Lucas 2
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Kui̱ya̱ saá xa̱ꞌnda chiño ta̱rey Augusto ña ndakoo ñii censo ndiꞌi ni̱vi.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Censo yóꞌo kúu ñano̱ó nda̱koo kui̱ya̱ xáꞌnda chiño ta̱gobernador Cirenio no̱o̱ na táku̱ ñoo estado Siria.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Ta saá ndiꞌi ni̱vi ni̱xa̱ꞌa̱n na ñoo no̱o̱ xi̱taku̱ xi̱i̱ síkuá na, ta náka̱ꞌyi̱ ki̱vi̱ na.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Ña̱kán kía̱ ke̱e ta̱José ñoo ra Nazaret ña ndáꞌvi ndaa estado Galilea, ta kua̱ꞌa̱n ra ñoo Belén ña ndáꞌvi ndaa estado Judea, chi ta̱José kúu ra sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱rey David, ta̱a ta̱ xi̱taku̱ ñoo Belén kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Ta ke̱e ta̱José kua̱ꞌa̱n ra, ta kua̱ꞌa̱n ñáMaría xíꞌin ra naka̱ꞌyi̱ ki̱vi̱ na, chi xa ki̱ndo̱o ta̱José tonda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñá, ta ñáyóꞌo xa ñóꞌo sa̱ꞌya ñá.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Ta ni̱xaa̱ na ñoo Belén, ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ kaku sa̱ꞌya ñá.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Ta saá ka̱ku ñii ta̱a loꞌo, sa̱ꞌya no̱ó ñá kúu ra, ta chi̱súku ndaa ñá ra xíꞌin tiko̱to̱, ta chi̱ndúꞌu̱ ñá ra ini yito̱n no̱o̱ xíxaꞌan kiti̱, chi o̱n vása ní‑naníꞌi na veꞌe no̱o̱ kindo̱o na, saá chi xa chútú ndiꞌi veꞌe no̱o̱ kísi̱n ni̱vi na xíka yichi̱. San Lucas 2:1-7|src="CN01617bLk2.7.tif" size="col" loc="Lk2.7" ref="2:7"
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tá ñoó ka̱ku sa̱ꞌya ñáMaría, ta yuku̱ yatin ñoo Belén, ndóo na ndáa ndikachi.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Ta saá ke̱ta ñii ñaángel ña ki̱xi no̱o̱ Ndios, ta livi ní, ta káꞌno ní náyeꞌe ñoꞌo̱ ña ke̱e no̱o̱ Ndios, ta náyeꞌe ña no̱o̱ ndóo na ndáa ndikachi, ta ni̱yi̱ꞌví ní ndiꞌi na.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin na, káchí ña saá:
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Ki̱vi̱ vitin ka̱ku ñii ta̱loꞌo ñoo ta̱rey David, ta ta̱loꞌo yóꞌo kúu Ta̱a ta̱ Saka̱ku ndóꞌó. Ta Cristo Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó kúu ra.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Ta ñayóꞌo koto ndó ña kunda̱a̱ ini ndó ndí to̱ꞌon ña káꞌa̱n i̱ kúu ñanda̱a̱, chi naníꞌi ndó ta̱loꞌo nísúku ra tiko̱to̱, ta nákaa̱ ra ini yito̱n no̱o̱ xíxaꞌan kiti̱ ―káchí ñaángel xíꞌin na ndáa ndikachi.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Ta xa̱ndi̱ko̱n ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní ka̱ naángel, ta na̱kutáꞌan na xíꞌin ñaángel yóꞌo. Ta ki̱xáꞌá na kasa káꞌno na Ndios, káchí na saá:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ¡Ná kanóo síkón ñato̱ꞌó Ndios, ta̱ yóo ñoyívi ni̱no!
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Tá ndi̱ꞌi ñayóꞌo, ta saá ndiꞌi naángel kua̱noꞌo̱ na ñoyívi ni̱no. Ta na ndáa ndikachi ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Ta saá kama ke̱e na kua̱ꞌa̱n na nandukú na tikuáꞌá loꞌo, ta ni̱xaa̱ na na̱níꞌi na ta̱José xíꞌin ñáMaría xíꞌin tikuáꞌá loꞌo, nákaa̱ ra ini yito̱n no̱o̱ xíxaꞌan kiti̱.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Tá xi̱ni na tikuáꞌá loꞌo, ta nda̱to̱ꞌon na ndiꞌi ña ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xa̱ꞌa̱ ra.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Ta ndiꞌi ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon na ndáa ndikachi, na̱kaꞌnda ní ini nayóꞌo.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Tá ñáMaría chi̱kaa̱ va̱ꞌa ñá to̱ꞌon yóꞌo níma̱ ñá, ta na̱kani ní si̱ni̱ ñá xa̱ꞌa̱ ña.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Ta saá ndiꞌi na ndáa ndikachi, kua̱noꞌo̱ na, ta ki̱sa káꞌno na ta ki̱sa to̱ꞌó na Ndios, chi kúsii̱ ní ini na xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña xi̱ni na xíꞌin ndiꞌi ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na. Ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin na, saá yóo ña.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Tá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ o̱na̱ ka̱ku tikuáꞌá loꞌo, ta ki̱sa ndivi na costumbre na̱ní circuncisión xíꞌin ra, ña kúu ña xáꞌnda na loꞌo ñii̱ si̱ni̱ ñate̱e ra, ta sa̱kunaní na ra Jesús, chi saá ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin ñáMaría ki̱vi̱ ta̱ꞌán ka̱ ke̱e sa̱ꞌya ñá.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ kasa ndivi ta̱José xíꞌin ñáMaría ña káꞌa̱n nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés. Nda̱yí yóꞌo káchí ña yukía̱ keꞌé ñaꞌa̱ xa̱ꞌa̱ ña ka̱ku sa̱ꞌya ñá, ta kukomí ñá yichi̱ ki̱ꞌvi tuku ñá veꞌe ño̱ꞌo. Ta saá ta̱José xíꞌin ñáMaría ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin tikuáꞌá loꞌo Jesús, chi kóni na taxi na ra ndaꞌa̱ Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Saá chi nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá káchí ña siꞌa: “Ndiꞌi ta̱válí ta̱no̱ó sa̱ꞌya ni̱vi, xíni̱ ñóꞌó taxi na ra ndaꞌa̱ Ndios”, káchí nda̱yí.
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Ña̱kán kía̱ kua̱ꞌa̱n na veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña so̱ko̱ na kiti̱ válí no̱o̱ Ndios, chi yóo inka̱ nda̱yí Ndios ña káchí saá: “Ni̱vi nandáꞌví xíni̱ ñóꞌó so̱ko̱ na o̱vi̱ tíndúlú án o̱vi̱ tísa̱ta no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ña ka̱ku sa̱ꞌya na”, káchí nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Ta ñoo Jerusalén, yóo ñii ta̱a na̱ní ra Simeón, ta̱a ta̱nda̱a̱ kúu ra, ta kísa to̱ꞌó ní ra Ndios, ta yóo Níma̱ Ndios xíꞌin ra. Ta ta̱Simeón yóꞌo ndáti ra ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ni̱vi naIsrael.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Ta Níma̱ Ndios xa ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Simeón yóꞌo:
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Ta ni̱xaa̱ ta̱José xíꞌin ñáMaría xíꞌin tikuáꞌá loꞌo Jesús veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña kasa ndivi na ña káꞌa̱n nda̱yí Ndios. Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, Níma̱ Ndios xa ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Simeón ña ko̱ꞌo̱n ra veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Ta saá ta̱Simeón na̱kutáꞌan ra xíꞌin na, ta ti̱in ra xi̱nomi ndaa ra tikuáꞌá loꞌo Jesús, ta ki̱xáꞌá ra kísa káꞌno ra Ndios, káchí ra saá:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Tata, yóꞌó kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ndiꞌi ña yóo.
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Xa xi̱ni i̱ tikuáꞌá loꞌo yóꞌo, ta̱a ta̱ ti̱ꞌví ún saka̱ku ni̱vi ñoyívi yóꞌo.
30 Vi a tua salvação,
31 No̱o̱ ndiꞌi ni̱vi ki̱sa ndivi ún ñava̱ꞌa.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Nda̱tán yóo ñoꞌo̱ ña yéꞌe saá yóo tikuáꞌá loꞌo yóꞌo, chi sanáꞌa ra yichi̱ ún no̱o̱ ni̱vi na o̱n vása kúu naIsrael.
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Ta ta̱José xíꞌin ñáMaría na̱kaꞌnda ini na ndóo na, ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Simeón xa̱ꞌa̱ tikuáꞌá loꞌo Jesús.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Ta saá ta̱Simeón ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Ña kéꞌé ni̱vi yóꞌo kúu ña sanáꞌa yukía̱ xáni si̱ni̱ na. Ta saá, nana, to̱nda̱a ñii ki̱vi̱ ta̱ꞌvi̱ níma̱ ún; nda̱tán xa̱ꞌnda ña xíꞌin espada, saá kundoꞌo níma̱ ún, chi kuchuchú ini ún xa̱ꞌa̱ sa̱ꞌya ún ―káchí ta̱Simeón xíꞌin ñáMaría.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Ta ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo yóo ñii ñáprofeta, na̱ní ñá Ana. Ñii sa̱ꞌya ta̱Fanuel kúu ñá, ta xi̱i̱ síkuá ñá xi̱kuu ta̱Aser, ta ñáxi̱kua̱ꞌa̱ ní kúu ñá. Ki̱vi̱ xi̱kuu ñá ñáloꞌo, ni̱tonda̱ꞌa̱ ñá, ta ni̱xi̱yo ñá xíꞌin yii̱ ñá u̱xa̱ kui̱ya̱, ta saá ni̱xiꞌi̱ ra.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Ta ñáAna ki̱ndo̱o kuáa̱n ñá, ta ni̱xi̱no̱ ñá ko̱mi̱ si̱ko̱ ko̱mi̱ kui̱ya̱. Ta ndiví ñoó yóo ñá, kísa káꞌno ñá Ndios, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n vása kéta ñá veꞌe ño̱ꞌo. Yóo ki̱vi̱ o̱n vása xíxi ñá chi yóo soꞌon ñá, káꞌa̱n ñá xíꞌin Ndios.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Ta ki̱xaa̱ ñáAna no̱o̱ yóo ñáMaría xíꞌin ta̱José xíꞌin tikuáꞌá loꞌo Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin Ndios:
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ki̱vi̱ ndi̱ꞌi ki̱sa ndivi na ña káꞌa̱n nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ta saá ta̱José xíꞌin ñáMaría xíꞌin tikuáꞌá loꞌo Jesús na̱kiꞌin na kua̱noꞌo̱ na ñoo Nazaret estado Galilea.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Ta ñoo yóꞌo xa̱ꞌno ta̱loꞌo Jesús, ta ñii ñii kui̱ya̱ ndu̱u ndeé ka̱ ra. Ta ndu̱u ra ta̱ ndíchí ní si̱ni̱, ta Ndios kúsii̱ ní ini ra xíni ñaꞌá ra.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Ndiꞌi saá kui̱ya̱ ta̱José xíꞌin ñáMaría xáꞌa̱n na viko̱ Pascua ñoo Jerusalén.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Ki̱vi̱ ni̱xi̱no̱ ta̱Jesús u̱xu̱ o̱vi̱ kui̱ya̱, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na viko̱ yóꞌo, chi saá ni̱xi̱yo costumbre na.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Ta ki̱vi̱ ndi̱ꞌi viko̱, ta na̱kiꞌin na kua̱noꞌo̱ na, ta ni̱ndo̱o ta̱Jesús ñoo Jerusalén, ta o̱n vása ní‑xini̱ ta̱José ni ñáMaría ña ni̱ndo̱o ra.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Xáni ini na án va̱xi ta̱Jesús xíꞌin inka̱ naveꞌe na án va̱xi ra xíꞌin inka̱ natáꞌan na, káꞌán na. Saá kúu, ta xa ni̱yaꞌa ñii ki̱vi̱ xíka na kua̱ꞌa̱n na yichi̱, ta saá ki̱xáꞌá na nándukú na ra xíꞌin ñii ñii naveꞌe na, xíꞌin ñii ñii natáꞌan na.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Ta o̱n ko̱ó ra, ni̱‑naníꞌi na. Ta saá ñáMaría xíꞌin ta̱José ndi̱kó na kua̱ꞌa̱n na ñoo Jerusalén nandukú na ra.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ta̱nda̱ ki̱vi̱ u̱ni̱ na̱níꞌi na ta̱Jesús veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, yóo ra ma̱ꞌñó namaestro na sánáꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá. Xíni̱ so̱ꞌo ta̱loꞌo Jesús ña káꞌa̱n namaestro yóꞌo, ta ndáka̱ to̱ꞌon ra na.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Ta ndiꞌi nayóꞌo na̱kaꞌnda ini na xíni̱ so̱ꞌo na ña káꞌa̱n ta̱Jesús chi va̱ꞌa ní si̱ni̱ ra, ta ndíchí ní to̱ꞌon nda̱kuii̱n ra.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Ta ki̱xaa̱ ta̱José xíꞌin ñáMaría, xi̱ni na ta̱loꞌo Jesús, ta na̱kaꞌnda ini na xíto na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n siꞌí ra xíꞌin ra:
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Ta o̱n vása ní‑kunda̱a̱ ini na yukía̱ kóni kachí to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Ta saá ke̱e ta̱Jesús ñoo Jerusalén xíꞌin ta̱José xíꞌin ñáMaría, ta kua̱noꞌo̱ na ñoo Nazaret. Ta na̱xaa̱ na kán, ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ chi̱kaa̱ so̱ꞌo ra ta ki̱sa ndivi ra ndiꞌi ña káꞌa̱n yivá ra xíꞌin siꞌí ra. Ta siꞌí ra, níma̱ mi̱i ñá chi̱kaa̱ va̱ꞌa ñá ndiꞌi ña ndóꞌo ñá xíꞌin ta̱Jesús.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Ta xa̱ꞌno ta̱Jesús, ta ndu̱u káꞌno ka̱ ra, ta ku̱u ndíchí ka̱ si̱ni̱ ra. Ta Ndios xíꞌin ni̱vi kúsii̱ ní ini na xíni na ra.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.