Marcos 11

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra yichi̱ ña kua̱ꞌa̱n ñoo Jerusalén, ta ni̱xaa̱ na ñoo Betfagé yatin ñoo Betania. Ñoo yóꞌo ñóꞌo ña no̱o̱ xíto ndaa xi̱ki̱ tón Olivo. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra,
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 káchí ra saá:
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Tá yóo ni̱vi na nda̱ka̱ to̱ꞌon ndóꞌó: “¿Nda̱chun ndáxin ndó burro yóꞌo?”, kachí na xíꞌin ndó, ta ndakuii̱n ndó, kachí ndó saá xíꞌin na: “Ta̱Káꞌno no̱o̱ yó xíni̱ ñóꞌó rí, tá ndi̱ꞌi xíni̱ ñóꞌó ra rí, ta kama ní nataxi ra rí ndaꞌa̱ ndó”, kachí ndó xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra.
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Ta saá kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na ñoo, ta na̱níꞌi na ñii burro loꞌo nóꞌni ndaa rí no̱o̱ ke̱ꞌe yatin yéꞌé ñii veꞌe, ta nda̱xin na rí.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Ta sava na ndóo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na:
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Ta saá nda̱kuii̱n o̱vi̱ ta̱yóꞌo ñii ki̱ꞌva nda̱tán ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta na ndóo yóꞌo ta̱xi na nda̱yí kua̱ꞌa̱n burro xíꞌin na.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Ta saá ndi̱kó na ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin burro loꞌo, ta chi̱nóo na tiko̱to̱ na sa̱ta̱ rí, ta saá na̱koso ta̱Jesús ta kua̱ꞌa̱n ra yichi̱.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi chi̱ndoo na tiko̱to̱ na yichi̱ no̱o̱ yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, ta sava ni̱vi xa̱ꞌnda na no̱o̱ ndaꞌa̱ tón yito̱n, ta chi̱ndoo na nó yichi̱ no̱o̱ yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, saá kísa to̱ꞌó na ra. San Marcos 11:1-11|src="CN01784BMrk11.8.TIF" size="col" loc="Mrk11.8" ref="11:8"
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Ta ni̱vi na kua̱ꞌa̱n siꞌna no̱o̱ ra xíꞌin na ndíko̱n kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ra, ndeé ní kúsii̱ ini na, ta káꞌa̱n na, káchí na saá:
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Ná keꞌé Ndios ñava̱ꞌa xíꞌin yó ki̱vi̱ ña kixáꞌá kaꞌnda chiño ra no̱o̱ yó, nda̱tán ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin xi̱i̱ síkuá yó ta̱rey David! ¡Ná kanóo síkón ñato̱ꞌó Ndios! ―káchí ni̱vi na kua̱ꞌa̱n xíꞌin ta̱Jesús.
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Ta ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ñoo Jerusalén ta ni̱ki̱ꞌvi ra yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno. Ta xi̱to káxín ra no̱o̱ ndiꞌi ña̱ꞌa ña yóo ini veꞌe ño̱ꞌo. Ta saá ndi̱kó ra ñoo Betania xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, chi xa ni̱kuaa ní kúu ña.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Ta inka̱ ki̱vi̱ ta ke̱e na ñoo Betania ta kua̱ꞌa̱n na ñoo Jerusalén, ta ta̱Jesús xíꞌi̱ ní ra so̱ko.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Ta xi̱ni ra nda̱ xíká ní ñii tón higo ta yóo yu̱ku̱ kuíi̱ ndaꞌa̱ nó, ta saá kua̱ꞌa̱n ra koto ra án o̱n ko̱ó kui̱ꞌi ndaꞌa̱ nó. Tá ni̱to̱nda̱a yatin ra no̱o̱ yóo yito̱n yóꞌo, ta nda̱ ñii kui̱ꞌi o̱n ko̱ó, nina yu̱ku̱ kuiti yóo chi ta̱ꞌán kixaa̱ ki̱vi̱ ña koon higo.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin yito̱n tón higo, káchí ra saá:
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Ta ni̱xaa̱ na ñoo Jerusalén, ta ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ra táva ra ndiꞌi na síkó xíꞌin na sáta ña kee na ko̱ꞌo̱n na. Ta sa̱ndiva ra mesa ni̱vi na sáma si̱ꞌún, ta xa̱ta ra táyi̱ na síkó tísa̱ta,
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 ta o̱n vása ní‑taxi ra yaꞌa nda̱ ñii ni̱vi na ndíso ñakíaꞌvi yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Ta ki̱xáꞌá ra sa̱náꞌa ra ni̱vi, káchí ra saá:
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta ki̱xáꞌá na ndúkú na ndasaá koo kaꞌni na ta̱Jesús, chi yíꞌví ní na no̱o̱ ra, xa̱ꞌa̱ ña ndiꞌi ni̱vi nákaꞌnda ini na xíni̱ so̱ꞌo na ña sánáꞌa ra.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Ta xa kóni kuñoó kúu ña, ta ta̱Jesús ke̱e ra ñoo Jerusalén ta ndi̱kó ra ñoo Betania.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Ta inka̱ ki̱vi̱ xita̱a̱n ní, nda̱koo na ta kua̱ꞌa̱n tuku na yichi̱ ñoo Jerusalén, ta xi̱ni na xa ni̱yi̱chi̱ tón higo, nda̱ tioꞌo xa̱ꞌa̱ nó ni̱yi̱chi̱.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Ta na̱káꞌán ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin tón higo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, nda̱ yukú ndóꞌó ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ñii xi̱ki̱ káꞌno, kachí ndó siꞌa: “Kutaꞌa ún ta ko̱ꞌo̱n ún sakana xíꞌin mi̱i ún no̱o̱ mi̱ni”, tá o̱n vása xíka o̱vi̱ ini ndó, ta ndixa kandixa ndó kasa ndivi ña ña ni̱ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ña, ta saá kundivi ña.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Ta káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, tá kandixa ndinoꞌo ini ndó Ndios, ta nakiꞌin ndó ndiꞌi ña ndukú ndó no̱o̱ ra.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Tá káꞌa̱n ndó xíꞌin Ndios, tá o̱n váꞌa kóni ini ndó xíni ndó inka̱ ni̱vi, ta va̱ꞌa ka̱ kasa káꞌno ini ndó xa̱ꞌa̱ na, ta saá Yivá yó Ndios, ta̱ yóo ñoyívi ni̱no, kivi kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndó.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Tá o̱n xi̱in ndó kasa káꞌno ini ndó xa̱ꞌa̱ inka̱ ni̱vi, ta saá Yivá yó Ndios, ta̱ yóo ñoyívi ni̱no, o̱n kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Ta ki̱xaa̱ tuku na ñoo Jerusalén. Ta xíka ta̱Jesús no̱o̱ ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra,
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 — ausente —
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 — ausente —
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Ta saá ki̱xáꞌá na káꞌa̱n táꞌan xíꞌin mi̱i na:
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 ¿Án kivi ka̱ꞌa̱n yó ni̱vi kuiti kúu na ta̱xi nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Juan? ―káchí na, káꞌa̱n táꞌan na.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Ta saá nda̱kuii̱n na, káchí na siꞌa xíꞌin ta̱Jesús:
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.