Lucas 19

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ta ni̱xaa̱ ta̱Jesús ñoo Jericó, ta kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ ma̱ꞌñó ñoo yóꞌo.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ta yóo ñii ta̱a ta̱kuíká na̱ní ra Zaqueo, ta̱a ta̱ ndíso chiño xíꞌin ni̱vi na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno kúu ra.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ta kóni ra koto ra yu kúu ta̱Jesús, ta o̱n vása kúchiño ra, chi chútú ní ni̱vi. Saá chi ta̱Zaqueo kúu ra ta̱a ta̱ kuítí ní.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ta saá ke̱e ra, xíno ra kua̱ꞌa̱n siꞌna ra, ta ni̱xaa̱ ra no̱o̱ kúma̱ni̱ yaꞌa ta̱Jesús. Ta ta̱Zaqueo nda̱a ra ndaꞌa̱ ñii yito̱n tón sicómoro káꞌno, ña kuchiño koni ra ta̱Jesús.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ta ni̱xaa̱ ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ yito̱n no̱o̱ kánóo ta̱Zaqueo, ta na̱koto ndaa ra, ta xi̱ni ra ta̱Zaqueo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Ta saá xa̱ndi̱ko̱n no̱o ta̱Zaqueo, ta kúsii̱ ní ini ra na̱kiꞌin ra ta̱Jesús veꞌe ra.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Tá xi̱ni ni̱vi ñayóꞌo, ta ki̱xáꞌá na kándiva̱ꞌa na xíꞌin ta̱Jesús, káꞌa̱n na, káchí na saá:
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ta ta̱Zaqueo na̱kundichi ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
9 Então Jesus lhe disse:
10 Yi̱ꞌi̱, ta̱ kúu ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, va̱xi i̱ nandukú i̱ ta saka̱ku i̱ ni̱vi na nda̱ñóꞌó no̱o̱ Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ta ni̱vi na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ra, ta xa yatin xaa̱ ra ñoo Jerusalén, ta xáni si̱ni̱ ni̱vi vitin to̱nda̱a ki̱vi̱ Ndios kixáꞌá ra kaꞌnda chiño ra no̱o̱ na ñoyívi yóꞌo. Ta saá ta̱Jesús nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento ña sanáꞌa ra na,
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 káchí ra saá:
12 Por isso, Jesus disse:
13 Tá xa yatin to̱nda̱a ki̱vi̱ kee ta̱káꞌno yóꞌo ko̱ꞌo̱n ra, ta ka̱na ra u̱xu̱ namozo ra, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra. Ta ta̱xi ra ñii si̱ꞌún na̱ní mina ndaꞌa̱ ñii ñii namozo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá: “Kasa chiño ndó si̱ꞌún yóꞌo nda̱ ki̱vi̱ ndikó i̱”, káchí ra xíꞌin na.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Ta ni̱vi nañoo ra o̱n xi̱in na koni na ra, ña̱kán ti̱ꞌví na sava natáꞌan na ko̱ꞌo̱n na ka̱ꞌa̱n na xíꞌin mi̱i ta̱rey káꞌno ñoo xíká, kachí na saá: “O̱n vása kóni ndi̱ ta̱yóꞌo nduu ra ta̱rey, ta kaꞌnda chiño ra no̱o̱ ndi̱”, kachí na.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Ta saá ni, ni̱xa̱ꞌa̱n ra, ta ndu̱u ra ta̱rey, ta ndi̱kó ra ñoo ra. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin namozo ra: “Vitin ko̱ꞌo̱n ndó kana ndó u̱xu̱ ta̱a ta̱ ta̱xi i̱ si̱ꞌún ndaꞌa̱, ná kixi na yóꞌo ña kunda̱a̱ ini i̱ ndasaá si̱ꞌún na̱kiꞌin nayóꞌo sa̱ta̱ si̱ꞌún ña ta̱xi i̱ ndaꞌa̱ na”, káchí ra.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Ta ta̱no̱ó ki̱xaa̱ ra, ta ka̱chí ra saá: “Tata, ki̱sa chiño i̱ si̱ꞌún ña ta̱xi ún ndaꞌa̱ i̱, ta na̱kiꞌin i̱ u̱xu̱ si̱ꞌún sa̱ta̱ ña”, káchí ra.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ta káchí ta̱rey: “Va̱ꞌa, ta̱mozo va̱ꞌa kúu ún. Va̱ꞌa ní ki̱sa ndivi ún xíꞌin chiño ña loꞌo, ta vitin táxi i̱ yóꞌó nduu ún ta̱a ta̱ kaꞌnda chiño no̱o̱ u̱xu̱ ñoo”, káchí ta̱rey xíꞌin ta̱mozo yóꞌo.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Ta ta̱mozo o̱vi̱ ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱rey, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra: “Tata, ki̱sa chiño i̱ si̱ꞌún ña ta̱xi ún ndaꞌa̱ i̱, ta na̱kiꞌin i̱ o̱ꞌo̱n si̱ꞌún sa̱ta̱ ña”, káchí ra.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ta nda̱kuii̱n ta̱rey, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra: “Va̱ꞌa, ta vitin taxi i̱ yóꞌó nduu ún ta̱ kaꞌnda chiño no̱o̱ o̱ꞌo̱n ñoo”, káchí ra.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Ta ki̱xaa̱ inka̱ ta̱mozo no̱o̱ ta̱rey, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra: “Tata, yóꞌo yóo si̱ꞌún ña ta̱xi ún ndaꞌa̱ i̱. Ta̱xi va̱ꞌa i̱ ña, chi̱súku ndaa i̱ ña xíꞌin tiko̱to̱. Ni̱‑xiin sandañóꞌó i̱ ña,
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 chi yíꞌví i̱ no̱o̱ ún. Saá chi yóꞌó kúu ñii ta̱a ta̱ ndeé ní ini, chi kíndaa ún si̱ꞌún vará o̱n vása ní‑kisa chiño ún, ta nákaya ún ña̱ꞌa no̱o̱ o̱n vása ní‑chiꞌi ún”, káchí ta̱mozo xíꞌin ta̱rey.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey xíꞌin ra: “¡Ta̱mozo ndiva̱ꞌa kúu yóꞌó! Ta xíꞌin to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n mi̱i ún, vitin sanakuiso i̱ kua̱chi yóꞌó. Káchí ún ndí yi̱ꞌi̱ kúu ta̱ ndeé ini, ta̱a ta̱ kíndaa si̱ꞌún vará o̱n vása ní‑kisa chiño i̱, ta yi̱ꞌi̱ nákaya ña̱ꞌa no̱o̱ o̱n vása ní‑chiꞌi i̱, káchí ún.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Tá ndixa ñayóꞌo kúu ña xáni ini ún, ta saá, ¿nda̱chun ni̱‑chikaa̱ va̱ꞌa ún si̱ꞌún i̱ ini veꞌe no̱o̱ táꞌvi̱ si̱ꞌún?, ta ki̱vi̱ ndi̱kó i̱, nakiꞌin i̱ si̱ꞌún i̱ xíꞌin si̱ki̱ ña, níkúu”, káchí ta̱rey xíꞌin ta̱mozo o̱n váꞌa yóꞌo.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey xíꞌin na ndóo xíꞌin ra: “Kindaa ndó si̱ꞌún ndaꞌa̱ ta̱yóꞌo, ta taxi ndó ña ndaꞌa̱ ta̱a ta̱ kómí u̱xu̱ si̱ꞌún”, káchí ra.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Ta nda̱kuii̱n na, ni̱ka̱ꞌa̱n na: “Tata, ta̱yóꞌo xa kómí ra u̱xu̱ si̱ꞌún”, káchí na.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey: “Ta ndiꞌi ni̱vi na va̱ꞌa xíni̱ kukomí ña̱ꞌa, ta nayóꞌo nakiꞌin ka̱ na ñava̱ꞌa. Ta ni̱vi na o̱n vása xíni̱ ndasaá va̱ꞌa kukomí na ña̱ꞌa, ta̱nda̱ ñaloꞌo kómí na, nondaa ña ndaꞌa̱ nayóꞌo.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Ta vitin tónda̱a ki̱vi̱ kasa nani i̱ kua̱chi xa̱ꞌa̱ ni̱vi na o̱n xi̱in koni yi̱ꞌi̱, ni̱vi na o̱n xi̱in taxi yi̱ꞌi̱ kuu ta̱a ta̱ kaꞌnda chiño no̱o̱ na. Va̱ꞌa ko̱ꞌo̱n ndó kiꞌin ndó na ta kixi na yóꞌo, ta saá kaꞌni ndó na no̱o̱ i̱”, káchí ta̱rey xíꞌin na. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús to̱ꞌon yóꞌo, ta na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ ñoo Jerusalén.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Ta ni̱xaa̱ ra yatin ñoo Betania xíꞌin ñoo Betfagé, ña ñóꞌo no̱o̱ xi̱ki̱ tón Olivo. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 káchí ra saá:
30 dizendo-lhes:
31 Tá yóo ni̱vi na nda̱ka̱ to̱ꞌon ndóꞌó: “¿Nda̱chun ndáxin ndó burro yóꞌo?”, kachí na xíꞌin ndó, ta ndakuii̱n ndó, kachí ndó saá xíꞌin na: “Ta̱Káꞌno no̱o̱ yó xíni̱ ñóꞌó rí”, kachí ndó xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ta saá kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na ñoo ta na̱níꞌi na burro loꞌo. Ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, saá yóo ña na̱níꞌi na.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Tá ndáxin na burro loꞌo, ta ni̱vi xíꞌin sa̱na̱ tíyóꞌo, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na:
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ta saá ndi̱kó na ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin burro loꞌo, ta chi̱nóo na tiko̱to̱ na sa̱ta̱ rí, ta na̱koso ta̱Jesús ta kua̱ꞌa̱n ra yichi̱.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Tá yóso ra rí, kua̱ꞌa̱n ra yichi̱, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi chi̱ndoo na tiko̱to̱ na yichi̱ no̱o̱ yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, saá kísa to̱ꞌó na ra.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Tá ki̱xáꞌá ra va̱xi noo ra xi̱ki̱ tón Olivo, ta ndiꞌi ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ra kúsii̱ ní ini na, ta ki̱xáꞌá na ndeé ní káꞌa̱n na, ta kísa káꞌno na Ndios xa̱ꞌa̱ ña kua̱ꞌa̱ ní milagro ke̱ꞌé ra, xi̱ni na.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ni̱ka̱ꞌa̱n na saá:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ta sava nafariseo kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ni̱vi yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jesús:
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
40 Mas Jesus respondeu:
41 Ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús yatin ñoo Jerusalén. Tá xi̱ni ra ñoo yóꞌo, ta ki̱xáꞌá ra kúchuchú ní ini ra, ta xáku ra xa̱ꞌa̱ ni̱vi nañoo yóꞌo,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
42 dizendo:
43 Ta va̱xi ñii ki̱vi̱ ndiꞌi na sáa̱ ini xíni ndóꞌó kono nduu ndiꞌi na ñoo ndó, ta nakasi na ndiꞌi yichi̱ ndó, ta o̱n kuchiño kee ndó ñoo ndó. Ta ndiꞌi saá xiiña ñoo ndó, kixáꞌá ni̱vi yóꞌo kani táꞌan na xíꞌin ndó.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Ta sandiꞌi na xa̱ꞌa̱ ndiꞌi veꞌe ndó, ta sandiꞌi na xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ndóꞌó. O̱n ndo̱o ka̱ nda̱ ñii yu̱u̱ ndíso táꞌan na̱ma̱ veꞌe ndó ña koto ndó, chi ndiꞌi xa̱ꞌa̱ veꞌe ndó. Saá kundoꞌo ndó chi ki̱vi̱ ki̱xaa̱ i̱ ña saka̱ku i̱ ndóꞌó, ta ni̱‑xiin ndó nakoni ndó yi̱ꞌi̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin nañoo Jerusalén.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Ta ni̱xaa̱ na ñoo Jerusalén, ta ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ra táva ra ndiꞌi ni̱vi na síkó xíꞌin ni̱vi na sáta, ña kee na ko̱ꞌo̱n na.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
46 dizendo-lhes:
47 Ndiꞌi saá ki̱vi̱ ta̱Jesús xíka ra sánáꞌa ra ni̱vi ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén yóꞌo, ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nachiño náꞌno xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ndúkú na ndasaá koo kaꞌni na ta̱Jesús.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ta ni̱‑kivi naníꞌi na ndasaá kaꞌni na ra, chi ndiꞌi ni̱vi kúsii̱ ini na xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ra.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.