Mateus 13

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo ke̱ta ta̱Jesús ñii veꞌe ta kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra xi̱koo ra yuꞌu̱ mi̱ni.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Ta ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o̱ ra, ta saá nda̱a ra ñii tón barco ta xi̱koo ra sa̱ta̱ tón barco no̱o̱ mi̱ni, ta ndiꞌi ni̱vi yóꞌo yíta na yuꞌu̱ takuií.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Ta ki̱xáꞌá ra ndáto̱ꞌon ra kua̱ꞌa̱ ní cuento ña sanáꞌa ra na, ta káchí ra saá xíꞌin na:
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Ta ki̱xáꞌá ra xíta níꞌnó ra ndiki̱n trigo ña chiꞌi ra no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta sava ña ni̱ko̱yo yichi̱, ta ki̱xaa̱ tísaa ta xa̱xi rí ña.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Sava ndiki̱n ni̱ko̱yo no̱o̱ yásín ní ñoꞌo̱ sa̱ta̱ yu̱u̱, ta ndiki̱n yóꞌo kama ní ni̱ndu̱ta̱ ña, chi o̱n vása kuíkon no̱o̱ ñoꞌo̱ yóꞌo.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Ta ke̱ta ño̱ꞌo ta ni̱yi̱chi̱ ña, ta ndi̱ꞌi xa̱ꞌa̱ ña, saá chi ni̱‑kee kónó tioꞌo ña.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Ta sava ña ni̱ko̱yo ma̱ꞌñó tón ñiño̱, ta ni̱ndu̱ta̱ ña, ta ni̱‑kuchiño kuaꞌno ña, saá chi xa̱ꞌno tón ñiño̱ yóꞌo ta xa̱ꞌni nduta̱ nó ña.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Ta sava ndiki̱n ni̱ko̱yo no̱o̱ ñoꞌo̱ va̱ꞌa ña kuíkon. Ta ni̱ndu̱ta̱ ña, ta xa̱ꞌno ña, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱xi̱yo ndiki̱n yita yóꞌo. Sava yita ta̱xi ña ñii ciento ndiki̱n, sava yita ta̱xi ña u̱ni̱ si̱ko̱ ndiki̱n, ta sava yita ta̱xi ña o̱ko̱ u̱xu̱ ndiki̱n.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Ndiꞌi ndóꞌó ni̱vi na yóo so̱ꞌo, xíni̱ ñóꞌó chikaa̱ so̱ꞌo ndó ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Ta ki̱xaa̱ naxíka xíꞌin ra no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Ta nda̱kuii̱n ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Ta ni̱vi na kúnda̱a̱ ini to̱ꞌon káꞌa̱n i̱, ta Ndios taxi ra ña kunda̱a̱ va̱ꞌa ka̱ ini na ña, ta ni̱vi na o̱n xi̱in kunda̱a̱ ini to̱ꞌon ña káꞌa̱n i̱, ta ña loꞌo to̱ꞌon xi̱ni̱ so̱ꞌo na ta sandañóꞌó na ndiꞌi ña.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo kúu ña sánáꞌa i̱ ni̱vi xíꞌin cuento: Vará xíto na, ta o̱n vása xíni̱ na ñanda̱a̱. Vará xíni̱ so̱ꞌo na, ta o̱n vása chíkaa̱ so̱ꞌo na, ni o̱n vása kúnda̱a̱ ini na ña ndáto̱ꞌon i̱.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Ta saá kísa ndivi na to̱ꞌon ña ni̱taa ta̱profeta Isaías xi̱na̱ꞌá, ña káchí: Ndios káchí ra saá:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Ta níma̱ ni̱vi yóꞌo xa ku̱táꞌyá yu̱u̱ ña.
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 ’Ta mi̱i ndó, nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ ndó chi xíto ndó ñava̱ꞌa kéꞌé i̱, ta xíni̱ so̱ꞌo ndó ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní naprofeta xíꞌin inka̱ ni̱vi na ni̱xika nda̱kú no̱o̱ Ndios, ta ndiꞌi nayóꞌo ku̱too na koto na ña xíto ndó vitin, ta ni̱‑kuchiño na, ta ku̱too na koni̱ so̱ꞌo na ña xíni̱ so̱ꞌo ndó vitin, ta ni̱‑kuchiño na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Ndiki̱n ña ni̱ko̱yo yichi̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo xa̱ꞌa̱ yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios, ta nayóꞌo o̱n vása kúnda̱a̱ ini na, ta saá va̱xi ñandiva̱ꞌa káꞌno ta táva ña to̱ꞌon Ndios ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo no̱o̱ yu̱u̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios, ta xa̱ndi̱ko̱n nákiꞌin va̱ꞌa na ña, ta kúsii̱ ní ini na.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Ta yáꞌa ñii káni̱ loꞌo, tá kíxáꞌá va̱xi ña xóꞌvi̱ na, án inka̱ ni̱vi o̱n xi̱in ka̱ na koni ñaꞌá na xa̱ꞌa̱ ña kándixa na to̱ꞌon Ndios, ta nayóꞌo xa̱ndi̱ko̱n sándakoo na yichi̱ Ndios, ta o̱n xi̱in ka̱ na kandixa na, saá chi o̱n ta̱ꞌán chikaa̱ va̱ꞌa ini na to̱ꞌon Ndios.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo no̱o̱ tón ñiño̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios. Ta saá chiño yóo ñoyívi yóꞌo sándiꞌi ní ini na, ta kíxáꞌá na kísa chiño na ña kukomí na kua̱ꞌa̱ ní ñakuíká ñoyívi yóꞌo, ta saá o̱n xi̱in ka̱ na kutaku̱ na nda̱tán káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo ñoꞌo̱ va̱ꞌa ña kuíkon ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios, ta kándixa ini na ña. Nayóꞌo kúu na kúndeé nduu ni̱vi na va̱ꞌa ini ta keꞌé na kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios. Nda̱tán yóo ñii ndiki̱n ña táxi o̱ko̱ u̱xu̱ ndiki̱n, ta inka̱ ndiki̱n ña táxi u̱ni̱ si̱ko̱ ndiki̱n, ta inka̱ ndiki̱n ña táxi ñii ciento ndiki̱n, saá yóo ni̱vi na kándixa ndinoꞌo ini to̱ꞌon Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra ni̱vi, káchí ra saá:
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Ki̱vi̱ kísi̱n ta̱ chi̱ꞌi trigo ta kísi̱n ndiꞌi ta̱ kísa chiño no̱o̱ ra, ta ki̱xaa̱ ñii ta̱a ta̱ sáa̱ ini xíni ñaꞌá, ta chi̱ꞌi ra ndiki̱n ku̱ꞌu̱ naꞌá no̱o̱ ñoꞌo̱ no̱o̱ xa chi̱ꞌi na ndiki̱n trigo, ta saá ke̱ta ra kua̱ꞌa̱n ra.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Ta ni̱ndu̱ta̱ trigo ta xa̱ꞌno ña, ta ki̱xaa̱ ki̱vi̱ kána yoko̱ ña, ta saá xíni ni̱vi ndí ku̱ꞌu̱ naꞌá xáꞌno ña ma̱ꞌñó yita trigo.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Ta na kísa chiño no̱o̱ ta̱a ta̱ chi̱ꞌi trigo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra: “Tata, ¿án o̱n vása kuiti ní‑chiꞌi ún ndiki̱n trigo? Ta vitin yóo kua̱ꞌa̱ ní ku̱ꞌu̱ naꞌá xíꞌin trigo. ¿Míchí ki̱xi ña?”, káchí na.
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Ta nda̱kuii̱n ta̱ chi̱ꞌi trigo: “Ñii ta̱a ta̱ sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱ ki̱xi ra chi̱ꞌi ra ku̱ꞌu̱ naꞌá.” Ta na kísa chiño no̱o̱ ra ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra: “¿Án kóni ún toꞌon ndi̱ ndiꞌi ku̱ꞌu̱ naꞌá?”
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Ta nda̱kuii̱n ra, káchí ra saá: “Óꞌon, o̱n toꞌon ndó ku̱ꞌu̱ naꞌá ko̱to̱ toꞌon ndó trigo xíꞌin ña.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Va̱ꞌa ná taxi yó kuaꞌno xíꞌin táꞌan ña a̱nda̱ ki̱vi̱ kaꞌnda yó ña. Ta ki̱vi̱ ta̱ꞌnda̱ ña ta ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin na xáꞌnda, kachí i̱ saá: Kaꞌnda ndiꞌi ndó ña, ta tava síín ndó trigo, ta kiꞌin ndó ku̱ꞌu̱ naꞌá, ta katón nomi ndó ña ta ko̱ꞌo̱n ña ko̱ko̱ ña; ta saá taan va̱ꞌa ndó ndiki̱n trigo yaka̱ veꞌe i̱”, kachí ta̱a ta̱ chi̱ꞌi trigo xíꞌin na kísa chiño no̱o̱ ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra ni̱vi, káchí ra saá xíꞌin na:
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Ta ndiki̱n mostaza kúu ña válí ní ka̱ no̱o̱ ndiꞌi ndiki̱n yóo ñoyívi yóꞌo, ta ki̱vi̱ ndúta̱ ña ta ndúu ña ña káꞌno ní ka̱ no̱o̱ ndiꞌi inka̱ ñata̱ta̱ chíꞌi ni̱vi. Ki̱vi̱ xa̱ꞌno ña, ta ndu̱u ña ñii tón yito̱n káꞌno, ta kíxaa̱ tísaa kísa va̱ꞌa rí ta̱ka̱ rí ndaꞌa̱ nó.
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Ta tuku nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento, káchí ra saá:
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Ta ki̱vi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi, ta ndasaá kuiti xíꞌin cuento sa̱náꞌa ra na; o̱n vása ní‑sanáꞌa ra nayóꞌo xíꞌin inka̱ no̱o̱ to̱ꞌon.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Saá ki̱sa ndivi ra to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ñii ta̱profeta xi̱na̱ꞌá, ña káchí saá:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Ta ni̱nda̱yi ta̱Jesús ni̱vi, ta ni̱ki̱ꞌvi ra veꞌe. Ta ki̱xaa̱ yatin naxíka xíꞌin ra no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Ta nda̱kuii̱n ra, káchí ra saá xíꞌin na:
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Ta ñoꞌo̱ no̱o̱ chi̱ꞌi ra kúu ñoyívi yóꞌo, ta ndiki̱n trigo kúu ni̱vi na kua̱ꞌa̱n yichi̱ Ndios. Ta ku̱ꞌu̱ naꞌá kúu ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ñaníma̱ ndiva̱ꞌa.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Ta ta̱a ta̱ sáa̱ ini ta̱ chi̱ꞌi ku̱ꞌu̱ naꞌá kúu ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno. Ta ki̱vi̱ ña kaꞌnda na trigo xíꞌin ku̱ꞌu̱ naꞌá kúu ki̱vi̱ sondíꞌí ñoyívi yóꞌo, ta na kaꞌnda kúu naángel.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Nda̱tán nátoꞌon ni̱vi ku̱ꞌu̱ naꞌá no̱o̱ ñoꞌo̱ chi̱ꞌi na, ta kaꞌmi na ku̱ꞌu̱ naꞌá yóꞌo no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, saá keꞌé naángel ki̱vi̱ sondíꞌí ñoyívi yóꞌo.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, tiꞌví i̱ naángel ko̱ꞌo̱n na tava na ndiꞌi ni̱vi na chúꞌu inka̱ ni̱vi keꞌé na ña o̱n váꞌa, ta tava na ndiꞌi ni̱vi na keꞌé ña o̱n váꞌa.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Ta taan na ni̱vi yóꞌo no̱o̱ ndeé ní xíxi̱ ñoꞌo̱, no̱o̱ kuaku ní na ta xo̱ꞌvi̱ ní na.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ta ndiꞌi ni̱vi na kísa ndivi ña kóni Ndios kundo̱o na no̱o̱ xáꞌnda chiño Yivá yó Ndios, ta nda̱tán yóo ña yéꞌe ño̱ꞌo, saá nayeꞌe ni̱vi yóꞌo. Ndiꞌi ni̱vi na yóo so̱ꞌo, xíni̱ ñóꞌó chikaa̱ so̱ꞌo na ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 Ta tuku nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús ñii cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá xíꞌin na:
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá:
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Ta na̱níꞌi ra ñii yu̱u̱ livi ña ndáya̱ꞌví ní, ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ni̱si̱kó ndiꞌi ra ña kómí ra, ta saá ndi̱kó ra sa̱ta ra yu̱u̱ livi yóꞌo. Nda̱tán yóo yu̱u̱ livi ña ndáya̱ꞌví ní, saá yóo yichi̱ ña xáꞌnda chiño Ndios.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá:
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Tá chútú ñono̱, ta násita na ña yuꞌu̱ takuií. Ta saá náka̱xin na ndiꞌi tia̱ká tí va̱ꞌa ta táan na rí ini chikiva, ta xáta na tí o̱n váꞌa.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Saá kundoꞌo ni̱vi ki̱vi̱ sondíꞌí ñoyívi yóꞌo: ta kixaa̱ naángel ta nataꞌví na ni̱vi na va̱ꞌa xíꞌin na o̱n váꞌa,
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 ta na o̱n váꞌa kui̱ta̱ na ko̱ꞌo̱n na no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱ ndiꞌi saá ki̱vi̱, no̱o̱ kuaku ní na ta xo̱ꞌvi̱ ní na.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá:
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, káchí ra saá:
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Ta ndi̱ꞌi nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús cuento ña sánáꞌa ra na, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Ta na̱xaa̱ ra ñoo mi̱i ra, ta ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo sinagoga. Ta na̱kaꞌnda ní ini na, ta káchí na xíꞌin táꞌan na saá:
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 ¿Án o̱n si̱ví ta̱yóꞌo kúu sa̱ꞌya ta̱carpintero? ¿Án o̱n si̱ví siꞌí ta̱yóꞌo kúu ñá na̱ní María? ¿Án o̱n si̱ví ñani ta̱Jacobo, ta̱José, ta̱Simón xíꞌin ta̱Judas kúu ra?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 ¿Án o̱n ndixa ndóo ki̱ꞌva̱ ra ñoo yó yóꞌo? ¿Míkía̱ ki̱xi ña xíni̱ ní ta̱yóꞌo? ―káchí na.
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Ta ni̱‑xiin na koni̱ so̱ꞌo na ña káꞌa̱n ra. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Ta saá o̱n vása ní‑keꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní milagro xíꞌin na, chi ni̱‑xiin na kandixa na ra.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.