João 2
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ u̱ni̱, ta ka̱na viko̱ tonda̱ꞌa̱ ñoo Caná ña nákaa̱ estado Galilea. Ta ñáMaría ñá kúu siꞌí ta̱Jesús xa yóo ñá no̱o̱ koo viko̱ yóꞌo.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Ta ni̱vi na káꞌa̱n viko̱ yóꞌo xa ka̱na na ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra ña koo na viko̱ yóꞌo. Ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ yóo viko̱ tonda̱ꞌa̱.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Tá yóo na viko̱ yóꞌo, ta saá ndi̱ꞌi nduta̱ vino tá xíꞌi ni̱vi, ta nda̱ loꞌo ka̱ rá o̱n ko̱ó. Ta saá ñáMaría siꞌí ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra, káchí ñá saá:
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin siꞌí ra:
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ni̱vi na kísa chiño no̱o̱ na káꞌa̱n viko̱ yóꞌo, káchí ñá saá xíꞌin na:
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Yatin no̱o̱ yóo ta̱Jesús yíta i̱ño̱ ki̱si yu̱u̱ náꞌno, chi najudío xíni̱ ñóꞌó na takuií tá ñóꞌo ini ki̱si yóꞌo ña kasa ndivi na nda̱yí na, ña káchí ndasaá xíni̱ ñóꞌó ndaꞌá na xa̱ꞌa̱ ña koo na ni̱vi na ndii no̱o̱ Ndios. Ta ñii ñii ki̱si yu̱u̱ yóꞌo kúndeé ña koꞌon ko̱mi̱ si̱ko̱ litro án nda̱ ñii ciento litro takuií ini ña.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi na kísa chiño no̱o̱ na káꞌa̱n viko̱, káchí ra saá xíꞌin na: San Juan 2:1-11|src="CN01667BJn2.7.TIF" size="col" loc="Jn2.7" ref="2:7"
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n tuku ta̱Jesús xíꞌin na, káchí ra saá:
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Tá ta̱ ndíso chiño xíꞌin viko̱ xi̱to ndoso ra nduta̱ yóꞌo, ta o̱n si̱ví ka̱ takuií kúu rá, chi ndu̱u rá vino. Ta ta̱yóꞌo o̱n vása ní‑xini̱ ra míchí ki̱xi távino yóꞌo, ta ndasaá kuiti na kísa chiño no̱o̱ ra xíni̱ na míchí ke̱e rá. Ta saá ta̱ ndíso chiño xíꞌin viko̱ ka̱na ra ta̱a ta̱ to̱nda̱ꞌa̱,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Ta seña yóꞌo kúu ñano̱ó ke̱ꞌé ta̱Jesús, ta ñoo Caná ña nákaa̱ estado Galilea kúu no̱o̱ ke̱ꞌé ra ña. Xíꞌin ñava̱ꞌa yóꞌo ta̱Jesús sa̱náꞌa ra ndee̱ káꞌno ña livi ní kómí ra. Ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús ka̱ndixa na ra.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Ta ndi̱ꞌi ni̱yaꞌa ñayóꞌo, ta ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra. Ta siꞌí ra, xíꞌin ñani ra, xíꞌin naxíka xíꞌin ra, kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra, ta ni̱xaa̱ na ñoo Capernaum, ta xi̱ndo̱o na ñoo yóꞌo loꞌo kuiti ki̱vi̱.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Ta xa va̱xi yatin ki̱vi̱ kana viko̱ Pascua najudío ñoo Jerusalén, ta ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra viko̱ yóꞌo.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Ki̱xaa̱ ra no̱o̱ yóo ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén, ta yóꞌo xi̱ni ra ni̱vi na síkó tísi̱ndi̱ki̱, na síkó tíndikachi, xíꞌin na síkó tísa̱ta. Ta yóo inka̱ ni̱vi na sáma si̱ꞌún.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Tá ta̱Jesús xi̱ni ra nayóꞌo, ta ki̱ꞌin ra ñii tu̱chu káni̱, ta ki̱sa va̱ꞌa ra ñii kuártá xíꞌin tu̱chu yóꞌo. Ta xíꞌin kuártá yóꞌo ki̱xáꞌá ra táva ra ndiꞌi ni̱vi na síkó yóꞌo, ta saá kama ke̱e ndiꞌi na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin tíndikachi ta xíꞌin tísi̱ndi̱ki̱ síkó na. Ta ta̱Jesús sa̱ndiva ra mesa ni̱vi na sáma si̱ꞌún, ta ni̱xi̱ta̱ níꞌnó ndiꞌi si̱ꞌún na.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ni̱vi na síkó tísa̱ta, káchí ra saá xíꞌin na:
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Ta saá naxíka xíꞌin ra na̱káꞌán na ña káchí to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ ña ke̱ꞌé ta̱Jesús yóꞌo vitin, chi káchí ña saá: “Ñii ni̱xi̱no̱ sáa̱ i̱ xíꞌin ña káꞌu̱n ini i̱ xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa kéꞌé ni̱vi xíꞌin veꞌe Yivá i̱ Ndios”, káchí to̱ꞌon Ndios.
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Ta najudío na xi̱ni ña ke̱ꞌé ra saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús, káchí na saá:
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Ta nda̱kuii̱n tuku najudío, ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra, káchí na saá:
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Ta ta̱Jesús o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña nákaa̱ ñoo Jerusalén yóꞌo kúu ña káꞌa̱n ra, chi ta̱yóꞌo káꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱ yi̱kí ko̱ñu mi̱i ra.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús o̱n vása kúnda̱a̱ ini na ñayóꞌo, ta̱nda̱ ki̱xaa̱ ki̱vi̱ ña ni̱xiꞌi̱ ta̱Jesús ta ti̱xin ña u̱ni̱ ki̱vi̱ na̱taku̱ ra, ta̱nda̱ saá na̱káꞌán na to̱ꞌon yóꞌo, ta ka̱ndixa na to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá, ta ka̱ndixa na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xi̱ni̱ so̱ꞌo na vitin.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Ta yóo ta̱Jesús ñoo Jerusalén no̱o̱ kána viko̱ Pascua, ta ñii ñii ki̱vi̱ kána viko̱ Pascua yóꞌo, ke̱ꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní milagro ña xi̱ni ni̱vi, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi yóꞌo ki̱xáꞌá na kándixa na ra.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Ta ta̱Jesús o̱n vása ndáa ini ra ni̱vi yóꞌo chi xíni̱ ra ndasaá yóo ini ndiꞌi ni̱vi.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Ni o̱n vása ní‑xini̱ ñóꞌó ra inka̱ ni̱vi ña ndato̱ꞌon na xíꞌin ra, chi xa xíni̱ va̱ꞌa ra ndasaá yóo ini ndiꞌi ni̱vi.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.