Lucas 8
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARA
1 Ta saá ke̱e ta̱Jesús, kua̱ꞌa̱n ra kua̱ꞌa̱ ní ñoo náꞌno xíꞌin ñoo válí, káꞌa̱n ndoso ra no̱o̱ ni̱vi to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios. Ta xíꞌin ra kua̱ꞌa̱n u̱xu̱ o̱vi̱ naapóstol,
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 xíꞌin násíꞌí ná ndíko̱n sa̱ta̱ ra. Sava násíꞌí yóꞌo ndeé xi̱ndoꞌo ná kue̱ꞌe̱, ta ta̱Jesús sa̱ndaꞌa ra ná. Ta ta̱va ra níma̱ ndiva̱ꞌa xi̱komí inka̱ ná, ta ndu̱va̱ꞌa ná. Ñii ñáñaꞌa̱ yóꞌo na̱ní ñá María Magdalena, ta xi̱komí ñá u̱xa̱ níma̱ ndiva̱ꞌa, ta ta̱Jesús ta̱va ra ndiꞌi ña, ta ndu̱va̱ꞌa ñá.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Inka̱ ñá na̱ní Juana, ñá kúu ñásíꞌí ta̱Chuza, ta̱a ta̱ ndíso chiño xíꞌin veꞌe káꞌno ta̱rey Herodes. Inka̱ ñá na̱ní Susana, ta kua̱ꞌa̱ ní ka̱ násíꞌí ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta chíndeé ná ra xíꞌin ña xíni̱ ñóꞌó ra ndaꞌa̱ ra.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Ta na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ke̱e ñii ñii ñoo, kua̱ꞌa̱n na koni̱ so̱ꞌo na ña ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ñii cuento ña sanáꞌa ra na, ta káchí ra saá xíꞌin na: San Lucas 8:4-15|src="LB00094BL8.4.TIF" size="col" ref="8:4"
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 ―Saá ndo̱ꞌo ñii ta̱a ta̱ chíꞌi ndiki̱n trigo. Ta ki̱xáꞌá ra xíta níꞌnó ra ndiki̱n trigo ña chiꞌi ra no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta sava ña ni̱ko̱yo yichi̱, ta ni̱vi xi̱ndo̱so̱ na ña, ta ki̱xaa̱ tísaa ta xa̱xi rí ña.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Sava ndiki̱n ni̱ko̱yo no̱o̱ yásín ní no̱o̱ ñoꞌo̱ sa̱ta̱ yu̱u̱, ta ndiki̱n yóꞌo kama ní ni̱ndu̱ta̱ ña, ta ni̱yi̱chi̱ ña, ta ndi̱ꞌi xa̱ꞌa̱ ña, chi o̱n vása yóo ko̱ꞌyo no̱o̱ ñoꞌo̱ yóꞌo.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ta sava ña ni̱ko̱yo ma̱ꞌñó tón ñiño̱, ta ni̱ndu̱ta̱ ña, ta ni̱‑kuchiño kuaꞌno ña, saá chi xa̱ꞌno tón ñiño̱ yóꞌo, ta xa̱ꞌni nduta̱ nó ña.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ta sava ndiki̱n ni̱ko̱yo no̱o̱ ñoꞌo̱ va̱ꞌa ña kuíkon. Ta ni̱ndu̱ta̱ ña, ta xa̱ꞌno ña, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱xi̱yo ndiki̱n yita yóꞌo, nda̱ sava yita ta̱xi ñii ciento ndiki̱n ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ta saá naxíka xíꞌin ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ndiki̱n ña ni̱ko̱yo yichi̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios, ta saá va̱xi ñandiva̱ꞌa káꞌno, ta táva ña to̱ꞌon Ndios ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na, ko̱to̱ kandixa na Ndios ta saka̱ku ra na.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo no̱o̱ yu̱u̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios, ta xa̱ndi̱ko̱n nákiꞌin va̱ꞌa na ña, ta kúsii̱ ní ini na. Ta yáꞌa ñii káni̱ loꞌo, tá kíxáꞌá va̱xi ña xóꞌvi̱ na án ña xíto ndoso ñaꞌá, ta nayóꞌo sándakoo na yichi̱ Ndios, ta o̱n xi̱in ka̱ na kandixa na, saá chi o̱n ta̱ꞌán chikaa̱ va̱ꞌa ini na to̱ꞌon Ndios.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo no̱o̱ tón ñiño̱ ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon Ndios. Ta saá chiño yóo ñoyívi yóꞌo sándiꞌi ní ña ini na, ta kíxáꞌá na kísa chiño na ña kukomí na kua̱ꞌa̱ ní ñakuíká ñoyívi yóꞌo, ta chíkaa̱ ní ini na kasa ndivi na ña kúsii̱ ini mi̱i na, ta saá o̱n xi̱in ka̱ na kutaku̱ na nda̱tán káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ta ndiki̱n ña ni̱ko̱yo ñoꞌo̱ va̱ꞌa ña kuíkon ndáto̱ꞌon ña xa̱ꞌa̱ ni̱vi na kúu na ndinoꞌo ini nákiꞌin to̱ꞌon Ndios. Saá chi ni̱vi yóꞌo xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon Ndios, ta kándixa na ña. Ta nayóꞌo o̱n vása sándakoo na yichi̱ Ndios, ta kúndeé na nduu na ni̱vi na va̱ꞌa ini, na keꞌé kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios. Nda̱tán yóo yita trigo ña táxi kua̱ꞌa̱ ní ndiki̱n, saá yóo ni̱vi na va̱ꞌa yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ta̱Jesús, káchí ra saá:
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Kúnda̱a̱ ini yó ndí ndiꞌi ña yóo seꞌé vitin, ñii ki̱vi̱ ña va̱xi nati̱vi ndiꞌi ña, ña koni̱ ndiꞌi ni̱vi ña, ta kunda̱a̱ ini na xa̱ꞌa̱ ña.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ’Ta xíni̱ ñóꞌó kundaa xíꞌin mi̱i ndó ña koni̱ so̱ꞌo va̱ꞌa ndó. Saá chi ni̱vi na kúnda̱a̱ ini ñanda̱a̱ vitin, ta ki̱vi̱ ña va̱xi kunda̱a̱ ka̱ ini na. Ta ni̱vi na o̱n xi̱in kunda̱a̱ ini ñanda̱a̱ vitin, ta ki̱vi̱ ña va̱xi Ndios kindaa ndiꞌi ra ñaloꞌo kúnda̱a̱ ini na.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ñii ki̱vi̱ ki̱xaa̱ siꞌí ta̱Jesús xíꞌin nañani ra, ta ni̱‑kuchiño na to̱nda̱a na no̱o̱ ra, chi chútú ní ni̱vi veꞌe yóꞌo.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Ta ñii ta̱a nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ta̱Jesús, káchí ra saá:
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Ñii ki̱vi̱ ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ini tón barco xíꞌin naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Ta kua̱ꞌa̱n tón barco no̱o̱ takuií, ta ta̱Jesús xi̱kandúꞌu̱ ra ni̱ki̱si̱n ra. Ta ki̱xáꞌá ndeé ní káni ta̱chi̱ naꞌá no̱o̱ takuií, ta takuií ki̱xáꞌá rá nákutú rá ini tón barco, ta tón yóꞌo kóni ke̱tá nó ini takuií.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Saá nata̱a naxíka xíꞌin ta̱Jesús sa̱nakáxín na ini ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Ni̱xaa̱ barco inka̱ táꞌví yuꞌu̱ mi̱ni no̱o̱ ndóo nañoo Gadara.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Tá no̱o ta̱Jesús tón barco, ta na̱kutáꞌan ra xíꞌin ñii ta̱ñoo Gadara, ta ta̱yóꞌo kómí ra níma̱ ndiva̱ꞌa. Xa kua̱ꞌa̱ ní kui̱ya̱ xíka yálá ra, ta o̱n xi̱in ra koo ra veꞌe ra, ta táku̱ ra kavua̱ no̱o̱ ndúxu̱n na ni̱xiꞌi̱.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Tá xi̱ni ra ta̱Jesús, ta ni̱xaa̱ ra xi̱kuxítí ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra: San Lucas 8:26-39|src="CN01709BLk8.27.TIF" size="col" ref="8:27"
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ni̱ka̱ꞌa̱n ra siꞌa, saá chi ta̱Jesús xa ki̱xáꞌá ra táva ra níma̱ ndiva̱ꞌa, káchí ra saá:
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ta saá ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ta xáku ndáꞌví níma̱ ndiva̱ꞌa no̱o̱ ta̱Jesús, ña o̱n tiꞌví ra ndiꞌi ña ko̱ꞌo̱n ña yavi̱ ña kónó ní ña o̱n vása ndiꞌi kónó.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Ta yatin yóo ñii yuku̱, xíka kua̱ꞌa̱ ní kini̱ xíxaꞌan rí. Ta ndiꞌi níma̱ ndiva̱ꞌa xa̱ku ndáꞌví ña no̱o̱ ta̱Jesús, káchí ña saá:
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ta saá ke̱e ndiꞌi níma̱ ndiva̱ꞌa ña xi̱komí ta̱yóꞌo, ta ni̱ki̱ꞌvi ña ini ndiꞌi tíkini̱. Ta ndiꞌi tíkini̱ xíno rí kua̱ꞌa̱n rí, ta sa̱ko̱yo xíꞌin mi̱i rí taꞌvi̱, no̱o̱ ni̱ko̱yo rí ini mi̱ni, ta ni̱ka̱ꞌa̱ ndiꞌi rí ta ni̱xiꞌi̱ ndiꞌi rí.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ta ni̱vi na ndáa kini̱ xi̱ni na ñayóꞌo, ta xíno na kua̱ꞌa̱n na ndato̱ꞌon na xíꞌin na ndóo ñoo xíꞌin na ndóo yuku̱, ña ndo̱ꞌo kini̱ sa̱na̱ na.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ta saá ki̱xaa̱ ni̱vi xíto na yukía̱ ndo̱ꞌo tíkini̱ ta yukía̱ ndo̱ꞌo ta̱a ta̱ xi̱komí níma̱ ndiva̱ꞌa. Ta ki̱xaa̱ ni̱vi yóꞌo no̱o̱ yóo ta̱Jesús, ta xi̱ni na ta̱ xi̱komí kua̱ꞌa̱ ní níma̱ ndiva̱ꞌa, yóo ra yatin xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta xa ndíxin ra tiko̱to̱, ta xa na̱koo va̱ꞌa si̱ni̱ ra. Ta nani̱vi yóꞌo ni̱yi̱ꞌví ní na.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Ta inka̱ ni̱vi na xi̱ni ndasaá ndu̱va̱ꞌa ta̱ xi̱komí níma̱ ndiva̱ꞌa nda̱to̱ꞌon na xa̱ꞌa̱ ña ke̱ꞌé ta̱Jesús.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Ta ndiꞌi na ndóo ñoo Gadara yóꞌo ki̱xáꞌá na xáku ndáꞌví na no̱o̱ ta̱Jesús ña kee ra ko̱ꞌo̱n ra inka̱ ñoo. Saá chi yíꞌví ní na. Ta nda̱a ta̱Jesús ini tón barco xíꞌin naxíka xíꞌin ra ta kua̱ꞌa̱n na.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Ta ki̱vi̱ nda̱a ta̱Jesús ini tón barco, ta ta̱ xi̱komí níma̱ ndiva̱ꞌa xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ra:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 ―Noꞌo̱ ún veꞌe ún vitin, ta ndato̱ꞌon ún xíꞌin natáꞌan ún xa̱ꞌa̱ ñakáꞌno ní ke̱ꞌé Ndios xíꞌin ún ―káchí ta̱Jesús.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Tá tuku ndi̱kó ta̱Jesús xíꞌin tón barco, ta na̱xaa̱ ra nda̱ yuꞌu̱ mi̱ni no̱o̱ ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi kúsii̱ ní ini na na̱kutáꞌan na xíꞌin ra, chi ndáti na ndikó ra.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ta ki̱xaa̱ ñii ta̱ xáꞌnda chiño xíꞌin veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, na̱ní ra Jairo. Tá xi̱ni ra ta̱Jesús, ta xi̱kuxítí ra no̱o̱ ra, ta ndeé ní xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ra ña ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin ra veꞌe ra.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Saá chi ñii la̱á kuiti ñáloꞌo kúu sa̱ꞌya ta̱Jairo, ta kómí ñá u̱xu̱ o̱vi̱ kui̱ya̱, ta ndeé ní ndóꞌo ñá, xa ña yóo kivi̱ kúu ñá. Ta ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jairo veꞌe ra. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndíko̱n na sa̱ta̱ ra nda̱ ñii chíndaꞌá na ra.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ta yóo ñii ñaꞌa̱ kua̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ni̱vi na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta xa u̱xu̱ o̱vi̱ kui̱ya̱ ndeé ní ndóꞌo ñá kue̱ꞌe̱ xíta̱ ni̱i̱. Ta xa ni̱xa̱ꞌa̱n ñá no̱o̱ kua̱ꞌa̱ ní ndotor, ta sa̱ndiꞌi ñá si̱ꞌún ñá. Ta o̱n vása ní‑kuchiño nduva̱ꞌa ñá.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Ta vitin va̱xi ñá sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñá yuꞌu̱ tiko̱to̱ ra, ta saá xa̱ndi̱ko̱n ni̱ya̱a̱ xíta̱ ni̱i̱ ñá, ta nda̱ꞌa ñá.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús:
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káꞌa̱n ra:
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Ta saá ku̱nda̱a̱ ini ñáñaꞌa̱ yóꞌo ndí o̱n kúchiño koo seꞌé ka̱ ñá, ta ki̱xáꞌá yíꞌví ñá nda̱ kísin ñá, ta ki̱xaa̱ ñá xi̱kuxítí ñá no̱o̱ ta̱Jesús. Ta no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi, ki̱xáꞌá ñá nda̱to̱ꞌon ñá nda̱chun ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñá tiko̱to̱ ra, ta xa̱ndi̱ko̱n ndu̱va̱ꞌa ñá.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ñá:
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Tá káꞌa̱n ka̱ ta̱Jesús xíꞌin ñáyóꞌo, ta saá ki̱xaa̱ ni̱vi na ke̱e veꞌe ta̱Jairo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jairo:
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña ni̱ka̱ꞌa̱n na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jairo:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Ta ni̱xaa̱ ta̱Jesús veꞌe ta̱Jairo, ta ni̱‑xiin ra kundiko̱n ni̱vi sa̱ta̱ ra, kuiti ta̱xi ra ko̱ꞌo̱n u̱ni̱ naxíka xíꞌin ra na kúu ta̱Pedro, ta̱Jacobo, xíꞌin ta̱Juan. Ta ta̱xi ra nda̱yí ña ki̱ꞌvi yivá ñáloꞌo xíꞌin siꞌí ñá ini veꞌe xíꞌin ra.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Ta ndóo kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xáku ní na chi kúchuchú ní ini na xa̱ꞌa̱ ñáloꞌo ñá ni̱xiꞌi̱. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ta saá ku̱siki na ta̱Jesús ta ni̱xaku̱ ndaa na ra, chi xi̱ni̱ na ndí ni̱xiꞌi̱ va̱ꞌa ñá.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ta ta̱Jesús ti̱in ra ndaꞌa̱ ñáloꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ta saá na̱taku̱ ñá, ta xa̱ndi̱ko̱n nda̱koo ñá. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús:
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Ta yivá ñá xíꞌin siꞌí ñá na̱kaꞌnda ini na ndóo na, ta ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ na, káchí ra saá:
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.