Mateus 18
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Ta ki̱xaa̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Ta saá ka̱na ta̱Jesús ñii ta̱loꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱loꞌo yóꞌo kundichi ra ma̱ꞌñó no̱o̱ naxíka xíꞌin ra.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
3 e disse:
4 Ta ta̱a ta̱ ndása loꞌo xíꞌin mi̱i, nda̱tán yóo ta̱loꞌo yóꞌo, ta ta̱yóꞌo kúu ta̱káꞌno ka̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Ndiꞌi ni̱vi xa̱ꞌa̱ ña kándixa na yi̱ꞌi̱, ta nákiꞌin va̱ꞌa na naválí, kóni kachí ña saá, ndí yi̱ꞌi̱ nákiꞌin va̱ꞌa na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 ¡Ndáꞌví ní ni̱vi ñoyívi yóꞌo!, saá chi ndiꞌi ki̱vi̱ yóo kua̱ꞌa̱ ní ña o̱n váꞌa ña chíndaꞌá ni̱vi ki̱ꞌvi na kua̱chi. ¡Ta ndáꞌví ní ka̱ ni̱vi na chíndaꞌá inka̱ ni̱vi ki̱ꞌvi na kua̱chi!
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 ’Tá ñii ndaꞌa̱ ndó án ñii xa̱ꞌa̱ ndó kúu ña chíndaꞌá ndóꞌó kua̱n ki̱ꞌvi ndó kua̱chi, ta saá va̱ꞌa ka̱ kandoso ndó ña ta sakana ndó ña. Chi va̱ꞌa ka̱ kutaku̱ ndó xíꞌin ñii la̱á ndaꞌa̱ ndó án ñii la̱á xa̱ꞌa̱ ndó, no̱o̱ ña ko̱ꞌo̱n ndó xíꞌin o̱vi̱ ndaꞌa̱ ndó ta xíꞌin o̱vi̱ xa̱ꞌa̱ ndó nda̱ya no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱ ndiꞌi saá ki̱vi̱.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Tá ñii nduchu̱ no̱o̱ ndó kúu ña chíndaꞌá ndóꞌó kua̱n ki̱ꞌvi ndó kua̱chi, ta va̱ꞌa ka̱ tava ndó ña ta sakana ndó ña. Chi va̱ꞌa ka̱ kutaku̱ ndó xíꞌin ñii la̱á nduchu̱ no̱o̱ ndó, no̱o̱ ña ko̱ꞌo̱n ndó xíꞌin o̱vi̱ nduchu̱ no̱o̱ ndó nda̱ya ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 Ta nda̱to̱ꞌon tuku ta̱Jesús ñii cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá:
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Saá chi yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xaa̱ i̱ ñoyívi yóꞌo saka̱ku i̱ ni̱vi na nda̱ñóꞌó.
11 [Porque o
12 ’¿Yukía̱ xáni ini ndó? Tá yóo ñii ta̱a kómí ra ñii ciento ndikachi sa̱na̱ ra, ta ñii rí nda̱ñóꞌó, ta saá, ¿án o̱n sandakoo ra tí ko̱mi̱ si̱ko̱ xa̱ꞌo̱n ko̱mi̱ kundo̱o mi̱i rí yuku̱, ta ko̱ꞌo̱n ra nandukú ra tí nda̱ñóꞌó?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, tá naníꞌi ra rí, ta kusii̱ ní ka̱ ini ra xa̱ꞌa̱ tí na̱níꞌi ra no̱o̱ ndiꞌi inka̱ tí ko̱mi̱ si̱ko̱ xa̱ꞌo̱n ko̱mi̱ sa̱na̱ ra.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Nda̱tán yóo ta̱ ndáa ndikachi, saá yóo Yivá yó Ndios, ta̱ yóo ñoyívi ni̱no. O̱n xi̱in ra ndañóꞌó nda̱ ñii ni̱vi no̱o̱ ra ―káchí ta̱Jesús.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Tá ta̱yóꞌo o̱n xi̱in ra koni̱ so̱ꞌo ra ña káꞌa̱n ún, ta saá kana ún ñii án o̱vi̱ ni̱vi ko̱ꞌo̱n na xíꞌin ún, ta no̱o̱ nayóꞌo ka̱ꞌa̱n tuku ún xíꞌin ra. Ta saá kasa ndivi ún to̱ꞌon Ndios, ña káchí ndí xíni̱ ñóꞌó o̱vi̱ án u̱ni̱ ni̱vi na ndakuii̱n kasa nda̱a̱ xa̱ꞌa̱ kua̱chi.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ta saá ni, tá ta̱yóꞌo o̱n xi̱in ra koni̱ so̱ꞌo ra ña káꞌa̱n u̱ni̱ ndó xíꞌin ra, ta saá ndato̱ꞌon ndó xíꞌin na veꞌe ño̱ꞌo yukía̱ ke̱ꞌé ra. Tá o̱n xi̱in ra koni̱ so̱ꞌo ra ña káꞌa̱n na veꞌe ño̱ꞌo, ta keꞌé ndó xíꞌin ta̱yóꞌo nda̱tán yóo ña kéꞌé ndó xíꞌin ta̱ o̱n vása kándixa Ndios, án nda̱tán yóo ña kéꞌé ndó xíꞌin ñii ta̱a ta̱ káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno ñoo Roma, saá keꞌé ndó xíꞌin ta̱yóꞌo.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 ’Ta Ndios taxi ra nda̱yí ndaꞌa̱ ndó ña ka̱ꞌa̱n ndó yu kúu ñava̱ꞌa ta yu kúu ña o̱n váꞌa keꞌé ni̱vi ñoyívi yóꞌo. Ta saá koo yuꞌú ra xíꞌin ndó xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ñayóꞌo.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 ’Ta káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, tá yóo yuꞌú o̱vi̱ ndó ñoyívi yóꞌo xa̱ꞌa̱ ña ndukú ndó no̱o̱ Ndios, ta saá Yivá i̱ ta̱ yóo ñoyívi ni̱no kasa ndivi ra ña.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Saá chi no̱o̱ nákutáꞌan o̱vi̱ án u̱ni̱ na ndíko̱n sa̱ta̱ i̱ ta káꞌa̱n na xíꞌin i̱, ta yi̱ꞌi̱ yóo i̱ xíꞌin nayóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Ta saá ta̱Pedro ni̱to̱nda̱a yatin ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra:
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús ñii cuento ña sanáꞌa ra na:
23 Porque o
24 Ta yóo ñii ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱rey, ta níká ra no̱o̱ ta̱rey u̱xu̱ mil si̱ꞌún na̱ní talento. Ta ki̱vi̱ ki̱xáꞌá ta̱rey ndása va̱ꞌa ra kuenda, ta ni̱vi ki̱xaa̱ na xíꞌin ta̱ níká yóꞌo.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Ta o̱n vása ní‑kuchiño taxaꞌvi ra si̱ꞌún ta̱rey, ta saá xa̱ꞌnda chiño ta̱rey ña si̱kó na ra kuu ra esclavo, nda̱tán kasa chiño kiti̱ saá kasa chiño ra no̱o̱ xitoꞌo ra. Ta xa̱ꞌnda chiño tuku ta̱rey ña si̱kó na ñásíꞌí ra xíꞌin sa̱ꞌya ra, xíꞌin ndiꞌi ña kómí ra ña chaꞌvi ra ndiꞌi ña níká ra.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Ta saá ta̱ kísa chiño yóꞌo xi̱kuxítí ra ta xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ta̱rey, káchí ra saá: “Tata, kundáꞌví ini ún koni ún yi̱ꞌi̱, ta saá chaꞌvi ndiꞌi i̱ si̱ꞌún ña níká i̱ ndaꞌa̱ ún.”
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Ta saá ku̱ndáꞌví ini ta̱rey xi̱ni ra ta̱yóꞌo, ta ki̱sa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ ña níká ra, ta ta̱xi ra nda̱yí kua̱ꞌa̱n ndíka̱ ta̱yóꞌo.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Ta saá ta̱ kísa chiño yóꞌo ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta yichi̱ na̱kutáꞌan ra xíꞌin inka̱ ta̱táꞌan mi̱i ra ta̱ níká no̱o̱ ra ñii ciento si̱ꞌún válí na̱ní denario. Ta ti̱in ra si̱ko̱n ta̱ níká loꞌo yóꞌo no̱o̱ ra ta ki̱xáꞌá ra sákuáꞌna ñaꞌá ra, káchí ra saá xíꞌin ra: “¡Chaꞌvi yi̱ꞌi̱ vitin ña níká ún no̱o̱ i̱!”
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Ta saá ta̱táꞌan ra ta̱ níká loꞌo yóꞌo xi̱kuxítí ra ta xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ra, ta káchí ra saá: “Kundáꞌví ini ún koni ún yi̱ꞌi̱, ta chaꞌvi ndiꞌi i̱ ña níká i̱ ndaꞌa̱ ún.”
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Ta ni̱‑xiin ra kundati ra. Ta saá chi̱kaa̱ ra ta̱ níká loꞌo yóꞌo no̱o̱ ra ini veꞌe ka̱a a̱nda̱ chaꞌvi ra ndiꞌi ña níká ra.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Ta inka̱ na kísa chiño no̱o̱ ta̱rey xi̱ni na ña ndóꞌo ta̱ níká loꞌo, ta kúchuchú ní ini na, ta ni̱xa̱ꞌa̱n na nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ta̱rey ndiꞌi ña xi̱ni na ndo̱ꞌo ta̱ níká loꞌo yóꞌo.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Ta saá ta̱rey ka̱na ra ta̱ ki̱sa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ yóꞌo, ta ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ra, ta ta̱rey ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá: “¡Yóꞌó ta̱a ndiva̱ꞌa kúu ún! Ki̱sa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña níká ún no̱o̱ i̱, chi xa̱ku ndáꞌví ún no̱o̱ i̱.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Ñii ki̱ꞌva nda̱tán ki̱sa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱ ún, saá xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno ini ún xa̱ꞌa̱ ta̱táꞌan ún ta̱ níká loꞌo no̱o̱ ún.”
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Ta ta̱rey ni̱saa̱ ní ini ra, ta chi̱kaa̱ ra ta̱yóꞌo ini veꞌe ka̱a, ta xa̱ꞌnda chiño ra ña saxo̱ꞌvi̱ ñaꞌá na a̱nda̱ kixaa̱ ki̱vi̱ ña chaꞌvi ndiꞌi ra ña níká ra. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Ta tuku káchí ta̱Jesús saá:
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.