Atos 26

Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mänitä Agripa jaꞌa Pablo ñämaayy: ―Hahixøøby jaduhṉ coo miic̈h hamdsoo mnijiøgapxǿøjät. Mänitä Pablo jaꞌa quiøꞌø chajxajy. Mänit tiägøøyy mädiaacpä:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 ―Wiindsǿṉ Agripa, chám̱høch nnijiøgapxaꞌañii nebiátyhøc̈hä judíoshajxy tøø xñähwaam̱bety. Jootcújc‑høch jaduhṉ nnijiäwøꞌøyii cooc̈h yaa nmädiaꞌagaꞌañ miic̈h mwiinduum.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Páadyhøch jootcujc nnijiäwøꞌøyii jeꞌeguiøxpä coo miic̈h mjaanc̈h tehm̱ jiaty mjaanc̈h tehm̱ ñajuøꞌøy nebiatiä judíoshajxy quiuhdujthaty, møød tijaty hajxy nax̱y yajtsibøøby. Høøc̈h huuc méeꞌxäc. Høøc̈hä nmädiaꞌagy huuc hamädoow̱híjtäc.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 ’Ñajuøøbiä judíoshajxy jaduhṉ nägøx̱iä cooc̈hä quiuhdujthajxy hoy ngudiuuṉä homiänaajä, møød jim̱ maac̈hä nhamdsoo cajptän, møød jim̱ Jerusalén. Múutsnøch hänajty jaduhṉ cooc̈hä quiuhdujthajxy jaduhṉ nbaduꞌubøjcä.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Jaanä jaduhṉä judíoshajxy ñajuøøbiä cooc̈hä fariseos quiuhdujthajxy hoy nyajtúuṉäbä. Múutsnøch hänajty jaduhm̱bä cooc̈h ndägøøyy habøjpä. Miøødä judíos jaꞌa tøyhajt hajxy jaduhṉ. Hahixøøby jaduhṉ coo hajxy jaduhṉ ñägápxät. Jaꞌa fariseoshajxy, caꞌxiä cuhdujt hajxy yajnøcxy nebiä judíoshajxy yajnähixøꞌøyän.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Jéquiänä Dios jaduhṉ miänaaṉ̃ coogä hoꞌogyjiäyaꞌay yagjujypiøgaꞌañ. Højts judíos, jaduhṉ højtsä nhapä ndeedyhajxy jecy xyajwiinwaaṉøøyyä jaꞌa Diósäm. Nägøx̱iä højts jaduhṉ njøbhix̱y coo jaꞌa Dios jaduhṉ yajtøjiadaꞌañ neby jecy miänaaṉ̃än, højts jaꞌa majmetsc‑hagajptpä. Paady højtsä Dios xøømdsuhm̱ nwiingudsähgøꞌøy. Hoorä, Wiindsǿṉ Agripa, cooc̈h jaduhṉ nmäbøcy coo jaꞌa Dios jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay yagjujypiøgaꞌañ, páadyhøch yøꞌø judíoshajxy cham̱ xñäxøꞌøwøꞌøy miic̈h mwiinduum ―nøm̱ä Pablo jaꞌa Agripa ñämaayy.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 — ausente —
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Mänitä Pablo jaꞌa judíos ñämaayy: ―Tii hajxy jaduhṉ coo mgaꞌa mäbøgaꞌañ coo jaꞌa Dios jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay yagjujypiøgaꞌañ.
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Mänitä Pablo jiaac mänaaṉ̃: ―Bueno, jadúhṉhøch hijty nmänaꞌañ coo hijty yhahixøꞌøy cooc̈hä jäyaꞌayhajxy ndsaac̈htiúnät, jaꞌa Jesús Nazaretpä jaꞌa miädiaꞌagy hajxy hänajty panǿcxäbä.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Jadúhṉhøch jim̱ njaanc̈h jatcøøyy Jerusalén. Jaꞌa teedywiindsǿṉhøc̈hä cuhdujt hajxy jim̱ xmiooyy cooc̈hä jäyaꞌayhajxy nyajtsumøød, jaꞌa Jesucristo miädiaꞌagy hajxy hänajty panǿcxäbä. Nämáyhøch hajxy jaduhṉ njaanc̈h yajtsuum̱ä. Y coo hajxy yaghoꞌcä, jadúhṉhøch hänajty nbamänaam̱bä coo hajxy yaghoꞌogǿøjät.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Ja naañhóoc‑høch hajxy tøø nyajtsaac̈htiuñii coo hajxy ñijiøgapxǿøjät jaꞌa Jesúscøxpä. Wiinduhm̱yc̈hajtǿjc‑høch hijty ndsaac̈htiuṉ̃. Hanáx̱iøch hajxy hijty nmäjootmaꞌady, páadyhøch hajxy hijty jäguem̱baady ndsaac̈htiuṉ̃.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 ’Mäníthøc̈hä teedywiindsøṉhajxy jim̱ xwyiinguejxy Damasco cooc̈hä mäbøjpädøjc jim̱ nyajtsaac̈htiunǿøjät.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Tuꞌhaamnøcxpä, mänit højtsä jøøn xquiuhjajcädaacy jaanc̈h tehm̱ miøc. Cujyxiøøhoꞌogy hänajty jeꞌe. Cabä xøø hänajty miäbaady nebiä jøøn hänajty jiajjiän. Høxtä xquiuhjajwädijt højts jaduhṉ.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Coo højtsä jøøn jaduhṉ nhijxy, mänit højts nägøx̱iä ngädaayy. Mänítøch nidiuhm̱ nmädooyy cooc̈hä hänaꞌc xmiägapxy hahebreohaam. Mänítøch xñämaayy: “Saulo, Saulo, tiic̈h miic̈h jaduhṉ coo xwyiꞌi miädsibøꞌøy. Cooc̈h miic̈h jaduhṉ xwyiꞌi miädsibøꞌøy, hamdsoo miic̈h jaduhṉ mnic̈haac̈htiuñii.”
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Mänítøch nmänaaṉ̃: “Wiindsǿṉ, pøṉ miic̈h.” Mänítøch xyhadsooyy: “Jesúshøch høøc̈h. Høøc̈h miic̈h jaduhṉ xmiädsibøøby.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Tänaayyøꞌøg. Páadyhøch jaduhṉ tøø nnäguehx̱tøøꞌxy jaꞌa miic̈hcøxpä, míic̈hhøch nwiinguexaam̱by coo jaꞌa mädiaꞌagy jaduhṉ myajwáꞌxät nebiátyhøch tøø xyhix̱y, møød nebiátyhøch miic̈h njaac yajnähixøꞌøwaꞌañ.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Nnäwaꞌanáam̱biøch miic̈h majaty miic̈h mwäditaꞌañ, jim̱ maa jaꞌa judíoshajxiän, jim̱møød maa jaꞌa wiingjäyaꞌayhajxiän, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä. Jím̱høch miic̈h jaduhṉ nguexaꞌañ maa jaꞌa wiingjäyaꞌayhajxiän.
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 Páadyhøch miic̈h jim̱ nguexaꞌañ, jaduhṉ miic̈hä Diosmädiaꞌagy myajwiingapxǿꞌøwät, jaduhṉä yhaxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät. Cabä møjcuꞌugong jaꞌa miädiaꞌagy jaduhṉ miäbǿjcäxät. Jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy jaduhṉ miäbǿgäp. Y cooc̈hä nmädiaꞌagy hajxy jaduhṉ xmiäbǿjcäbät, jadúhṉhøch nyajnähwáꞌadsät jaꞌa piojpä quiädieeyhajxy, jaduhṉ hajxy miähmǿꞌøwät hawaꞌadstuum”, nǿm̱høc̈hä Jesús xñämaayy.
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 ’Wiindsǿṉ Agripa, cooc̈hä Jesús jaduhṉ jim̱ xmiägapxy tsajpootyp, páadyhøc̈hä miädiaꞌagy jaduhṉ ngudiuuṉä.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Mänítøc̈hä Diosmädiaꞌagy ndägøøyy yajwaꞌxpä coo jäyaꞌayä yhaxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät, coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy piaduꞌubǿgät. Coo hajxy jaduhṉ yhojiäyaꞌayhádät, jaduhṉ hajxy yajcähxǿꞌøgät coo yhaxøøgcuhdujt hajxy tøø jiaanc̈h najtshixøꞌøy. Jím̱høc̈hä Diosmädiaꞌagy nyajwaꞌxtsohṉ̃ Damasco. Mänítøch jim̱ njaac yajwaꞌxy Jerusalén, møød jim̱ Judeanaaxooty wiinduhm̱yhagajpt. Mänítøc̈hä jäyaꞌayhajxy njaac yajnähixøøyy, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Cooc̈hä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ nyajnähixøøyy, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä, páadyhøc̈hä judíoshajxy näjeꞌe jim̱ xjia majch møjtsajtøgooty, jim̱ Jerusalén. Cooc̈h hajxy jaduhṉ xmiajch, mänítøch hajxy xjia yaghoꞌogaaṉ̃.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Pero Dióshøch xpiuhbejp. Tehṉgájnøc̈hä Diosmädiaꞌagy nyajwaꞌxy høxtä jädaꞌanäbaady, jaꞌa Jesúscøxpä. Nägǿx̱iøc̈hä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ nyajnähixøꞌøy, møjtøjc, häyoobädøjc. Jadúhṉhøch nnäꞌägä mädiaꞌagyhaty neby jim̱ cujaay myiṉ̃än nocyjiooty, jaꞌa profetadøjc‑hajxy jecy yhädiúuṉäbä, jaꞌa Moisés jecy yhädiúuṉäbä. Jaduhṉ hajxy jecy quiujahy coogä Dios jaꞌa wyiinguex̱ypä hänajty quiexaꞌañ, jaꞌa xøhajpä Cristo. Jaduhṉ hajxy jecy quiujahbiä coogä Cristo hänajty yhoꞌogaꞌañ. Jaayáꞌayäc hänajty jayøjp jujypiøgaam̱b. Jadúhṉägä jäyaꞌayhajxy hänajty yajnähwaꞌadsaꞌañii, møødä judíoshajxy, møødä wiingjäyaꞌayhajxy. Hoorä, coo jaꞌa Jesús yaa yhooyy hädaa yaabä naax̱wiin, Dios jaduhṉ wiinguejx. Jaduhṉ tiøjiajty nebiä profetadøjc‑hajxy jecy quiujahyyän, nebiä Moisés jecy quiujahyyän ―nøm̱ä Pablo ñijiøgapxä.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 — ausente —
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Mänitä Festo yaax̱y: ―Pablo, tøø miic̈h jaduhṉ mguhhiṉ̃. Coo hanax̱iä tøø mgapxtaꞌagy, jeꞌe tøø xyajcuhhiṉ̃.
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Mänitä Pablo yhadsooyy: ―Wiindsǿṉ Festo, cábøch nguhhiṉ̃. Jaꞌa tøyhajt, jeꞌec̈h nmädiaacpy. Homiäbǿjnøch jaduhṉ nmädiaꞌagy.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Mänitä Pablo jaꞌa Agripa ñämaayy: ―Wiindsǿṉ Agripa, cǿx̱iøch cham̱ nmädiaꞌagy maa miic̈h mwiinduumän. Nmǿødhøc̈hä tøyhajt jaduhṉ coo miic̈h jaduhṉ mgøx̱y najuøøbiä nebiátyhøch cham̱ nmädiaꞌagy. Hijxwiinduum jaduhṉ tøø jiadyii tøø tiuñii, caꞌa yhayuꞌuc̈h caꞌa yhameeꞌchä.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Wiindsǿṉ Agripa, nnajuǿøbiøch jaduhṉ coo miic̈hä mädiaꞌagy mmäbøcy, jaꞌa profetadøjc‑hajxy jecy yhädiúuṉäbä.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Mänitä Agripa yhadsooyy: ―Ja weenjátyhøch miic̈h xquiaꞌa yajniñähdujcä cooc̈h jaduhṉ nmäbǿgät jaꞌa Jesúscøxpä.
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Mänitä Pablo miänaaṉ̃: ―Hoy jia weenjaty hoy jia møjjaty hajxy mgaꞌa mäbøcyñä, chojpiä Dios jaꞌa jioot jaduhṉ coo jaꞌa miädiaꞌagy hajxy nägøx̱iä mmäbǿjcät jaꞌa Jesúscøxpä nébiøch nmäbøquiän, mäduhṉ̃tiä hajxy yaa mhamädoow̱hity, møød miic̈h Wiindsǿṉ Agripa. Pero cábøch jaduhṉ nmänaꞌañ coo hajxy tsum̱y mhídät nébiøch høøc̈hän.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Mänitä Agripahajxy tiänaayyøꞌcy, møødä Festo, møødä Berenice, møødä jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Mänitä hajxy tiøjpädsøøm̱y. Mänitä Agripahajxy hawiing ñiñämaayyä møødä Festohajxy: ―Caj yøꞌø craa tii cädieey miøødä. Cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo tsum̱y jiaac hídät ni coo yaghoꞌogǿøjät.
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Mänitä Agripa jaꞌa Festo ñämaayy: ―Coo yøꞌø craa häxøpy tøø quiaꞌa mänaꞌañ coo jim̱ nøcxy yajtøyhajtyegaꞌañii Roma maa jaꞌa gobiernä wyiinduumän, tøø häxøpy yhøxmac̈hii.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.