Mateus 13
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB
1 Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo ke̱ta ta̱Jesús ñii veꞌe ta kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra xi̱koo ra yuꞌu̱ mi̱ni.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Ta ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o̱ ra, ta saá nda̱a ra ñii tón barco ta xi̱koo ra sa̱ta̱ tón barco no̱o̱ mi̱ni, ta ndiꞌi ni̱vi yóꞌo yíta na yuꞌu̱ takuií.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Ta ki̱xáꞌá ra ndáto̱ꞌon ra kua̱ꞌa̱ ní cuento ña sanáꞌa ra na, ta káchí ra saá xíꞌin na:
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ta ki̱xáꞌá ra xíta níꞌnó ra ndiki̱n trigo ña chiꞌi ra no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta sava ña ni̱ko̱yo yichi̱, ta ki̱xaa̱ tísaa ta xa̱xi rí ña.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Sava ndiki̱n ni̱ko̱yo no̱o̱ yásín ní ñoꞌo̱ sa̱ta̱ yu̱u̱, ta ndiki̱n yóꞌo kama ní ni̱ndu̱ta̱ ña, chi o̱n vása kuíkon no̱o̱ ñoꞌo̱ yóꞌo.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ta ke̱ta ño̱ꞌo ta ni̱yi̱chi̱ ña, ta ndi̱ꞌi xa̱ꞌa̱ ña, saá chi ni̱‑kee kónó tioꞌo ña.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Ta sava ña ni̱ko̱yo ma̱ꞌñó tón ñiño̱, ta ni̱ndu̱ta̱ ña, ta ni̱‑kuchiño kuaꞌno ña, saá chi xa̱ꞌno tón ñiño̱ yóꞌo ta xa̱ꞌni nduta̱ nó ña.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ta sava ndiki̱n ni̱ko̱yo no̱o̱ ñoꞌo̱ va̱ꞌa ña kuíkon. Ta ni̱ndu̱ta̱ ña, ta xa̱ꞌno ña, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱xi̱yo ndiki̱n yita yóꞌo. Sava yita ta̱xi ña ñii ciento ndiki̱n, sava yita ta̱xi ña u̱ni̱ si̱ko̱ ndiki̱n, ta sava yita ta̱xi ña o̱ko̱ u̱xu̱ ndiki̱n.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ndiꞌi ndóꞌó ni̱vi na yóo so̱ꞌo, xíni̱ ñóꞌó chikaa̱ so̱ꞌo ndó ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Ta ki̱xaa̱ naxíka xíꞌin ra no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ta nda̱kuii̱n ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Ta ni̱vi na kúnda̱a̱ ini to̱ꞌon káꞌa̱n i̱, ta Ndios taxi ra ña kunda̱a̱ va̱ꞌa ka̱ ini na ña, ta ni̱vi na o̱n xi̱in kunda̱a̱ ini to̱ꞌon ña káꞌa̱n i̱, ta ña loꞌo to̱ꞌon xi̱ni̱ so̱ꞌo na ta sandañóꞌó na ndiꞌi ña.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo kúu ña sánáꞌa i̱ ni̱vi xíꞌin cuento: Vará xíto na, ta o̱n vása xíni̱ na ñanda̱a̱. Vará xíni̱ so̱ꞌo na, ta o̱n vása chíkaa̱ so̱ꞌo na, ni o̱n vása kúnda̱a̱ ini na ña ndáto̱ꞌon i̱.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Ta saá kísa ndivi na to̱ꞌon ña ni̱taa ta̱profeta Isaías xi̱na̱ꞌá, ña káchí: Ndios káchí ra saá:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ta níma̱ ni̱vi yóꞌo xa ku̱táꞌyá yu̱u̱ ña.
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 ’Ta mi̱i ndó, nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ ndó chi xíto ndó ñava̱ꞌa kéꞌé i̱, ta xíni̱ so̱ꞌo ndó ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní naprofeta xíꞌin inka̱ ni̱vi na ni̱xika nda̱kú no̱o̱ Ndios, ta ndiꞌi nayóꞌo ku̱too na koto na ña xíto ndó vitin, ta ni̱‑kuchiño na, ta ku̱too na koni̱ so̱ꞌo na ña xíni̱ so̱ꞌo ndó vitin, ta ni̱‑kuchiño na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ndiki̱n ña ni̱ko̱yo yichi̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo xa̱ꞌa̱ yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios, ta nayóꞌo o̱n vása kúnda̱a̱ ini na, ta saá va̱xi ñandiva̱ꞌa káꞌno ta táva ña to̱ꞌon Ndios ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo no̱o̱ yu̱u̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios, ta xa̱ndi̱ko̱n nákiꞌin va̱ꞌa na ña, ta kúsii̱ ní ini na.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ta yáꞌa ñii káni̱ loꞌo, tá kíxáꞌá va̱xi ña xóꞌvi̱ na, án inka̱ ni̱vi o̱n xi̱in ka̱ na koni ñaꞌá na xa̱ꞌa̱ ña kándixa na to̱ꞌon Ndios, ta nayóꞌo xa̱ndi̱ko̱n sándakoo na yichi̱ Ndios, ta o̱n xi̱in ka̱ na kandixa na, saá chi o̱n ta̱ꞌán chikaa̱ va̱ꞌa ini na to̱ꞌon Ndios.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo no̱o̱ tón ñiño̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios. Ta saá chiño yóo ñoyívi yóꞌo sándiꞌi ní ini na, ta kíxáꞌá na kísa chiño na ña kukomí na kua̱ꞌa̱ ní ñakuíká ñoyívi yóꞌo, ta saá o̱n xi̱in ka̱ na kutaku̱ na nda̱tán káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo ñoꞌo̱ va̱ꞌa ña kuíkon ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios, ta kándixa ini na ña. Nayóꞌo kúu na kúndeé nduu ni̱vi na va̱ꞌa ini ta keꞌé na kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios. Nda̱tán yóo ñii ndiki̱n ña táxi o̱ko̱ u̱xu̱ ndiki̱n, ta inka̱ ndiki̱n ña táxi u̱ni̱ si̱ko̱ ndiki̱n, ta inka̱ ndiki̱n ña táxi ñii ciento ndiki̱n, saá yóo ni̱vi na kándixa ndinoꞌo ini to̱ꞌon Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra ni̱vi, káchí ra saá:
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ki̱vi̱ kísi̱n ta̱ chi̱ꞌi trigo ta kísi̱n ndiꞌi ta̱ kísa chiño no̱o̱ ra, ta ki̱xaa̱ ñii ta̱a ta̱ sáa̱ ini xíni ñaꞌá, ta chi̱ꞌi ra ndiki̱n ku̱ꞌu̱ naꞌá no̱o̱ ñoꞌo̱ no̱o̱ xa chi̱ꞌi na ndiki̱n trigo, ta saá ke̱ta ra kua̱ꞌa̱n ra.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ta ni̱ndu̱ta̱ trigo ta xa̱ꞌno ña, ta ki̱xaa̱ ki̱vi̱ kána yoko̱ ña, ta saá xíni ni̱vi ndí ku̱ꞌu̱ naꞌá xáꞌno ña ma̱ꞌñó yita trigo.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Ta na kísa chiño no̱o̱ ta̱a ta̱ chi̱ꞌi trigo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra: “Tata, ¿án o̱n vása kuiti ní‑chiꞌi ún ndiki̱n trigo? Ta vitin yóo kua̱ꞌa̱ ní ku̱ꞌu̱ naꞌá xíꞌin trigo. ¿Míchí ki̱xi ña?”, káchí na.
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Ta nda̱kuii̱n ta̱ chi̱ꞌi trigo: “Ñii ta̱a ta̱ sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱ ki̱xi ra chi̱ꞌi ra ku̱ꞌu̱ naꞌá.” Ta na kísa chiño no̱o̱ ra ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra: “¿Án kóni ún toꞌon ndi̱ ndiꞌi ku̱ꞌu̱ naꞌá?”
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Ta nda̱kuii̱n ra, káchí ra saá: “Óꞌon, o̱n toꞌon ndó ku̱ꞌu̱ naꞌá ko̱to̱ toꞌon ndó trigo xíꞌin ña.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Va̱ꞌa ná taxi yó kuaꞌno xíꞌin táꞌan ña a̱nda̱ ki̱vi̱ kaꞌnda yó ña. Ta ki̱vi̱ ta̱ꞌnda̱ ña ta ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin na xáꞌnda, kachí i̱ saá: Kaꞌnda ndiꞌi ndó ña, ta tava síín ndó trigo, ta kiꞌin ndó ku̱ꞌu̱ naꞌá, ta katón nomi ndó ña ta ko̱ꞌo̱n ña ko̱ko̱ ña; ta saá taan va̱ꞌa ndó ndiki̱n trigo yaka̱ veꞌe i̱”, kachí ta̱a ta̱ chi̱ꞌi trigo xíꞌin na kísa chiño no̱o̱ ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra ni̱vi, káchí ra saá xíꞌin na:
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Ta ndiki̱n mostaza kúu ña válí ní ka̱ no̱o̱ ndiꞌi ndiki̱n yóo ñoyívi yóꞌo, ta ki̱vi̱ ndúta̱ ña ta ndúu ña ña káꞌno ní ka̱ no̱o̱ ndiꞌi inka̱ ñata̱ta̱ chíꞌi ni̱vi. Ki̱vi̱ xa̱ꞌno ña, ta ndu̱u ña ñii tón yito̱n káꞌno, ta kíxaa̱ tísaa kísa va̱ꞌa rí ta̱ka̱ rí ndaꞌa̱ nó.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ta tuku nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento, káchí ra saá:
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Ta ki̱vi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi, ta ndasaá kuiti xíꞌin cuento sa̱náꞌa ra na; o̱n vása ní‑sanáꞌa ra nayóꞌo xíꞌin inka̱ no̱o̱ to̱ꞌon.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Saá ki̱sa ndivi ra to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ñii ta̱profeta xi̱na̱ꞌá, ña káchí saá:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Ta ni̱nda̱yi ta̱Jesús ni̱vi, ta ni̱ki̱ꞌvi ra veꞌe. Ta ki̱xaa̱ yatin naxíka xíꞌin ra no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ta nda̱kuii̱n ra, káchí ra saá xíꞌin na:
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Ta ñoꞌo̱ no̱o̱ chi̱ꞌi ra kúu ñoyívi yóꞌo, ta ndiki̱n trigo kúu ni̱vi na kua̱ꞌa̱n yichi̱ Ndios. Ta ku̱ꞌu̱ naꞌá kúu ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ñaníma̱ ndiva̱ꞌa.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Ta ta̱a ta̱ sáa̱ ini ta̱ chi̱ꞌi ku̱ꞌu̱ naꞌá kúu ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno. Ta ki̱vi̱ ña kaꞌnda na trigo xíꞌin ku̱ꞌu̱ naꞌá kúu ki̱vi̱ sondíꞌí ñoyívi yóꞌo, ta na kaꞌnda kúu naángel.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Nda̱tán nátoꞌon ni̱vi ku̱ꞌu̱ naꞌá no̱o̱ ñoꞌo̱ chi̱ꞌi na, ta kaꞌmi na ku̱ꞌu̱ naꞌá yóꞌo no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, saá keꞌé naángel ki̱vi̱ sondíꞌí ñoyívi yóꞌo.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, tiꞌví i̱ naángel ko̱ꞌo̱n na tava na ndiꞌi ni̱vi na chúꞌu inka̱ ni̱vi keꞌé na ña o̱n váꞌa, ta tava na ndiꞌi ni̱vi na keꞌé ña o̱n váꞌa.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Ta taan na ni̱vi yóꞌo no̱o̱ ndeé ní xíxi̱ ñoꞌo̱, no̱o̱ kuaku ní na ta xo̱ꞌvi̱ ní na.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ta ndiꞌi ni̱vi na kísa ndivi ña kóni Ndios kundo̱o na no̱o̱ xáꞌnda chiño Yivá yó Ndios, ta nda̱tán yóo ña yéꞌe ño̱ꞌo, saá nayeꞌe ni̱vi yóꞌo. Ndiꞌi ni̱vi na yóo so̱ꞌo, xíni̱ ñóꞌó chikaa̱ so̱ꞌo na ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Ta tuku nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús ñii cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá xíꞌin na:
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá:
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Ta na̱níꞌi ra ñii yu̱u̱ livi ña ndáya̱ꞌví ní, ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ni̱si̱kó ndiꞌi ra ña kómí ra, ta saá ndi̱kó ra sa̱ta ra yu̱u̱ livi yóꞌo. Nda̱tán yóo yu̱u̱ livi ña ndáya̱ꞌví ní, saá yóo yichi̱ ña xáꞌnda chiño Ndios.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá:
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Tá chútú ñono̱, ta násita na ña yuꞌu̱ takuií. Ta saá náka̱xin na ndiꞌi tia̱ká tí va̱ꞌa ta táan na rí ini chikiva, ta xáta na tí o̱n váꞌa.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Saá kundoꞌo ni̱vi ki̱vi̱ sondíꞌí ñoyívi yóꞌo: ta kixaa̱ naángel ta nataꞌví na ni̱vi na va̱ꞌa xíꞌin na o̱n váꞌa,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 ta na o̱n váꞌa kui̱ta̱ na ko̱ꞌo̱n na no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱ ndiꞌi saá ki̱vi̱, no̱o̱ kuaku ní na ta xo̱ꞌvi̱ ní na.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá:
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, káchí ra saá:
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ta ndi̱ꞌi nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús cuento ña sánáꞌa ra na, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Ta na̱xaa̱ ra ñoo mi̱i ra, ta ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo sinagoga. Ta na̱kaꞌnda ní ini na, ta káchí na xíꞌin táꞌan na saá:
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 ¿Án o̱n si̱ví ta̱yóꞌo kúu sa̱ꞌya ta̱carpintero? ¿Án o̱n si̱ví siꞌí ta̱yóꞌo kúu ñá na̱ní María? ¿Án o̱n si̱ví ñani ta̱Jacobo, ta̱José, ta̱Simón xíꞌin ta̱Judas kúu ra?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 ¿Án o̱n ndixa ndóo ki̱ꞌva̱ ra ñoo yó yóꞌo? ¿Míkía̱ ki̱xi ña xíni̱ ní ta̱yóꞌo? ―káchí na.
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ta ni̱‑xiin na koni̱ so̱ꞌo na ña káꞌa̱n ra. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Ta saá o̱n vása ní‑keꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní milagro xíꞌin na, chi ni̱‑xiin na kandixa na ra.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.