Marcos 12
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta ki̱xáꞌá ta̱Jesús káꞌa̱n ra xíꞌin na, nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá: San Marcos 12:1-2|src="lb00103bMark12.1.tif" size="col" loc="Mark12.1" ref="12:0"
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Ta ki̱xaa̱ yatin ki̱vi̱ ña kaꞌnda na tíuva yóꞌo, ta ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra ñii ta̱mozo ra kua̱ꞌa̱n ra nakiꞌin ra sava tíuva ña kuu yaꞌvi ra.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Ta ni̱vi na táti ñoꞌo̱ no̱o̱ yóo tón uva ti̱in na ta̱mozo yóꞌo, ta ka̱ni ní na ra, ni̱‑xiin na taxi na rí ndaꞌa̱ ra, ta saá ndi̱kó vi̱chí ra kua̱noꞌo̱ ra.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva tuku ti̱ꞌví ra inka̱ ta̱a kua̱ꞌa̱n ra nakiꞌin ra tíuva. Ta ko̱on na yu̱u̱ ra, ta̱ꞌví na si̱ni̱ ra, ta sa̱kukaꞌan na no̱o̱ ra, ta ta̱xin na ra ndikó ra kua̱noꞌo̱ ra veꞌe ta̱patrón.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva tuku ti̱ꞌví ra inka̱ ta̱mozo kua̱ꞌa̱n ra, ta xa̱ꞌni na ta̱yóꞌo. Ta saá ti̱ꞌví tuku ra kua̱ꞌa̱ ní namozo kua̱ꞌa̱n na, ta ka̱ni ní na sava nayóꞌo, ta xa̱ꞌni na sava nayóꞌo.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Ta saá o̱n ko̱ó ka̱ inka̱ na kúchiño tiꞌví ra ko̱ꞌo̱n, ta ni̱ndo̱o ñii ta̱a ta̱ kúu sa̱ꞌya mi̱i ra, ta kíꞌvi ní ini ra xíni ra sa̱ꞌya ra yóꞌo. Ta saá ti̱ꞌví ra sa̱ꞌya ra kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ni̱vi na táti ñoꞌo̱, chi xa̱ni ini ra: “Ndixa kasa to̱ꞌó na sa̱ꞌya mi̱i yó”, káꞌán ra.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Ta na táti ñoꞌo̱ xi̱ni na kíxaa̱ ta̱loꞌo sa̱ꞌya ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá: “Ta̱kaa̱ kúu sa̱ꞌya ta̱ na̱taan tón uva, ta sa̱ꞌya ra yóꞌo kúu ta̱ nakiꞌin ñakuíká xíꞌin ñoꞌo̱ yóꞌo táná kivi̱ yivá ra. Naꞌa ndó ná koꞌyo̱ kaꞌni yó ra, ta kindo̱o yó xíꞌin ndiꞌi ñakuíká ra”, káchí na.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Ta saá ti̱in na ra, ta xa̱ꞌni na ra, ta sa̱kana na yi̱kí ko̱ñu ra nda̱ sa̱ta̱ na̱ma̱ ña xi̱no nduu no̱o̱ yóo tón uva. Saá ndi̱ꞌi cuento yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo cuento yóꞌo:
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’¿Án o̱n vása ní‑kaꞌvi ndó to̱ꞌon Ndios, ña káchí saá?:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Ndios kúu ta̱ ki̱sa ndivi saá, ña̱ꞌa livi ní kúu ña ke̱ꞌé Ndios,
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Ta saá xa̱ni si̱ni̱ na ndúkú na ndasaá koo tiin ñaꞌá na, chi ku̱nda̱a̱ ini na cuento ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús ndí káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ na. Ta ni̱‑kuchiño tiin na ra, chi yíꞌví na ko̱to̱ saa̱ ni̱vi na ndóo yóꞌo. Ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Ta ti̱ꞌví na sava nafariseo xíꞌin na ndíko̱n partido ta̱Herodes kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ ta̱Jesús ña sati̱ví na ñii to̱ꞌon ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na siꞌa xíꞌin ra:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Ta ta̱Jesús kúnda̱a̱ ini ra ndí na o̱vi̱ yuꞌu̱ kúu na, kóni na koto ndoso na ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Ta ta̱xi na ñii si̱ꞌún ndaꞌa̱ ra, ta xíto ra ña, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Nasaduceo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús. Nasaduceo yóꞌo kúu na nanáꞌno na sánáꞌa ta káꞌa̱n na ndí na ni̱xiꞌi̱ o̱n vása nataku̱ ka̱ na. Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 ―Tata maestro, nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés, káchí ña saá: “Tá ñii ta̱a ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya ra ní‑xiyo xíꞌin ñásíꞌí ra, ta ñani ra xíni̱ ñóꞌó tonda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñá ni̱ndo̱o yóꞌo, ña kivi koo sa̱ꞌya na. Nda̱tán koo sa̱ꞌya ta̱ ni̱xiꞌi̱, saá koo sa̱ꞌya nayóꞌo”, káchí nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Ta, ¿yukía̱ káchí yóꞌó xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo? Chi saá ndo̱ꞌo ta̱a, u̱xa̱ ñani kúu ra. Ta̱no̱ó to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñii ñaꞌa̱, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ta ñani ra ta̱o̱vi̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo. Ta ñani ra ta̱u̱ni̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo. Ñii ki̱ꞌva ndo̱ꞌo ta̱no̱ó xíꞌin ta̱o̱vi̱, saá ndo̱ꞌo ta̱u̱ni̱ yóꞌo, ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Ta ñani ra ta̱ko̱mi̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱o̱ꞌo̱n to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱i̱ño̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱u̱xa̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta saá ni̱xiꞌi̱ mi̱i ñáñaꞌa̱ yóꞌo.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Ta ki̱vi̱ nataku̱ ndiꞌi na ni̱xiꞌi̱, ¿yukú ta̱a kuu yii̱ ñáñaꞌa̱ yóꞌo?, chi ndiꞌi ta̱a u̱xa̱ ñani ni̱xi̱yo ra xíꞌin ñá ―káchí na xíꞌin ta̱Jesús.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Saá chi ki̱vi̱ nataku̱ na ni̱xiꞌi̱, o̱n vása tonda̱ꞌa̱ ka̱ na ñoyívi ni̱no, ni o̱n vása taxi na sa̱ꞌya na tonda̱ꞌa̱ na xíꞌin inka̱ ni̱vi. Nda̱tán yóo naángel ñoyívi ni̱no, saá koo ni̱vi na kundo̱o xíꞌin Ndios.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Xa̱ꞌa̱ ña nataku̱ na ni̱xiꞌi̱, ¿án o̱n vása ní‑kaꞌvi ndó yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ki̱vi̱ xi̱ni ra yito̱n ñiño̱ xíxi̱ nó? Ka̱chí ra saá: “Yi̱ꞌi̱ kúu Ndios, ta ta̱Abraham, ta̱Isaac, xíꞌin ta̱Jacob kísa to̱ꞌó ra yi̱ꞌi̱ vitin”, ka̱chí Ndios.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Ta xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo kúnda̱a̱ ini yó ndí táku̱ ka̱ xi̱i̱ síkuá yó yóꞌo, chi na ndixa ni̱xiꞌi̱ o̱n kuchiño na kasa to̱ꞌó na Ndios. Sána ini ndó chi o̱n vása kúnda̱a̱ ini ndó ndí ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ tuku nataku̱ na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin nasaduceo.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Ñii ta̱a ta̱ sánáꞌa nda̱yí Ndios ki̱xaa̱ ra xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n táꞌan na. Ta ku̱nda̱a̱ ini ra va̱ꞌa ní nda̱kuii̱n ta̱Jesús yuꞌu̱ na, ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Kukiꞌvi ini ndó koni ndó Ndios xíꞌin ndiꞌi níma̱ ndó, xíꞌin ndiꞌi ini ndó, xíꞌin ndiꞌi si̱ni̱ ndó, xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ndó.” Ñayóꞌo kúu nda̱yí ñano̱ó, ña xíni̱ ñóꞌó ní ka̱.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Nda̱tán sánáꞌa nda̱yí ñano̱ó, saá sánáꞌa nda̱yí ñao̱vi̱, káchí ña saá: “Ñii ki̱ꞌva nda̱tán kíꞌvi ini ndó xíni ndó xíꞌin mi̱i ndó, saá kukiꞌvi ini ndó koni ndó natáꞌan ndó.” O̱n ko̱ó ka̱ inka̱ nda̱yí ña ndáya̱ꞌví ní ka̱ no̱o̱ o̱vi̱ nda̱yí yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Ta ta̱ sánáꞌa nda̱yí Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Ña kukiꞌvi ini yó koni yó Yivá yó Ndios xíꞌin ndiꞌi níma̱ yó, xíꞌin ndiꞌi si̱ni̱ yó, xíꞌin ndiꞌi ini yó, xíꞌin ndiꞌi ndee̱ yó, ta ña kukiꞌvi ini yó koni yó natáꞌan yó nda̱tán kíꞌvi ini yó xíni yó xíꞌin mi̱i yó kúu ña ndáya̱ꞌví ní ka̱ no̱o̱ ndiꞌi ña so̱ko̱ yó xíꞌin ña kaꞌmi yó no̱o̱ na̱ma̱ yi̱i̱ veꞌe Ndios ―káchí ta̱ sánáꞌa nda̱yí.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Tá ta̱Jesús xi̱ni̱ so̱ꞌo ra va̱ꞌa ní ndíchí ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱ sánáꞌa nda̱yí, ta káchí ra saá xíꞌin ra:
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Ta ta̱Jesús sa̱náꞌa ra ni̱vi yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta káchí ra saá xíꞌin na:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Chi Níma̱ Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ini ta̱David, ta ni̱taa ra to̱ꞌon yóꞌo, ña káchí saá:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo ta̱David ka̱chí ra Cristo kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ra. Ta, ¿mí kúchiño kúu Cristo sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱David? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ta ta̱Jesús sa̱náꞌa ka̱ ra na, káchí ra saá:
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 ta kútoo ní na kundo̱o na táyi̱ tón náꞌno tón to̱ꞌó tón yóo veꞌe ño̱ꞌo sinagoga. Ta no̱o̱ yóo viko̱ xíxi, ndúkú na kundo̱o na no̱o̱ táyi̱ náꞌno tón to̱ꞌó.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Ta kéꞌé na ña o̱n váꞌa, chi kíndaa na veꞌe náñaꞌa̱ ná ni̱xiꞌi̱ yii̱. Ta ndi̱ꞌi ke̱ꞌé na saá ta xíꞌin ñavatá ini na, xáꞌa̱n na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta naꞌá ní káꞌa̱n na xíꞌin Ndios. Kéꞌé na saá xa̱ꞌa̱ ña kóni na kani si̱ni̱ ni̱vi ndí nayóꞌo kúu nava̱ꞌa ní no̱o̱ Ndios. Ta xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa kéꞌé na, Ndios saxo̱ꞌvi̱ ka̱ ra nayóꞌo no̱o̱ inka̱ ni̱vi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Ta saá xi̱koo ta̱Jesús yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, yatin no̱o̱ ñíndichi caja ña ñóꞌo si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ Ndios. Ta xi̱to ra ni̱vi táan na si̱ꞌún ini caja. Ta nakuíká táan na kua̱ꞌa̱ ní si̱ꞌún ini caja yóꞌo.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ta ki̱xaa̱ ñii ñaꞌa̱ ndáꞌví ñá ni̱xiꞌi̱ yii̱, táan ñá o̱vi̱ si̱ꞌún kuálí ini caja, ta loꞌo ní ndáka̱ si̱ꞌún yóꞌo.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Ta ta̱Jesús ka̱na ra u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra va̱xi na no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 chi nakuíká, vará ta̱xi na kua̱ꞌa̱ ní si̱ꞌún, ta ki̱ndo̱o víꞌí ka̱ ña ndaꞌa̱ mi̱i na. Ta ñándáꞌví yóꞌo, vará loꞌo ní si̱ꞌún níꞌi ñá, ta ta̱xi ndiꞌi ñá si̱ꞌún ña kómí ñá, ta saá sa̱ndakoo ñá ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó ñá ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.