João 11

Pinotepa Nacional Mixtec NT (MIO_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ni chacoo iin ra ñuun Betania, ta Lázaro nani ra. Cuhva ña María chi ña Marta chi ra, ta cuhvi xaan ra.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 María can cuu ña ni choso aceite vixin chahan chaha ra chahnu Jesuu, ta nacuhva ña ixi xini ña chaha ra.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Chacan cuu cha tachi ñi ñahan can tuhun chi ra Jesuu, ta cati ñi ti: ―Ra chahnu, cuhvi xaan ra cuu amigu cun ―cati ñi.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Queta tuhun can nuun ra Jesuu, ta quechaha cati ra ti: ―Cuhvi ra, soco ña cua cuvi ra. Cuhvi ra, vati tacan ni cua ndehe ñivi ti iyo tu ndee ini chi ra Ndioo. Chacan cuu cha cua sacahnu ñi chi ra cuu sehe Ndioo ―cati ra Jesuu.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Cuni mani xaan ra Jesuu chi ña Marta chi cuhvi ña chi ra Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Chini ra Jesuu tuhun cha cuhvi ra Lázaro can, soco ni nducuee nuun ra nu iyo ra inga uvi quivi.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Tacan cuu, ta quechaha cati ra chi ra sacuaha chi ra ti: ―Coho, vati cua cuhun ndico yo iti ñuhun Judea ―cati ra.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ta cati ndico ra sacuaha chi ra ti: ―Maestru, cuni cani ñivi judío yuu chihun vitin. ¿Atu cua cuhun ndicon tican? ―cati ra.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ta cati ndico ra Jesuu chi ra ti: ―Uchi uvi hora cuu chi iin nduvi. Tu cua caca cuu yo chinucahni, [ta cua savaha yo cha vaha,] ña cua ndoyo ñuhun yo, vati ndichin vaha ndehe yo.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Tu cua caca cuu yo cha cuaa, ta cua savaha yo ndavaha ni, cua ndoyo ñuhun yo, vati ñahni cha chini tuni iyo chi yo.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Tacan cati ra Jesuu, [vati ña ta queta hora ra,] ta cati ndico ra chi ra ti: ―Quixi ni ra Lázaro amigu yo, soco cua cuhin, vati cua sandoye chi ra ―cati ra.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ta cati ndico ra sacuaha chi ra Jesuu ti: ―Ra chahnu, cua ndoyo maan ra, vati cati cun ti quixi ni ra ―cati ra ta ra.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Tacan ni cahan ra Jesuu iin cuhva, vati cha ni chihi cuii ra Lázaro, soco saxini ra ta ra ti quixi ni ra.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Chacan cuu cha quechaha cati cachin ra chi ra ta ra ti: ―Cha chihi cuii ra Lázaro,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 ta cusii ini yu, vati ña iye tican. Vaha xaan ca cha tacan cuenda maan ndo. Chacan cuu cha cua cuinu ini ndo. Na coho vitin ―cati ra.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tacan cuu, ta quechaha cahan ra Tuma ra cuu xinihin, ta cati ra chi tahan ra ti: ―Coho, vati cua cuvi tahan yo chi ra ―cati ra, [vati cua cuhun ndico ra nu iyo ñivi cuxaan ini chi ra Jesuu].
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Tacan cuu, ta cuahan ra Jesuu iti ñuun Betania, ta cati ñi chi ra ti cha queta cumi quivi cha ni cuchi ra Lázaro.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Yatin ñuun Jerusalén iyo ñuun can. Vasi queta iin sava hora caca yo.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Chacan cuu cha queta ñivi judío nu iyo ña Marta chi ña María. Tuvi ñi queta, ta cua tindee ñi chi ñi ñahan can, vati chihi cuhva ñi.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Tacan cuu, ta sa queta tuhun nuun ña Marta ti cha vachi ra Jesuu, ta quee ña cuahan ña, vati cua satahan ña chi ra, soco ndoo ña María vehe.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Tacan, ta tahan ña Marta chi ra, ta quechaha cati ña ti: ―Ra chahnu, cha ni chihi cuhve, vati ña iyo cun ihya,
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 soco chite ti cua savaha ra Ndioo ñaan cha cua cahun chi ra ―cati ña.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ta cati ndico ra Jesuu chi ña ti: ―Cua nandoto ndico ra cuhvon ―cati ra.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ta cati ña Marta chi ra ti: ―Chite ti cua coo ndito ndico ra quivi cua natacu ndico ñivi ndii quivi cua tachi tuni ra Ndioo chi ñivi ñuñivi ―cati ña.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ta cati ndico ra Jesuu chi ña ti: ―Yuhu cua savahi cha cua coo ndito ndico ñivi. Cua savahi cha cua natacu ndico ñi. Tu cua cuinu ini ñivi chihin yu, masi cua cuvi ñi, soco cua coo ndito ñi chi ra Ndioo.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Tu cua cuinu ini ñivi ni iyo ndito chihin yu, ña cua cuvi ñi cuenda ra Ndioo. ¿Atu chinu ini maun chacan? ―cati ra.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ta cati ña chi ra ti: ―Chinu ini yu, ra chahnu. Chinu ini yu ti ra Cristo cuun, ta sehe Ndioo cuun, ta cha ni tachi ra Ndioo chihun ihya nu ñuhun ñuñivi ya ―cati ña.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Tacan ni cati ña Marta, ta cuahan ndico ña, ta cana ña chi María cuhvi ña. Cahan xehe ña chi ña, ta cati ña ti: ―Cha queta ra maestru, ta cana ra chihun ―cati ña.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Tacan cuu, ta quii xaan ni chacuinda ña, ta cuahan ña nu iyo ra.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Ña ta quihvi ra tichi ñuun can, vati ni vii iyo ra nu ni cha satahan ña Marta chi ra.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ni iyo ñivi judío can chi ña, ta chaha ñi tu ndee ini chi ña. Ndehe ñi ti quii xaan ni chacuinda ña, ta cuahan ña. Chacan cuu cha ndicu ñi chi ña, vati saxini ñi ti cuahan ña nu ni cuchi ra ndii can, ta cua ndahyu ña tican.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Queta ña María nu iyo ra Jesuu. Ndehe ña chi ra, ta sa chahnu chiti ña iti nuun ra, ta quechaha cati ña chi ra ti: ―Ra chahnu, ni chihi cuhve, vati ña iyo cun ihya ―cati ña.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ndehe ra Jesuu ti chacu xaan ña, ta chacu tahan ñivi judío can. Chacan cuu cha ndahvi xaan quechaha cuni anima ra. Ña vaha cuni ra,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 ta quechaha nducu tuhun ra chi ñi ti: ―¿Ndaa cuu nuun ni cuchi ndo chi ra? ―cati ra. Ta cati ndico ñi chi ra ti: ―Nahan, ra chahnu, ti cua ndehun ―cati ñi.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Tacan cuu, ta quechaha chacu tahan ra Jesuu,
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 ta cati ñivi judío can chi tahan ñi ti: ―Ndicha ti cuni xaan ra chi ra ―cati ñi.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Iyo inga ñi cati ñi ti: ―Cha ni sanduvaha ra chi ra cuaa. Vasi cua cuu tindee tahan ra chi ra Lázaro, tu ni vii ndito ra, ta queta ra ―cati ñi.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Ndahvi xaan quechaha cuni ndico anima ra Jesuu cha queta ra nu ni cuchi ra Lázaro. Yavi yuu cuu chi, ta ndasi yuu yuhu chi.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Tacan cuu, ta cati ra Jesuu chi ñi ti: ―Cua sachiyo ndo yuu can ―cati ra. Ta quechaha cati ña Marta ña cuu cuhva ra ndii can ti: ―Ra chahnu, ini xaan chahan, vati cha queta cumi quivi cha ni chihi ra ―cati ña.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ta cati ndico ra Jesuu chi ña ti: ―Cha cati yu ti tu cua cuinu ini cun, cua ndehun ti iyo xaan tu ndee ini chi ra Ndioo ―cati ra.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Chacan cuu cha sachiyo ñi yuu can, ta ndehe ndaa ra Jesuu iti siqui andivi, ta cati ra chi ra Ndioo ti: ―Tata, chahi iin tiahvi ndioo chihun, vati cha ni tasohun tuhun cahan yu.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Chite ti ndihi ni hora tasohun cha cahin. Tacan cati yu, vati cua cuni soho ñivi ya, ta cua cuinu ini ñi ti maun cuu ra ni tava tiñu chihin yu.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tacan cati ra, ta sa cana chaa ra ti: ―Yoho Lázaro, quee, xaa ―cati ra.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tacan cuu, ta quee ra Lázaro can, ta ni vii isucu sahma ndii chi ra. Chacan cuu cha nuhni ndaha ra. Nuhni chaha ra, ta cha nuhni pañitu nuun ra. Tacan cuu, ta cati ra Jesuu chi ñi ti: ―Cua ndachi ndo chi ra. Cua saña ndo na cuhun ra ―cati ra chi ñi.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ñivi judío can cuu ñi ni queta vehe ña María, ta ndehe ñi cha ni savaha ra Jesuu, ta tuvi ñi chinu ini chi ra,
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 soco iyo ñi cuahan ñi nu iyo cuiti ra fariseo, ta chaha ñi cuenda ñaan cha ni savaha ra Jesuu.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Chacan cuu cha cati ra sutu chahnu chi ra fariseo ti cua nducuiti ndihi ra cumi tiñu can. Tacan cuu, ta nducu tuhun ra chi tahan ra ti: ―¿Ñaan cha cuu cha cua savaha yo, vati cuaha xaan cuhva cha ni savaha ra Jesuu can?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Tu ña cua casi yo nuun ra, cua cuinu ini ndihi ñivi chi ra, ta cua quichi sandaru ñuun Roma, ta cua sandoyo ñuhun ra ve ñuhun ya, ta cua cahni ra chi ndihi yo chi ñivi ñuun yo ―cati ra.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Iyo ra Caifás. Sutu chahnu cuu ra cuiya can, ta quechaha cati ra chi ra ta ra ti: ―Ña chito cuii ni ndo.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ña chito ndo ti vaha xaan ca cha cua cuvi iin tuhun ni maan ra Jesuu can, ta cua cacu ndihi maan yo. Tacan, ta ña cua ndoyo ñuhun yo chi ñivi yo ―cati ra.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ñavi cuenda suvi ni maan ra cahan ra Caifás can, vati sutu chahnu cuu ra cuiya can. Chacan cuu cha cati ra ti cua cuvi ra Jesuu, ta cua cacu ndihi ñivi judío can.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ñavi cuenda ñivi judío ni cua cuvi ra, soco cua cuvi ra, vati tacan ni cua sanducuiti ra chi ndihi ñivi chinu ini chi ra Ndioo, ta ini ñivi cua cuu ndihi ñi ―masi inga ñuhun iyo ñi.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Chacan cuu cha quivi can quechaha nducu ra judío can cuhva yoso cuhva cua cahni ra chi ra Jesuu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Chacan cuu cha ña chahan ca ra Jesuu nu iyo ñivi judío can. Quee ra tican, ta cuahan ra iti ñuun Efraín, ta tichi cuhu cuu ñuun can. Tican ni ndoo ra chi ra sacuaha chi ra.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Cha yatin cua coo tucu vico sacahnu ñivi judío cuenda cha ni cacu ñi ñuhun Egipto iti chata. Chacan cuu cha tuvi ñivi cuahan iti ñuun Jerusalén. Iti nuun cuahan ñi, vati cua cu‑ii xihna ñi cuni ñi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Nanducu ñi chi ra Jesuu ñuun Jerusalén can, soco ña nanihin ñi chi ra. Queta ñi ve ñuhun, ta quechaha nducu tuhun ñi chi tahan ñi ti: ―¿Yoso saxini ndo? ¿Atu cua quichi ra vico ya a ña cua quichi ra? ―cati ñi.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ta cha tachi ra sutu chahnu chi ra fariseo tuhun, vati tu cua coto ñivi ndaa iyo ra, cua cati ndico ñi, vati cua tiin ra ta ra chi ra.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.