Lucas 19
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Ta ni̱xaa̱ ta̱Jesús ñoo Jericó, ta kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ ma̱ꞌñó ñoo yóꞌo.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ta yóo ñii ta̱a ta̱kuíká na̱ní ra Zaqueo, ta̱a ta̱ ndíso chiño xíꞌin ni̱vi na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno kúu ra.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ta kóni ra koto ra yu kúu ta̱Jesús, ta o̱n vása kúchiño ra, chi chútú ní ni̱vi. Saá chi ta̱Zaqueo kúu ra ta̱a ta̱ kuítí ní.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ta saá ke̱e ra, xíno ra kua̱ꞌa̱n siꞌna ra, ta ni̱xaa̱ ra no̱o̱ kúma̱ni̱ yaꞌa ta̱Jesús. Ta ta̱Zaqueo nda̱a ra ndaꞌa̱ ñii yito̱n tón sicómoro káꞌno, ña kuchiño koni ra ta̱Jesús.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ta ni̱xaa̱ ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ yito̱n no̱o̱ kánóo ta̱Zaqueo, ta na̱koto ndaa ra, ta xi̱ni ra ta̱Zaqueo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ta saá xa̱ndi̱ko̱n no̱o ta̱Zaqueo, ta kúsii̱ ní ini ra na̱kiꞌin ra ta̱Jesús veꞌe ra.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Tá xi̱ni ni̱vi ñayóꞌo, ta ki̱xáꞌá na kándiva̱ꞌa na xíꞌin ta̱Jesús, káꞌa̱n na, káchí na saá:
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ta ta̱Zaqueo na̱kundichi ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Yi̱ꞌi̱, ta̱ kúu ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, va̱xi i̱ nandukú i̱ ta saka̱ku i̱ ni̱vi na nda̱ñóꞌó no̱o̱ Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Ta ni̱vi na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ra, ta xa yatin xaa̱ ra ñoo Jerusalén, ta xáni si̱ni̱ ni̱vi vitin to̱nda̱a ki̱vi̱ Ndios kixáꞌá ra kaꞌnda chiño ra no̱o̱ na ñoyívi yóꞌo. Ta saá ta̱Jesús nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento ña sanáꞌa ra na,
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 káchí ra saá:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Tá xa yatin to̱nda̱a ki̱vi̱ kee ta̱káꞌno yóꞌo ko̱ꞌo̱n ra, ta ka̱na ra u̱xu̱ namozo ra, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra. Ta ta̱xi ra ñii si̱ꞌún na̱ní mina ndaꞌa̱ ñii ñii namozo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá: “Kasa chiño ndó si̱ꞌún yóꞌo nda̱ ki̱vi̱ ndikó i̱”, káchí ra xíꞌin na.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ta ni̱vi nañoo ra o̱n xi̱in na koni na ra, ña̱kán ti̱ꞌví na sava natáꞌan na ko̱ꞌo̱n na ka̱ꞌa̱n na xíꞌin mi̱i ta̱rey káꞌno ñoo xíká, kachí na saá: “O̱n vása kóni ndi̱ ta̱yóꞌo nduu ra ta̱rey, ta kaꞌnda chiño ra no̱o̱ ndi̱”, kachí na.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Ta saá ni, ni̱xa̱ꞌa̱n ra, ta ndu̱u ra ta̱rey, ta ndi̱kó ra ñoo ra. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin namozo ra: “Vitin ko̱ꞌo̱n ndó kana ndó u̱xu̱ ta̱a ta̱ ta̱xi i̱ si̱ꞌún ndaꞌa̱, ná kixi na yóꞌo ña kunda̱a̱ ini i̱ ndasaá si̱ꞌún na̱kiꞌin nayóꞌo sa̱ta̱ si̱ꞌún ña ta̱xi i̱ ndaꞌa̱ na”, káchí ra.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ta ta̱no̱ó ki̱xaa̱ ra, ta ka̱chí ra saá: “Tata, ki̱sa chiño i̱ si̱ꞌún ña ta̱xi ún ndaꞌa̱ i̱, ta na̱kiꞌin i̱ u̱xu̱ si̱ꞌún sa̱ta̱ ña”, káchí ra.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ta káchí ta̱rey: “Va̱ꞌa, ta̱mozo va̱ꞌa kúu ún. Va̱ꞌa ní ki̱sa ndivi ún xíꞌin chiño ña loꞌo, ta vitin táxi i̱ yóꞌó nduu ún ta̱a ta̱ kaꞌnda chiño no̱o̱ u̱xu̱ ñoo”, káchí ta̱rey xíꞌin ta̱mozo yóꞌo.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ta ta̱mozo o̱vi̱ ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱rey, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra: “Tata, ki̱sa chiño i̱ si̱ꞌún ña ta̱xi ún ndaꞌa̱ i̱, ta na̱kiꞌin i̱ o̱ꞌo̱n si̱ꞌún sa̱ta̱ ña”, káchí ra.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ta nda̱kuii̱n ta̱rey, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra: “Va̱ꞌa, ta vitin taxi i̱ yóꞌó nduu ún ta̱ kaꞌnda chiño no̱o̱ o̱ꞌo̱n ñoo”, káchí ra.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Ta ki̱xaa̱ inka̱ ta̱mozo no̱o̱ ta̱rey, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra: “Tata, yóꞌo yóo si̱ꞌún ña ta̱xi ún ndaꞌa̱ i̱. Ta̱xi va̱ꞌa i̱ ña, chi̱súku ndaa i̱ ña xíꞌin tiko̱to̱. Ni̱‑xiin sandañóꞌó i̱ ña,
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 chi yíꞌví i̱ no̱o̱ ún. Saá chi yóꞌó kúu ñii ta̱a ta̱ ndeé ní ini, chi kíndaa ún si̱ꞌún vará o̱n vása ní‑kisa chiño ún, ta nákaya ún ña̱ꞌa no̱o̱ o̱n vása ní‑chiꞌi ún”, káchí ta̱mozo xíꞌin ta̱rey.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey xíꞌin ra: “¡Ta̱mozo ndiva̱ꞌa kúu yóꞌó! Ta xíꞌin to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n mi̱i ún, vitin sanakuiso i̱ kua̱chi yóꞌó. Káchí ún ndí yi̱ꞌi̱ kúu ta̱ ndeé ini, ta̱a ta̱ kíndaa si̱ꞌún vará o̱n vása ní‑kisa chiño i̱, ta yi̱ꞌi̱ nákaya ña̱ꞌa no̱o̱ o̱n vása ní‑chiꞌi i̱, káchí ún.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Tá ndixa ñayóꞌo kúu ña xáni ini ún, ta saá, ¿nda̱chun ni̱‑chikaa̱ va̱ꞌa ún si̱ꞌún i̱ ini veꞌe no̱o̱ táꞌvi̱ si̱ꞌún?, ta ki̱vi̱ ndi̱kó i̱, nakiꞌin i̱ si̱ꞌún i̱ xíꞌin si̱ki̱ ña, níkúu”, káchí ta̱rey xíꞌin ta̱mozo o̱n váꞌa yóꞌo.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey xíꞌin na ndóo xíꞌin ra: “Kindaa ndó si̱ꞌún ndaꞌa̱ ta̱yóꞌo, ta taxi ndó ña ndaꞌa̱ ta̱a ta̱ kómí u̱xu̱ si̱ꞌún”, káchí ra.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ta nda̱kuii̱n na, ni̱ka̱ꞌa̱n na: “Tata, ta̱yóꞌo xa kómí ra u̱xu̱ si̱ꞌún”, káchí na.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey: “Ta ndiꞌi ni̱vi na va̱ꞌa xíni̱ kukomí ña̱ꞌa, ta nayóꞌo nakiꞌin ka̱ na ñava̱ꞌa. Ta ni̱vi na o̱n vása xíni̱ ndasaá va̱ꞌa kukomí na ña̱ꞌa, ta̱nda̱ ñaloꞌo kómí na, nondaa ña ndaꞌa̱ nayóꞌo.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ta vitin tónda̱a ki̱vi̱ kasa nani i̱ kua̱chi xa̱ꞌa̱ ni̱vi na o̱n xi̱in koni yi̱ꞌi̱, ni̱vi na o̱n xi̱in taxi yi̱ꞌi̱ kuu ta̱a ta̱ kaꞌnda chiño no̱o̱ na. Va̱ꞌa ko̱ꞌo̱n ndó kiꞌin ndó na ta kixi na yóꞌo, ta saá kaꞌni ndó na no̱o̱ i̱”, káchí ta̱rey xíꞌin na. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús to̱ꞌon yóꞌo, ta na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ ñoo Jerusalén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ta ni̱xaa̱ ra yatin ñoo Betania xíꞌin ñoo Betfagé, ña ñóꞌo no̱o̱ xi̱ki̱ tón Olivo. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 káchí ra saá:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Tá yóo ni̱vi na nda̱ka̱ to̱ꞌon ndóꞌó: “¿Nda̱chun ndáxin ndó burro yóꞌo?”, kachí na xíꞌin ndó, ta ndakuii̱n ndó, kachí ndó saá xíꞌin na: “Ta̱Káꞌno no̱o̱ yó xíni̱ ñóꞌó rí”, kachí ndó xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ta saá kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na ñoo ta na̱níꞌi na burro loꞌo. Ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, saá yóo ña na̱níꞌi na.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Tá ndáxin na burro loꞌo, ta ni̱vi xíꞌin sa̱na̱ tíyóꞌo, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ta saá ndi̱kó na ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin burro loꞌo, ta chi̱nóo na tiko̱to̱ na sa̱ta̱ rí, ta na̱koso ta̱Jesús ta kua̱ꞌa̱n ra yichi̱.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Tá yóso ra rí, kua̱ꞌa̱n ra yichi̱, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi chi̱ndoo na tiko̱to̱ na yichi̱ no̱o̱ yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, saá kísa to̱ꞌó na ra.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Tá ki̱xáꞌá ra va̱xi noo ra xi̱ki̱ tón Olivo, ta ndiꞌi ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ra kúsii̱ ní ini na, ta ki̱xáꞌá na ndeé ní káꞌa̱n na, ta kísa káꞌno na Ndios xa̱ꞌa̱ ña kua̱ꞌa̱ ní milagro ke̱ꞌé ra, xi̱ni na.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ni̱ka̱ꞌa̱n na saá:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ta sava nafariseo kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ni̱vi yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jesús:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús yatin ñoo Jerusalén. Tá xi̱ni ra ñoo yóꞌo, ta ki̱xáꞌá ra kúchuchú ní ini ra, ta xáku ra xa̱ꞌa̱ ni̱vi nañoo yóꞌo,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ta va̱xi ñii ki̱vi̱ ndiꞌi na sáa̱ ini xíni ndóꞌó kono nduu ndiꞌi na ñoo ndó, ta nakasi na ndiꞌi yichi̱ ndó, ta o̱n kuchiño kee ndó ñoo ndó. Ta ndiꞌi saá xiiña ñoo ndó, kixáꞌá ni̱vi yóꞌo kani táꞌan na xíꞌin ndó.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ta sandiꞌi na xa̱ꞌa̱ ndiꞌi veꞌe ndó, ta sandiꞌi na xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ndóꞌó. O̱n ndo̱o ka̱ nda̱ ñii yu̱u̱ ndíso táꞌan na̱ma̱ veꞌe ndó ña koto ndó, chi ndiꞌi xa̱ꞌa̱ veꞌe ndó. Saá kundoꞌo ndó chi ki̱vi̱ ki̱xaa̱ i̱ ña saka̱ku i̱ ndóꞌó, ta ni̱‑xiin ndó nakoni ndó yi̱ꞌi̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin nañoo Jerusalén.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Ta ni̱xaa̱ na ñoo Jerusalén, ta ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ra táva ra ndiꞌi ni̱vi na síkó xíꞌin ni̱vi na sáta, ña kee na ko̱ꞌo̱n na.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ndiꞌi saá ki̱vi̱ ta̱Jesús xíka ra sánáꞌa ra ni̱vi ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén yóꞌo, ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nachiño náꞌno xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ndúkú na ndasaá koo kaꞌni na ta̱Jesús.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ta ni̱‑kivi naníꞌi na ndasaá kaꞌni na ra, chi ndiꞌi ni̱vi kúsii̱ ini na xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ra.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.