Lucas 17
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ñii ki̱vi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Ta va̱ꞌa ka̱ siꞌna inka̱ ni̱vi ná katón na ñii yu̱u̱ káꞌno si̱ko̱n nayóꞌo, ta sakana ñaꞌá na no̱o̱ kónó va̱ꞌa ini takuií, ña o̱n chindaꞌá na nakuálí ki̱ꞌvi na kua̱chi.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Koto va̱ꞌa xíꞌin mi̱i ndó ña o̱n keꞌé ndó ña o̱n váꞌa. Tá yóo ñii ta̱táꞌan ndó, ta kéꞌé ra ña o̱n váꞌa xíꞌin ndó, ta saá ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ra ña o̱n keꞌé ka̱ ra ña o̱n váꞌa saá xíꞌin ndó. Tá ta̱yóꞌo nandikó ini ra, ta xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno ini ndó xa̱ꞌa̱ ra.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Tá yóo ñii ta̱a u̱xa̱ yichi̱ ña ñii ki̱vi̱ ke̱ꞌé ra ña o̱n váꞌa xíꞌin ndó, ta u̱xa̱ yichi̱ saá na̱ndikó ini ra ta xáku ndáꞌví ra no̱o̱ ndó, ta xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno ini ndó xa̱ꞌa̱ ta̱yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n naxíka xíꞌin ta̱Jesús xíꞌin ra, káchí na saá:
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús inka̱ cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá:
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 O̱n ka̱ꞌa̱n ndó saá, chi ndixa kaꞌnda chiño ndó no̱o̱ ra ña siꞌna kasa va̱ꞌa ra ñaxíxi, ta taxi ra ña kuxu ndó. Tá ndi̱ꞌi xi̱xi ndóꞌó, ta ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ra va̱ꞌa ná kuxu ra.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ta o̱n kundati ra ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ra: “Táxaꞌvi ún”, chi kuiti ki̱sa ndivi ra chiño no̱o̱ mi̱i ra.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Nda̱tán yóo ta̱mozo yóꞌo, saá yóo ndóꞌó no̱o̱ Ndios. Tá ki̱sa ndivi ndó ndiꞌi ña xa̱ꞌnda chiño Ndios no̱o̱ ndó, ta va̱ꞌa ka̱ꞌa̱n ndó: “O̱n si̱ví namozo tiꞌva ní kúu ndi̱, ta o̱n vása ní‑kisa ndivi ndi̱ ñii chiño káꞌno ní, ta kuiti ki̱sa ndivi ndi̱ chiño ña xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi ndi̱”, kachí ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Tá kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús ñoo Jerusalén, ta ni̱yaꞌa ra yichi̱ no̱o̱ nákutáꞌan ñoꞌo̱ naSamaria xíꞌin ñoꞌo̱ naGalilea.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Saá ni̱xaa̱ ra yatin no̱o̱ ñoo loꞌo, ta na̱kutáꞌan ra xíꞌin u̱xu̱ ta̱a, ta ndiꞌi nayóꞌo ndeé ní ndóꞌo na xíꞌin kue̱ꞌe̱ táꞌyí na̱ní ña lepra. Ta xíká loꞌo yíta na.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Ta saá ki̱xáꞌá na xíꞌin ndiꞌi ndee̱ na, káꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jesús:
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Tá xi̱ni ta̱Jesús na ndeé ndóꞌo yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ñii ta̱a na̱koto ra xa ndu̱va̱ꞌa ra, ta ndi̱kó ra kua̱ꞌa̱n ra, ta ndeé ní kísa káꞌno ra Ndios.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Tá ni̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta xi̱kuxítí ra, ta̱nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱ ni̱to̱nda̱a ta̱ꞌya̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ni̱vi na ndóo xíꞌin ra:
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Chi ñii la̱á ta̱yóꞌo, ta o̱n si̱ví ta̱Israel kúu ra, ta ndi̱kó ra ta kísa káꞌno ra Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱a ta̱ ndu̱va̱ꞌa:
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Ñii ki̱vi̱ nafariseo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na, káchí na saá:
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Ña̱kán kía̱ nda̱ ñii ni̱vi o̱n kívi ka̱ꞌa̱n na: “Yóꞌo yóo ña”, ni o̱n kívi ka̱ꞌa̱n na: “Kaa̱ yóo ña.” Saá chi yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios xa ki̱xaa̱ ña, yóo ña ma̱ꞌñó ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin nafariseo.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá:
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Ta saá ka̱ꞌa̱n ni̱vi xíꞌin ndó: “¡Koto ndó! Yóꞌo yóo ra”, án “Kaa̱ yóo ra”, kachí na, ta o̱n kandixa ndó na.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Nda̱tán yóo ta̱xa̱ ña náyeꞌe ñoyívi, kíxáꞌá ña náyeꞌe ña nda̱ no̱o̱ kána ño̱ꞌo ta̱nda̱ no̱o̱ ndétá ño̱ꞌo náyeꞌe ña, saá koo ki̱vi̱ ndikó i̱ ñoyívi yóꞌo.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Ta siꞌna xíni̱ ñóꞌó xo̱ꞌvi̱ ní i̱, ta ni̱vi na táku̱ ñoyívi yóꞌo vitin o̱n kuaꞌa na kandixa na yi̱ꞌi̱.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Ñii ki̱ꞌva xi̱taku̱ ni̱vi ki̱vi̱ ni̱xi̱yo ta̱Noé, saá kutaku̱ na ki̱vi̱ kuyatin ndikó i̱ ñoyívi yóꞌo.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Saá chi ki̱vi̱ xi̱taku̱ ta̱Noé xi̱na̱ꞌá ndiꞌi ni̱vi xíxi na, xíꞌi na, ta tónda̱ꞌa̱ na, ta táxi na tonda̱ꞌa̱ sa̱ꞌya na, saá yóo na nda̱ ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ni̱ki̱ꞌvi ta̱Noé ini tón barco. Ta saá ki̱xáꞌá ni̱koon sa̱vi̱ naꞌá, ta ta̱ni ndiꞌi ni̱vi ta ni̱ka̱ꞌa̱ na xíꞌin takuií, ta ni̱xiꞌi̱ ndiꞌi ni̱vi yóꞌo.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Ñii ki̱ꞌva nda̱tán xi̱taku̱ ni̱vi ki̱vi̱ xi̱taku̱ ta̱Noé, saá xi̱taku̱ ni̱vi ki̱vi̱ xi̱taku̱ ta̱Lot xi̱na̱ꞌá. Saá chi xíxi na, xíꞌi na, sáta na, síkó na, chíꞌi na, ta kísa va̱ꞌa na veꞌe na.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Ta ki̱vi̱ ña ke̱e ta̱Lot xíꞌin naveꞌe ra ñoo Sodoma, Ndios sa̱ko̱yo ra ñoꞌo̱ xíxi̱ xíꞌin ñoꞌo̱ káꞌndi na̱ní ña azufre ki̱xi ña ñoyívi ni̱no, ta ndiꞌi ni̱vi ñoo yóꞌo ni̱xi̱xi̱ na ta ndi̱ꞌi xa̱ꞌa̱ na.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Ñii ki̱ꞌva nda̱tán ni̱xi̱yo ni̱vi na xi̱taku̱ xi̱na̱ꞌá xíꞌin ta̱Noé án xíꞌin ta̱Lot, saá kutaku̱ na ki̱vi̱ ndikó i̱ ñoyívi yóꞌo, ta ki̱vi̱ yóꞌo ndiꞌi ni̱vi nakoni na ndí yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 ’Ta ki̱vi̱ ña ndikó i̱, tá ni̱vi nándoso na si̱ni̱ veꞌe na, ta nayóꞌo o̱n váꞌa noo na nakiꞌin na ña kómí na veꞌe na. Tá ni̱vi ñóꞌo na yuku̱, ta nayóꞌo, o̱n váꞌa ndikó ka̱ na veꞌe na nakiꞌin na ña kómí na.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Nakáꞌán ndó yukía̱ ndo̱ꞌo ñásíꞌí ta̱Lot ki̱vi̱ ke̱e ñá ñoo Sodoma.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Ndiꞌi ni̱vi na ndasaá kuiti ndúkú ña kutaku̱ va̱ꞌa na ñoyívi yóꞌo, ta nayóꞌo o̱n kuchiño na kutaku̱ na xíꞌin Ndios. Ta ni̱vi na o̱n vása ndíꞌi ní ini ndukú kutaku̱ va̱ꞌa na ñoyívi yóꞌo, xa̱ꞌa̱ ña kundiko̱n na yi̱ꞌi̱, nayóꞌo kúu ni̱vi na kutaku̱ xíꞌin i̱.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 ’Ki̱vi̱ ndikó i̱ ñoyívi yóꞌo, ta nakiꞌin i̱ sava ni̱vi ko̱ꞌo̱n na xíꞌin i̱, ta sava na ndo̱o. Tá o̱vi̱ ni̱vi kísi̱n na ñii no̱o̱ xi̱to, ta nakiꞌin i̱ ñii na, ta inka̱ na ndo̱o.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Tá ñii veꞌe yóo o̱vi̱ násíꞌí ndíko ná, ta nakiꞌin i̱ ñii ñá, ta inka̱ ñá ndo̱o.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Tá o̱vi̱ ta̱a kísa chiño ra yuku̱, ta nakiꞌin i̱ ñii ta̱yóꞌo, ta inka̱ ra ndo̱o ―káchí ta̱Jesús.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na, káchí na saá:
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.