Lucas 7
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ndi̱kó ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ta yóo ñii ta̱ñoo Roma ta̱ ndíso chiño xíꞌin ñii ciento natropa kúu ra, ta ndeé ní ndóꞌo ñii ta̱ kísa chiño no̱o̱ ra nda̱ yóo ña kivi̱ ra. Ta ta̱patrón ra kíꞌvi ní ini ra xíni ñaꞌá ra.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ni̱vi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta ti̱ꞌví ra sava naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío ko̱ꞌo̱n na ndukú na no̱o̱ ta̱Jesús kixi ra sandaꞌa ra ta̱ kísa chiño no̱o̱ ra.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ki̱vi̱ ni̱xaa̱ naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ ta̱Jesús, ta ki̱xáꞌá na xáku ndáꞌví na no̱o̱ ra, káꞌa̱n na xíꞌin ra:
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Saá chi kíꞌvi ní ini ra xíni ra mi̱i yó nañoo Israel, ta ki̱sa va̱ꞌa ra veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ñoo yó ―káchí na xíꞌin ta̱Jesús.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Ta saá ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na. Ta xa yatin xaa̱ na veꞌe no̱o̱ kándúꞌu̱ ta̱ ndeé ndóꞌo, ta ta̱ ndíso chiño xíꞌin natropa ti̱ꞌví ra sava natáꞌan ra kua̱ꞌa̱n na ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jesús siꞌa:
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 ni o̱n vása kómí ra yichi̱ kixaa̱ ra no̱o̱ ún, xáni si̱ni̱ ra. Ta kómí ún nda̱yí ña kuiti kaꞌnda chiño ún no̱o̱ kue̱ꞌe̱, ta nduva̱ꞌa ta̱ ndeé ndóꞌo, káchí ra.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Kúnda̱a̱ ini ra xa̱ꞌa̱ nda̱yí, chi yóo na xáꞌnda chiño no̱o̱ ra, ta kísa ndivi ra ña káꞌa̱n na xíꞌin ra; ta mi̱i ra xáꞌnda chiño ra no̱o̱ inka̱ natropa, ta kísa ndivi na ña káꞌa̱n ra. Tá káꞌa̱n ra xíꞌin ñii ta̱tropa ña ko̱ꞌo̱n ra, ta saá kua̱ꞌa̱n ra. Tá kána ra inka̱ ra, ta saá va̱xi ra. Tá káꞌa̱n ra xíꞌin ta̱ xíka chiño no̱o̱ ra kasa ndivi ra ñii chiño, ta kísa ndivi ra ña, saá káchí ta̱ ndíso chiño no̱o̱ natropa, ta ti̱ꞌví ra ndi̱ꞌi̱ ka̱ꞌa̱n ndi̱ to̱ꞌon yóꞌo xíꞌin ún ―káchí na xíꞌin ta̱Jesús.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Ta ta̱Jesús na̱kaꞌnda ini ra xi̱ni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi na ndóo xíꞌin ra:
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ta saá na ki̱xi xíꞌin chiño ndi̱kó na kua̱noꞌo̱ na. Tá na̱xaa̱ na veꞌe ta̱ ndíso chiño xíꞌin natropa, ta xi̱ni na xa ndu̱va̱ꞌa ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ra.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Tá ndi̱ꞌi ñayóꞌo, ta ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra ñii ñoo na̱ní ña Naín. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ra.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Ta ni̱xaa̱ na yatin no̱o̱ ñoo, ta na̱kutáꞌan na xíꞌin ni̱vi ñíso̱kó na xa̱to̱n no̱o̱ nákaa̱ ñii ta̱ ni̱xiꞌi̱ kua̱ꞌa̱n na sandúxu̱n na ra. Ta̱ ni̱xiꞌi̱ yóꞌo kúu ta̱loꞌo, ñii la̱á ra saá kúu sa̱ꞌya siꞌí ra, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta ni̱ndo̱o matóꞌón siꞌí ra, chi ñá xa ni̱xiꞌi̱ yii̱ kúu ñá. Ta kua̱ꞌa̱ ní natáꞌan ñá kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ñá.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ta xi̱ni ta̱Jesús ñáyóꞌo, ta na̱taꞌví ní ini ra xi̱ni ñaꞌá ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ta ni̱xaa̱ yatin ra, ta ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ra xa̱to̱n no̱o̱ nákaa̱ ta̱loꞌo ni̱xiꞌi̱. Ta ni̱vi na ñíso̱kó xa̱to̱n, xi̱kuita na, ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱loꞌo ni̱xiꞌi̱, káchí ra saá:
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ta na̱taku̱ ra, ta nda̱níꞌi loꞌo xíꞌin mi̱i ra, ta xi̱koo ra, ta ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ra. Ta ta̱Jesús na̱taxi ra ta̱loꞌo yóꞌo ndaꞌa̱ siꞌí ra.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ta ndiꞌi ni̱vi na yíta yóꞌo ki̱xáꞌá na yíꞌví na, ta káꞌa̱n na ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ Ndios, káchí na saá:
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ta saá ni̱xi̱ta̱ níꞌnó to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús ndiꞌi saá ñoo estado Judea, xíꞌin inka̱ ñoo ñóꞌo yatin estado Judea.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Ta ni̱vi naxíka xíꞌin ta̱Juan ta̱a ta̱ sákuchu ni̱vi, ni̱xa̱ꞌa̱n na koto na ra, chi nákaa̱ ra ini veꞌe ka̱a, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña kéꞌé ta̱Jesús. Ta ta̱Juan ka̱na ra o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 ta ti̱ꞌví ra na kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ ta̱Jesús, ña nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra siꞌa:
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Ta saá, ni̱xaa̱ naxíka xíꞌin ta̱Juan no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ta mi̱i hora ki̱xaa̱ nayóꞌo no̱o̱ ta̱Jesús, ta sa̱ndaꞌa ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ndeé ndóꞌo ndiꞌi saá no̱o̱ kue̱ꞌe̱, ta ta̱va ra níma̱ ndiva̱ꞌa kómí ni̱vi, ta sa̱ndaꞌa ra nduchu̱ no̱o̱ nakuáá ña koto va̱ꞌa na.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ta̱Juan:
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ta ta̱a ta̱ kándixa yi̱ꞌi̱, tá o̱n sandakoo ra yi̱ꞌi̱, vará o̱n kasa ndivi i̱ chiño ña ndáti ra, ta nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ ta̱yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ta̱Juan.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Ta saá ke̱e na kua̱noꞌo̱ na, ta ta̱Jesús ki̱xáꞌá káꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi na ndóo no̱o̱ ra, káchí ra saá:
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Án káꞌán ndó koto ndó ñii ta̱a ta̱ va̱ꞌa ní tiko̱to̱ ndíxin? Óꞌon, chi ni̱vi na va̱ꞌa ní tiko̱to̱ ndíxin ta kómí na ñakuíká, o̱n vása ndóo na yuku̱ yi̱chí, nayóꞌo ndóo na veꞌe náꞌno ña livi ní.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 ¿Án ni̱xa̱ꞌa̱n ndó xi̱to ndó ñii ta̱profeta? Saá va, ta̱Juan kúu ñii ta̱profeta ndinoꞌo, ta káꞌno ní ka̱ chiño ki̱sa ndivi ta̱Juan no̱o̱ chiño ki̱sa ndivi inka̱ naprofeta na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios xi̱na̱ꞌá.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ta kui̱ya̱ ni̱yaꞌa ñii ta̱profeta ni̱taa ra to̱ꞌon Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱Juan, to̱ꞌon Ndios ña káchí saá:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n tuku ta̱Jesús xíꞌin na, káchí ra saá:
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ta nañoo yóꞌo xíꞌin na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno ñoo Roma xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, ta xáni si̱ni̱ na ndí ña chi̱tóni̱ Ndios ñanda̱a̱ kúu ña. Saá chi xa ni̱xa̱ꞌa̱n na no̱o̱ ta̱Juan ta sa̱kuchu ra na.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ta nafariseo xíꞌin inka̱ namaestro na xíni̱ va̱ꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés, ni̱‑xiin na nakiꞌin na ñava̱ꞌa ña chi̱tóni̱ Ndios xa̱ꞌa̱ na, chi ni̱‑xiin na taxi na sakuchu ta̱Juan na.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ta saá ki̱xáꞌá káꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi:
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Nda̱tán yóo naválí na sásíki no̱yáꞌvi, saá yóo na. Sava naválí káꞌa̱n na xíꞌin inka̱ naválí táꞌan na, káchí na saá: “Tá ti̱vi ndi̱ música livi xa̱ꞌa̱ ndó, ta ni̱‑xiin ndó kata xáꞌá ndó. Tá xi̱ta ndi̱ yaa ndáꞌya ní ña xíta na no̱o̱ ndúxu̱n na ni̱xiꞌi̱, ta ni̱‑xiin ndó kuaku ndó”, káchí naválí.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Nda̱tán yóo naválí yóꞌo, saá yóo ndó, chi ta̱Juan o̱n vása ní‑xixi va̱ꞌa ra, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n vása ní‑xiꞌi ra vino, ta káchí ndó xa̱ꞌa̱ ra: “Ta̱yóꞌo kómí ra níma̱ ndiva̱ꞌa.”
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xaa̱ i̱ ñoyívi yóꞌo, ta xíxi va̱ꞌa i̱, ta xíꞌi i̱ vino, ta káchí ndó saá xa̱ꞌa̱ i̱: “Ta ndeé ní xíxi ra, ta kua̱ꞌa̱ ní xíꞌi ra. Ta kúsii̱ ní ini ra xíka ra xíꞌin na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno, xíꞌin inka̱ ni̱vi na kánóo o̱n váꞌa to̱ꞌon xa̱ꞌa̱”, saá káchí ndó xa̱ꞌa̱ i̱.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ta ndiꞌi ni̱vi na kómí ñandíchí Ndios, kúu na kéꞌé ñava̱ꞌa, ta ñayóꞌo sánáꞌa ndí ñandíchí Ndios kúu ñanda̱a̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ñii ta̱fariseo na̱ní Simón ka̱na ra ta̱Jesús ko̱ꞌo̱n ra veꞌe ra kuxu ra. Ta ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra veꞌe ta̱fariseo yóꞌo, ta xi̱koo ra kuxu ra.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ta ñii ñaꞌa̱, ñáñoo yóꞌo kúu ñá, ta kánóo o̱n váꞌa to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ñá, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ñá ndí ni̱xaa̱ ta̱Jesús veꞌe ta̱Simón. Ta ke̱e ñá kua̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ñii yu̱yu̱ ña ku̱va̱ꞌa xíꞌin yu̱u̱ na̱ní alabastro, ta chútú ñayóꞌo xíꞌin nduta̱ tá xáꞌan támi, tá yáꞌví ní kúu rá.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Ta ni̱xaa̱ ñá, xi̱kuxítí ñá xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta xáku ñá, ta xíꞌin táno̱o̱ ñá, ki̱xáꞌá ñá nákata ñá xa̱ꞌa̱ ra, ta náyakón ñá xa̱ꞌa̱ ra xíꞌin yisi̱ si̱ni̱ ñá. Ta chi̱kaa̱ ñá ndiꞌi nduta̱ tá xáꞌan támi xa̱ꞌa̱ ra, ta chíto ñá xa̱ꞌa̱ ra.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ta xi̱to ta̱fariseo ña kéꞌé ñá xíꞌin ta̱Jesús, ta ki̱xáꞌá ra xáni si̱ni̱ ra saá: “Tá ndixa ta̱profeta ndinoꞌo kúu ta̱yóꞌo, níkúu, ta kunda̱a̱ ini ra ndí ñaꞌa̱ yóꞌo ñá kánóo o̱n váꞌa to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ kúu ñá”, xáni ini ta̱fariseo.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin ra: San Lucas 7:36-50|src="CN01778BLk.7.38.TIF" size="col" loc="Lk.7.38" ref="7:38"
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ta ta̱Jesús nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra káchí ra saá:
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ta nda̱ ñii ra o̱n vása kómí ra si̱ꞌún chaꞌvi ra ña níká ra. Ta saá ta̱ sa̱tati si̱ꞌún ki̱sa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ ndio̱vi̱ nayóꞌo, o̱n vása ka̱ níká na. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo ―káchí ta̱Jesús.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ta nda̱kuii̱n ta̱Simón, káchí ra saá:
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ta ndi̱kó koo ra xíto ra no̱o̱ ñaꞌa̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Simón:
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 ta o̱n vása ní‑chindeé ún yi̱ꞌi̱ xíꞌin ña chíto ún no̱o̱ i̱. Ta ñáyóꞌo chíto ñá xa̱ꞌa̱ i̱, nda̱ ni̱ki̱ꞌvi i̱ veꞌe ún ta̱nda̱ vitin o̱n vása sándakoo ñá chíto ñá xa̱ꞌa̱ i̱.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ta yóꞌó, o̱n vása ní‑chikaa̱ ún aceite si̱ni̱ i̱ ña kasa to̱ꞌó ún yi̱ꞌi̱. Ta ñáyóꞌo chi̱kaa̱ ñá nduta̱ tá xáꞌan támi xa̱ꞌa̱ i̱.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Ta vitin kóni i̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ún: Vará kua̱ꞌa̱ ní kua̱chi xi̱komí ñáyóꞌo, ta ki̱sa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña. Kíꞌvi ní ini ñá xíni ñá yi̱ꞌi̱, saá chi xíni̱ ñá kua̱ꞌa̱ ní kua̱chi ñá ki̱sa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱. Ta inka̱ ni̱vi, na kómí loꞌo kua̱chi, ta kasa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱ ña, nayóꞌo loꞌo kuiti kukiꞌvi ini na koni na yi̱ꞌi̱ ―káchí ra xíꞌin ta̱Simón.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ñáyóꞌo:
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Ta inka̱ na ndóo no̱o̱ mesa, ki̱xáꞌá na káꞌa̱n táꞌan na, káchí na saá:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñaꞌa̱:
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.