Atos 26
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NTLH
1 Mänitä Agripa jaꞌa Pablo ñämaayy: ―Hahixøøby jaduhṉ coo miic̈h hamdsoo mnijiøgapxǿøjät. Mänitä Pablo jaꞌa quiøꞌø chajxajy. Mänit tiägøøyy mädiaacpä:
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 ―Wiindsǿṉ Agripa, chám̱høch nnijiøgapxaꞌañii nebiátyhøc̈hä judíoshajxy tøø xñähwaam̱bety. Jootcújc‑høch jaduhṉ nnijiäwøꞌøyii cooc̈h yaa nmädiaꞌagaꞌañ miic̈h mwiinduum.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 Páadyhøch jootcujc nnijiäwøꞌøyii jeꞌeguiøxpä coo miic̈h mjaanc̈h tehm̱ jiaty mjaanc̈h tehm̱ ñajuøꞌøy nebiatiä judíoshajxy quiuhdujthaty, møød tijaty hajxy nax̱y yajtsibøøby. Høøc̈h huuc méeꞌxäc. Høøc̈hä nmädiaꞌagy huuc hamädoow̱híjtäc.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 ’Ñajuøøbiä judíoshajxy jaduhṉ nägøx̱iä cooc̈hä quiuhdujthajxy hoy ngudiuuṉä homiänaajä, møød jim̱ maac̈hä nhamdsoo cajptän, møød jim̱ Jerusalén. Múutsnøch hänajty jaduhṉ cooc̈hä quiuhdujthajxy jaduhṉ nbaduꞌubøjcä.
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Jaanä jaduhṉä judíoshajxy ñajuøøbiä cooc̈hä fariseos quiuhdujthajxy hoy nyajtúuṉäbä. Múutsnøch hänajty jaduhm̱bä cooc̈h ndägøøyy habøjpä. Miøødä judíos jaꞌa tøyhajt hajxy jaduhṉ. Hahixøøby jaduhṉ coo hajxy jaduhṉ ñägápxät. Jaꞌa fariseoshajxy, caꞌxiä cuhdujt hajxy yajnøcxy nebiä judíoshajxy yajnähixøꞌøyän.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 Jéquiänä Dios jaduhṉ miänaaṉ̃ coogä hoꞌogyjiäyaꞌay yagjujypiøgaꞌañ. Højts judíos, jaduhṉ højtsä nhapä ndeedyhajxy jecy xyajwiinwaaṉøøyyä jaꞌa Diósäm. Nägøx̱iä højts jaduhṉ njøbhix̱y coo jaꞌa Dios jaduhṉ yajtøjiadaꞌañ neby jecy miänaaṉ̃än, højts jaꞌa majmetsc‑hagajptpä. Paady højtsä Dios xøømdsuhm̱ nwiingudsähgøꞌøy. Hoorä, Wiindsǿṉ Agripa, cooc̈h jaduhṉ nmäbøcy coo jaꞌa Dios jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay yagjujypiøgaꞌañ, páadyhøch yøꞌø judíoshajxy cham̱ xñäxøꞌøwøꞌøy miic̈h mwiinduum ―nøm̱ä Pablo jaꞌa Agripa ñämaayy.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 — ausente —
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 Mänitä Pablo jaꞌa judíos ñämaayy: ―Tii hajxy jaduhṉ coo mgaꞌa mäbøgaꞌañ coo jaꞌa Dios jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay yagjujypiøgaꞌañ.
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 Mänitä Pablo jiaac mänaaṉ̃: ―Bueno, jadúhṉhøch hijty nmänaꞌañ coo hijty yhahixøꞌøy cooc̈hä jäyaꞌayhajxy ndsaac̈htiúnät, jaꞌa Jesús Nazaretpä jaꞌa miädiaꞌagy hajxy hänajty panǿcxäbä.
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 Jadúhṉhøch jim̱ njaanc̈h jatcøøyy Jerusalén. Jaꞌa teedywiindsǿṉhøc̈hä cuhdujt hajxy jim̱ xmiooyy cooc̈hä jäyaꞌayhajxy nyajtsumøød, jaꞌa Jesucristo miädiaꞌagy hajxy hänajty panǿcxäbä. Nämáyhøch hajxy jaduhṉ njaanc̈h yajtsuum̱ä. Y coo hajxy yaghoꞌcä, jadúhṉhøch hänajty nbamänaam̱bä coo hajxy yaghoꞌogǿøjät.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Ja naañhóoc‑høch hajxy tøø nyajtsaac̈htiuñii coo hajxy ñijiøgapxǿøjät jaꞌa Jesúscøxpä. Wiinduhm̱yc̈hajtǿjc‑høch hijty ndsaac̈htiuṉ̃. Hanáx̱iøch hajxy hijty nmäjootmaꞌady, páadyhøch hajxy hijty jäguem̱baady ndsaac̈htiuṉ̃.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 ’Mäníthøc̈hä teedywiindsøṉhajxy jim̱ xwyiinguejxy Damasco cooc̈hä mäbøjpädøjc jim̱ nyajtsaac̈htiunǿøjät.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 Tuꞌhaamnøcxpä, mänit højtsä jøøn xquiuhjajcädaacy jaanc̈h tehm̱ miøc. Cujyxiøøhoꞌogy hänajty jeꞌe. Cabä xøø hänajty miäbaady nebiä jøøn hänajty jiajjiän. Høxtä xquiuhjajwädijt højts jaduhṉ.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 Coo højtsä jøøn jaduhṉ nhijxy, mänit højts nägøx̱iä ngädaayy. Mänítøch nidiuhm̱ nmädooyy cooc̈hä hänaꞌc xmiägapxy hahebreohaam. Mänítøch xñämaayy: “Saulo, Saulo, tiic̈h miic̈h jaduhṉ coo xwyiꞌi miädsibøꞌøy. Cooc̈h miic̈h jaduhṉ xwyiꞌi miädsibøꞌøy, hamdsoo miic̈h jaduhṉ mnic̈haac̈htiuñii.”
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 Mänítøch nmänaaṉ̃: “Wiindsǿṉ, pøṉ miic̈h.” Mänítøch xyhadsooyy: “Jesúshøch høøc̈h. Høøc̈h miic̈h jaduhṉ xmiädsibøøby.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Tänaayyøꞌøg. Páadyhøch jaduhṉ tøø nnäguehx̱tøøꞌxy jaꞌa miic̈hcøxpä, míic̈hhøch nwiinguexaam̱by coo jaꞌa mädiaꞌagy jaduhṉ myajwáꞌxät nebiátyhøch tøø xyhix̱y, møød nebiátyhøch miic̈h njaac yajnähixøꞌøwaꞌañ.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Nnäwaꞌanáam̱biøch miic̈h majaty miic̈h mwäditaꞌañ, jim̱ maa jaꞌa judíoshajxiän, jim̱møød maa jaꞌa wiingjäyaꞌayhajxiän, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä. Jím̱høch miic̈h jaduhṉ nguexaꞌañ maa jaꞌa wiingjäyaꞌayhajxiän.
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 Páadyhøch miic̈h jim̱ nguexaꞌañ, jaduhṉ miic̈hä Diosmädiaꞌagy myajwiingapxǿꞌøwät, jaduhṉä yhaxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät. Cabä møjcuꞌugong jaꞌa miädiaꞌagy jaduhṉ miäbǿjcäxät. Jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy jaduhṉ miäbǿgäp. Y cooc̈hä nmädiaꞌagy hajxy jaduhṉ xmiäbǿjcäbät, jadúhṉhøch nyajnähwáꞌadsät jaꞌa piojpä quiädieeyhajxy, jaduhṉ hajxy miähmǿꞌøwät hawaꞌadstuum”, nǿm̱høc̈hä Jesús xñämaayy.
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 ’Wiindsǿṉ Agripa, cooc̈hä Jesús jaduhṉ jim̱ xmiägapxy tsajpootyp, páadyhøc̈hä miädiaꞌagy jaduhṉ ngudiuuṉä.
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 Mänítøc̈hä Diosmädiaꞌagy ndägøøyy yajwaꞌxpä coo jäyaꞌayä yhaxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät, coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy piaduꞌubǿgät. Coo hajxy jaduhṉ yhojiäyaꞌayhádät, jaduhṉ hajxy yajcähxǿꞌøgät coo yhaxøøgcuhdujt hajxy tøø jiaanc̈h najtshixøꞌøy. Jím̱høc̈hä Diosmädiaꞌagy nyajwaꞌxtsohṉ̃ Damasco. Mänítøch jim̱ njaac yajwaꞌxy Jerusalén, møød jim̱ Judeanaaxooty wiinduhm̱yhagajpt. Mänítøc̈hä jäyaꞌayhajxy njaac yajnähixøøyy, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 Cooc̈hä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ nyajnähixøøyy, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä, páadyhøc̈hä judíoshajxy näjeꞌe jim̱ xjia majch møjtsajtøgooty, jim̱ Jerusalén. Cooc̈h hajxy jaduhṉ xmiajch, mänítøch hajxy xjia yaghoꞌogaaṉ̃.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 Pero Dióshøch xpiuhbejp. Tehṉgájnøc̈hä Diosmädiaꞌagy nyajwaꞌxy høxtä jädaꞌanäbaady, jaꞌa Jesúscøxpä. Nägǿx̱iøc̈hä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ nyajnähixøꞌøy, møjtøjc, häyoobädøjc. Jadúhṉhøch nnäꞌägä mädiaꞌagyhaty neby jim̱ cujaay myiṉ̃än nocyjiooty, jaꞌa profetadøjc‑hajxy jecy yhädiúuṉäbä, jaꞌa Moisés jecy yhädiúuṉäbä. Jaduhṉ hajxy jecy quiujahy coogä Dios jaꞌa wyiinguex̱ypä hänajty quiexaꞌañ, jaꞌa xøhajpä Cristo. Jaduhṉ hajxy jecy quiujahbiä coogä Cristo hänajty yhoꞌogaꞌañ. Jaayáꞌayäc hänajty jayøjp jujypiøgaam̱b. Jadúhṉägä jäyaꞌayhajxy hänajty yajnähwaꞌadsaꞌañii, møødä judíoshajxy, møødä wiingjäyaꞌayhajxy. Hoorä, coo jaꞌa Jesús yaa yhooyy hädaa yaabä naax̱wiin, Dios jaduhṉ wiinguejx. Jaduhṉ tiøjiajty nebiä profetadøjc‑hajxy jecy quiujahyyän, nebiä Moisés jecy quiujahyyän ―nøm̱ä Pablo ñijiøgapxä.
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 — ausente —
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Mänitä Festo yaax̱y: ―Pablo, tøø miic̈h jaduhṉ mguhhiṉ̃. Coo hanax̱iä tøø mgapxtaꞌagy, jeꞌe tøø xyajcuhhiṉ̃.
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 Mänitä Pablo yhadsooyy: ―Wiindsǿṉ Festo, cábøch nguhhiṉ̃. Jaꞌa tøyhajt, jeꞌec̈h nmädiaacpy. Homiäbǿjnøch jaduhṉ nmädiaꞌagy.
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 Mänitä Pablo jaꞌa Agripa ñämaayy: ―Wiindsǿṉ Agripa, cǿx̱iøch cham̱ nmädiaꞌagy maa miic̈h mwiinduumän. Nmǿødhøc̈hä tøyhajt jaduhṉ coo miic̈h jaduhṉ mgøx̱y najuøøbiä nebiátyhøch cham̱ nmädiaꞌagy. Hijxwiinduum jaduhṉ tøø jiadyii tøø tiuñii, caꞌa yhayuꞌuc̈h caꞌa yhameeꞌchä.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 Wiindsǿṉ Agripa, nnajuǿøbiøch jaduhṉ coo miic̈hä mädiaꞌagy mmäbøcy, jaꞌa profetadøjc‑hajxy jecy yhädiúuṉäbä.
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 Mänitä Agripa yhadsooyy: ―Ja weenjátyhøch miic̈h xquiaꞌa yajniñähdujcä cooc̈h jaduhṉ nmäbǿgät jaꞌa Jesúscøxpä.
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 Mänitä Pablo miänaaṉ̃: ―Hoy jia weenjaty hoy jia møjjaty hajxy mgaꞌa mäbøcyñä, chojpiä Dios jaꞌa jioot jaduhṉ coo jaꞌa miädiaꞌagy hajxy nägøx̱iä mmäbǿjcät jaꞌa Jesúscøxpä nébiøch nmäbøquiän, mäduhṉ̃tiä hajxy yaa mhamädoow̱hity, møød miic̈h Wiindsǿṉ Agripa. Pero cábøch jaduhṉ nmänaꞌañ coo hajxy tsum̱y mhídät nébiøch høøc̈hän.
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 Mänitä Agripahajxy tiänaayyøꞌcy, møødä Festo, møødä Berenice, møødä jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä.
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 Mänitä hajxy tiøjpädsøøm̱y. Mänitä Agripahajxy hawiing ñiñämaayyä møødä Festohajxy: ―Caj yøꞌø craa tii cädieey miøødä. Cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo tsum̱y jiaac hídät ni coo yaghoꞌogǿøjät.
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 Mänitä Agripa jaꞌa Festo ñämaayy: ―Coo yøꞌø craa häxøpy tøø quiaꞌa mänaꞌañ coo jim̱ nøcxy yajtøyhajtyegaꞌañii Roma maa jaꞌa gobiernä wyiinduumän, tøø häxøpy yhøxmac̈hii.
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.