João 11

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta ñoo Betania yóo ñii ta̱a na̱ní ra Lázaro, ta ndeé ní ndóꞌo ra. Ta mi̱i ñoo yóꞌo táku̱ ñáMaría xíꞌin ñáMarta, ná kúu ki̱ꞌva̱ ra.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Ta ñáMaría ñá kúu ki̱ꞌva̱ ta̱Lázaro yóꞌo kúu ñaꞌa̱ ñá chi̱kaa̱ nduta̱ tá xáꞌan támi ní xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta na̱yakón ñá xa̱ꞌa̱ ra xíꞌin yisi̱ si̱ni̱ ñá.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ta xa̱ꞌa̱ ña ndeé ndóꞌo ta̱Lázaro, náki̱ꞌva̱ ra ñáMaría xíꞌin ñáMarta ti̱ꞌví ná ñii ta̱ xíka chiño no̱o̱ ná, kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ta̱Jesús, ña ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra. Ta ni̱xaa̱ ra, ta káchí ra saá:
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ñayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Ta ta̱Jesús kíꞌvi ní ini ra xíni ra ñáMarta xíꞌin ki̱ꞌvi̱ ñá ñáMaría, xíꞌin ki̱ꞌva̱ ná ta̱Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ta ki̱vi̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ndí ndeé ní ndóꞌo ta̱Lázaro, ta saá ni, ki̱ndo̱o ka̱ ra o̱vi̱ ka̱ ki̱vi̱ no̱o̱ yóo ra.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Tá ni̱yaꞌa o̱vi̱ ki̱vi̱ yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá:
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ta naxíka xíꞌin ra ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ta ta̱a ta̱ xíka ñoó naa, ta̱yóꞌo káchiꞌi xa̱ꞌa̱ ra kua̱ꞌa̱ ní ña̱ꞌa, chi o̱n ko̱ó ño̱ꞌo yeꞌe yichi̱ no̱o̱ kua̱ꞌa̱n ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na, káchí ra saá:
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ta saá nda̱kuii̱n naxíka xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Nayóꞌo o̱n vása kúnda̱a̱ ini na ña káꞌa̱n ta̱Jesús, chi kóni kachí ra ni̱xiꞌi̱ ta̱Lázaro, ta nayóꞌo xáni si̱ni̱ na ndasaá kuiti kísi̱n ta̱Lázaro.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Ta saá ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n káxín ra xíꞌin na, káchí ra saá:
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Ta kúsii̱ ini i̱ ña o̱n vása ní‑xiyo i̱ xíꞌin ta̱Lázaro ki̱vi̱ ni̱xiꞌi̱ ra, chi ña ndóꞌo ra saá kúu ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ mi̱i ndó. Saá chi ñayóꞌo chindeé ña mi̱i ndó ña kandixa va̱ꞌa ndó yi̱ꞌi̱. Ta koꞌyo̱ vitin koto yó no̱o̱ kándúꞌu̱ ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Ta ñii ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús na̱ní ra Tomás, ta̱ kúu ta̱ sa̱kunaní na ta̱Kuátí, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús:
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Tá ni̱xaa̱ na ñoo Betania, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña xa ni̱yaꞌa ko̱mi̱ ki̱vi̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Lázaro yóꞌo.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Ta ñoo Betania yóꞌo nákaa̱ yatin ña ñoo Jerusalén, ñii u̱ni̱ kilómetro kúu ñaxíká.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ta kua̱ꞌa̱ ní najudío xa ki̱xaa̱ na ñoo Betania yóꞌo, chi nayóꞌo kóni na chikaa̱ na ndee̱ ini ñáMaría xíꞌin ñáMarta, chi kúchuchú ní ini náyóꞌo xa̱ꞌa̱ ña ni̱xiꞌi̱ ta̱ki̱ꞌva̱ náñaꞌa̱ yóꞌo.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Tá ki̱xaa̱ ni̱vi nda̱to̱ꞌon na ndí va̱xi ta̱Jesús, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ñáMarta to̱ꞌon yóꞌo, ta ke̱e ñá kua̱ꞌa̱n ñá nakutáꞌan ñá xíꞌin ra. Ta ñáMaría ki̱ndo̱o ñá veꞌe.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Ta ni̱xaa̱ ñáMarta no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra, káchí ñá saá:
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ta saá ni, vitin kúnda̱a̱ ini i̱ ndí Ndios ndixa taxi ra ndaꞌa̱ ún nda̱ kúu ka̱ ñava̱ꞌa ndukú ún no̱o̱ ra ―káchí ñáMarta xíꞌin ta̱Jesús.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá, káchí ra saá:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ta nda̱kuii̱n ñáMarta:
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ta ndiꞌi ni̱vi na kúu na táku̱ ndinoꞌo chi kándixa na yi̱ꞌi̱, nayóꞌo nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ndiꞌi xa̱ꞌa̱ na. ¿Án kándixa ún to̱ꞌon yóꞌo ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ún? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ñáMarta.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ta nda̱kuii̱n ñá, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá:
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ta saá ndi̱kó ñáMarta kua̱noꞌo̱ ñá, ta na̱xaa̱ ñá veꞌe ñá. Ta ka̱na ñá ki̱ꞌvi̱ ñá ñáMaría kixi ñá no̱o̱ ñá, ta ni̱ka̱ꞌa̱n seꞌé ñá xíꞌin ñáyóꞌo, káchí ñá saá:
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ñáMaría to̱ꞌon yóꞌo, ta kama ní na̱kundichi ñá, ta ke̱e ñá kua̱ꞌa̱n ñá no̱o̱ yóo ta̱Jesús.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Ta ta̱Jesús o̱n ta̱ꞌán ka̱ ki̱ꞌvi ra ñoo Betania, ta yóo ka̱ ra mi̱i xiiña no̱o̱ na̱kutáꞌan ñáMarta xíꞌin ra.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ta najudío na xa ki̱xaa̱ ndóo veꞌe no̱o̱ táku̱ ñáMaría xíꞌin ñáMarta xa̱ꞌa̱ ña chíkaa̱ na ndee̱ ini náyóꞌo, xi̱to na kama ní na̱kundichi ñáMaría, ta ke̱e ñá kua̱ꞌa̱n ñá, ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ñá, chi xa̱ni si̱ni̱ na: “Kua̱ꞌa̱n ñá no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Lázaro ña kuaku ñá xa̱ꞌa̱ ra”, saá xa̱ni si̱ni̱ na.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ta ni̱xaa̱ ñáMaría no̱o̱ yóo ta̱Jesús, ta xi̱kuxítí ñá xa̱ꞌa̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra, káchí ñá saá:
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Tá xi̱to ta̱Jesús xáku ní ñáMaría, ta xáku ní natáꞌan ñá na ki̱xaa̱ xíꞌin ñá, ta saá ña xíto ra yóꞌo nda̱ sa̱kanda ña ini ra, ta ni̱ta̱ꞌvi̱ ní ini ra.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, káchí ra saá:
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ta ta̱Jesús ki̱xáꞌá ra xáku ní ra.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ta sava najudío na ndóo yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ta inka̱ na káꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Ta tuku nda̱ mi̱i níma̱ ta̱Jesús kánda ña xíꞌin ña kúchuchú ní ini ra, ta kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra no̱o̱ yóo kavua̱ no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Lázaro. Ta xi̱ni ra ñii yu̱u̱ veé ña káꞌno ní, ña va̱ꞌa ndási̱ yuꞌu̱ kavua̱ yóꞌo.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi na yíta yóꞌo, káchí ra saá:
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ñá, káchí ra saá:
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ta saá sa̱kutaꞌa na yu̱u̱ ña ndási̱ yuꞌu̱ kavua̱ no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Lázaro. Ta ta̱Jesús na̱koto ndaa ra ñoyívi ni̱no, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, káchí ra saá:
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Xíni̱ va̱ꞌa i̱ ña ndiꞌi saá ki̱vi̱ xíni̱ so̱ꞌo ún ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ún, ta vitin káꞌa̱n i̱ to̱ꞌon yóꞌo, saá chi kóni i̱ ña kunda̱a̱ ini ni̱vi na yíta yóꞌo ndí yóꞌó kúu ta̱a ta̱ ti̱ꞌví yi̱ꞌi̱ ki̱xaa̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin Ndios.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra to̱ꞌon yóꞌo xíꞌin Ndios, ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Lázaro, káchí ra saá:
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ta saá ta̱Lázaro, ta̱a ta̱ xa ni̱xiꞌi̱ kúu ra, ta na̱taku̱ ra vitin, ta ke̱ta ra ti̱xin kavua̱, ta ki̱xaa̱ ra xi̱kundichi ra no̱o̱ ni̱vi na yíta yóꞌo. Ta yi̱kí ko̱ñu ta̱Lázaro násúku ndaa ndiꞌi ña xíꞌin tiko̱to̱ ña chi̱súku na ra ki̱vi̱ ni̱ndu̱xu̱n ra. Ta si̱ni̱ ra xíꞌin no̱o̱ ra násúku ndaa ña xíꞌin inka̱ tiko̱to̱. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ta saá najudío, na kua̱ꞌa̱n xíꞌin ñáMaría ni̱xaa̱ na no̱o̱ yóo ta̱Jesús, xi̱ni na ñava̱ꞌa yóꞌo ke̱ꞌé ta̱Jesús ña sa̱nataku̱ ra ta̱Lázaro, ta kua̱ꞌa̱ ní nayóꞌo ka̱ndixa na ta̱Jesús.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ta inka̱ najudío yóꞌo kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ nafariseo ta nda̱to̱ꞌon na xíꞌin na yukía̱ ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin ta̱Lázaro.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ta nafariseo xíꞌin nasu̱tu̱ náꞌno no̱o̱ najudío ka̱na na ni̱vi na kúu nachiño náꞌno, na na̱ní Junta Suprema, ta na̱kutáꞌan na. Ta saá ki̱xaa̱ na, ta káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Táná taxi yó ña keꞌé ka̱ ra saá, ta ndiꞌi ni̱vi kixáꞌá na kundiko̱n na ra. Ta saá yi̱yo ní sakaku ra kua̱chi xíꞌin nagobierno ñoo Roma, ta kama ní nachiño ñoo Roma tiꞌví na natropa ta sandiꞌi na xa̱ꞌa̱ nañoo yó Israel, ta ñii saá sandiꞌi na xa̱ꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo yó ―káchí na, káꞌa̱n na.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ta ñii su̱tu̱ ta̱táꞌan naJunta Suprema yóꞌo, na̱ní ra Caifás, ta kui̱ya̱ yóꞌo xi̱kuu ra ta̱su̱tu̱ káꞌno no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra xíꞌin natáꞌan ra naJunta Suprema, káchí ra saá:
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 O̱n vása kúnda̱a̱ ini ndó ndí va̱ꞌa ka̱ kúu ña kivi̱ ñii ta̱a xa̱ꞌa̱ ni̱vi ñoo yó, ko̱to̱ ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndiꞌi yó nañoo Israel ―káchí ra xíꞌin na.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ta o̱n si̱ví si̱ni̱ mi̱i ra kúu ña ka̱ku to̱ꞌon yóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá, ta to̱ꞌon ña ke̱e no̱o̱ Ndios kúu ña. Saá chi chi̱tóni̱ Ndios ta̱su̱tu̱ káꞌno kuu ta̱a ta̱ ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon ña káchí ndí ta̱Jesús kivi̱ ra xa̱ꞌa̱ ndiꞌi nañoo Israel.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ta o̱n si̱ví ndasaá kuiti xa̱ꞌa̱ nañoo Israel kúu ña kivi̱ ta̱Jesús, ta kivi̱ ra xa̱ꞌa̱ ni̱vi na táku̱ ndiꞌi xiiña ñoyívi. Saá keꞌé ra xa̱ꞌa̱ ña nakaya ra ni̱vi na kúu sa̱ꞌya Ndios, na ndóo ndiꞌi saá xiiña no̱o̱ ñoꞌo̱, ña nduu na ñii tiꞌvi ni̱vi xíꞌin ra.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ta ki̱vi̱ na̱kutáꞌan naJunta Suprema yóꞌo, ta xi̱koo yuꞌú na, ta chi̱kaa̱ ini na kaꞌni na ta̱Jesús.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ta ña̱kán ta̱Jesús o̱n vása ní‑xika tívi ka̱ ra no̱o̱ ni̱vi, ta ke̱e ra ñoo estado Judea yóꞌo, ta ni̱xaa̱ ra ñii ñoo loꞌo na̱ní Efraín, ña nákaa̱ yatin no̱o̱ yóo yuku̱ yi̱chí. Ta ki̱ndo̱o ra yóꞌo xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ta saá xa yatin tónda̱a ki̱vi̱ ña kasa ndivi najudío viko̱ Pascua. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ke̱e na ñoo na, ta kua̱ꞌa̱n na ñoo Jerusalén. Ña siꞌna ka̱ ta̱ꞌán kana viko̱ Pascua yóꞌo, kua̱ꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ña kasa ndivi na nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá. Nda̱yí yóꞌo káꞌa̱n ña ndasaá keꞌé na xíꞌin mi̱i na ña koo ndii na no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ viko̱ yóꞌo.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ta ni̱xaa̱ na ñoo Jerusalén, ta na̱ndukú ní na ta̱Jesús ndiníí xiiña ñoo Jerusalén yóꞌo. Ta na̱kutáꞌan na yíta na ke̱ꞌe yatin yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ndáka̱ to̱ꞌon táꞌan na, káchí na saá:
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ta nafariseo xíꞌin nasu̱tu̱ náꞌno no̱o̱ najudío xa siꞌna xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ ni̱vi, káchí na saá:
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.