamädoow̱hijpä waam̱batiä Felipe hänajty miänaꞌañ. Madiuꞌu jaꞌa Felipe hoy‑yagjuøøñäjatypä hänajty yajcähxøꞌøgy, paadiä miädiaꞌagy hänajty jiaanc̈h tehm̱ yhamädoow̱híjtäxä.
6 As multidões, unânimes, davam atenção às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele fazia.
7 Pønjatiä haxøøgpä caꞌa hoybä hänajty møød, mänit hajxy nämay piaꞌamnajxy. Yáax̱äp jójcäbä haxøøgpä caꞌa hoybähajxy hänajty piädsøm̱y. Jaduhṉä cøꞌømucypiä tecymiucypiähajxy hänajty miøcpøjpä møødä tecymiaꞌadpähajxy.
7 Pois os espíritos imundos, gritando em alta voz, saíam de muitos que estavam possuídos por eles; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Paadiä cuꞌughajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ xiooṉdaꞌagy jim̱ Samaria.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug xiøhaty Simón. Tøø jaꞌa magia‑wiinmahñdy hänajty jejcy tiuṉ̃ jim̱ Samaria. Tøø jaꞌa Simón jaꞌa jäyaꞌay hänajty jim̱ may jiaanc̈h tehm̱ wyiinhøøñ. Jaduhṉä Simón hänajty ñiñänømyii cooc tyijy jiaanc̈h tehm̱ miøj jiaanc̈h tehm̱ jiaanc̈hä, jeꞌeguiøxpä cooc tyijy jaꞌa magia hänajty jiaanc̈h tehm̱ jiaty. Madiuꞌu jaꞌa Simón jaꞌa hoy‑yagjuøøñäjatypä hänajty jiaanc̈h tehm̱ yajcähxøꞌøgy, paadiä miädiaꞌagy hänajty jiaanc̈h tehm̱ miäbǿjcäxä nägøx̱iä høxtä jaꞌa møjtøjcpaady: ―Yøꞌø Simón, jueꞌedaꞌa yøꞌø, Dioswiinguex̱iädaꞌa yøꞌø, paadiä møcmäjaa jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ miøødä. Jaduhṉä Simón hänajty ñänømyii jaꞌa cúꞌugäm.
9 Havia naquela cidade um homem chamado Simão, que praticava artes mágicas e deixava o povo de Samaria admirado. Dizia ser alguém muito importante,
10 — ausente —
10 e todos lhe davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: — Este homem é o poder de Deus, chamado “o Grande Poder”.
11 — ausente —
11 Davam atenção a ele porque durante muito tempo os havia impressionado com as suas artes mágicas.
12 Jaduhṉä Felipe hänajty yajnähixøꞌøy coogä Dios yhaneꞌemy jaꞌa miøcmäjaahaam, møød coogä Jesús Dyioswiinguex̱iä. Mänitä jäyaꞌayhajxy may miäbøjcy näyaꞌay nädoꞌoxy. Mänit hajxy nägøx̱iä hoy ñäbety.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, tanto homens como mulheres.
13 Y jaꞌa Simón, miäbøjc jeꞌeduhm̱bä. Mänit hoy pianäbejpä. Mänitä Simón jaꞌa Felipe tiägøøyy møødwädijpä. Yagjuøøbiä Simón hänajty nebiä Felipe jaꞌa hoy‑yagjuǿøñäbä hänajty yajcähxøꞌøguiän.
13 O próprio Simão abraçou a fé e, tendo sido batizado, acompanhava Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Y jaꞌa apóstoldøjc‑hajxy, jaꞌa hajxy hänajty tøø miähmǿꞌøyäbä Jerusalén. Mänit hajxy miädoyhajty coogä cuꞌug jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty tøø jiøjpøgøꞌøy jim̱ Samaria. Mänitä Pedrohajxy jim̱ quiejxä møødä Juan.
14 Quando os apóstolos, que estavam em Jerusalém, ouviram que o povo de Samaria tinha recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João.
15 Coo hajxy jim̱ miejch Samaria, mänit hajxy tiägøøyy Diospaꞌyaax̱pä jaꞌa mäbøjpädøjcøxpähajxy, weenä Dioshespíritu hajxy nägøx̱iä yhadägøꞌøy jioottägøꞌøyii.
15 Chegando ali, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo,
16 Hix̱, cahnä Dioshespíritu hänajty pøṉ yhadägøꞌøy jioottägøꞌøyii. Tøø hajxy hänajty jia näbety jaꞌa Jesúscøxpä. Cahnä hajxy hänajty miädoyhatyñä jaꞌa Dioshespíritucøxpä.
16 pois o Espírito ainda não havia descido sobre nenhum deles. Tinham apenas sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Coo jaꞌa Pedrohajxy Dyiospaꞌyaax̱pädøøyy møødä Juan, mänitä mäbøjpädøjc‑hajxy quiøꞌønähxajjä. Mänit hajxy yhadägøøyy jioottägøøyyä jaꞌa Dioshespíritäm.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Y jaꞌa Simón, coo jaduhṉ yhijxy, mänitä Pedro xädøꞌøñ hajxy jia yajmähawaaṉøøyyä.
18 Quando Simão viu que, pelo fato de os apóstolos imporem as mãos, era concedido o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 Mänitä Simón miänaaṉ̃: ―Høøc̈h yøꞌø mäjaa jaduhm̱bä yaghabǿjcäc. Hix̱, cooc̈h pøṉ jaduhṉ ngøꞌønähxájät, tehm̱ jiaduhṉ jeꞌe yhadägøøyy jioottägǿøyyäbät jaꞌa Dioshespíritäm.
19 dizendo: — Deem também a mim este poder, para que a pessoa sobre a qual eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Mänitä Pedro yhadsooyy: ―Coo miic̈h jaduhṉ mwiꞌi tiajy mwiꞌi miay coo højts miic̈h jaꞌa Diosmäjaa nyaghabǿgät juyhaam, paady miic̈hä Dios xyajcuhdägoyyaꞌañ møødä mxädøꞌøñ. Hix̱, ñäꞌä yejpiä Dios jaa miäjaa jaduhṉ, caj pøṉ yajmädoogy.
20 Mas Pedro respondeu: — Que o seu dinheiro seja destruído junto com você, pois você pensou que com ele poderia adquirir o dom de Deus!
21 Caj miic̈h cuhdujt mnäꞌägädä møødä coo højts miic̈h jaꞌa Diostuuṉg xmiøødtúnät, jeꞌeguiøxpä coo miic̈hä mwiinmahñdy quiaꞌa näꞌägädä hoyyä jaꞌa Dioscøxpä.
21 Não existe porção nem parte para você neste ministério, porque o seu coração não é reto diante de Deus.
22 Najtshixøꞌøw jaꞌa mhaxøøgwiinmahñdy jaduhṉ. Jím̱bädä Dios xñäꞌä mäméeꞌxät coo mmänuuꞌxtáꞌagät.
22 Portanto, arrependa-se desse mal e ore ao Senhor. Talvez ele o perdoe por esse intento do seu coração.
23 Tøøc̈h miic̈h nhøxcapy coo miic̈hä mhaa mjoot jiaanc̈h tehm̱ yhaxøøgä, møød coo miic̈h haxøøg mjaanc̈h tehm̱ tiajy mjaanc̈h tehm̱ miay mjoodooty mgopcooty.
23 Pois vejo que você está cheio de inveja e preso em sua maldade.
24 Mänitä Simón yhadsooyy: ―Huuc tuṉä mayhajt hajxy, huuc Diospaꞌyaꞌax hajxy jaꞌa høøc̈hcøxpä, jadúhṉhøc̈hä Dios xquiaꞌa yajcumädów̱ät nébiøch hajxy tøø xyajmøødmädiaꞌaguiän ―nøm̱ä Simón miänaaṉ̃.
24 Simão disse aos apóstolos: — Peço que vocês orem ao Senhor por mim, para que não me sobrevenha nada do que vocês disseram.
25 Jim̱ä Pedrohajxy hänajty jiaac capxy jiaac mädiaꞌagy jaꞌa Jesúscøxpä møødä Juan, nebiaty hajxy hänajty tøø yhamdsoo yajnähixøꞌøyii jaꞌa Jesúsäm. Mänit hajxy wyiimbijnä, mänit hajxy jim̱ ñøcxtägajch Jerusalén näguipxy møødä Felipe. Tuꞌhaamnøcxpä, nøødänáayyäp tuꞌudänáayyäp hajxy hänajty ñøcxy. Majatiä cajpthuung jim̱ Samaria‑naaxooty, jaduhṉä Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty yajwaꞌxy nebiä cuꞌugä piojpä quiädieeybä ñähwaꞌads quiuhwáꞌadsät.
25 Eles, porém, tendo dado o seu testemunho e pregado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Coo hajxy jim̱ quiooꞌty Jerusalén, mänitä Felipe jaꞌa Diosmóonsäm tuꞌug ñämaayyä, jaꞌa jim̱ tsohm̱bä tsajpootyp: ―Nøcxøꞌøw jim̱ jøømboj mänajpä. Jaꞌa møjtuꞌu mbanǿcxäp, jaꞌa jim̱ nøcxpä maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Gaza. Jaꞌa møjtuꞌu jaduhm̱bä, pactuum jaduhṉ ñøcxøꞌøy.
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Levante-se e vá para o Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto.
27 Mänitä Felipe jiaanc̈h tuꞌubøjcy. Jaꞌa tuꞌhaamnøcxpä, mänitä Felipe jaꞌa jäyaꞌay tuꞌug piaaty, jaꞌa hänajty tsohm̱bä Etiopía. Tøø jaayaꞌay hänajty yhoy Jerusalén Dioswiingudsähgøøbiä. Quiajptooty hänajty ñøcxnä. Eunuco jeꞌe. Møjtuuṉg hänajty jim̱ miøød maa jaꞌa ñaax̱ maa jaꞌa quiajptän. Xädøꞌøñgwieendähajpä hänajty jim̱ tiuum̱by. Jaꞌa reina mioonsä hänajty jeꞌeduhṉ, jaꞌa hänajty jim̱ mähanehm̱bä Etiopía. Carretajooty jaayaꞌay hänajty ñøcxy nocyhéeꞌpäp. Jueꞌe hänajty quiapxyp, jaꞌa nocy jaꞌa Isaías jecy quiujáhyyäbä, jaꞌa jecy túuṉäbä profeta.
27 Filipe se levantou e foi. Havia um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro. Ele tinha vindo adorar em Jerusalém
28 — ausente —
28 e estava regressando ao seu país. E, assentado na sua carruagem, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Mänitä Felipe ñämaayyä jaꞌa Dioshespíritäm coo jim̱ miøjwáꞌagät carretawiinduum.
29 Então o Espírito disse a Filipe: — Aproxime-se dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Coo jaꞌa Felipe jim̱ jiaanc̈h møjwaꞌcy carretawiinduum, mänitä Felipe miädooyy coo jaꞌa Etiopíabä jäyaꞌay jaꞌa nocy hänajty quiapxy, jaꞌa Isaías jecy quiujáhyyäbä. Mänitä Felipe jaayaꞌay miäyajtøøyy: ―Nej, mwiinjuøøby miic̈h jaduhṉä nebiaty mgapxiän.
30 Correndo para lá, Filipe ouviu que o homem estava lendo o profeta Isaías. Então perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Mänitä jaayaꞌay yhadsooyy: ―Cábøch nwiinjuøꞌøy. Cábøch pøṉ nmøødä pǿṉhøch jaduhṉ xquiapxtǿøw̱äp. Mänitä Felipe ñämaayyä coo jim̱ piédät carretajooty, coo jim̱ yhøxtáꞌagät maa jaꞌa Etiopíabä jäyaꞌay ñähmøjcän.
31 Ele respondeu: — Como poderei entender, se ninguém me explicar? E convidou Filipe a subir e sentar-se ao seu lado.
32 Jaduhṉä jaayaꞌay hänajty quiapxy:
32 Ora, a passagem da Escritura que ele estava lendo era esta: “Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo diante do seu tosquiador, ele não abriu a boca.
33 — ausente —
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem poderá falar da sua descendência? Porque a vida dele é tirada da terra.”
34 Mänitä Felipe ñämaayyä: ―Tuṉä mayhajt, høøc̈h huuc hawáaṉäc, coo jaꞌa Isaías jaduhṉ jecy quiujahy, pøṉ jaduhṉ miädiaac, wiingjäyaꞌay tøgä jeꞌeguiøxpä ―nøm̱ä Etiopíabä jäyaꞌay yajtøøyy.
34 Então o eunuco disse a Filipe: — Peço que você me explique a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de outra pessoa?
35 Mänitä Felipe tiägøøyy capxtøøbä waam̱baty hänajty jaduhṉ miädiaꞌagytiägøꞌøy. Mänit miädiaacy jaꞌa Jesúscøxpä, coo hajxy hoy xñähhoꞌtúutäm.
35 Então Filipe explicou. E, começando com esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a mensagem de Jesus.
36 Weeṉ̃tiä hajxy jaduhṉ jiaac yohy carretajooty, mänitä nøø hajxy piaaty. Mänitä Etiopíabä jäyaꞌay miänaaṉ̃: ―Xii nøø. Nej, cab jaduhṉ yhahixøꞌøyä cooc̈h nnäbétädä.
36 Seguindo pelo caminho, chegaram a certo lugar onde havia água. Então o eunuco disse: — Eis aqui água. O que impede que eu seja batizado?
37 Mänitä Felipe yhadsooyy: ―Hahixøøby jaduhṉ pø tøyhajt jaduhṉ mmäbøcy hamuumduꞌjoot. Mänitä Felipe yhadsoow̱ä: ―Nmäbǿjpiøch jaduhṉ coo jaꞌa Jesucristo Dyioshuungä.
37 [Filipe respondeu: — É lícito, se você crê de todo o coração. Então ele disse: — Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Mänitä Etiopíabä jäyaꞌay jaꞌa carreta yajyajtänaaxiøjpä. Mänitä Felipehajxy nämetsc quiarretamänajcy, møødä Etiopíabä jäyaꞌay. Mänit hajxy nämetsc ñøødägøøyy. Mänitä Etiopíabä jäyaꞌay ñäbejty.
38 Então mandou parar a carruagem, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Coo hajxy ñøøbädsǿøm̱gumbä, mänitä Felipe wiingtuum yajnøcxä jaꞌa Dioshespíritäm. Cabä Felipe yhijxtägájtsänä jaꞌa Etiopíabä jäyáꞌayäm. Xooṉdáacäp jaꞌa Etiopíabä jäyaꞌay ñøcxnä.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe, e o eunuco não o viu mais; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de alegria.
40 Y jaꞌa Felipe, mänit jim̱ miejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Azoto. Mänit tiägøøyy wädijpä cajpt‑cajpt. Yajwaꞌxypä Felipe jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty nebiä cuꞌugä piojpä quiädieeybä ñähwaꞌads quiuhwáꞌadsät. Mänit jim̱ miejch Cesarea.
40 Mas Filipe foi visto outra vez em Azoto; e, seguindo viagem, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.