Lucas 2

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kui̱ya̱ saá xa̱ꞌnda chiño ta̱rey Augusto ña ndakoo ñii censo ndiꞌi ni̱vi.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Censo yóꞌo kúu ñano̱ó nda̱koo kui̱ya̱ xáꞌnda chiño ta̱gobernador Cirenio no̱o̱ na táku̱ ñoo estado Siria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Ta saá ndiꞌi ni̱vi ni̱xa̱ꞌa̱n na ñoo no̱o̱ xi̱taku̱ xi̱i̱ síkuá na, ta náka̱ꞌyi̱ ki̱vi̱ na.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Ña̱kán kía̱ ke̱e ta̱José ñoo ra Nazaret ña ndáꞌvi ndaa estado Galilea, ta kua̱ꞌa̱n ra ñoo Belén ña ndáꞌvi ndaa estado Judea, chi ta̱José kúu ra sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱rey David, ta̱a ta̱ xi̱taku̱ ñoo Belén kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Ta ke̱e ta̱José kua̱ꞌa̱n ra, ta kua̱ꞌa̱n ñáMaría xíꞌin ra naka̱ꞌyi̱ ki̱vi̱ na, chi xa ki̱ndo̱o ta̱José tonda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñá, ta ñáyóꞌo xa ñóꞌo sa̱ꞌya ñá.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Ta ni̱xaa̱ na ñoo Belén, ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ kaku sa̱ꞌya ñá.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ta saá ka̱ku ñii ta̱a loꞌo, sa̱ꞌya no̱ó ñá kúu ra, ta chi̱súku ndaa ñá ra xíꞌin tiko̱to̱, ta chi̱ndúꞌu̱ ñá ra ini yito̱n no̱o̱ xíxaꞌan kiti̱, chi o̱n vása ní‑naníꞌi na veꞌe no̱o̱ kindo̱o na, saá chi xa chútú ndiꞌi veꞌe no̱o̱ kísi̱n ni̱vi na xíka yichi̱. San Lucas 2:1-7|src="CN01617bLk2.7.tif" size="col" loc="Lk2.7" ref="2:7"
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Tá ñoó ka̱ku sa̱ꞌya ñáMaría, ta yuku̱ yatin ñoo Belén, ndóo na ndáa ndikachi.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Ta saá ke̱ta ñii ñaángel ña ki̱xi no̱o̱ Ndios, ta livi ní, ta káꞌno ní náyeꞌe ñoꞌo̱ ña ke̱e no̱o̱ Ndios, ta náyeꞌe ña no̱o̱ ndóo na ndáa ndikachi, ta ni̱yi̱ꞌví ní ndiꞌi na.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin na, káchí ña saá:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Ki̱vi̱ vitin ka̱ku ñii ta̱loꞌo ñoo ta̱rey David, ta ta̱loꞌo yóꞌo kúu Ta̱a ta̱ Saka̱ku ndóꞌó. Ta Cristo Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó kúu ra.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Ta ñayóꞌo koto ndó ña kunda̱a̱ ini ndó ndí to̱ꞌon ña káꞌa̱n i̱ kúu ñanda̱a̱, chi naníꞌi ndó ta̱loꞌo nísúku ra tiko̱to̱, ta nákaa̱ ra ini yito̱n no̱o̱ xíxaꞌan kiti̱ ―káchí ñaángel xíꞌin na ndáa ndikachi.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Ta xa̱ndi̱ko̱n ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní ka̱ naángel, ta na̱kutáꞌan na xíꞌin ñaángel yóꞌo. Ta ki̱xáꞌá na kasa káꞌno na Ndios, káchí na saá:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 ¡Ná kanóo síkón ñato̱ꞌó Ndios, ta̱ yóo ñoyívi ni̱no!
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Tá ndi̱ꞌi ñayóꞌo, ta saá ndiꞌi naángel kua̱noꞌo̱ na ñoyívi ni̱no. Ta na ndáa ndikachi ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Ta saá kama ke̱e na kua̱ꞌa̱n na nandukú na tikuáꞌá loꞌo, ta ni̱xaa̱ na na̱níꞌi na ta̱José xíꞌin ñáMaría xíꞌin tikuáꞌá loꞌo, nákaa̱ ra ini yito̱n no̱o̱ xíxaꞌan kiti̱.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Tá xi̱ni na tikuáꞌá loꞌo, ta nda̱to̱ꞌon na ndiꞌi ña ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xa̱ꞌa̱ ra.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ta ndiꞌi ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon na ndáa ndikachi, na̱kaꞌnda ní ini nayóꞌo.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Tá ñáMaría chi̱kaa̱ va̱ꞌa ñá to̱ꞌon yóꞌo níma̱ ñá, ta na̱kani ní si̱ni̱ ñá xa̱ꞌa̱ ña.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Ta saá ndiꞌi na ndáa ndikachi, kua̱noꞌo̱ na, ta ki̱sa káꞌno na ta ki̱sa to̱ꞌó na Ndios, chi kúsii̱ ní ini na xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña xi̱ni na xíꞌin ndiꞌi ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na. Ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin na, saá yóo ña.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Tá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ o̱na̱ ka̱ku tikuáꞌá loꞌo, ta ki̱sa ndivi na costumbre na̱ní circuncisión xíꞌin ra, ña kúu ña xáꞌnda na loꞌo ñii̱ si̱ni̱ ñate̱e ra, ta sa̱kunaní na ra Jesús, chi saá ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin ñáMaría ki̱vi̱ ta̱ꞌán ka̱ ke̱e sa̱ꞌya ñá.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ kasa ndivi ta̱José xíꞌin ñáMaría ña káꞌa̱n nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés. Nda̱yí yóꞌo káchí ña yukía̱ keꞌé ñaꞌa̱ xa̱ꞌa̱ ña ka̱ku sa̱ꞌya ñá, ta kukomí ñá yichi̱ ki̱ꞌvi tuku ñá veꞌe ño̱ꞌo. Ta saá ta̱José xíꞌin ñáMaría ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin tikuáꞌá loꞌo Jesús, chi kóni na taxi na ra ndaꞌa̱ Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Saá chi nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá káchí ña siꞌa: “Ndiꞌi ta̱válí ta̱no̱ó sa̱ꞌya ni̱vi, xíni̱ ñóꞌó taxi na ra ndaꞌa̱ Ndios”, káchí nda̱yí.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ña̱kán kía̱ kua̱ꞌa̱n na veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña so̱ko̱ na kiti̱ válí no̱o̱ Ndios, chi yóo inka̱ nda̱yí Ndios ña káchí saá: “Ni̱vi nandáꞌví xíni̱ ñóꞌó so̱ko̱ na o̱vi̱ tíndúlú án o̱vi̱ tísa̱ta no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ña ka̱ku sa̱ꞌya na”, káchí nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Ta ñoo Jerusalén, yóo ñii ta̱a na̱ní ra Simeón, ta̱a ta̱nda̱a̱ kúu ra, ta kísa to̱ꞌó ní ra Ndios, ta yóo Níma̱ Ndios xíꞌin ra. Ta ta̱Simeón yóꞌo ndáti ra ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ni̱vi naIsrael.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Ta Níma̱ Ndios xa ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Simeón yóꞌo:
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Ta ni̱xaa̱ ta̱José xíꞌin ñáMaría xíꞌin tikuáꞌá loꞌo Jesús veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña kasa ndivi na ña káꞌa̱n nda̱yí Ndios. Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, Níma̱ Ndios xa ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Simeón ña ko̱ꞌo̱n ra veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Ta saá ta̱Simeón na̱kutáꞌan ra xíꞌin na, ta ti̱in ra xi̱nomi ndaa ra tikuáꞌá loꞌo Jesús, ta ki̱xáꞌá ra kísa káꞌno ra Ndios, káchí ra saá:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 Tata, yóꞌó kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ndiꞌi ña yóo.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Xa xi̱ni i̱ tikuáꞌá loꞌo yóꞌo, ta̱a ta̱ ti̱ꞌví ún saka̱ku ni̱vi ñoyívi yóꞌo.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 No̱o̱ ndiꞌi ni̱vi ki̱sa ndivi ún ñava̱ꞌa.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Nda̱tán yóo ñoꞌo̱ ña yéꞌe saá yóo tikuáꞌá loꞌo yóꞌo, chi sanáꞌa ra yichi̱ ún no̱o̱ ni̱vi na o̱n vása kúu naIsrael.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Ta ta̱José xíꞌin ñáMaría na̱kaꞌnda ini na ndóo na, ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Simeón xa̱ꞌa̱ tikuáꞌá loꞌo Jesús.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Ta saá ta̱Simeón ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Ña kéꞌé ni̱vi yóꞌo kúu ña sanáꞌa yukía̱ xáni si̱ni̱ na. Ta saá, nana, to̱nda̱a ñii ki̱vi̱ ta̱ꞌvi̱ níma̱ ún; nda̱tán xa̱ꞌnda ña xíꞌin espada, saá kundoꞌo níma̱ ún, chi kuchuchú ini ún xa̱ꞌa̱ sa̱ꞌya ún ―káchí ta̱Simeón xíꞌin ñáMaría.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ta ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo yóo ñii ñáprofeta, na̱ní ñá Ana. Ñii sa̱ꞌya ta̱Fanuel kúu ñá, ta xi̱i̱ síkuá ñá xi̱kuu ta̱Aser, ta ñáxi̱kua̱ꞌa̱ ní kúu ñá. Ki̱vi̱ xi̱kuu ñá ñáloꞌo, ni̱tonda̱ꞌa̱ ñá, ta ni̱xi̱yo ñá xíꞌin yii̱ ñá u̱xa̱ kui̱ya̱, ta saá ni̱xiꞌi̱ ra.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Ta ñáAna ki̱ndo̱o kuáa̱n ñá, ta ni̱xi̱no̱ ñá ko̱mi̱ si̱ko̱ ko̱mi̱ kui̱ya̱. Ta ndiví ñoó yóo ñá, kísa káꞌno ñá Ndios, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n vása kéta ñá veꞌe ño̱ꞌo. Yóo ki̱vi̱ o̱n vása xíxi ñá chi yóo soꞌon ñá, káꞌa̱n ñá xíꞌin Ndios.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ta ki̱xaa̱ ñáAna no̱o̱ yóo ñáMaría xíꞌin ta̱José xíꞌin tikuáꞌá loꞌo Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin Ndios:
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Ki̱vi̱ ndi̱ꞌi ki̱sa ndivi na ña káꞌa̱n nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ta saá ta̱José xíꞌin ñáMaría xíꞌin tikuáꞌá loꞌo Jesús na̱kiꞌin na kua̱noꞌo̱ na ñoo Nazaret estado Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Ta ñoo yóꞌo xa̱ꞌno ta̱loꞌo Jesús, ta ñii ñii kui̱ya̱ ndu̱u ndeé ka̱ ra. Ta ndu̱u ra ta̱ ndíchí ní si̱ni̱, ta Ndios kúsii̱ ní ini ra xíni ñaꞌá ra.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Ndiꞌi saá kui̱ya̱ ta̱José xíꞌin ñáMaría xáꞌa̱n na viko̱ Pascua ñoo Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Ki̱vi̱ ni̱xi̱no̱ ta̱Jesús u̱xu̱ o̱vi̱ kui̱ya̱, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na viko̱ yóꞌo, chi saá ni̱xi̱yo costumbre na.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Ta ki̱vi̱ ndi̱ꞌi viko̱, ta na̱kiꞌin na kua̱noꞌo̱ na, ta ni̱ndo̱o ta̱Jesús ñoo Jerusalén, ta o̱n vása ní‑xini̱ ta̱José ni ñáMaría ña ni̱ndo̱o ra.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Xáni ini na án va̱xi ta̱Jesús xíꞌin inka̱ naveꞌe na án va̱xi ra xíꞌin inka̱ natáꞌan na, káꞌán na. Saá kúu, ta xa ni̱yaꞌa ñii ki̱vi̱ xíka na kua̱ꞌa̱n na yichi̱, ta saá ki̱xáꞌá na nándukú na ra xíꞌin ñii ñii naveꞌe na, xíꞌin ñii ñii natáꞌan na.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Ta o̱n ko̱ó ra, ni̱‑naníꞌi na. Ta saá ñáMaría xíꞌin ta̱José ndi̱kó na kua̱ꞌa̱n na ñoo Jerusalén nandukú na ra.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ta̱nda̱ ki̱vi̱ u̱ni̱ na̱níꞌi na ta̱Jesús veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, yóo ra ma̱ꞌñó namaestro na sánáꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá. Xíni̱ so̱ꞌo ta̱loꞌo Jesús ña káꞌa̱n namaestro yóꞌo, ta ndáka̱ to̱ꞌon ra na.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Ta ndiꞌi nayóꞌo na̱kaꞌnda ini na xíni̱ so̱ꞌo na ña káꞌa̱n ta̱Jesús chi va̱ꞌa ní si̱ni̱ ra, ta ndíchí ní to̱ꞌon nda̱kuii̱n ra.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Ta ki̱xaa̱ ta̱José xíꞌin ñáMaría, xi̱ni na ta̱loꞌo Jesús, ta na̱kaꞌnda ini na xíto na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n siꞌí ra xíꞌin ra:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
49 Jesus respondeu:
50 Ta o̱n vása ní‑kunda̱a̱ ini na yukía̱ kóni kachí to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Ta saá ke̱e ta̱Jesús ñoo Jerusalén xíꞌin ta̱José xíꞌin ñáMaría, ta kua̱noꞌo̱ na ñoo Nazaret. Ta na̱xaa̱ na kán, ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ chi̱kaa̱ so̱ꞌo ra ta ki̱sa ndivi ra ndiꞌi ña káꞌa̱n yivá ra xíꞌin siꞌí ra. Ta siꞌí ra, níma̱ mi̱i ñá chi̱kaa̱ va̱ꞌa ñá ndiꞌi ña ndóꞌo ñá xíꞌin ta̱Jesús.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Ta xa̱ꞌno ta̱Jesús, ta ndu̱u káꞌno ka̱ ra, ta ku̱u ndíchí ka̱ si̱ni̱ ra. Ta Ndios xíꞌin ni̱vi kúsii̱ ní ini na xíni na ra.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.