Romanos 4
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Vitin va̱ꞌa kani si̱ni̱ yó xa̱ꞌa̱ ña káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱Abraham, ta̱a ta̱ kúu xi̱i̱ síkuá ndiꞌi ni̱vi najudío.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ta to̱ꞌon Ndios yóꞌo, ¿án káꞌa̱n ña ndí ndasaá kuiti xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ta̱Abraham kúu ña ndu̱u ra ta̱a ta̱ ndii ta̱ o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ Ndios, ta va̱ꞌa yóo ra xíꞌin Ndios? O̱n vása káꞌa̱n to̱ꞌon yóꞌo saá. Chi tá ndasaá kuiti xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ta̱Abraham kúu ña ndu̱u ra ta̱a ta̱ ndii no̱o̱ Ndios, níkúu, ta saá kukomí ra xa̱ꞌa̱ ña kasa káꞌno xíꞌin mi̱i ra. Ta saá ni, no̱o̱ Ndios, nda̱ loꞌo o̱n ko̱ó ña taxi ña kuchiño ta̱Abraham kasa káꞌno xíꞌin mi̱i ra.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Saá chi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá káchí ña saá: “Ta̱Abraham ka̱ndixa ra Ndios, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra ta̱Abraham kúu ta̱a ta̱ ndii ta̱ o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ ra”, káchí to̱ꞌon Ndios.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ta xíni̱ yó tá ni̱vi kísa chiño na, ta ta̱patrón cháꞌvi ra na xa̱ꞌa̱ chiño ke̱ꞌé na. Ta saá si̱ꞌún ña nákiꞌin na, o̱n si̱ví ña sáníꞌi ta̱patrón ndaꞌa̱ na kúu ña, chi si̱ꞌún ña kúu yaꞌvi chiño ke̱ꞌé na kúu ña.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ta Ndios o̱n vása yóo ra nda̱tán yóo ta̱patrón yóꞌo, chi ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ra xíꞌin yó, o̱n si̱ví yaꞌvi ña cháꞌvi Ndios mi̱i yó xa̱ꞌa̱ chiño va̱ꞌa ki̱sa ndivi yó kúu ña. Vará ni̱vi na ndíso kua̱chi kúu yó, Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin yó ña sa̱nduu ra yó ni̱vi na ndii na o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ ra. Ta ndasaá kuiti xa̱ꞌa̱ ña kándixa yó Jesucristo, kúu ña Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa yóꞌo xíꞌin yó.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ta̱rey David ni̱ka̱ꞌa̱n ra ndí nákaa̱ ñasi̱i̱ ini ni̱vi na kúu na ndii no̱o̱ Ndios. Ta o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ chiño va̱ꞌa ki̱sa ndivi na kúu ña Ndios sa̱nduu ra ni̱vi na ndii no̱o̱ ra, chi to̱ꞌon ña ni̱taa ta̱David xi̱na̱ꞌá, káchí ña saá:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Nákaa̱ ñasi̱i̱ ní ini ni̱vi, na o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso, chi Ndios xa ki̱sa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nákaa̱ ñasi̱i̱ ní ini ñii ñii ni̱vi tá Ndios o̱n vása sákuiso ra kua̱chi sa̱ta̱ na,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ta, ¿yu kúu ni̱vi na kómí ñasi̱i̱ ini, na kúu na káꞌa̱n ta̱David yóꞌo xa̱ꞌa̱? ¿Án ndasaá kuiti ni̱vi na ki̱sa ndivi costumbre ña na̱ní circuncisión kúu na káꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱? ¿Án o̱n ndixa ñii ki̱ꞌva saá káꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱ ni̱vi na o̱n vása ní‑kisa ndivi costumbre yóꞌo? Saá chi to̱ꞌon ña sa̱kán ni̱ka̱ꞌa̱n ndi̱ xíꞌin ndó káꞌa̱n ña ndí ta̱Abraham ka̱ndixa ra Ndios, ta xa̱ꞌa̱ ña ke̱ꞌé ra saá, Ndios ka̱chí ra ndí ta̱Abraham ndu̱u ra ta̱ndii ta̱ o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ ra.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Ama xi̱kuu ña ka̱chí Ndios ta̱Abraham kúu ra ta̱ndii no̱o̱ ra? ¿Án ki̱vi̱ siꞌna ña xa ki̱sa ndivi ta̱Abraham circuncisión xi̱kuu ña? ¿Án ki̱vi̱ o̱n ta̱ꞌán ka̱ kasa ndivi ta̱Abraham costumbre yóꞌo xi̱kuu ña? Kúnda̱a̱ ini yó ndí ki̱vi̱ o̱n ta̱ꞌán ka̱ ta̱Abraham kasa ndivi ra ñacircuncisión yóꞌo, Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra ta̱Abraham ndu̱u ra ta̱ndii ta̱ o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ ra.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Saá chi siꞌna ta̱Abraham ka̱ndixa ra Ndios, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra ndí ta̱Abraham ndu̱u ra ta̱ndii no̱o̱ ra ta va̱ꞌa yóo xíꞌin ra. Ta ki̱vi̱ xa ndu̱u ta̱Abraham ta̱ndii no̱o̱ Ndios, ta saá ki̱sa ndivi ra ñacircuncisión yóꞌo. Ta ndi̱ꞌi ki̱sa ndivi ra ñayóꞌo, ta̱Abraham xi̱komí ra ñii marca loꞌo no̱o̱ ko̱ñu ra, ña xi̱kuu ña ñii seña ña sa̱náꞌa ndí Ndios sa̱nduu ra ta̱Abraham ta̱a ta̱ ndii ta̱ o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ ra xa̱ꞌa̱ ña ka̱ndixa ñaꞌá ra. Ta saá ta̱Abraham yóꞌo ndu̱u ra nda̱tán yóo yivá ndiꞌi ni̱vi na ndinoꞌo ini kándixa Ndios, vará sava ni̱vi yóꞌo o̱n vása ní‑kisa ndivi na circuncisión. Saá chi xa̱ꞌa̱ ña ni̱vi yóꞌo kándixa na Ndios ñii ki̱ꞌva nda̱tán ta̱Abraham ka̱ndixa ñaꞌá ra, Ndios sa̱nduu ra na ni̱vi na ndii, na o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ ra, ta va̱ꞌa yóo ra xíꞌin na vitin.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ta sava mi̱i yó kúu najudío, ta ni̱vi na kísa ndivi circuncisión kúu yó, ta kúu yó ni̱vi nasa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham. Ta saá, xíni̱ ñóꞌó ñii ki̱ꞌva saá kandixa yó Ndios, nda̱tán ta̱Abraham ka̱ndixa ñaꞌá ra. Tá o̱n vása kándixa yó Ndios saá, ta o̱n vása kómí yó nda̱yí ña káchí yó ndí ta̱Abraham kúu yivá yó.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ndios xíꞌin to̱ꞌon ra ki̱ndo̱o ra xíꞌin ta̱Abraham, ña káchí ndí ta̱Abraham xíꞌin sa̱ꞌya ñani síkuá ra kuu ni̱vi na nakiꞌin ndiꞌi ñoꞌo̱ ñoyívi yóꞌo, chi ñii ki̱vi̱ ña va̱xi Ndios taxi ra ña ndaꞌa̱ na. Ta xíni̱ yó ndí ta̱Abraham xi̱taku̱ ra kua̱ꞌa̱ ní kui̱ya̱ siꞌna ka̱ no̱o̱ ta̱Moisés, ta̱a ta̱ na̱kiꞌin nda̱yí ña ta̱xi Ndios ndaꞌa̱ ra. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo kúnda̱a̱ ini yó ndí o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña ki̱sa ndivi ta̱Abraham nda̱yí yóꞌo kúu ña Ndios ki̱ndo̱o ra keꞌé ra ñava̱ꞌa saá xíꞌin ra. Ta xa̱ꞌa̱ ña ndinoꞌo ní ini ra ka̱ndixa ra Ndios, ta̱Abraham ndu̱u ra ta̱ndii no̱o̱ Ndios, ta Ndios ki̱ndo̱o ra xíꞌin ta̱Abraham taxi ra ñava̱ꞌa ndaꞌa̱ ra.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ta saá kúnda̱a̱ ini yó ndí xa̱ꞌa̱ ña kándixa ni̱vi Ndios kúu ña nakiꞌin na ñava̱ꞌa ña ki̱ndo̱o ra taxi ra ndaꞌa̱ na. Ta o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña kísa ndivi ni̱vi nda̱yí Ndios kúu ña nakiꞌin na ñava̱ꞌa ndaꞌa̱ Ndios. Saá chi tá ndixa xa̱ꞌa̱ ña kísa ndivi yó nda̱yí Ndios kúu xa̱ꞌa̱ ña Ndios táxi ra ñava̱ꞌa ndaꞌa̱ yó, níkúu, ta saá ña ma̱ni̱ kúu ña kándixa yó Ndios, ta ñii ki̱ꞌva saá, ni o̱n vása ndáya̱ꞌví to̱ꞌon ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin ni̱vi na kándixa ñaꞌá.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Chi nda̱yí Ndios káchí ña ndí xíni̱ ñóꞌó xo̱ꞌvi̱ ni̱vi na yáꞌa ndoso nda̱yí ra. Tá o̱n ko̱ó nda̱yí Ndios ña sánáꞌa kua̱chi ni̱vi, níkúu, ta o̱n kóo kua̱chi ndíso nayóꞌo.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ta saá, ña xíni̱ ñóꞌó ní ka̱ kúu ña ndinoꞌo ini yó kándixa yó Ndios, chi xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo nakiꞌin yó ñava̱ꞌa ki̱ndo̱o Ndios taxi ra ndaꞌa̱ sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham. Ndios kúu ta̱a ta̱ va̱ꞌa ní ini, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo saníꞌi ra ñava̱ꞌa ndiꞌi ni̱vi na kúu na kándixa ñaꞌá, nda̱tán ta̱Abraham ka̱ndixa ra Ndios kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá. Ta ni̱vi yóꞌo, án kúu na ni̱vi na xíni̱ nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés, án kúu na ni̱vi na o̱n vása xíni̱ nda̱yí yóꞌo, ta ndiꞌi saá ni̱vi na ndinoꞌo ini kándixa Ndios, nduu na nda̱tán yóo sa̱ꞌya ta̱Abraham. Saá chi ta̱Abraham kúu yivá ndiꞌi ni̱vi na ndinoꞌo ini kándixa Ndios.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ta to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá káchí ña saá: “Yi̱ꞌi̱, Ndios, taxi i̱ ndí yóꞌó ta̱Abraham nduu ún yivá kua̱ꞌa̱ ní tiꞌvi ni̱vi na kutaku̱ kua̱ꞌa̱ ní ñoo ndiꞌi saá xiiña no̱o̱ ñoꞌo̱ ñoyívi”, ka̱chí Ndios xíꞌin ta̱Abraham. Ta Ndios, ta̱a ta̱ ki̱ndo̱o saá xíꞌin ta̱Abraham, kúu ñii la̱á Ndios, ta̱a ta̱ kómí ndee̱ sanataku̱ ni̱vi na xa ni̱xiꞌi̱, ta kómí ra ndee̱ ña kasa va̱ꞌa ra ña o̱n ta̱ꞌán kuva̱ꞌa.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Vará nda̱ loꞌo o̱n ko̱ó ka̱ xa̱ꞌa̱ ña kundati ta̱Abraham ña kukomí ra sa̱ꞌya ra, ta ka̱ndixa ra to̱ꞌon ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin ra, ta xi̱ndati ra Ndios ña ndixa kasa ndivi ra to̱ꞌon ra yóꞌo. Ta saá ta̱Abraham ndu̱u ra yivá kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na táku̱ ndiꞌi saá xiiña no̱o̱ ñoꞌo̱ ñoyívi yóꞌo. Chi Ndios ki̱ndo̱o ra xíꞌin ta̱Abraham ndí sa̱ꞌya ñani síkuá ra kua̱ꞌa̱ ní kui̱na̱ na, ta ñii ki̱ꞌva nda̱tán to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱Abraham, saá ku̱ndivi ña.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ta̱Abraham xa yatin kukomí ra ñii ciento kui̱ya̱, ta xíni̱ ra o̱n ko̱ó ka̱ ndee̱ kómí yi̱kí ko̱ñu ra ña kuchiño kukomí ra sa̱ꞌya ra, ta ñii ki̱ꞌva saá xíni̱ ra ndí ñásíꞌí ra ñáSara, ñaꞌa̱ ñá o̱n ki̱ví koo sa̱ꞌya kúu ñá. Vará ta̱Abraham xáni si̱ni̱ ra xa̱ꞌa̱ yi̱kí ko̱ñu ra xa yóo ña nda̱tán yóo ña ni̱xiꞌi̱ chi o̱n ko̱ó ka̱ ndee̱ kómí ña, ta saá ni, ta̱Abraham nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑sandakoo ra kándixa ra ña ndixa Ndios kasa ndivi ra to̱ꞌon ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin ra.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ta o̱n vása ní‑xika ini ra án ndixa án o̱n ndixa kasa ndivi Ndios to̱ꞌon ra. Nda̱ víka̱, ndeé ka̱ chi̱kaa̱ ini ra kándixa ra Ndios, ta ndinoꞌo xi̱ndaa ini ra ndí Ndios kasa ndivi ra to̱ꞌon ra. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, ki̱sa káꞌno ra Ndios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Saá chi ta̱Abraham ndinoꞌo ní ini ra ka̱ndixa ra ndí Ndios kómí ra ndee̱ kasa ndivi ra ndiꞌi to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Xa̱ꞌa̱ ña ta̱Abraham ndixa xi̱ndaa ini ra Ndios saá, Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra ta̱Abraham kúu ta̱ndii ta̱ o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ ra, ta va̱ꞌa yóo ra xíꞌin ra.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ta to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá, káꞌa̱n ña ndí ta̱Abraham kúu ra ta̱ndii no̱o̱ Ndios chi ka̱ndixa ñaꞌá ra, ta to̱ꞌon yóꞌo o̱n vása ndasaá kuiti káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ ta̱Abraham,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 ta ñii ki̱ꞌva káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ mi̱i yó, na kúu ni̱vi na ndixa kándixa Ndios, ta̱ kúu ta̱a ta̱ sa̱nataku̱ Jesucristo ta̱Káꞌno no̱o̱ yó. Ta xa̱ꞌa̱ ña kándixa yó ra, Ndios ka̱ꞌa̱n ra ndí mi̱i yó kúu ni̱vi na ndii na o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso no̱o̱ ra, ta va̱ꞌa yóo yó xíꞌin ra.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Xa̱ꞌa̱ ña chaꞌvi ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi yó, Ndios ta̱xi ra Jesucristo ni̱xiꞌi̱ ra, ta xa̱ꞌa̱ ña kuchiño nduu yó ni̱vi na ndii no̱o̱ ra, Ndios sa̱nataku̱ ra Jesucristo.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.