Lucas 20
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARA
1 Ñii ki̱vi̱ yóo ta̱Jesús ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén, ta sánáꞌa ra ni̱vi, káꞌa̱n ra xíꞌin na to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ yichi̱ Ndios. Ta saá na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra siꞌa:
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ¿Míkía̱ ki̱xi nda̱yí ta̱Juan sa̱kuchu ra ni̱vi? ¿Án ta̱xi Ndios nda̱yí ndaꞌa̱ ra? ¿Án ni̱vi kúu na ta̱xi nda̱yí ndaꞌa̱ ra ña sakuchu ra ni̱vi? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Ta saá ki̱xáꞌá na káꞌa̱n táꞌan xíꞌin mi̱i na:
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Táná ka̱ꞌa̱n yó ni̱vi kuiti kúu na ta̱xi nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Juan, ta saá yi̱yo ní sasaa̱ yó nañoo, ta kixáꞌá na tiin na yu̱u̱, ta koon na mi̱i yó, chi ndiꞌi ni̱vi yóꞌo kándixa na ndí ta̱Juan xi̱kuu ra ñii ta̱profeta ―káchí na, káꞌa̱n táꞌan na.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Ta saá nda̱kuii̱n na, káchí na siꞌa xíꞌin ta̱Jesús:
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Ta saá ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ta saá ta̱Jesús nda̱to̱ꞌon ra inka̱ cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá:
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Ta ki̱xaa̱ yatin ki̱vi̱ ña kaꞌnda na tíuva yóꞌo, ta ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra ñii ta̱mozo ra kua̱ꞌa̱n ra nakiꞌin ra sava tíuva ña kuu yaꞌvi ra. Ta ni̱vi na táti ñoꞌo̱ no̱o̱ yóo tón uva ti̱in na ta̱mozo yóꞌo, ta ka̱ni ní na ra, ni̱‑xiin na taxi na rí ndaꞌa̱ ra, ta saá ndi̱kó vi̱chí ra kua̱noꞌo̱ ra.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva tuku ti̱ꞌví ra inka̱ ta̱a kua̱ꞌa̱n ra nakiꞌin ra tíuva. Ta ni̱kandiva̱ꞌa na xíꞌin ra, ta ka̱ni ní na ra, ta sa̱kukaꞌan na no̱o̱ ra, ta ta̱xin na ra ndikó ra kua̱noꞌo̱ ra veꞌe ta̱patrón.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva tuku ti̱ꞌví ra inka̱ ta̱mozo kua̱ꞌa̱n ra, ta ti̱in na ra, ta sa̱takuéꞌe̱ ní na ra, ta ta̱xin na ra, kua̱noꞌo̱ ra.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 ’Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ni̱ka̱ꞌa̱n ra: “¿Yukía̱ koo keꞌé yó vitin? Va̱ꞌa ka̱ tiꞌví yó sa̱ꞌya yó, ta̱ kíꞌvi ní ini yó xíni yó. Tá ni̱vi na táti ñoꞌo̱ yó nakoni na sa̱ꞌya yó yóꞌo, ta kasa to̱ꞌó na ra”, káchí ra.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Ta ni̱vi na táti ñoꞌo̱ xi̱ni na kíxaa̱ ta̱loꞌo sa̱ꞌya ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá: “Ta̱kaa̱ kúu sa̱ꞌya ta̱ na̱taan tón uva, ta sa̱ꞌya ra yóꞌo kúu ta̱ nakiꞌin ñakuíká xíꞌin ñoꞌo̱ yóꞌo táná kivi̱ yivá ra. Naꞌa ndó ná koꞌyo̱ kaꞌni yó ra, ta kindo̱o yó xíꞌin ndiꞌi ñakuíká ra”, káchí na.
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Ta saá ti̱in na ra, ta sa̱kana na ra nda̱ sa̱ta̱ na̱ma̱ ña xi̱no nduu no̱o̱ yóo tón uva, ta xa̱ꞌni na ra. Saá ndi̱ꞌi cuento yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, ndixa ndikó ra naxaa̱ ra ta sandiꞌi ra xa̱ꞌa̱ ni̱vi na táti ñoꞌo̱ ra. Ta tuku satati ra ñoꞌo̱ ra inka̱ ni̱vi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Ta ta̱Jesús xíto ra no̱o̱ na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Ndiꞌi ni̱vi na kakiꞌi ta nakava na sa̱ta̱ yu̱u̱ yóꞌo ndiꞌi xa̱ꞌa̱ na. Ta yu̱u̱ yóꞌo, táná nakava ña sa̱ta̱ ni̱vi, ta chiꞌma ña na nda̱ nduu na yaa̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ta saá nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xa̱ni si̱ni̱ na ndúkú na ndasaá koo tiin ñaꞌá na, chi nayóꞌo ku̱nda̱a̱ ini na cuento ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús ndí káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ na. Ta ni̱‑kuchiño tiin na ra, chi yíꞌví na ko̱to̱ saa̱ ni̱vi na ndóo yóꞌo.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Ta saá nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios ti̱ꞌví na sava ni̱vi ña koto ndoso na ta̱Jesús. Ña káꞌa̱n na nda̱tán káꞌa̱n ni̱vi na ndinoꞌo ini, saá ka̱ꞌa̱n nayóꞌo xíꞌin ta̱Jesús, chi kóni na ña sati̱ví na ñii to̱ꞌon káꞌa̱n ra, ta kuchiño na taxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ra no̱o̱ ta̱gobernador.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Saá ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Ta vitin kóni ndi̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon ndi̱ yóꞌó, ¿án va̱ꞌa chaꞌvi yó kota no̱o̱ ta̱rey César ñoo Roma? ¿Án o̱n váꞌa chaꞌvi yó ña? ―káchí na xíꞌin ra.
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Ta ta̱Jesús kúnda̱a̱ ini ra ndí na o̱vi̱ yuꞌu̱ kúu na, kóni na koto ndoso na ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 Taxi ndó ñii si̱ꞌún ná koto i̱ no̱o̱ ña. ¿Yo na̱ꞌná, ta yo ki̱vi̱ kúu ña yóo no̱o̱ si̱ꞌún yóꞌo? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ta saá ni̱‑kuchiño naníꞌi na to̱ꞌon ña taxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ nachiño. Ta na̱kaꞌnda ini na chi va̱ꞌa ní ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta ni̱‑naníꞌi na ña ndakuii̱n na.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Nasaduceo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús. Nasaduceo yóꞌo kúu na nanáꞌno na sánáꞌa ta káꞌa̱n na ndí na ni̱xiꞌi̱ o̱n vása nataku̱ ka̱ na. Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 ―Tata maestro, nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés káchí ña saá: “Tá ñii ta̱a ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya ra ní‑xiyo xíꞌin ñásíꞌí ra, ta ñani ra xíni̱ ñóꞌó tonda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñá ni̱ndo̱o yóꞌo, ña kivi koo sa̱ꞌya na. Nda̱tán koo sa̱ꞌya ta̱ ni̱xiꞌi̱, saá koo sa̱ꞌya nayóꞌo”, káchí nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Ta, ¿yukía̱ káchí yóꞌó xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo? Chi saá ndo̱ꞌo ta̱a, u̱xa̱ ñani kúu ra. Ta̱no̱ó to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñii ñaꞌa̱, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya ra ní‑xiyo.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ta ñani ra ta̱o̱vi̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Ta ñani ra ta̱u̱ni̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na ní‑xiyo. Ta ñani ra ta̱ko̱mi̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱o̱ꞌo̱n to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱i̱ño̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na. Ta ñani ra ta̱u̱xa̱ to̱nda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Ta saá ni̱xiꞌi̱ mi̱i ñáñaꞌa̱ yóꞌo.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ta ki̱vi̱ nataku̱ ndiꞌi na ni̱xiꞌi̱, ¿yukú ta̱a kuu yii̱ ñáñaꞌa̱ yóꞌo?, chi ndiꞌi ta̱a u̱xa̱ ñani ni̱xi̱yo ra xíꞌin ñá ―káchí na xíꞌin ta̱Jesús.
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Ta ki̱vi̱ nataku̱ ni̱vi na ni̱xiꞌi̱, o̱n vása tonda̱ꞌa̱ ka̱ na ñoyívi ni̱no, ni o̱n vása taxi na sa̱ꞌya na tonda̱ꞌa̱ na xíꞌin inka̱ ni̱vi.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ta ni̱vi na̱taku̱ o̱n kuchiño kivi̱ ka̱ na, ta nda̱tán yóo naángel saá koo ni̱vi na kundo̱o xíꞌin Ndios. Sa̱ꞌya ndinoꞌo Ndios kuu nayóꞌo, xa̱ꞌa̱ ña nataku̱ na.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Xa̱ꞌa̱ ña nataku̱ na ni̱xiꞌi̱, mi̱i ta̱Moisés ni̱taa ra to̱ꞌon ña kísa nda̱a̱ ndí ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ xíni̱ ñóꞌó nataku̱ na. Saá chi ñii ki̱vi̱ xi̱ni ta̱Moisés yito̱n ñiño̱ xíxi̱ nó, ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ra, ka̱chí ra saá: “Yi̱ꞌi̱ kúu Ndios no̱o̱ ta̱Abraham, ta̱Isaac, xíꞌin ta̱Jacob, ta nayóꞌo kísa káꞌno na yi̱ꞌi̱”, ka̱chí Ndios xíꞌin ta̱Moisés.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Ta xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo kúnda̱a̱ ini yó ndí táku̱ ka̱ xi̱i̱ síkuá yó yóꞌo. Ndóꞌó káchí ndó na ni̱xiꞌi̱ kúu na, ta no̱o̱ Ndios nayóꞌo táku̱ na, chi na ndixa ni̱xiꞌi̱ o̱n kúchiño na kasa káꞌno na Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin nasaduceo.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n sava na sánáꞌa nda̱yí Ndios:
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Ta saá nasaduceo ni̱‑xiin ka̱ na nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra ña koto ndoso na ra.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na ndóo xíꞌin ra:
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Chi mi̱i ta̱rey David ni̱taa ra no̱o̱ tutu na̱ní ña Salmos, ka̱chí ra saá:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 ta̱nda̱ ki̱vi̱ taxi i̱ ko̱yo ndiꞌi na káni táꞌan xíꞌin ún ti̱xin xa̱ꞌa̱ ún”, ka̱chí Ndios,
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo ta̱David ka̱chí ra Cristo kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ra. Ta, ¿mí kúchiño kúu Cristo sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱David? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Tá xíni̱ so̱ꞌo ndiꞌi ni̱vi, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 ―Koto va̱ꞌa ndó o̱n kundiko̱n ndó yichi̱ ni̱vi na sánáꞌa nda̱yí Ndios, chi kuiti káꞌvi na nda̱yí ta o̱n vása kasa ndivi na ña. Kísa káꞌno xíꞌin mi̱i na, kúsii̱ ní ini na kundixin na tiko̱to̱ va̱ꞌa, ta kua̱ꞌa̱n va̱xi na no̱o̱ ni̱vi ña koto ñaꞌá na. Ta xíka na no̱yáꞌvi, ta kóni na ña kasa to̱ꞌó ní ni̱vi na, ta kútoo ní na kundo̱o na táyi̱ tón náꞌno tón to̱ꞌó yóo veꞌe ño̱ꞌo sinagoga. Ta no̱o̱ yóo viko̱ xíxi, ndúkú na kundo̱o na no̱o̱ táyi̱ náꞌno tón to̱ꞌó.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ta kéꞌé na ña o̱n váꞌa, chi kíndaa na veꞌe náñaꞌa̱ ná ni̱xiꞌi̱ yii̱. Ta ndi̱ꞌi ke̱ꞌé na saá ta xíꞌin ñavatá ini na, xáꞌa̱n na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta naꞌá ní káꞌa̱n na xíꞌin Ndios. Kéꞌé na saá xa̱ꞌa̱ ña kóni na kani si̱ni̱ ni̱vi ndí nayóꞌo kúu nava̱ꞌa ní no̱o̱ Ndios. Ta xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa kéꞌé na, Ndios saxo̱ꞌvi̱ ka̱ ra nayóꞌo no̱o̱ inka̱ ni̱vi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.