Lucas 4

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ta níma̱ ta̱Jesús chútú ní ña xíꞌin ndee̱ Níma̱ Ndios, ta ke̱e ra yu̱ta Jordán, ta Níma̱ Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ra ko̱ꞌo̱n ra no̱o̱ yóo yuku̱ yi̱chí.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Ta o̱vi̱ si̱ko̱ ki̱vi̱ yóo ta̱Jesús yuku̱ yi̱chí, ta ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno xíto ndoso ña ra, chi kóni ña sandáꞌví ña ra. Ta nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑xixi ta̱Jesús, chi ni̱xi̱yo soꞌon ra o̱vi̱ si̱ko̱ ki̱vi̱, ta saá xíꞌi̱ ní ra so̱ko.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ta ki̱xaa̱ ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno no̱o̱ ra ña koto ndoso ña ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ra, káchí ña saá:
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin ñaníma̱ ndiva̱ꞌa:
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Ta saá ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Jesús ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin ña, ta nda̱a na ñii yuku̱ síkón ní, ta ñandiva̱ꞌa sa̱náꞌa ña ra ndiꞌi ñoo ña yóo ñoyívi yóꞌo,
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñaníma̱ ndiva̱ꞌa xíꞌin ta̱Jesús, káchí ña saá:
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Tá kuxítí ún no̱o̱ i̱, ta kasa to̱ꞌó ún yi̱ꞌi̱, ta taxi i̱ ndiꞌi ña kómí i̱ ndaꞌa̱ ún ―káchí ñaníma̱ ndiva̱ꞌa xíꞌin ta̱Jesús.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Ta ta̱Jesús nda̱kuii̱n ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ña:
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ta saá ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Jesús ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin ña, ta ni̱xaa̱ na yíta na si̱ni̱ torre veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñaníma̱ ndiva̱ꞌa xíꞌin ra:
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 chi saá káchí to̱ꞌon Ndios:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ta naángel natiin na yóꞌó kanóo ún no̱o̱ ndaꞌa̱ na,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ta ndi̱ꞌi xi̱to ndoso ñaníma̱ ndiva̱ꞌa ta̱Jesús, ta ke̱e ña kua̱ꞌa̱n ña, ta ndáti ña inka̱ ki̱vi̱ ña ndikó ña koto ndoso ña ra.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Ta saá ndi̱kó ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra, ta na̱xaa̱ ra estado Galilea, ta ndee̱ Níma̱ Ndios yóo ña xíꞌin ra. Ta ni̱xi̱ta̱ níꞌnó to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ra ñii ñii ñoo.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ta ta̱Jesús sánáꞌa ra ni̱vi na nákutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ña yóo estado Galilea yóꞌo. Ta ndiꞌi ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo ña káꞌa̱n ra, va̱ꞌa ní káꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ra.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Ta ta̱Jesús na̱xaa̱ ra ñoo Nazaret no̱o̱ xa̱ꞌno ra. Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío xáꞌa̱n ra veꞌe ño̱ꞌo sinagoga. Ta saá ñii ki̱vi̱ yi̱i̱, na̱kundichi ra ña kaꞌvi ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ inka̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Ta ta̱xi na ndaꞌa̱ ra to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱profeta Isaías xi̱na̱ꞌá. Ta ta̱Jesús na̱ndika ra ña, ta na̱níꞌi ra no̱o̱ káꞌa̱n ña saá:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 Níma̱ Ndios yóo ña xíꞌin i̱,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Ta ti̱ꞌví ña yi̱ꞌi̱ va̱xi i̱ ka̱ꞌa̱n ndoso i̱ xíꞌin ni̱vi ndí vitin ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ Ndios chindeé ra na,
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Ta saá na̱kasi ta̱Jesús tutu yóꞌo, ta na̱taxi ra ndaꞌa̱ ta̱a ta̱ xíka chiño no̱o̱ veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta xi̱koo ra, ta ndiꞌi ni̱vi ndáti na, xíto na no̱o̱ ta̱Jesús.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Ta ki̱xáꞌá ta̱Jesús káꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Ta ndiꞌi ni̱vi va̱ꞌa ní káꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ra. Ta na̱kaꞌnda ini na ndóo na, chi va̱ꞌa ní káꞌa̱n ra. Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon táꞌan na:
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na, káchí ra saá:
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Nakáꞌán ndó to̱ꞌon Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱profeta Elías, ta̱a ta̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios xi̱na̱ꞌá. Ki̱vi̱ ni̱xika ta̱Elías ñoyívi yóꞌo, ta Ndios ke̱ꞌé ra ña o̱n vása ní‑koon sa̱vi̱ u̱ni̱ kui̱ya̱ sava, ta ndiꞌi ni̱vi ndeé ní ni̱xiꞌi̱ na so̱ko.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Tá mií saá ñoo Israel ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní náñaꞌa̱ nándáꞌví, ná ni̱xiꞌi̱ yii̱. Ta saá ni, Ndios o̱n vása ní‑tiꞌví ra ta̱Elías ko̱ꞌo̱n ra nda̱ ñii veꞌe náñaꞌa̱ yóꞌo ná táku̱ ñoo Israel ña nataxi ná ñaxíxi ndaꞌa̱ ra. Ta ñii ñoo xíká na̱ní Sarepta, ña nákaa̱ no̱o̱ ñoꞌo̱ na̱ní Sidón, kúu ñoo no̱o̱ ti̱ꞌví Ndios ta̱Elías kua̱ꞌa̱n ra koo ra veꞌe ñii ñaꞌa̱ ndáꞌví ñá ni̱xiꞌi̱ yii̱.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Ta inka̱ kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ta̱profeta Eliseo ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios xíꞌin ni̱vi, ta ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní naIsrael na xi̱ndeé ní ndóꞌo kue̱ꞌe̱ táꞌyí na̱ní ña lepra. Ta Ndios o̱n vása ní‑sandaꞌa ra nda̱ ñii ni̱vi nañoo Israel na xi̱komí kue̱ꞌe̱ lepra, ta Ndios sa̱ndaꞌa ra ñii la̱á ta̱Naamán, ta̱a ta̱ñoo Siria xi̱kuu ra. Ta̱yóꞌo o̱n si̱ví ta̱Israel xi̱kuu ra, ta ta̱yóꞌo kúu ta̱a ta̱ sa̱ndaꞌa Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Tá ni̱vi na ndóo veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ñoo Nazaret xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta ni̱saa̱ ní na xi̱ni na ra.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Saá na̱kuita na, ta ti̱in na ra, ta ta̱va na ra no̱o̱ ñoo, ta kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra ñii xi̱ki̱ síkón. Saá chi kóni na sakana na ra nda̱ ni̱no̱ no̱o̱ kónó.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ta o̱n vása ní‑kuchiño na sakana na ra, chi ta̱Jesús ni̱yaꞌa ra ma̱ꞌñó na, ta na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ta ni̱xaa̱ ta̱Jesús ñoo Capernaum estado Galilea, ta ki̱ndo̱o ra yóꞌo. Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, kíꞌvi ra veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta sánáꞌa ra ni̱vi.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Ta na̱kaꞌnda ini ni̱vi xíni̱ so̱ꞌo na ña káꞌa̱n ra, chi sánáꞌa ra na nda̱tán sánáꞌa ñii ta̱a ta̱ kómí nda̱yí.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ta veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo yóo ñii ta̱a ta̱ kómí níma̱ ndiva̱ꞌa, ta ñii ndeé ní ni̱ka̱ꞌa̱n ñandiva̱ꞌa, káchí ña saá:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 ―Yóꞌó kúu ta̱Jesús ta̱ñoo Nazaret, ta, ¿nda̱chun sándiꞌi ún ndi̱ꞌi̱? ¿Án xa ki̱xaa̱ ún sandiꞌi ún xa̱ꞌa̱ ndi̱ vitin? Xíni̱ va̱ꞌa i̱ yu kúu ún, yóꞌó kúu Ta̱a ta̱Yi̱i̱ ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios ―káchí ña xíꞌin ta̱Jesús.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ñandiva̱ꞌa, káchí ra saá:
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ta ndiꞌi ni̱vi na ndóo, na̱kaꞌnda ini na xi̱ni na ñayóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon xíꞌin táꞌan mi̱i na:
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ta kama ní ni̱xi̱ta̱ níꞌnó to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús ndiꞌi ñoo ña ñóꞌo yatin.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Ta ke̱e ta̱Jesús veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo, ta na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra veꞌe ta̱Simón ta ni̱xaa̱ ra veꞌe ta̱yóꞌo. Ta ñaꞌa̱ ñási̱so ta̱Simón ndeé ní ndóꞌo ñá kue̱ꞌe̱ kaꞌni̱. Ta ni̱ndukú na ñava̱ꞌa no̱o̱ ta̱Jesús chindeé ra ñá.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ta saá ta̱Jesús ni̱to̱nda̱a yatin ra no̱o̱ kándúꞌu̱ ñá, ta kíxáꞌá ra xáꞌnda chiño ra no̱o̱ kue̱ꞌe̱ ña saña ña ñáyóꞌo. Ta xa̱ndi̱ko̱n sa̱ña kue̱ꞌe̱ xíꞌin ñá, ta ndu̱va̱ꞌa ñá. Ta nda̱koo ñá, ta ki̱xáꞌá ñá kísa ndivi ñá ña kuxu na.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Tá xikuaa ni̱ke̱tá ño̱ꞌo, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi kua̱ꞌa̱n na xíꞌin natáꞌan na, na ndeé ndóꞌo, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús. Ta ta̱Jesús ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ra ñii ñii na, ta sa̱ndúva̱ꞌa ra na.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Ta ta̱va ra kua̱ꞌa̱ ní níma̱ ndiva̱ꞌa xi̱komí sava na. Tá ke̱e níma̱ ndiva̱ꞌa ni̱vi, ta xíꞌin to̱ꞌon ndason ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Jesús, káchí ña saá: San Lucas 4:40-41|src="CN01723BLk4.41.TIF" size="col" loc="Lk4.41" ref="4:41"
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Tá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra ñii xiiña no̱o̱ o̱n ko̱ó ni̱vi. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ke̱e na kua̱ꞌa̱n na nandukú na ra. Ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús, ta o̱n xi̱in na taxi na kee ra ko̱ꞌo̱n ra inka̱ ñoo.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ta saá ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra kua̱ꞌa̱ ní veꞌe ño̱ꞌo sinagoga estado Galilea, ta káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.