Lucas 8
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Ta saá ke̱e ta̱Jesús, kua̱ꞌa̱n ra kua̱ꞌa̱ ní ñoo náꞌno xíꞌin ñoo válí, káꞌa̱n ndoso ra no̱o̱ ni̱vi to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios. Ta xíꞌin ra kua̱ꞌa̱n u̱xu̱ o̱vi̱ naapóstol,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 xíꞌin násíꞌí ná ndíko̱n sa̱ta̱ ra. Sava násíꞌí yóꞌo ndeé xi̱ndoꞌo ná kue̱ꞌe̱, ta ta̱Jesús sa̱ndaꞌa ra ná. Ta ta̱va ra níma̱ ndiva̱ꞌa xi̱komí inka̱ ná, ta ndu̱va̱ꞌa ná. Ñii ñáñaꞌa̱ yóꞌo na̱ní ñá María Magdalena, ta xi̱komí ñá u̱xa̱ níma̱ ndiva̱ꞌa, ta ta̱Jesús ta̱va ra ndiꞌi ña, ta ndu̱va̱ꞌa ñá.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Inka̱ ñá na̱ní Juana, ñá kúu ñásíꞌí ta̱Chuza, ta̱a ta̱ ndíso chiño xíꞌin veꞌe káꞌno ta̱rey Herodes. Inka̱ ñá na̱ní Susana, ta kua̱ꞌa̱ ní ka̱ násíꞌí ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta chíndeé ná ra xíꞌin ña xíni̱ ñóꞌó ra ndaꞌa̱ ra.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Ta na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ke̱e ñii ñii ñoo, kua̱ꞌa̱n na koni̱ so̱ꞌo na ña ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ñii cuento ña sanáꞌa ra na, ta káchí ra saá xíꞌin na: San Lucas 8:4-15|src="LB00094BL8.4.TIF" size="col" ref="8:4"
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 ―Saá ndo̱ꞌo ñii ta̱a ta̱ chíꞌi ndiki̱n trigo. Ta ki̱xáꞌá ra xíta níꞌnó ra ndiki̱n trigo ña chiꞌi ra no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta sava ña ni̱ko̱yo yichi̱, ta ni̱vi xi̱ndo̱so̱ na ña, ta ki̱xaa̱ tísaa ta xa̱xi rí ña.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Sava ndiki̱n ni̱ko̱yo no̱o̱ yásín ní no̱o̱ ñoꞌo̱ sa̱ta̱ yu̱u̱, ta ndiki̱n yóꞌo kama ní ni̱ndu̱ta̱ ña, ta ni̱yi̱chi̱ ña, ta ndi̱ꞌi xa̱ꞌa̱ ña, chi o̱n vása yóo ko̱ꞌyo no̱o̱ ñoꞌo̱ yóꞌo.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Ta sava ña ni̱ko̱yo ma̱ꞌñó tón ñiño̱, ta ni̱ndu̱ta̱ ña, ta ni̱‑kuchiño kuaꞌno ña, saá chi xa̱ꞌno tón ñiño̱ yóꞌo, ta xa̱ꞌni nduta̱ nó ña.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Ta sava ndiki̱n ni̱ko̱yo no̱o̱ ñoꞌo̱ va̱ꞌa ña kuíkon. Ta ni̱ndu̱ta̱ ña, ta xa̱ꞌno ña, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱xi̱yo ndiki̱n yita yóꞌo, nda̱ sava yita ta̱xi ñii ciento ndiki̱n ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Ta saá naxíka xíꞌin ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ndiki̱n ña ni̱ko̱yo yichi̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios, ta saá va̱xi ñandiva̱ꞌa káꞌno, ta táva ña to̱ꞌon Ndios ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na, ko̱to̱ kandixa na Ndios ta saka̱ku ra na.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo no̱o̱ yu̱u̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios, ta xa̱ndi̱ko̱n nákiꞌin va̱ꞌa na ña, ta kúsii̱ ní ini na. Ta yáꞌa ñii káni̱ loꞌo, tá kíxáꞌá va̱xi ña xóꞌvi̱ na án ña xíto ndoso ñaꞌá, ta nayóꞌo sándakoo na yichi̱ Ndios, ta o̱n xi̱in ka̱ na kandixa na, saá chi o̱n ta̱ꞌán chikaa̱ va̱ꞌa ini na to̱ꞌon Ndios.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo no̱o̱ tón ñiño̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios. Ta saá chiño yóo ñoyívi yóꞌo sándiꞌi ní ña ini na, ta kíxáꞌá na kísa chiño na ña kukomí na kua̱ꞌa̱ ní ñakuíká ñoyívi yóꞌo, ta chíkaa̱ ní ini na kasa ndivi na ña kúsii̱ ini mi̱i na, ta saá o̱n xi̱in ka̱ na kutaku̱ na nda̱tán káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo ñoꞌo̱ va̱ꞌa ña kuíkon ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na kúu na ndinoꞌo ini nákiꞌin to̱ꞌon Ndios. Saá chi ni̱vi yóꞌo xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon Ndios, ta kándixa na ña. Ta nayóꞌo o̱n vása sándakoo na yichi̱ Ndios, ta kúndeé na nduu na ni̱vi na va̱ꞌa ini, na keꞌé kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios. Nda̱tán yóo yita trigo ña táxi kua̱ꞌa̱ ní ndiki̱n, saá yóo ni̱vi na va̱ꞌa yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ta̱Jesús, káchí ra saá:
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Kúnda̱a̱ ini yó ndí ndiꞌi ña yóo seꞌé vitin, ñii ki̱vi̱ ña va̱xi nati̱vi ndiꞌi ña, ña koni̱ ndiꞌi ni̱vi ña, ta kunda̱a̱ ini na xa̱ꞌa̱ ña.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 ’Ta xíni̱ ñóꞌó kundaa xíꞌin mi̱i ndó ña koni̱ so̱ꞌo va̱ꞌa ndó. Saá chi ni̱vi na kúnda̱a̱ ini ñanda̱a̱ vitin, ta ki̱vi̱ ña va̱xi kunda̱a̱ ka̱ ini na. Ta ni̱vi na o̱n xi̱in kunda̱a̱ ini ñanda̱a̱ vitin, ta ki̱vi̱ ña va̱xi Ndios kindaa ndiꞌi ra ñaloꞌo kúnda̱a̱ ini na.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ñii ki̱vi̱ ki̱xaa̱ siꞌí ta̱Jesús xíꞌin nañani ra, ta ni̱‑kuchiño na to̱nda̱a na no̱o̱ ra, chi chútú ní ni̱vi veꞌe yóꞌo.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ta ñii ta̱a nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ta̱Jesús, káchí ra saá:
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ñii ki̱vi̱ ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ini tón barco xíꞌin naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ta kua̱ꞌa̱n tón barco no̱o̱ takuií, ta ta̱Jesús xi̱kandúꞌu̱ ra ni̱ki̱si̱n ra. Ta ki̱xáꞌá ndeé ní káni ta̱chi̱ naꞌá no̱o̱ takuií, ta takuií ki̱xáꞌá rá nákutú rá ini tón barco, ta tón yóꞌo kóni ke̱tá nó ini takuií.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Saá nata̱a naxíka xíꞌin ta̱Jesús sa̱nakáxín na ini ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Ni̱xaa̱ barco inka̱ táꞌví yuꞌu̱ mi̱ni no̱o̱ ndóo nañoo Gadara.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Tá no̱o ta̱Jesús tón barco, ta na̱kutáꞌan ra xíꞌin ñii ta̱ñoo Gadara, ta ta̱yóꞌo kómí ra níma̱ ndiva̱ꞌa. Xa kua̱ꞌa̱ ní kui̱ya̱ xíka yálá ra, ta o̱n xi̱in ra koo ra veꞌe ra, ta táku̱ ra kavua̱ no̱o̱ ndúxu̱n na ni̱xiꞌi̱.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Tá xi̱ni ra ta̱Jesús, ta ni̱xaa̱ ra xi̱kuxítí ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra: San Lucas 8:26-39|src="CN01709BLk8.27.TIF" size="col" ref="8:27"
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Ni̱ka̱ꞌa̱n ra siꞌa, saá chi ta̱Jesús xa ki̱xáꞌá ra táva ra níma̱ ndiva̱ꞌa, káchí ra saá:
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ta saá ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Ta xáku ndáꞌví níma̱ ndiva̱ꞌa no̱o̱ ta̱Jesús, ña o̱n tiꞌví ra ndiꞌi ña ko̱ꞌo̱n ña yavi̱ ña kónó ní ña o̱n vása ndiꞌi kónó.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Ta yatin yóo ñii yuku̱, xíka kua̱ꞌa̱ ní kini̱ xíxaꞌan rí. Ta ndiꞌi níma̱ ndiva̱ꞌa xa̱ku ndáꞌví ña no̱o̱ ta̱Jesús, káchí ña saá:
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ta saá ke̱e ndiꞌi níma̱ ndiva̱ꞌa ña xi̱komí ta̱yóꞌo, ta ni̱ki̱ꞌvi ña ini ndiꞌi tíkini̱. Ta ndiꞌi tíkini̱ xíno rí kua̱ꞌa̱n rí, ta sa̱ko̱yo xíꞌin mi̱i rí taꞌvi̱, no̱o̱ ni̱ko̱yo rí ini mi̱ni, ta ni̱ka̱ꞌa̱ ndiꞌi rí ta ni̱xiꞌi̱ ndiꞌi rí.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Ta ni̱vi na ndáa kini̱ xi̱ni na ñayóꞌo, ta xíno na kua̱ꞌa̱n na ndato̱ꞌon na xíꞌin na ndóo ñoo xíꞌin na ndóo yuku̱, ña ndo̱ꞌo kini̱ sa̱na̱ na.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Ta saá ki̱xaa̱ ni̱vi xíto na yukía̱ ndo̱ꞌo tíkini̱ ta yukía̱ ndo̱ꞌo ta̱a ta̱ xi̱komí níma̱ ndiva̱ꞌa. Ta ki̱xaa̱ ni̱vi yóꞌo no̱o̱ yóo ta̱Jesús, ta xi̱ni na ta̱ xi̱komí kua̱ꞌa̱ ní níma̱ ndiva̱ꞌa, yóo ra yatin xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta xa ndíxin ra tiko̱to̱, ta xa na̱koo va̱ꞌa si̱ni̱ ra. Ta nani̱vi yóꞌo ni̱yi̱ꞌví ní na.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Ta inka̱ ni̱vi na xi̱ni ndasaá ndu̱va̱ꞌa ta̱ xi̱komí níma̱ ndiva̱ꞌa nda̱to̱ꞌon na xa̱ꞌa̱ ña ke̱ꞌé ta̱Jesús.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Ta ndiꞌi na ndóo ñoo Gadara yóꞌo ki̱xáꞌá na xáku ndáꞌví na no̱o̱ ta̱Jesús ña kee ra ko̱ꞌo̱n ra inka̱ ñoo. Saá chi yíꞌví ní na. Ta nda̱a ta̱Jesús ini tón barco xíꞌin naxíka xíꞌin ra ta kua̱ꞌa̱n na.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Ta ki̱vi̱ nda̱a ta̱Jesús ini tón barco, ta ta̱ xi̱komí níma̱ ndiva̱ꞌa xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ra:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 ―Noꞌo̱ ún veꞌe ún vitin, ta ndato̱ꞌon ún xíꞌin natáꞌan ún xa̱ꞌa̱ ñakáꞌno ní ke̱ꞌé Ndios xíꞌin ún ―káchí ta̱Jesús.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Tá tuku ndi̱kó ta̱Jesús xíꞌin tón barco, ta na̱xaa̱ ra nda̱ yuꞌu̱ mi̱ni no̱o̱ ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi kúsii̱ ní ini na na̱kutáꞌan na xíꞌin ra, chi ndáti na ndikó ra.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Ta ki̱xaa̱ ñii ta̱ xáꞌnda chiño xíꞌin veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, na̱ní ra Jairo. Tá xi̱ni ra ta̱Jesús, ta xi̱kuxítí ra no̱o̱ ra, ta ndeé ní xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ra ña ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin ra veꞌe ra.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Saá chi ñii la̱á kuiti ñáloꞌo kúu sa̱ꞌya ta̱Jairo, ta kómí ñá u̱xu̱ o̱vi̱ kui̱ya̱, ta ndeé ní ndóꞌo ñá, xa ña yóo kivi̱ kúu ñá. Ta ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jairo veꞌe ra. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndíko̱n na sa̱ta̱ ra nda̱ ñii chíndaꞌá na ra.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Ta yóo ñii ñaꞌa̱ kua̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ni̱vi na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta xa u̱xu̱ o̱vi̱ kui̱ya̱ ndeé ní ndóꞌo ñá kue̱ꞌe̱ xíta̱ ni̱i̱. Ta xa ni̱xa̱ꞌa̱n ñá no̱o̱ kua̱ꞌa̱ ní ndotor, ta sa̱ndiꞌi ñá si̱ꞌún ñá. Ta o̱n vása ní‑kuchiño nduva̱ꞌa ñá.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Ta vitin va̱xi ñá sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñá yuꞌu̱ tiko̱to̱ ra, ta saá xa̱ndi̱ko̱n ni̱ya̱a̱ xíta̱ ni̱i̱ ñá, ta nda̱ꞌa ñá.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús:
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káꞌa̱n ra:
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Ta saá ku̱nda̱a̱ ini ñáñaꞌa̱ yóꞌo ndí o̱n kúchiño koo seꞌé ka̱ ñá, ta ki̱xáꞌá yíꞌví ñá nda̱ kísin ñá, ta ki̱xaa̱ ñá xi̱kuxítí ñá no̱o̱ ta̱Jesús. Ta no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi, ki̱xáꞌá ñá nda̱to̱ꞌon ñá nda̱chun ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñá tiko̱to̱ ra, ta xa̱ndi̱ko̱n ndu̱va̱ꞌa ñá.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ñá:
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Tá káꞌa̱n ka̱ ta̱Jesús xíꞌin ñáyóꞌo, ta saá ki̱xaa̱ ni̱vi na ke̱e veꞌe ta̱Jairo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jairo:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña ni̱ka̱ꞌa̱n na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jairo:
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Ta ni̱xaa̱ ta̱Jesús veꞌe ta̱Jairo, ta ni̱‑xiin ra kundiko̱n ni̱vi sa̱ta̱ ra, kuiti ta̱xi ra ko̱ꞌo̱n u̱ni̱ naxíka xíꞌin ra na kúu ta̱Pedro, ta̱Jacobo, xíꞌin ta̱Juan. Ta ta̱xi ra nda̱yí ña ki̱ꞌvi yivá ñáloꞌo xíꞌin siꞌí ñá ini veꞌe xíꞌin ra.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ta ndóo kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xáku ní na chi kúchuchú ní ini na xa̱ꞌa̱ ñáloꞌo ñá ni̱xiꞌi̱. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Ta saá ku̱siki na ta̱Jesús ta ni̱xaku̱ ndaa na ra, chi xi̱ni̱ na ndí ni̱xiꞌi̱ va̱ꞌa ñá.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ta ta̱Jesús ti̱in ra ndaꞌa̱ ñáloꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ta saá na̱taku̱ ñá, ta xa̱ndi̱ko̱n nda̱koo ñá. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús:
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ta yivá ñá xíꞌin siꞌí ñá na̱kaꞌnda ini na ndóo na, ta ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ na, káchí ra saá:
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.