Marcos 12
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Ta ki̱xáꞌá ta̱Jesús káꞌa̱n ra xíꞌin na, nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá: San Marcos 12:1-2|src="lb00103bMark12.1.tif" size="col" loc="Mark12.1" ref="12:0"
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Ta ki̱xaa̱ yatin ki̱vi̱ ña kaꞌnda na tíuva yóꞌo, ta ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra ñii ta̱mozo ra kua̱ꞌa̱n ra nakiꞌin ra sava tíuva ña kuu yaꞌvi ra.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Ta ni̱vi na táti ñoꞌo̱ no̱o̱ yóo tón uva ti̱in na ta̱mozo yóꞌo, ta ka̱ni ní na ra, ni̱‑xiin na taxi na rí ndaꞌa̱ ra, ta saá ndi̱kó vi̱chí ra kua̱noꞌo̱ ra.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva tuku ti̱ꞌví ra inka̱ ta̱a kua̱ꞌa̱n ra nakiꞌin ra tíuva. Ta ko̱on na yu̱u̱ ra, ta̱ꞌví na si̱ni̱ ra, ta sa̱kukaꞌan na no̱o̱ ra, ta ta̱xin na ra ndikó ra kua̱noꞌo̱ ra veꞌe ta̱patrón.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva tuku ti̱ꞌví ra inka̱ ta̱mozo kua̱ꞌa̱n ra, ta xa̱ꞌni na ta̱yóꞌo. Ta saá ti̱ꞌví tuku ra kua̱ꞌa̱ ní namozo kua̱ꞌa̱n na, ta ka̱ni ní na sava nayóꞌo, ta xa̱ꞌni na sava nayóꞌo.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 ’Ta saá o̱n ko̱ó ka̱ inka̱ na kúchiño tiꞌví ra ko̱ꞌo̱n, ta ni̱ndo̱o ñii ta̱a ta̱ kúu sa̱ꞌya mi̱i ra, ta kíꞌvi ní ini ra xíni ra sa̱ꞌya ra yóꞌo. Ta saá ti̱ꞌví ra sa̱ꞌya ra kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ni̱vi na táti ñoꞌo̱, chi xa̱ni ini ra: “Ndixa kasa to̱ꞌó na sa̱ꞌya mi̱i yó”, káꞌán ra.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Ta na táti ñoꞌo̱ xi̱ni na kíxaa̱ ta̱loꞌo sa̱ꞌya ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá: “Ta̱kaa̱ kúu sa̱ꞌya ta̱ na̱taan tón uva, ta sa̱ꞌya ra yóꞌo kúu ta̱ nakiꞌin ñakuíká xíꞌin ñoꞌo̱ yóꞌo táná kivi̱ yivá ra. Naꞌa ndó ná koꞌyo̱ kaꞌni yó ra, ta kindo̱o yó xíꞌin ndiꞌi ñakuíká ra”, káchí na.
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Ta saá ti̱in na ra, ta xa̱ꞌni na ra, ta sa̱kana na yi̱kí ko̱ñu ra nda̱ sa̱ta̱ na̱ma̱ ña xi̱no nduu no̱o̱ yóo tón uva. Saá ndi̱ꞌi cuento yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo cuento yóꞌo:
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 ’¿Án o̱n vása ní‑kaꞌvi ndó to̱ꞌon Ndios, ña káchí saá?:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Ndios kúu ta̱ ki̱sa ndivi saá, ña̱ꞌa livi ní kúu ña ke̱ꞌé Ndios,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Ta saá xa̱ni si̱ni̱ na ndúkú na ndasaá koo tiin ñaꞌá na, chi ku̱nda̱a̱ ini na cuento ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús ndí káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ na. Ta ni̱‑kuchiño tiin na ra, chi yíꞌví na ko̱to̱ saa̱ ni̱vi na ndóo yóꞌo. Ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Ta ti̱ꞌví na sava nafariseo xíꞌin na ndíko̱n partido ta̱Herodes kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ ta̱Jesús ña sati̱ví na ñii to̱ꞌon ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na siꞌa xíꞌin ra:
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Ta ta̱Jesús kúnda̱a̱ ini ra ndí na o̱vi̱ yuꞌu̱ kúu na, kóni na koto ndoso na ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Ta ta̱xi na ñii si̱ꞌún ndaꞌa̱ ra, ta xíto ra ña, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Nasaduceo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús. Nasaduceo yóꞌo kúu na nanáꞌno na sánáꞌa ta káꞌa̱n na ndí na ni̱xiꞌi̱ o̱n vása nataku̱ ka̱ na. Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 ―Tata maestro, nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés, káchí ña saá: “Tá ñii ta̱a ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya ra ní‑xiyo xíꞌin ñásíꞌí ra, ta ñani ra xíni̱ ñóꞌó tonda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñá ni̱ndo̱o yóꞌo, ña kivi koo sa̱ꞌya na. Nda̱tán koo sa̱ꞌya ta̱ ni̱xiꞌi̱, saá koo sa̱ꞌya nayóꞌo”, káchí nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Ta, ¿yukía̱ káchí yóꞌó xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo? Chi saá ndo̱ꞌo ta̱a, u̱xa̱ ñani kúu ra. Ta̱no̱ó to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñii ñaꞌa̱, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ta ñani ra ta̱o̱vi̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo. Ta ñani ra ta̱u̱ni̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo. Ñii ki̱ꞌva ndo̱ꞌo ta̱no̱ó xíꞌin ta̱o̱vi̱, saá ndo̱ꞌo ta̱u̱ni̱ yóꞌo, ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Ta ñani ra ta̱ko̱mi̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱o̱ꞌo̱n to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱i̱ño̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱u̱xa̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta saá ni̱xiꞌi̱ mi̱i ñáñaꞌa̱ yóꞌo.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Ta ki̱vi̱ nataku̱ ndiꞌi na ni̱xiꞌi̱, ¿yukú ta̱a kuu yii̱ ñáñaꞌa̱ yóꞌo?, chi ndiꞌi ta̱a u̱xa̱ ñani ni̱xi̱yo ra xíꞌin ñá ―káchí na xíꞌin ta̱Jesús.
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Saá chi ki̱vi̱ nataku̱ na ni̱xiꞌi̱, o̱n vása tonda̱ꞌa̱ ka̱ na ñoyívi ni̱no, ni o̱n vása taxi na sa̱ꞌya na tonda̱ꞌa̱ na xíꞌin inka̱ ni̱vi. Nda̱tán yóo naángel ñoyívi ni̱no, saá koo ni̱vi na kundo̱o xíꞌin Ndios.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Xa̱ꞌa̱ ña nataku̱ na ni̱xiꞌi̱, ¿án o̱n vása ní‑kaꞌvi ndó yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ki̱vi̱ xi̱ni ra yito̱n ñiño̱ xíxi̱ nó? Ka̱chí ra saá: “Yi̱ꞌi̱ kúu Ndios, ta ta̱Abraham, ta̱Isaac, xíꞌin ta̱Jacob kísa to̱ꞌó ra yi̱ꞌi̱ vitin”, ka̱chí Ndios.
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Ta xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo kúnda̱a̱ ini yó ndí táku̱ ka̱ xi̱i̱ síkuá yó yóꞌo, chi na ndixa ni̱xiꞌi̱ o̱n kuchiño na kasa to̱ꞌó na Ndios. Sána ini ndó chi o̱n vása kúnda̱a̱ ini ndó ndí ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ tuku nataku̱ na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin nasaduceo.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Ñii ta̱a ta̱ sánáꞌa nda̱yí Ndios ki̱xaa̱ ra xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n táꞌan na. Ta ku̱nda̱a̱ ini ra va̱ꞌa ní nda̱kuii̱n ta̱Jesús yuꞌu̱ na, ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús:
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Kukiꞌvi ini ndó koni ndó Ndios xíꞌin ndiꞌi níma̱ ndó, xíꞌin ndiꞌi ini ndó, xíꞌin ndiꞌi si̱ni̱ ndó, xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ndó.” Ñayóꞌo kúu nda̱yí ñano̱ó, ña xíni̱ ñóꞌó ní ka̱.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Nda̱tán sánáꞌa nda̱yí ñano̱ó, saá sánáꞌa nda̱yí ñao̱vi̱, káchí ña saá: “Ñii ki̱ꞌva nda̱tán kíꞌvi ini ndó xíni ndó xíꞌin mi̱i ndó, saá kukiꞌvi ini ndó koni ndó natáꞌan ndó.” O̱n ko̱ó ka̱ inka̱ nda̱yí ña ndáya̱ꞌví ní ka̱ no̱o̱ o̱vi̱ nda̱yí yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ta ta̱ sánáꞌa nda̱yí Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Ña kukiꞌvi ini yó koni yó Yivá yó Ndios xíꞌin ndiꞌi níma̱ yó, xíꞌin ndiꞌi si̱ni̱ yó, xíꞌin ndiꞌi ini yó, xíꞌin ndiꞌi ndee̱ yó, ta ña kukiꞌvi ini yó koni yó natáꞌan yó nda̱tán kíꞌvi ini yó xíni yó xíꞌin mi̱i yó kúu ña ndáya̱ꞌví ní ka̱ no̱o̱ ndiꞌi ña so̱ko̱ yó xíꞌin ña kaꞌmi yó no̱o̱ na̱ma̱ yi̱i̱ veꞌe Ndios ―káchí ta̱ sánáꞌa nda̱yí.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Tá ta̱Jesús xi̱ni̱ so̱ꞌo ra va̱ꞌa ní ndíchí ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱ sánáꞌa nda̱yí, ta káchí ra saá xíꞌin ra:
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Ta ta̱Jesús sa̱náꞌa ra ni̱vi yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta káchí ra saá xíꞌin na:
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Chi Níma̱ Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ini ta̱David, ta ni̱taa ra to̱ꞌon yóꞌo, ña káchí saá:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo ta̱David ka̱chí ra Cristo kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ra. Ta, ¿mí kúchiño kúu Cristo sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱David? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Ta ta̱Jesús sa̱náꞌa ka̱ ra na, káchí ra saá:
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 ta kútoo ní na kundo̱o na táyi̱ tón náꞌno tón to̱ꞌó tón yóo veꞌe ño̱ꞌo sinagoga. Ta no̱o̱ yóo viko̱ xíxi, ndúkú na kundo̱o na no̱o̱ táyi̱ náꞌno tón to̱ꞌó.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Ta kéꞌé na ña o̱n váꞌa, chi kíndaa na veꞌe náñaꞌa̱ ná ni̱xiꞌi̱ yii̱. Ta ndi̱ꞌi ke̱ꞌé na saá ta xíꞌin ñavatá ini na, xáꞌa̱n na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta naꞌá ní káꞌa̱n na xíꞌin Ndios. Kéꞌé na saá xa̱ꞌa̱ ña kóni na kani si̱ni̱ ni̱vi ndí nayóꞌo kúu nava̱ꞌa ní no̱o̱ Ndios. Ta xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa kéꞌé na, Ndios saxo̱ꞌvi̱ ka̱ ra nayóꞌo no̱o̱ inka̱ ni̱vi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Ta saá xi̱koo ta̱Jesús yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, yatin no̱o̱ ñíndichi caja ña ñóꞌo si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ Ndios. Ta xi̱to ra ni̱vi táan na si̱ꞌún ini caja. Ta nakuíká táan na kua̱ꞌa̱ ní si̱ꞌún ini caja yóꞌo.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ta ki̱xaa̱ ñii ñaꞌa̱ ndáꞌví ñá ni̱xiꞌi̱ yii̱, táan ñá o̱vi̱ si̱ꞌún kuálí ini caja, ta loꞌo ní ndáka̱ si̱ꞌún yóꞌo.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Ta ta̱Jesús ka̱na ra u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra va̱xi na no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 chi nakuíká, vará ta̱xi na kua̱ꞌa̱ ní si̱ꞌún, ta ki̱ndo̱o víꞌí ka̱ ña ndaꞌa̱ mi̱i na. Ta ñándáꞌví yóꞌo, vará loꞌo ní si̱ꞌún níꞌi ñá, ta ta̱xi ndiꞌi ñá si̱ꞌún ña kómí ñá, ta saá sa̱ndakoo ñá ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó ñá ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.