Lucas 7

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ndi̱kó ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ta yóo ñii ta̱ñoo Roma ta̱ ndíso chiño xíꞌin ñii ciento natropa kúu ra, ta ndeé ní ndóꞌo ñii ta̱ kísa chiño no̱o̱ ra nda̱ yóo ña kivi̱ ra. Ta ta̱patrón ra kíꞌvi ní ini ra xíni ñaꞌá ra.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ni̱vi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta ti̱ꞌví ra sava naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío ko̱ꞌo̱n na ndukú na no̱o̱ ta̱Jesús kixi ra sandaꞌa ra ta̱ kísa chiño no̱o̱ ra.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ki̱vi̱ ni̱xaa̱ naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ ta̱Jesús, ta ki̱xáꞌá na xáku ndáꞌví na no̱o̱ ra, káꞌa̱n na xíꞌin ra:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Saá chi kíꞌvi ní ini ra xíni ra mi̱i yó nañoo Israel, ta ki̱sa va̱ꞌa ra veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ñoo yó ―káchí na xíꞌin ta̱Jesús.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ta saá ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na. Ta xa yatin xaa̱ na veꞌe no̱o̱ kándúꞌu̱ ta̱ ndeé ndóꞌo, ta ta̱ ndíso chiño xíꞌin natropa ti̱ꞌví ra sava natáꞌan ra kua̱ꞌa̱n na ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jesús siꞌa:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 ni o̱n vása kómí ra yichi̱ kixaa̱ ra no̱o̱ ún, xáni si̱ni̱ ra. Ta kómí ún nda̱yí ña kuiti kaꞌnda chiño ún no̱o̱ kue̱ꞌe̱, ta nduva̱ꞌa ta̱ ndeé ndóꞌo, káchí ra.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Kúnda̱a̱ ini ra xa̱ꞌa̱ nda̱yí, chi yóo na xáꞌnda chiño no̱o̱ ra, ta kísa ndivi ra ña káꞌa̱n na xíꞌin ra; ta mi̱i ra xáꞌnda chiño ra no̱o̱ inka̱ natropa, ta kísa ndivi na ña káꞌa̱n ra. Tá káꞌa̱n ra xíꞌin ñii ta̱tropa ña ko̱ꞌo̱n ra, ta saá kua̱ꞌa̱n ra. Tá kána ra inka̱ ra, ta saá va̱xi ra. Tá káꞌa̱n ra xíꞌin ta̱ xíka chiño no̱o̱ ra kasa ndivi ra ñii chiño, ta kísa ndivi ra ña, saá káchí ta̱ ndíso chiño no̱o̱ natropa, ta ti̱ꞌví ra ndi̱ꞌi̱ ka̱ꞌa̱n ndi̱ to̱ꞌon yóꞌo xíꞌin ún ―káchí na xíꞌin ta̱Jesús.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ta ta̱Jesús na̱kaꞌnda ini ra xi̱ni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi na ndóo xíꞌin ra:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ta saá na ki̱xi xíꞌin chiño ndi̱kó na kua̱noꞌo̱ na. Tá na̱xaa̱ na veꞌe ta̱ ndíso chiño xíꞌin natropa, ta xi̱ni na xa ndu̱va̱ꞌa ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ra.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Tá ndi̱ꞌi ñayóꞌo, ta ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra ñii ñoo na̱ní ña Naín. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ra.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ta ni̱xaa̱ na yatin no̱o̱ ñoo, ta na̱kutáꞌan na xíꞌin ni̱vi ñíso̱kó na xa̱to̱n no̱o̱ nákaa̱ ñii ta̱ ni̱xiꞌi̱ kua̱ꞌa̱n na sandúxu̱n na ra. Ta̱ ni̱xiꞌi̱ yóꞌo kúu ta̱loꞌo, ñii la̱á ra saá kúu sa̱ꞌya siꞌí ra, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta ni̱ndo̱o matóꞌón siꞌí ra, chi ñá xa ni̱xiꞌi̱ yii̱ kúu ñá. Ta kua̱ꞌa̱ ní natáꞌan ñá kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ñá.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ta xi̱ni ta̱Jesús ñáyóꞌo, ta na̱taꞌví ní ini ra xi̱ni ñaꞌá ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ta ni̱xaa̱ yatin ra, ta ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ra xa̱to̱n no̱o̱ nákaa̱ ta̱loꞌo ni̱xiꞌi̱. Ta ni̱vi na ñíso̱kó xa̱to̱n, xi̱kuita na, ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱loꞌo ni̱xiꞌi̱, káchí ra saá:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ta na̱taku̱ ra, ta nda̱níꞌi loꞌo xíꞌin mi̱i ra, ta xi̱koo ra, ta ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ra. Ta ta̱Jesús na̱taxi ra ta̱loꞌo yóꞌo ndaꞌa̱ siꞌí ra.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ta ndiꞌi ni̱vi na yíta yóꞌo ki̱xáꞌá na yíꞌví na, ta káꞌa̱n na ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ Ndios, káchí na saá:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ta saá ni̱xi̱ta̱ níꞌnó to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús ndiꞌi saá ñoo estado Judea, xíꞌin inka̱ ñoo ñóꞌo yatin estado Judea.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ta ni̱vi naxíka xíꞌin ta̱Juan ta̱a ta̱ sákuchu ni̱vi, ni̱xa̱ꞌa̱n na koto na ra, chi nákaa̱ ra ini veꞌe ka̱a, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña kéꞌé ta̱Jesús. Ta ta̱Juan ka̱na ra o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ta ti̱ꞌví ra na kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ ta̱Jesús, ña nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra siꞌa:
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ta saá, ni̱xaa̱ naxíka xíꞌin ta̱Juan no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ta mi̱i hora ki̱xaa̱ nayóꞌo no̱o̱ ta̱Jesús, ta sa̱ndaꞌa ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ndeé ndóꞌo ndiꞌi saá no̱o̱ kue̱ꞌe̱, ta ta̱va ra níma̱ ndiva̱ꞌa kómí ni̱vi, ta sa̱ndaꞌa ra nduchu̱ no̱o̱ nakuáá ña koto va̱ꞌa na.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ta̱Juan:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ta ta̱a ta̱ kándixa yi̱ꞌi̱, tá o̱n sandakoo ra yi̱ꞌi̱, vará o̱n kasa ndivi i̱ chiño ña ndáti ra, ta nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ ta̱yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ta̱Juan.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ta saá ke̱e na kua̱noꞌo̱ na, ta ta̱Jesús ki̱xáꞌá káꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi na ndóo no̱o̱ ra, káchí ra saá:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 ¿Án káꞌán ndó koto ndó ñii ta̱a ta̱ va̱ꞌa ní tiko̱to̱ ndíxin? Óꞌon, chi ni̱vi na va̱ꞌa ní tiko̱to̱ ndíxin ta kómí na ñakuíká, o̱n vása ndóo na yuku̱ yi̱chí, nayóꞌo ndóo na veꞌe náꞌno ña livi ní.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ¿Án ni̱xa̱ꞌa̱n ndó xi̱to ndó ñii ta̱profeta? Saá va, ta̱Juan kúu ñii ta̱profeta ndinoꞌo, ta káꞌno ní ka̱ chiño ki̱sa ndivi ta̱Juan no̱o̱ chiño ki̱sa ndivi inka̱ naprofeta na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios xi̱na̱ꞌá.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ta kui̱ya̱ ni̱yaꞌa ñii ta̱profeta ni̱taa ra to̱ꞌon Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱Juan, to̱ꞌon Ndios ña káchí saá:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n tuku ta̱Jesús xíꞌin na, káchí ra saá:
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ta nañoo yóꞌo xíꞌin na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno ñoo Roma xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, ta xáni si̱ni̱ na ndí ña chi̱tóni̱ Ndios ñanda̱a̱ kúu ña. Saá chi xa ni̱xa̱ꞌa̱n na no̱o̱ ta̱Juan ta sa̱kuchu ra na.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ta nafariseo xíꞌin inka̱ namaestro na xíni̱ va̱ꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés, ni̱‑xiin na nakiꞌin na ñava̱ꞌa ña chi̱tóni̱ Ndios xa̱ꞌa̱ na, chi ni̱‑xiin na taxi na sakuchu ta̱Juan na.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Ta saá ki̱xáꞌá káꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi:
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Nda̱tán yóo naválí na sásíki no̱yáꞌvi, saá yóo na. Sava naválí káꞌa̱n na xíꞌin inka̱ naválí táꞌan na, káchí na saá: “Tá ti̱vi ndi̱ música livi xa̱ꞌa̱ ndó, ta ni̱‑xiin ndó kata xáꞌá ndó. Tá xi̱ta ndi̱ yaa ndáꞌya ní ña xíta na no̱o̱ ndúxu̱n na ni̱xiꞌi̱, ta ni̱‑xiin ndó kuaku ndó”, káchí naválí.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Nda̱tán yóo naválí yóꞌo, saá yóo ndó, chi ta̱Juan o̱n vása ní‑xixi va̱ꞌa ra, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n vása ní‑xiꞌi ra vino, ta káchí ndó xa̱ꞌa̱ ra: “Ta̱yóꞌo kómí ra níma̱ ndiva̱ꞌa.”
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xaa̱ i̱ ñoyívi yóꞌo, ta xíxi va̱ꞌa i̱, ta xíꞌi i̱ vino, ta káchí ndó saá xa̱ꞌa̱ i̱: “Ta ndeé ní xíxi ra, ta kua̱ꞌa̱ ní xíꞌi ra. Ta kúsii̱ ní ini ra xíka ra xíꞌin na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno, xíꞌin inka̱ ni̱vi na kánóo o̱n váꞌa to̱ꞌon xa̱ꞌa̱”, saá káchí ndó xa̱ꞌa̱ i̱.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ta ndiꞌi ni̱vi na kómí ñandíchí Ndios, kúu na kéꞌé ñava̱ꞌa, ta ñayóꞌo sánáꞌa ndí ñandíchí Ndios kúu ñanda̱a̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ñii ta̱fariseo na̱ní Simón ka̱na ra ta̱Jesús ko̱ꞌo̱n ra veꞌe ra kuxu ra. Ta ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra veꞌe ta̱fariseo yóꞌo, ta xi̱koo ra kuxu ra.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ta ñii ñaꞌa̱, ñáñoo yóꞌo kúu ñá, ta kánóo o̱n váꞌa to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ñá, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ñá ndí ni̱xaa̱ ta̱Jesús veꞌe ta̱Simón. Ta ke̱e ñá kua̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ñii yu̱yu̱ ña ku̱va̱ꞌa xíꞌin yu̱u̱ na̱ní alabastro, ta chútú ñayóꞌo xíꞌin nduta̱ tá xáꞌan támi, tá yáꞌví ní kúu rá.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ta ni̱xaa̱ ñá, xi̱kuxítí ñá xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta xáku ñá, ta xíꞌin táno̱o̱ ñá, ki̱xáꞌá ñá nákata ñá xa̱ꞌa̱ ra, ta náyakón ñá xa̱ꞌa̱ ra xíꞌin yisi̱ si̱ni̱ ñá. Ta chi̱kaa̱ ñá ndiꞌi nduta̱ tá xáꞌan támi xa̱ꞌa̱ ra, ta chíto ñá xa̱ꞌa̱ ra.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ta xi̱to ta̱fariseo ña kéꞌé ñá xíꞌin ta̱Jesús, ta ki̱xáꞌá ra xáni si̱ni̱ ra saá: “Tá ndixa ta̱profeta ndinoꞌo kúu ta̱yóꞌo, níkúu, ta kunda̱a̱ ini ra ndí ñaꞌa̱ yóꞌo ñá kánóo o̱n váꞌa to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ kúu ñá”, xáni ini ta̱fariseo.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin ra: San Lucas 7:36-50|src="CN01778BLk.7.38.TIF" size="col" loc="Lk.7.38" ref="7:38"
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ta ta̱Jesús nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra káchí ra saá:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ta nda̱ ñii ra o̱n vása kómí ra si̱ꞌún chaꞌvi ra ña níká ra. Ta saá ta̱ sa̱tati si̱ꞌún ki̱sa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ ndio̱vi̱ nayóꞌo, o̱n vása ka̱ níká na. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo ―káchí ta̱Jesús.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ta nda̱kuii̱n ta̱Simón, káchí ra saá:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ta ndi̱kó koo ra xíto ra no̱o̱ ñaꞌa̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Simón:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 ta o̱n vása ní‑chindeé ún yi̱ꞌi̱ xíꞌin ña chíto ún no̱o̱ i̱. Ta ñáyóꞌo chíto ñá xa̱ꞌa̱ i̱, nda̱ ni̱ki̱ꞌvi i̱ veꞌe ún ta̱nda̱ vitin o̱n vása sándakoo ñá chíto ñá xa̱ꞌa̱ i̱.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ta yóꞌó, o̱n vása ní‑chikaa̱ ún aceite si̱ni̱ i̱ ña kasa to̱ꞌó ún yi̱ꞌi̱. Ta ñáyóꞌo chi̱kaa̱ ñá nduta̱ tá xáꞌan támi xa̱ꞌa̱ i̱.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Ta vitin kóni i̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ún: Vará kua̱ꞌa̱ ní kua̱chi xi̱komí ñáyóꞌo, ta ki̱sa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña. Kíꞌvi ní ini ñá xíni ñá yi̱ꞌi̱, saá chi xíni̱ ñá kua̱ꞌa̱ ní kua̱chi ñá ki̱sa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱. Ta inka̱ ni̱vi, na kómí loꞌo kua̱chi, ta kasa káꞌno ini i̱ xa̱ꞌa̱ ña, nayóꞌo loꞌo kuiti kukiꞌvi ini na koni na yi̱ꞌi̱ ―káchí ra xíꞌin ta̱Simón.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ñáyóꞌo:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ta inka̱ na ndóo no̱o̱ mesa, ki̱xáꞌá na káꞌa̱n táꞌan na, káchí na saá:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñaꞌa̱:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.