Mateus 22
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta tuku nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús ñii cuento ña sanáꞌa ra nafariseo xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, káchí ra saá:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 ―Nda̱tán yóo ñii ta̱rey xa̱ki̱n ra ñii viko̱ káꞌno ña tonda̱ꞌa̱ sa̱ꞌya ra, saá yóo yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Ta mi̱i ki̱vi̱ viko̱ ti̱ꞌví ra namozo ra kua̱ꞌa̱n na nakana na ni̱vi na xa nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin koo viko̱ yóꞌo, ta ni̱‑xiin na kixi na.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Ta saá tuku ti̱ꞌví ra inka̱ namozo ra, káchí ra saá: “Ko̱ꞌo̱n ndó ka̱ꞌa̱n ndó siꞌa xíꞌin ni̱vi na ka̱na i̱: Xa yóo ndivi ndiꞌi ña kuxu ndó. Xa ni̱xiꞌi̱ si̱ndi̱ki̱ xíꞌin inka̱ kiti̱ tí nduꞌu̱ sa̱na̱ ta̱rey kuxu ndó; xa yóo tiꞌva ndiꞌi ña̱ꞌa. Kama ndó kixi ndó viko̱ tonda̱ꞌa̱, kachí ndó xíꞌin na”, káchí ta̱rey xíꞌin namozo.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Ta ni̱vi na ka̱na ra yóꞌo ni̱‑xiin na ko̱ꞌo̱n na viko̱, ta sava na ke̱e kua̱ꞌa̱n no̱o̱ chi̱ꞌi na, ta inka̱ na kua̱ꞌa̱n no̱o̱ kísa chiño na.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Ta inka̱ na ti̱in na namozo ta̱rey, ta sa̱xo̱ꞌvi̱ ñaꞌá na, ta xa̱ꞌni ñaꞌá na.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱rey ña ni̱ndoꞌo namozo ra, ta saá ndeé ní ni̱saa̱ ra. Ta ti̱ꞌví ra natropa ña sandiꞌi na xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ni̱vi na xa̱ꞌni namozo ra ta chikaa̱ na ñoꞌo̱ ña ko̱ko̱ ndiꞌi ñoo nayóꞌo.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ namozo ra: “Xa yóo ndivi ndiꞌi viko̱ tonda̱ꞌa̱, ta ni̱vi na siꞌna ka̱na i̱ kixi viko̱, o̱n vása kómí ka̱ na nda̱yí kixi na.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Ta vitin ko̱ꞌo̱n ndó ndiꞌi yichi̱ no̱o̱ nákutáꞌan ni̱vi ta nakaya ndó na ná kixi na viko̱.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Ta saá ke̱e namozo kua̱ꞌa̱n na yichi̱, ta na̱kaya na ndiꞌi ni̱vi na na̱níꞌi na yichi̱, nava̱ꞌa án na o̱n váꞌa kúu na, ta saá chútú nda̱a̱ veꞌe no̱o̱ yóo viko̱ tonda̱ꞌa̱.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Ta ki̱xaa̱ ta̱rey viko̱ ta chi̱ndeé ra na na̱kutáꞌan yóꞌo, ta na̱koto ra ñii ta̱a o̱n vása ndíxin ra tiko̱to̱ yaa ña ndíxin na ñóꞌo viko̱ tonda̱ꞌa̱.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱yóꞌo: “Tata, ¿nda̱chun ni̱ki̱ꞌvi ún yóꞌo, ta o̱n ko̱ó tiko̱to̱ yaa ndíxin ún?” Ta ta̱yóꞌo o̱n vása ní‑kunda̱a̱ ini ra ndasaá koo ndakuii̱n ra.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Ta ta̱rey ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin namozo ra: “Katón ndó ndaꞌa̱ xíꞌin xa̱ꞌa̱ ta̱yóꞌo ta tava ndó ra ke̱ꞌe, ta chikaa̱ ndó ra no̱o̱ naa ní, no̱o̱ ndeé ní kuaku ra, no̱o̱ ndeé ní xo̱ꞌvi̱ ra”, káchí ta̱rey.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Saá chi Ndios nákana ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta loꞌo kuiti kúu na na̱ka̱xin ra ―káchí ta̱Jesús.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Ta saá nafariseo ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta na̱koo yuꞌú na ndasaá koo ndukú na ña ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús to̱ꞌon o̱n váꞌa ña kuchiño na chikaa̱ na ra kua̱chi.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Ta ti̱ꞌví na na ndíko̱n sa̱ta̱ na xíꞌin na ndíko̱n partido ta̱Herodes, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na saá xíꞌin ra:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Ta saá ka̱ꞌa̱n ún yukía̱ xáni ini ún. ¿Án va̱ꞌa chaꞌvi yó kota no̱o̱ ta̱rey César ñoo Roma? ¿Án o̱n váꞌa chaꞌvi yó ña? ―káchí na xíꞌin ra.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Ta ta̱Jesús kúnda̱a̱ ini ra ndí kóni na koto ndoso na ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Taxi ndó si̱ꞌún ña cháꞌvi ndó kota ná koto i̱ no̱o̱ ña.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Ta nda̱kuii̱n na:
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ta na̱kaꞌnda ní ini na. Ta saá sa̱ndakoo na ra, ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, nasaduceo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús. Nasaduceo yóꞌo kúu nanáꞌno na sánáꞌa ta káꞌa̱n na ndí na ni̱xiꞌi̱ o̱n vása nataku̱ ka̱ na. Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ―Tata maestro, nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés, káchí ña saá: “Tá ñii ta̱a ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya ra ní‑xiyo xíꞌin ñásíꞌí ra, ta ñani ra xíni̱ ñóꞌó tonda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñá ni̱ndo̱o yóꞌo, ña kivi koo sa̱ꞌya na. Nda̱tán koo sa̱ꞌya ta̱ ni̱xiꞌi̱, saá koo sa̱ꞌya nayóꞌo”, káchí nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Ta, ¿yukía̱ káchí yóꞌó xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo? Chi saá ndo̱ꞌo natáꞌan ndi̱, u̱xa̱ ñani kúu ra. Ta̱no̱ó to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñii ñaꞌa̱, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo. Ta ñani ra ta̱o̱vi̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Ñii ki̱ꞌva ndo̱ꞌo ta̱no̱ó, saá ndo̱ꞌo inka̱ ñani ra. Ta̱o̱vi̱ ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo. Ta ñani ra ta̱u̱ni̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱ko̱mi̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱o̱ꞌo̱n to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱i̱ño̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱u̱xa̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ta saá ni̱xiꞌi̱ mi̱i ñáñaꞌa̱ yóꞌo.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Ta ki̱vi̱ nataku̱ ndiꞌi na ni̱xiꞌi̱, ¿yukú ta̱a kuu yii̱ ñáñaꞌa̱ yóꞌo?, chi ndiꞌi ta̱a u̱xa̱ ñani ni̱xi̱yo ra xíꞌin ñá ―káchí na xíꞌin ta̱Jesús.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Saá chi ki̱vi̱ nataku̱ ni̱vi na ni̱xiꞌi̱, o̱n vása tonda̱ꞌa̱ ka̱ na ñoyívi ni̱no, ni o̱n vása taxi na sa̱ꞌya na tonda̱ꞌa̱ na xíꞌin inka̱ ni̱vi. Nda̱tán yóo naángel ñoyívi ni̱no, saá koo ni̱vi na kundo̱o xíꞌin Ndios.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Xa̱ꞌa̱ ña nataku̱ na ni̱xiꞌi̱, ¿án o̱n vása ní‑kaꞌvi ndó yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá? Ka̱chí ra saá:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Yi̱ꞌi̱ kúu Ndios, ta ta̱Abraham, ta̱Isaac, xíꞌin ta̱Jacob kísa to̱ꞌó ra yi̱ꞌi̱ vitin”, ka̱chí Ndios. Ta xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo kúnda̱a̱ ini yó ndí táku̱ ka̱ xi̱i̱ síkuá yó yóꞌo, chi na ndixa ni̱xiꞌi̱ o̱n kuchiño na kasa to̱ꞌó na Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ni̱vi ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin nasaduceo, ta na̱kaꞌnda ní ini na.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Ta nafariseo xi̱ni̱ so̱ꞌo na ndí ta̱Jesús sa̱ya̱a̱ ra yuꞌu̱ nasaduceo ta o̱n vása ní‑naníꞌi ka̱ na ña ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra, ta saá nafariseo na̱kutáꞌan xíꞌin táꞌan mi̱i nayóꞌo.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Ñii ta̱fariseo yóꞌo kúu ñii ta̱a ta̱ xíni̱ va̱ꞌa nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ña koto ndoso ra ta̱Jesús, káchí ra saá:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 ―Tata maestro, ¿ndá nda̱yí Ndios kúu ña xíni̱ ñóꞌó ní ka̱ no̱o̱ ndiꞌi inka̱ nda̱yí? ―káchí ra.
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ñayóꞌo kúu nda̱yí ñano̱ó, ña xíni̱ ñóꞌó ní ka̱.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Nda̱tán sánáꞌa nda̱yí ñano̱ó, saá sánáꞌa nda̱yí ñao̱vi̱, káchí ña saá: “Ñii ki̱ꞌva nda̱tán kíꞌvi ini yó xíni yó xíꞌin mi̱i yó, saá kukiꞌvi ini yó koni yó natáꞌan yó.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 O̱vi̱ nda̱yí yóꞌo kúu ña náꞌno va̱ꞌa, ta kúu ña no̱o̱ ka̱ku ndiꞌi inka̱ nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés, ta no̱o̱ ñayóꞌo ke̱e ndiꞌi to̱ꞌon ña sa̱náꞌa naprofeta xi̱na̱ꞌá.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Ta ndóo ka̱ nafariseo, ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 káchí ra saá xíꞌin na:
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra siꞌa xíꞌin na:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Káꞌno no̱o̱ i̱:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo ta̱David ka̱chí ra Cristo kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ra. Ta, ¿mí kúchiño kúu Cristo sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱David? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Ta nda̱ ñii nayóꞌo ni̱‑kuchiño ndakuii̱n na nda̱ ñii to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ta̱nda̱ ki̱vi̱ yóꞌo ni̱‑xiin ka̱ na nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra ña koto ndoso na ra.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.