Marcos 11

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra yichi̱ ña kua̱ꞌa̱n ñoo Jerusalén, ta ni̱xaa̱ na ñoo Betfagé yatin ñoo Betania. Ñoo yóꞌo ñóꞌo ña no̱o̱ xíto ndaa xi̱ki̱ tón Olivo. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 káchí ra saá:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Tá yóo ni̱vi na nda̱ka̱ to̱ꞌon ndóꞌó: “¿Nda̱chun ndáxin ndó burro yóꞌo?”, kachí na xíꞌin ndó, ta ndakuii̱n ndó, kachí ndó saá xíꞌin na: “Ta̱Káꞌno no̱o̱ yó xíni̱ ñóꞌó rí, tá ndi̱ꞌi xíni̱ ñóꞌó ra rí, ta kama ní nataxi ra rí ndaꞌa̱ ndó”, kachí ndó xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ta saá kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na ñoo, ta na̱níꞌi na ñii burro loꞌo nóꞌni ndaa rí no̱o̱ ke̱ꞌe yatin yéꞌé ñii veꞌe, ta nda̱xin na rí.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ta sava na ndóo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ta saá nda̱kuii̱n o̱vi̱ ta̱yóꞌo ñii ki̱ꞌva nda̱tán ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta na ndóo yóꞌo ta̱xi na nda̱yí kua̱ꞌa̱n burro xíꞌin na.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ta saá ndi̱kó na ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin burro loꞌo, ta chi̱nóo na tiko̱to̱ na sa̱ta̱ rí, ta saá na̱koso ta̱Jesús ta kua̱ꞌa̱n ra yichi̱.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi chi̱ndoo na tiko̱to̱ na yichi̱ no̱o̱ yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, ta sava ni̱vi xa̱ꞌnda na no̱o̱ ndaꞌa̱ tón yito̱n, ta chi̱ndoo na nó yichi̱ no̱o̱ yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, saá kísa to̱ꞌó na ra. San Marcos 11:1-11|src="CN01784BMrk11.8.TIF" size="col" loc="Mrk11.8" ref="11:8"
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ta ni̱vi na kua̱ꞌa̱n siꞌna no̱o̱ ra xíꞌin na ndíko̱n kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ra, ndeé ní kúsii̱ ini na, ta káꞌa̱n na, káchí na saá:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Ná keꞌé Ndios ñava̱ꞌa xíꞌin yó ki̱vi̱ ña kixáꞌá kaꞌnda chiño ra no̱o̱ yó, nda̱tán ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin xi̱i̱ síkuá yó ta̱rey David! ¡Ná kanóo síkón ñato̱ꞌó Ndios! ―káchí ni̱vi na kua̱ꞌa̱n xíꞌin ta̱Jesús.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ta ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ñoo Jerusalén ta ni̱ki̱ꞌvi ra yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno. Ta xi̱to káxín ra no̱o̱ ndiꞌi ña̱ꞌa ña yóo ini veꞌe ño̱ꞌo. Ta saá ndi̱kó ra ñoo Betania xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, chi xa ni̱kuaa ní kúu ña.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ta inka̱ ki̱vi̱ ta ke̱e na ñoo Betania ta kua̱ꞌa̱n na ñoo Jerusalén, ta ta̱Jesús xíꞌi̱ ní ra so̱ko.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ta xi̱ni ra nda̱ xíká ní ñii tón higo ta yóo yu̱ku̱ kuíi̱ ndaꞌa̱ nó, ta saá kua̱ꞌa̱n ra koto ra án o̱n ko̱ó kui̱ꞌi ndaꞌa̱ nó. Tá ni̱to̱nda̱a yatin ra no̱o̱ yóo yito̱n yóꞌo, ta nda̱ ñii kui̱ꞌi o̱n ko̱ó, nina yu̱ku̱ kuiti yóo chi ta̱ꞌán kixaa̱ ki̱vi̱ ña koon higo.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin yito̱n tón higo, káchí ra saá:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Ta ni̱xaa̱ na ñoo Jerusalén, ta ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ra táva ra ndiꞌi na síkó xíꞌin na sáta ña kee na ko̱ꞌo̱n na. Ta sa̱ndiva ra mesa ni̱vi na sáma si̱ꞌún, ta xa̱ta ra táyi̱ na síkó tísa̱ta,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 ta o̱n vása ní‑taxi ra yaꞌa nda̱ ñii ni̱vi na ndíso ñakíaꞌvi yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ta ki̱xáꞌá ra sa̱náꞌa ra ni̱vi, káchí ra saá:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta ki̱xáꞌá na ndúkú na ndasaá koo kaꞌni na ta̱Jesús, chi yíꞌví ní na no̱o̱ ra, xa̱ꞌa̱ ña ndiꞌi ni̱vi nákaꞌnda ini na xíni̱ so̱ꞌo na ña sánáꞌa ra.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ta xa kóni kuñoó kúu ña, ta ta̱Jesús ke̱e ra ñoo Jerusalén ta ndi̱kó ra ñoo Betania.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ta inka̱ ki̱vi̱ xita̱a̱n ní, nda̱koo na ta kua̱ꞌa̱n tuku na yichi̱ ñoo Jerusalén, ta xi̱ni na xa ni̱yi̱chi̱ tón higo, nda̱ tioꞌo xa̱ꞌa̱ nó ni̱yi̱chi̱.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ta na̱káꞌán ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin tón higo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, nda̱ yukú ndóꞌó ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ñii xi̱ki̱ káꞌno, kachí ndó siꞌa: “Kutaꞌa ún ta ko̱ꞌo̱n ún sakana xíꞌin mi̱i ún no̱o̱ mi̱ni”, tá o̱n vása xíka o̱vi̱ ini ndó, ta ndixa kandixa ndó kasa ndivi ña ña ni̱ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ña, ta saá kundivi ña.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ta káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, tá kandixa ndinoꞌo ini ndó Ndios, ta nakiꞌin ndó ndiꞌi ña ndukú ndó no̱o̱ ra.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Tá káꞌa̱n ndó xíꞌin Ndios, tá o̱n váꞌa kóni ini ndó xíni ndó inka̱ ni̱vi, ta va̱ꞌa ka̱ kasa káꞌno ini ndó xa̱ꞌa̱ na, ta saá Yivá yó Ndios, ta̱ yóo ñoyívi ni̱no, kivi kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndó.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Tá o̱n xi̱in ndó kasa káꞌno ini ndó xa̱ꞌa̱ inka̱ ni̱vi, ta saá Yivá yó Ndios, ta̱ yóo ñoyívi ni̱no, o̱n kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ta ki̱xaa̱ tuku na ñoo Jerusalén. Ta xíka ta̱Jesús no̱o̱ ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 — ausente —
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ta saá ki̱xáꞌá na káꞌa̱n táꞌan xíꞌin mi̱i na:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 ¿Án kivi ka̱ꞌa̱n yó ni̱vi kuiti kúu na ta̱xi nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Juan? ―káchí na, káꞌa̱n táꞌan na.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ta saá nda̱kuii̱n na, káchí na siꞌa xíꞌin ta̱Jesús:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.