João 11
Pinotepa Nacional Mixtec NT (MIO_WBT) vs NAA
1 Ni chacoo iin ra ñuun Betania, ta Lázaro nani ra. Cuhva ña María chi ña Marta chi ra, ta cuhvi xaan ra.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 María can cuu ña ni choso aceite vixin chahan chaha ra chahnu Jesuu, ta nacuhva ña ixi xini ña chaha ra.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Chacan cuu cha tachi ñi ñahan can tuhun chi ra Jesuu, ta cati ñi ti: ―Ra chahnu, cuhvi xaan ra cuu amigu cun ―cati ñi.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Queta tuhun can nuun ra Jesuu, ta quechaha cati ra ti: ―Cuhvi ra, soco ña cua cuvi ra. Cuhvi ra, vati tacan ni cua ndehe ñivi ti iyo tu ndee ini chi ra Ndioo. Chacan cuu cha cua sacahnu ñi chi ra cuu sehe Ndioo ―cati ra Jesuu.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Cuni mani xaan ra Jesuu chi ña Marta chi cuhvi ña chi ra Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Chini ra Jesuu tuhun cha cuhvi ra Lázaro can, soco ni nducuee nuun ra nu iyo ra inga uvi quivi.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tacan cuu, ta quechaha cati ra chi ra sacuaha chi ra ti: ―Coho, vati cua cuhun ndico yo iti ñuhun Judea ―cati ra.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ta cati ndico ra sacuaha chi ra ti: ―Maestru, cuni cani ñivi judío yuu chihun vitin. ¿Atu cua cuhun ndicon tican? ―cati ra.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ta cati ndico ra Jesuu chi ra ti: ―Uchi uvi hora cuu chi iin nduvi. Tu cua caca cuu yo chinucahni, [ta cua savaha yo cha vaha,] ña cua ndoyo ñuhun yo, vati ndichin vaha ndehe yo.
9 Jesus respondeu:
10 Tu cua caca cuu yo cha cuaa, ta cua savaha yo ndavaha ni, cua ndoyo ñuhun yo, vati ñahni cha chini tuni iyo chi yo.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Tacan cati ra Jesuu, [vati ña ta queta hora ra,] ta cati ndico ra chi ra ti: ―Quixi ni ra Lázaro amigu yo, soco cua cuhin, vati cua sandoye chi ra ―cati ra.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ta cati ndico ra sacuaha chi ra Jesuu ti: ―Ra chahnu, cua ndoyo maan ra, vati cati cun ti quixi ni ra ―cati ra ta ra.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tacan ni cahan ra Jesuu iin cuhva, vati cha ni chihi cuii ra Lázaro, soco saxini ra ta ra ti quixi ni ra.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Chacan cuu cha quechaha cati cachin ra chi ra ta ra ti: ―Cha chihi cuii ra Lázaro,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 ta cusii ini yu, vati ña iye tican. Vaha xaan ca cha tacan cuenda maan ndo. Chacan cuu cha cua cuinu ini ndo. Na coho vitin ―cati ra.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tacan cuu, ta quechaha cahan ra Tuma ra cuu xinihin, ta cati ra chi tahan ra ti: ―Coho, vati cua cuvi tahan yo chi ra ―cati ra, [vati cua cuhun ndico ra nu iyo ñivi cuxaan ini chi ra Jesuu].
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Tacan cuu, ta cuahan ra Jesuu iti ñuun Betania, ta cati ñi chi ra ti cha queta cumi quivi cha ni cuchi ra Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Yatin ñuun Jerusalén iyo ñuun can. Vasi queta iin sava hora caca yo.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Chacan cuu cha queta ñivi judío nu iyo ña Marta chi ña María. Tuvi ñi queta, ta cua tindee ñi chi ñi ñahan can, vati chihi cuhva ñi.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Tacan cuu, ta sa queta tuhun nuun ña Marta ti cha vachi ra Jesuu, ta quee ña cuahan ña, vati cua satahan ña chi ra, soco ndoo ña María vehe.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Tacan, ta tahan ña Marta chi ra, ta quechaha cati ña ti: ―Ra chahnu, cha ni chihi cuhve, vati ña iyo cun ihya,
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 soco chite ti cua savaha ra Ndioo ñaan cha cua cahun chi ra ―cati ña.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ta cati ndico ra Jesuu chi ña ti: ―Cua nandoto ndico ra cuhvon ―cati ra.
23 Jesus disse a ela:
24 Ta cati ña Marta chi ra ti: ―Chite ti cua coo ndito ndico ra quivi cua natacu ndico ñivi ndii quivi cua tachi tuni ra Ndioo chi ñivi ñuñivi ―cati ña.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ta cati ndico ra Jesuu chi ña ti: ―Yuhu cua savahi cha cua coo ndito ndico ñivi. Cua savahi cha cua natacu ndico ñi. Tu cua cuinu ini ñivi chihin yu, masi cua cuvi ñi, soco cua coo ndito ñi chi ra Ndioo.
25 Então Jesus declarou:
26 Tu cua cuinu ini ñivi ni iyo ndito chihin yu, ña cua cuvi ñi cuenda ra Ndioo. ¿Atu chinu ini maun chacan? ―cati ra.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ta cati ña chi ra ti: ―Chinu ini yu, ra chahnu. Chinu ini yu ti ra Cristo cuun, ta sehe Ndioo cuun, ta cha ni tachi ra Ndioo chihun ihya nu ñuhun ñuñivi ya ―cati ña.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Tacan ni cati ña Marta, ta cuahan ndico ña, ta cana ña chi María cuhvi ña. Cahan xehe ña chi ña, ta cati ña ti: ―Cha queta ra maestru, ta cana ra chihun ―cati ña.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Tacan cuu, ta quii xaan ni chacuinda ña, ta cuahan ña nu iyo ra.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ña ta quihvi ra tichi ñuun can, vati ni vii iyo ra nu ni cha satahan ña Marta chi ra.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ni iyo ñivi judío can chi ña, ta chaha ñi tu ndee ini chi ña. Ndehe ñi ti quii xaan ni chacuinda ña, ta cuahan ña. Chacan cuu cha ndicu ñi chi ña, vati saxini ñi ti cuahan ña nu ni cuchi ra ndii can, ta cua ndahyu ña tican.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Queta ña María nu iyo ra Jesuu. Ndehe ña chi ra, ta sa chahnu chiti ña iti nuun ra, ta quechaha cati ña chi ra ti: ―Ra chahnu, ni chihi cuhve, vati ña iyo cun ihya ―cati ña.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ndehe ra Jesuu ti chacu xaan ña, ta chacu tahan ñivi judío can. Chacan cuu cha ndahvi xaan quechaha cuni anima ra. Ña vaha cuni ra,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 ta quechaha nducu tuhun ra chi ñi ti: ―¿Ndaa cuu nuun ni cuchi ndo chi ra? ―cati ra. Ta cati ndico ñi chi ra ti: ―Nahan, ra chahnu, ti cua ndehun ―cati ñi.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Tacan cuu, ta quechaha chacu tahan ra Jesuu,
35 Jesus chorou.
36 ta cati ñivi judío can chi tahan ñi ti: ―Ndicha ti cuni xaan ra chi ra ―cati ñi.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Iyo inga ñi cati ñi ti: ―Cha ni sanduvaha ra chi ra cuaa. Vasi cua cuu tindee tahan ra chi ra Lázaro, tu ni vii ndito ra, ta queta ra ―cati ñi.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ndahvi xaan quechaha cuni ndico anima ra Jesuu cha queta ra nu ni cuchi ra Lázaro. Yavi yuu cuu chi, ta ndasi yuu yuhu chi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Tacan cuu, ta cati ra Jesuu chi ñi ti: ―Cua sachiyo ndo yuu can ―cati ra. Ta quechaha cati ña Marta ña cuu cuhva ra ndii can ti: ―Ra chahnu, ini xaan chahan, vati cha queta cumi quivi cha ni chihi ra ―cati ña.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ta cati ndico ra Jesuu chi ña ti: ―Cha cati yu ti tu cua cuinu ini cun, cua ndehun ti iyo xaan tu ndee ini chi ra Ndioo ―cati ra.
40 Jesus respondeu:
41 Chacan cuu cha sachiyo ñi yuu can, ta ndehe ndaa ra Jesuu iti siqui andivi, ta cati ra chi ra Ndioo ti: ―Tata, chahi iin tiahvi ndioo chihun, vati cha ni tasohun tuhun cahan yu.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Chite ti ndihi ni hora tasohun cha cahin. Tacan cati yu, vati cua cuni soho ñivi ya, ta cua cuinu ini ñi ti maun cuu ra ni tava tiñu chihin yu.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tacan cati ra, ta sa cana chaa ra ti: ―Yoho Lázaro, quee, xaa ―cati ra.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Tacan cuu, ta quee ra Lázaro can, ta ni vii isucu sahma ndii chi ra. Chacan cuu cha nuhni ndaha ra. Nuhni chaha ra, ta cha nuhni pañitu nuun ra. Tacan cuu, ta cati ra Jesuu chi ñi ti: ―Cua ndachi ndo chi ra. Cua saña ndo na cuhun ra ―cati ra chi ñi.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ñivi judío can cuu ñi ni queta vehe ña María, ta ndehe ñi cha ni savaha ra Jesuu, ta tuvi ñi chinu ini chi ra,
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 soco iyo ñi cuahan ñi nu iyo cuiti ra fariseo, ta chaha ñi cuenda ñaan cha ni savaha ra Jesuu.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Chacan cuu cha cati ra sutu chahnu chi ra fariseo ti cua nducuiti ndihi ra cumi tiñu can. Tacan cuu, ta nducu tuhun ra chi tahan ra ti: ―¿Ñaan cha cuu cha cua savaha yo, vati cuaha xaan cuhva cha ni savaha ra Jesuu can?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Tu ña cua casi yo nuun ra, cua cuinu ini ndihi ñivi chi ra, ta cua quichi sandaru ñuun Roma, ta cua sandoyo ñuhun ra ve ñuhun ya, ta cua cahni ra chi ndihi yo chi ñivi ñuun yo ―cati ra.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Iyo ra Caifás. Sutu chahnu cuu ra cuiya can, ta quechaha cati ra chi ra ta ra ti: ―Ña chito cuii ni ndo.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ña chito ndo ti vaha xaan ca cha cua cuvi iin tuhun ni maan ra Jesuu can, ta cua cacu ndihi maan yo. Tacan, ta ña cua ndoyo ñuhun yo chi ñivi yo ―cati ra.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ñavi cuenda suvi ni maan ra cahan ra Caifás can, vati sutu chahnu cuu ra cuiya can. Chacan cuu cha cati ra ti cua cuvi ra Jesuu, ta cua cacu ndihi ñivi judío can.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ñavi cuenda ñivi judío ni cua cuvi ra, soco cua cuvi ra, vati tacan ni cua sanducuiti ra chi ndihi ñivi chinu ini chi ra Ndioo, ta ini ñivi cua cuu ndihi ñi ―masi inga ñuhun iyo ñi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Chacan cuu cha quivi can quechaha nducu ra judío can cuhva yoso cuhva cua cahni ra chi ra Jesuu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Chacan cuu cha ña chahan ca ra Jesuu nu iyo ñivi judío can. Quee ra tican, ta cuahan ra iti ñuun Efraín, ta tichi cuhu cuu ñuun can. Tican ni ndoo ra chi ra sacuaha chi ra.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Cha yatin cua coo tucu vico sacahnu ñivi judío cuenda cha ni cacu ñi ñuhun Egipto iti chata. Chacan cuu cha tuvi ñivi cuahan iti ñuun Jerusalén. Iti nuun cuahan ñi, vati cua cu‑ii xihna ñi cuni ñi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Nanducu ñi chi ra Jesuu ñuun Jerusalén can, soco ña nanihin ñi chi ra. Queta ñi ve ñuhun, ta quechaha nducu tuhun ñi chi tahan ñi ti: ―¿Yoso saxini ndo? ¿Atu cua quichi ra vico ya a ña cua quichi ra? ―cati ñi.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ta cha tachi ra sutu chahnu chi ra fariseo tuhun, vati tu cua coto ñivi ndaa iyo ra, cua cati ndico ñi, vati cua tiin ra ta ra chi ra.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.