Marcos 8
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ACF
1 Ñii ki̱vi̱ na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin ta̱Jesús. Ta o̱n ko̱ó ña kuxu na, ta ta̱Jesús ka̱na ra naxíka xíꞌin ra va̱xi na no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 ―Kúndáꞌví ní ini i̱ xíni i̱ ni̱vi, chi xa u̱ni̱ ki̱vi̱ ndóo na yóꞌo ta o̱n ko̱ó ña kuxu na.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 Xíꞌi̱ ní na so̱ko, ta o̱n xi̱in i̱ tiꞌví i̱ na noꞌo̱ na ko̱to̱ kivi̱ ndu̱ú na yichi̱, chi sava na ki̱xi na xíká ní ―káchí ra.
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Ta nda̱kuii̱n naxíka xíꞌin ra:
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús naxíka xíꞌin ra:
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi kundo̱o ndiꞌi na no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta ki̱ꞌin ra u̱xa̱ si̱ta̱ va̱ꞌa yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Ta yóo sava tia̱ká válí, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra táxaꞌvi ñaꞌá Ndios, ta ta̱xi ra rí ndaꞌa̱ naxíka xíꞌin ra ña taxi na rí ndaꞌa̱ ni̱vi kuxu na.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Ta na̱ni xi̱xi ndiꞌi ni̱vi nda̱ ni̱xaa ini na. Ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús na̱kiꞌin na u̱xa̱ chikiva si̱ta̱ va̱ꞌa xíꞌin tia̱ká ña ki̱ndo̱o ndoso.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 Ta ndiꞌi na xi̱xi yóꞌo xi̱kuu na ko̱mi̱ mil ni̱vi. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra ni̱nda̱yi ra ni̱vi yóꞌo, ta kua̱noꞌo̱ na.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Ta saá nda̱a ra tón barco xíꞌin naxíka xíꞌin ra, ta kua̱ꞌa̱n ra ñii xiiña na̱ní ña Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 Ta nafariseo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús. Ta káꞌa̱n na to̱ꞌon kuáchí xíꞌin ra ña kóni na koto ndoso na ra, káchí na saá:
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Ta ta̱Jesús ñii kónó va̱ꞌa ta̱va ra ta̱chi̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 Ta saá ta̱Jesús sa̱ndakoo ra na, ta tuku nda̱a ra tón barco, kua̱ꞌa̱n ra inka̱ xiiña no̱o̱ mi̱ni.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Ta ke̱e naxíka xíꞌin ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n na xíꞌin tón barco yóꞌo, ta na̱ndoso na kuniꞌi na si̱ta̱ va̱ꞌa ko̱ꞌo̱n na, kuiti ñii la̱á si̱ta̱ va̱ꞌa nákaa̱ ndíso na kua̱ꞌa̱n na.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n naxíka xíꞌin ra xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Ta ku̱nda̱a̱ ini ta̱Jesús yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, ta káchí ra saá xíꞌin na:
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Yóo nduchu̱ no̱o̱ ndó ta o̱n vása xíto ndó. Yóo so̱ꞌo ndó ta o̱n vása xíni̱ so̱ꞌo ndó. ¿Án o̱n vása nákáꞌán ndó ña xi̱ni ndó?
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 Tá ta̱ꞌví i̱ o̱ꞌo̱n si̱ta̱ va̱ꞌa ña xi̱xi o̱ꞌo̱n mil ni̱vi, ¿ndasaá chikiva sa̱kutú ndó si̱ta̱ va̱ꞌa ña ki̱ndo̱o ndoso na̱kiꞌin ndó?
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 ―Tá ta̱ꞌví i̱ u̱xa̱ si̱ta̱ va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ na ko̱mi̱ mil ni̱vi, ¿ndasaá chikiva sa̱kutú ndó si̱ta̱ va̱ꞌa ña ki̱ndo̱o ndoso na̱kiꞌin ndó? ―káchí ra.
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Ta ki̱xaa̱ na ñoo Betsaida, ta ñii ta̱a ta̱kuáá nduchu̱ no̱o̱ kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús, ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra ña to̱nda̱a ndaꞌa̱ ra ta̱kuáá ña nakoto nduchu̱ no̱o̱ ra.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Ta ta̱Jesús ti̱in ra ndaꞌa̱ ta̱kuáá ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, ke̱e ra nda̱ no̱o̱ ñoo loꞌo yóꞌo. Tá chi̱nóo ta̱Jesús tási̱i yuꞌu̱ ra nduchu̱ no̱o̱ ta̱kuáá, ta chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra sa̱ta̱ ta̱yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús ra:
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Ta nda̱níꞌi ra no̱o̱ ra xíto ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 Ta tuku ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ta̱Jesús sa̱ta̱ nduchu̱ no̱o̱ ta̱yóꞌo. Ta ni̱xo̱na̱ nduchu̱ no̱o̱ ra, ta ndu̱va̱ꞌa ra, ta̱nda̱ va̱ꞌa xíto káxín ra ndiꞌi ña yóo.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 Ta ta̱Jesús ti̱ꞌví ra ta̱yóꞌo kua̱noꞌo̱ ra veꞌe ra, ta káchí ra saá xíꞌin ra:
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Ta ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra ñii xiiña no̱o̱ yóo yatin ñoo Cesarea Filipo. Tá kua̱ꞌa̱n ra yichi̱, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra naxíka xíꞌin ra:
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Ta saá ki̱xáꞌá ta̱Jesús ndáto̱ꞌon ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra ki̱vi̱ va̱xi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío, xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ o̱n kuaꞌa na kandixa na ra ta saxo̱ꞌvi̱ ní na ra. Ta kaꞌni na ra, ta ki̱vi̱ u̱ni̱ nataku̱ ra, keꞌé Ndios.
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n káxín ra xíꞌin na xa̱ꞌa̱ ña xo̱ꞌvi̱ ra. Ta ta̱Pedro ta̱va síín ra ta̱Jesús, ta ki̱xáꞌá ni̱na̱a ra xíꞌin ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Ta ndi̱kó koo ta̱Jesús xíto ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pedro, káchí ra saá:
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 Ta saá ka̱na ta̱Jesús ndiꞌi ni̱vi va̱xi na no̱o̱ ra, ta ka̱na ra naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 Ndiꞌi ni̱vi na ndasaá kuiti ndúkú ña kutaku̱ va̱ꞌa na ñoyívi yóꞌo, ta o̱n xi̱in na xo̱ꞌvi̱ na xa̱ꞌa̱ i̱, ta nayóꞌo o̱n kuchiño na kutaku̱ na xíꞌin Ndios. Ta ni̱vi na o̱n vása ndíꞌi ini ndukú kutaku̱ va̱ꞌa na ñoyívi yóꞌo, xa̱ꞌa̱ ña kundiko̱n na yi̱ꞌi̱ ta ndato̱ꞌon na to̱ꞌon i̱ xíꞌin ni̱vi, nayóꞌo kúu ni̱vi na kutaku̱ xíꞌin i̱.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Tá kómí ni̱vi ndiꞌi ñakuíká ñoyívi yóꞌo, ta o̱n vása táku̱ ndinoꞌo na no̱o̱ Ndios, ta nda̱ ma̱ni̱ kúu ña.
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Saá chi o̱n kuchiño na chaꞌvi na xíꞌin ndiꞌi ñakuíká kómí na xa̱ꞌa̱ ña kutaku̱ na xíꞌin Ndios.
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na táku̱ vitin kúu na o̱n váꞌa, na o̱n vása kándixa Ndios. Ta saá tá yóo ni̱vi na kúkaꞌan no̱o̱ xa̱ꞌa̱ yi̱ꞌi̱ xíꞌin xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon i̱ no̱o̱ inka̱ ni̱vi, ta saá yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, kukaꞌan no̱o̱ i̱ xa̱ꞌa̱ nayóꞌo no̱o̱ Ndios ki̱vi̱ ña ndikó i̱ ñoyívi yóꞌo xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ña va̱ꞌa ña yéꞌe ña kómí Yivá i̱ Ndios, ta kixaa̱ naángel yi̱i̱ xíꞌin i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.