João 13

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ta o̱n ta̱ꞌán ka̱ kixáꞌá kana viko̱ Pascua, ta ta̱Jesús xíni̱ ra ña xa yatin ní to̱nda̱a ki̱vi̱ ña kee ra ñoyívi yóꞌo, ta ndikó ra noꞌo̱ ra no̱o̱ yóo Yivá yó Ndios. Ndiꞌi saá ki̱vi̱ ta̱Jesús xa kíꞌvi ní ini ra xíni ra ni̱vi na kándixa ñaꞌá ñoyívi yóꞌo, ta vitin ki̱xaa̱ ki̱vi̱ ña sanáꞌa ra na ndasaá ndixa ndeé ní kíꞌvi ini ra xíni ra na, chi nda̱ loꞌo o̱n ndiꞌi ña kíꞌvi ini ra xíni ra na.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ta xikuaa ní, xa kóni kunaa kúu ña, ta saá yóo ta̱Jesús xíxi ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra. Ta ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno xa chi̱kaa̱ ña ini ta̱Judas Iscariote, sa̱ꞌya ta̱Simón, ña nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni ñaꞌá.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Ta ta̱Jesús kúnda̱a̱ ini ra ndí Yivá ra Ndios xa ta̱xi ra ndaꞌa̱ ra ndiꞌi nda̱yí no̱o̱ ndiꞌi ña yóo, ta xíni̱ ta̱Jesús ña ki̱xi ra no̱o̱ Ndios ta vitin ya̱chi̱ ní ndikó ra noꞌo̱ ra.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Ta saá na̱kundichi ra ta ta̱va ra tiko̱to̱ káni̱ ña kánóo sa̱ta̱ tiko̱to̱ ndíxin ra, ta chi̱nóo va̱ꞌa ra ña ñii xiiña, ta saá ka̱tón ra ñii toalla to̱ko̱ ra.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Chi̱kaa̱ ra takuií ini ñii ka̱a ña kónó ini, ta ki̱xáꞌá ra nakata ra xa̱ꞌa̱ ñii ñii ta̱xíka xíꞌin ra. Ta xíꞌin toalla yákón ra xa̱ꞌa̱ ñii ñii ta̱yóꞌo. San Juan 13:1-7|src="cn01799BJn13.5.tif" size="col" loc="Jn13.5" ref="13:5"
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Tá ki̱xaa̱ ra no̱o̱ yóo xa̱ꞌa̱ ta̱Simón Pedro, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin ra:
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
7 Jesus respondeu:
8 ―O̱n váꞌa saá, Tata ―káchí ta̱Pedro xíꞌin ta̱Jesús ―nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n taxi i̱ nakata ún xa̱ꞌa̱ i̱ ―káchí ra.
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
10 Jesus respondeu:
11 Ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin na, chi xíni̱ ra yu kúu ta̱a ta̱ nataxi kuíꞌná ñaꞌá ndaꞌa̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni ñaꞌá.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Tá ndi̱ꞌi na̱kata ra xa̱ꞌa̱ naxíka xíꞌin ra, ta na̱kundixin ra tiko̱to̱ ra, ta tuku na̱koo ra no̱o̱ yóo tón mesa, no̱o̱ xíxi ra xíꞌin na. Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, káchí ra saá xíꞌin na:
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Chi ndóꞌó káchí ndó yi̱ꞌi̱ kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ndó, ta káchí ndó xíꞌin i̱ kúu i̱ ta̱Maestro ndó, ta ñanda̱a̱ kúu ña káchí ndó saá.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Ta xa̱ꞌa̱ ña kúu i̱ ta̱Maestro ndó, ta xa̱ꞌa̱ ña kúu i̱ ta̱Káꞌno no̱o̱ ndó, ndixa xíni̱ ñóꞌó kasa ndivi ndó chiño nda̱tán yóo ña ki̱sa ndivi i̱ xíꞌin ndó, ta̱nda̱ kasa ni̱no̱ ka̱ xíꞌin mi̱i ndó ta saá koo tiꞌva ndó nakata ndó xa̱ꞌa̱ táꞌan ndó.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Saá chi xa chi̱ndúꞌu̱ i̱ ña ke̱ꞌé i̱ yóꞌo ña sanáꞌa i̱ ndóꞌó, ta ñii ki̱ꞌva saá xíni̱ ñóꞌó keꞌé ndó xíꞌin táꞌan ndó. Yi̱ꞌi̱ ki̱sa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i i̱ xa̱ꞌa̱ ña chindeé i̱ ndóꞌó, ta ñii ki̱ꞌva saá xíni̱ ñóꞌó kasa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i ndó xa̱ꞌa̱ ña chindeé táꞌan ndó.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Ña ndixa nda̱a̱ kúu to̱ꞌon yóꞌo: Nda̱ ñii ta̱mozo o̱n vása kúu ra ta̱ káꞌno ka̱ no̱o̱ ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ ra, ta nda̱ ñii ta̱a ta̱ tíꞌví ta̱patrón ko̱ꞌo̱n chiño no̱o̱ ra, o̱n vása kúu ta̱yóꞌo ta̱ káꞌno ka̱ no̱o̱ ta̱patrón ta̱ ti̱ꞌví ñaꞌá ko̱ꞌo̱n ra chiño.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Ta ndóꞌó, tá ndixa kúnda̱a̱ ini ndó to̱ꞌon yóꞌo, ta saá ná kunakaa̱ ñasi̱i̱ ini ndó xa̱ꞌa̱ ña ki̱sa ndivi ndó ña.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 ’O̱n vása káꞌa̱n i̱ saá xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ndó, chi xíni̱ va̱ꞌa i̱ ini ñii ñii ndóꞌó na kúu ni̱vi na na̱ka̱xin i̱. Ta yóo to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, ña káchí saá: “Ñii ta̱a ta̱ yóo xíxi si̱ta̱ va̱ꞌa xíꞌin i̱, vitin ta̱yóꞌo ndu̱u ra ta̱ sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱”, káchí to̱ꞌon Ndios. Ta ndiꞌi to̱ꞌon Ndios yóꞌo xíni̱ ñóꞌó kundivi ña.
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Ndáto̱ꞌon i̱ ñayóꞌo xíꞌin ndó vitin ña o̱n ta̱ꞌán ka̱ kundivi ña. Ta saá tá kixaa̱ ki̱vi̱ ña kundivi ndiꞌi ñayóꞌo, ta kandixa ndó ndí Yi̱ꞌi̱ Kúu i̱ ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Ña ndixa nda̱a̱ káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, ndiꞌi ni̱vi na nákiꞌin va̱ꞌa ni̱vi na ti̱ꞌví i̱ ko̱ꞌo̱n chiño no̱o̱ i̱, ña kéꞌé na saá kóni kachí ña nákiꞌin va̱ꞌa na yi̱ꞌi̱. Ta ndiꞌi ni̱vi na nákiꞌin va̱ꞌa yi̱ꞌi̱, ña kéꞌé na saá kóni kachí ña nákiꞌin va̱ꞌa na Ndios, ta̱a ta̱ ti̱ꞌví yi̱ꞌi̱ va̱xi i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Ta saá ta̱Jesús kónó ní nákaa̱ ña ndíꞌi ní ini ra, nda̱ sákisin ña níma̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Ta naxíka xíꞌin ra na̱koto na no̱o̱ táꞌan na, ta xáni si̱ni̱ na yu kúu ta̱a ta̱ káꞌa̱n ta̱Jesús xa̱ꞌa̱.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ta ñii ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús, ta̱ kúu ta̱ kíꞌvi ní ini ta̱Jesús xíni ra, yóo yatin ra sii̱n ta̱Jesús,
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 ta ta̱Simón Pedro ni̱xika ndaꞌa̱ ra no̱o̱ ta̱yóꞌo ña nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús yu kúu ta̱a ta̱ káꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱.
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ta saá ta̱yóꞌo ndi̱kó koo ra ta na̱koto ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra, káchí ra saá:
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ta ta̱Judas na̱kiꞌin ra si̱ta̱ va̱ꞌa yóꞌo, ta xi̱xi ra ña, ta saá xa̱ndi̱ko̱n ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno na̱ní Satanás ni̱ki̱ꞌvi ña ini ra. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ta nda̱ ñii naxíka xíꞌin ra na ndóo xíxi no̱o̱ mesa, o̱n vása kúnda̱a̱ ini na nda̱chun ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús saá xíꞌin ta̱Judas.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Saá chi ta̱Judas kúu ta̱ ndíso chiño xíꞌin si̱ꞌún ña sáta na ña xíni̱ ñóꞌó ta̱Jesús xíꞌin ndiꞌi naxíka xíꞌin ra, ta saá sava na xáni si̱ni̱ na ndí ta̱Jesús káꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Judas ña ko̱ꞌo̱n ra sata ra ña koni̱ ñóꞌó na xa̱ꞌa̱ viko̱ Pascua, án káꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Judas ña taxi ra loꞌo si̱ꞌún ndaꞌa̱ ni̱vi na kúu nandáꞌví.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Tá ndi̱ꞌi xi̱xi ta̱Judas si̱ta̱ va̱ꞌa ña ta̱xi ta̱Jesús ndaꞌa̱ ra, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ke̱ꞌe. Ta xa ñoó ní kúu ña.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Ta ndi̱ꞌi ke̱e ta̱Judas, kua̱ꞌa̱n ra ke̱ꞌe, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na ni̱ndo̱o xíꞌin ra, káchí ra saá:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ndixa xíꞌin ñava̱ꞌa ña kasa ndivi i̱ vitin, yi̱ꞌi̱ chinóo síkón i̱ ñato̱ꞌó Ndios. Ta mi̱i Ndios chinóo síkón ra ñato̱ꞌó yi̱ꞌi̱. Ta ya̱chi̱ ní kasa ndivi Ndios saá.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Ta ndóꞌó, sa̱ꞌya mi̱i i̱, saloꞌo kuiti ki̱vi̱ yóo ka̱ i̱ xíꞌin ndó, ta vitin ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó nda̱tán yóo to̱ꞌon ña xa ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ najudío, ki̱vi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin na, ka̱chí i̱ saá: “Nandukú ndó yi̱ꞌi̱, ta o̱n kuchiño ndó ko̱ꞌo̱n ndó no̱o̱ ko̱ꞌo̱n i̱”, saá ka̱chí i̱ xíꞌin na, ta ñii ki̱ꞌva saá káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndóꞌó vitin.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Ta vitin ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó xáꞌnda chiño i̱ no̱o̱ ndó ñii nda̱yí xa̱á, ña káchí saá: Ndixa kukiꞌvi ní ini ndó koni táꞌan ndó. Ñii ki̱ꞌva nda̱tán kíꞌvi ini i̱ xíni i̱ ndóꞌó, saá kukiꞌvi ní ini ndó koni táꞌan ndó.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Tá ndixa kíꞌvi ini ndó xíni táꞌan ndó, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo ndiꞌi ni̱vi kunda̱a̱ ini na ndí ndóꞌó kúu ni̱vi na kándixa yi̱ꞌi̱ ta ndíko̱n ndó yi̱ꞌi̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Ta ta̱Simón Pedro ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, káchí ra saá:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ta ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pedro:
38 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.