João 11
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta ñoo Betania yóo ñii ta̱a na̱ní ra Lázaro, ta ndeé ní ndóꞌo ra. Ta mi̱i ñoo yóꞌo táku̱ ñáMaría xíꞌin ñáMarta, ná kúu ki̱ꞌva̱ ra.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Ta ñáMaría ñá kúu ki̱ꞌva̱ ta̱Lázaro yóꞌo kúu ñaꞌa̱ ñá chi̱kaa̱ nduta̱ tá xáꞌan támi ní xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta na̱yakón ñá xa̱ꞌa̱ ra xíꞌin yisi̱ si̱ni̱ ñá.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Ta xa̱ꞌa̱ ña ndeé ndóꞌo ta̱Lázaro, náki̱ꞌva̱ ra ñáMaría xíꞌin ñáMarta ti̱ꞌví ná ñii ta̱ xíka chiño no̱o̱ ná, kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ta̱Jesús, ña ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra. Ta ni̱xaa̱ ra, ta káchí ra saá:
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ñayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Ta ta̱Jesús kíꞌvi ní ini ra xíni ra ñáMarta xíꞌin ki̱ꞌvi̱ ñá ñáMaría, xíꞌin ki̱ꞌva̱ ná ta̱Lázaro.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Ta ki̱vi̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ndí ndeé ní ndóꞌo ta̱Lázaro, ta saá ni, ki̱ndo̱o ka̱ ra o̱vi̱ ka̱ ki̱vi̱ no̱o̱ yóo ra.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Tá ni̱yaꞌa o̱vi̱ ki̱vi̱ yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá:
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Ta naxíka xíꞌin ra ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Ta ta̱a ta̱ xíka ñoó naa, ta̱yóꞌo káchiꞌi xa̱ꞌa̱ ra kua̱ꞌa̱ ní ña̱ꞌa, chi o̱n ko̱ó ño̱ꞌo yeꞌe yichi̱ no̱o̱ kua̱ꞌa̱n ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na, káchí ra saá:
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Ta saá nda̱kuii̱n naxíka xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Nayóꞌo o̱n vása kúnda̱a̱ ini na ña káꞌa̱n ta̱Jesús, chi kóni kachí ra ni̱xiꞌi̱ ta̱Lázaro, ta nayóꞌo xáni si̱ni̱ na ndasaá kuiti kísi̱n ta̱Lázaro.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Ta saá ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n káxín ra xíꞌin na, káchí ra saá:
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Ta kúsii̱ ini i̱ ña o̱n vása ní‑xiyo i̱ xíꞌin ta̱Lázaro ki̱vi̱ ni̱xiꞌi̱ ra, chi ña ndóꞌo ra saá kúu ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ mi̱i ndó. Saá chi ñayóꞌo chindeé ña mi̱i ndó ña kandixa va̱ꞌa ndó yi̱ꞌi̱. Ta koꞌyo̱ vitin koto yó no̱o̱ kándúꞌu̱ ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Ta ñii ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús na̱ní ra Tomás, ta̱ kúu ta̱ sa̱kunaní na ta̱Kuátí, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús:
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Tá ni̱xaa̱ na ñoo Betania, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña xa ni̱yaꞌa ko̱mi̱ ki̱vi̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Lázaro yóꞌo.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ta ñoo Betania yóꞌo nákaa̱ yatin ña ñoo Jerusalén, ñii u̱ni̱ kilómetro kúu ñaxíká.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ta kua̱ꞌa̱ ní najudío xa ki̱xaa̱ na ñoo Betania yóꞌo, chi nayóꞌo kóni na chikaa̱ na ndee̱ ini ñáMaría xíꞌin ñáMarta, chi kúchuchú ní ini náyóꞌo xa̱ꞌa̱ ña ni̱xiꞌi̱ ta̱ki̱ꞌva̱ náñaꞌa̱ yóꞌo.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Tá ki̱xaa̱ ni̱vi nda̱to̱ꞌon na ndí va̱xi ta̱Jesús, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ñáMarta to̱ꞌon yóꞌo, ta ke̱e ñá kua̱ꞌa̱n ñá nakutáꞌan ñá xíꞌin ra. Ta ñáMaría ki̱ndo̱o ñá veꞌe.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ta ni̱xaa̱ ñáMarta no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra, káchí ñá saá:
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ta saá ni, vitin kúnda̱a̱ ini i̱ ndí Ndios ndixa taxi ra ndaꞌa̱ ún nda̱ kúu ka̱ ñava̱ꞌa ndukú ún no̱o̱ ra ―káchí ñáMarta xíꞌin ta̱Jesús.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá, káchí ra saá:
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Ta nda̱kuii̱n ñáMarta:
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ta ndiꞌi ni̱vi na kúu na táku̱ ndinoꞌo chi kándixa na yi̱ꞌi̱, nayóꞌo nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ndiꞌi xa̱ꞌa̱ na. ¿Án kándixa ún to̱ꞌon yóꞌo ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ún? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ñáMarta.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Ta nda̱kuii̱n ñá, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá:
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Ta saá ndi̱kó ñáMarta kua̱noꞌo̱ ñá, ta na̱xaa̱ ñá veꞌe ñá. Ta ka̱na ñá ki̱ꞌvi̱ ñá ñáMaría kixi ñá no̱o̱ ñá, ta ni̱ka̱ꞌa̱n seꞌé ñá xíꞌin ñáyóꞌo, káchí ñá saá:
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ñáMaría to̱ꞌon yóꞌo, ta kama ní na̱kundichi ñá, ta ke̱e ñá kua̱ꞌa̱n ñá no̱o̱ yóo ta̱Jesús.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Ta ta̱Jesús o̱n ta̱ꞌán ka̱ ki̱ꞌvi ra ñoo Betania, ta yóo ka̱ ra mi̱i xiiña no̱o̱ na̱kutáꞌan ñáMarta xíꞌin ra.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Ta najudío na xa ki̱xaa̱ ndóo veꞌe no̱o̱ táku̱ ñáMaría xíꞌin ñáMarta xa̱ꞌa̱ ña chíkaa̱ na ndee̱ ini náyóꞌo, xi̱to na kama ní na̱kundichi ñáMaría, ta ke̱e ñá kua̱ꞌa̱n ñá, ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ñá, chi xa̱ni si̱ni̱ na: “Kua̱ꞌa̱n ñá no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Lázaro ña kuaku ñá xa̱ꞌa̱ ra”, saá xa̱ni si̱ni̱ na.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Ta ni̱xaa̱ ñáMaría no̱o̱ yóo ta̱Jesús, ta xi̱kuxítí ñá xa̱ꞌa̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra, káchí ñá saá:
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Tá xi̱to ta̱Jesús xáku ní ñáMaría, ta xáku ní natáꞌan ñá na ki̱xaa̱ xíꞌin ñá, ta saá ña xíto ra yóꞌo nda̱ sa̱kanda ña ini ra, ta ni̱ta̱ꞌvi̱ ní ini ra.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, káchí ra saá:
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Ta ta̱Jesús ki̱xáꞌá ra xáku ní ra.
35 Jesus chorou.
36 Ta sava najudío na ndóo yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ta inka̱ na káꞌa̱n xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Ta tuku nda̱ mi̱i níma̱ ta̱Jesús kánda ña xíꞌin ña kúchuchú ní ini ra, ta kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra no̱o̱ yóo kavua̱ no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Lázaro. Ta xi̱ni ra ñii yu̱u̱ veé ña káꞌno ní, ña va̱ꞌa ndási̱ yuꞌu̱ kavua̱ yóꞌo.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi na yíta yóꞌo, káchí ra saá:
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ñá, káchí ra saá:
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Ta saá sa̱kutaꞌa na yu̱u̱ ña ndási̱ yuꞌu̱ kavua̱ no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ta̱Lázaro. Ta ta̱Jesús na̱koto ndaa ra ñoyívi ni̱no, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, káchí ra saá:
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Xíni̱ va̱ꞌa i̱ ña ndiꞌi saá ki̱vi̱ xíni̱ so̱ꞌo ún ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ún, ta vitin káꞌa̱n i̱ to̱ꞌon yóꞌo, saá chi kóni i̱ ña kunda̱a̱ ini ni̱vi na yíta yóꞌo ndí yóꞌó kúu ta̱a ta̱ ti̱ꞌví yi̱ꞌi̱ ki̱xaa̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin Ndios.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra to̱ꞌon yóꞌo xíꞌin Ndios, ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Lázaro, káchí ra saá:
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ta saá ta̱Lázaro, ta̱a ta̱ xa ni̱xiꞌi̱ kúu ra, ta na̱taku̱ ra vitin, ta ke̱ta ra ti̱xin kavua̱, ta ki̱xaa̱ ra xi̱kundichi ra no̱o̱ ni̱vi na yíta yóꞌo. Ta yi̱kí ko̱ñu ta̱Lázaro násúku ndaa ndiꞌi ña xíꞌin tiko̱to̱ ña chi̱súku na ra ki̱vi̱ ni̱ndu̱xu̱n ra. Ta si̱ni̱ ra xíꞌin no̱o̱ ra násúku ndaa ña xíꞌin inka̱ tiko̱to̱. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Ta saá najudío, na kua̱ꞌa̱n xíꞌin ñáMaría ni̱xaa̱ na no̱o̱ yóo ta̱Jesús, xi̱ni na ñava̱ꞌa yóꞌo ke̱ꞌé ta̱Jesús ña sa̱nataku̱ ra ta̱Lázaro, ta kua̱ꞌa̱ ní nayóꞌo ka̱ndixa na ta̱Jesús.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ta inka̱ najudío yóꞌo kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ nafariseo ta nda̱to̱ꞌon na xíꞌin na yukía̱ ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin ta̱Lázaro.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Ta nafariseo xíꞌin nasu̱tu̱ náꞌno no̱o̱ najudío ka̱na na ni̱vi na kúu nachiño náꞌno, na na̱ní Junta Suprema, ta na̱kutáꞌan na. Ta saá ki̱xaa̱ na, ta káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Táná taxi yó ña keꞌé ka̱ ra saá, ta ndiꞌi ni̱vi kixáꞌá na kundiko̱n na ra. Ta saá yi̱yo ní sakaku ra kua̱chi xíꞌin nagobierno ñoo Roma, ta kama ní nachiño ñoo Roma tiꞌví na natropa ta sandiꞌi na xa̱ꞌa̱ nañoo yó Israel, ta ñii saá sandiꞌi na xa̱ꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo yó ―káchí na, káꞌa̱n na.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ta ñii su̱tu̱ ta̱táꞌan naJunta Suprema yóꞌo, na̱ní ra Caifás, ta kui̱ya̱ yóꞌo xi̱kuu ra ta̱su̱tu̱ káꞌno no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra xíꞌin natáꞌan ra naJunta Suprema, káchí ra saá:
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 O̱n vása kúnda̱a̱ ini ndó ndí va̱ꞌa ka̱ kúu ña kivi̱ ñii ta̱a xa̱ꞌa̱ ni̱vi ñoo yó, ko̱to̱ ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndiꞌi yó nañoo Israel ―káchí ra xíꞌin na.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ta o̱n si̱ví si̱ni̱ mi̱i ra kúu ña ka̱ku to̱ꞌon yóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá, ta to̱ꞌon ña ke̱e no̱o̱ Ndios kúu ña. Saá chi chi̱tóni̱ Ndios ta̱su̱tu̱ káꞌno kuu ta̱a ta̱ ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon ña káchí ndí ta̱Jesús kivi̱ ra xa̱ꞌa̱ ndiꞌi nañoo Israel.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ta o̱n si̱ví ndasaá kuiti xa̱ꞌa̱ nañoo Israel kúu ña kivi̱ ta̱Jesús, ta kivi̱ ra xa̱ꞌa̱ ni̱vi na táku̱ ndiꞌi xiiña ñoyívi. Saá keꞌé ra xa̱ꞌa̱ ña nakaya ra ni̱vi na kúu sa̱ꞌya Ndios, na ndóo ndiꞌi saá xiiña no̱o̱ ñoꞌo̱, ña nduu na ñii tiꞌvi ni̱vi xíꞌin ra.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ta ki̱vi̱ na̱kutáꞌan naJunta Suprema yóꞌo, ta xi̱koo yuꞌú na, ta chi̱kaa̱ ini na kaꞌni na ta̱Jesús.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ta ña̱kán ta̱Jesús o̱n vása ní‑xika tívi ka̱ ra no̱o̱ ni̱vi, ta ke̱e ra ñoo estado Judea yóꞌo, ta ni̱xaa̱ ra ñii ñoo loꞌo na̱ní Efraín, ña nákaa̱ yatin no̱o̱ yóo yuku̱ yi̱chí. Ta ki̱ndo̱o ra yóꞌo xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ta saá xa yatin tónda̱a ki̱vi̱ ña kasa ndivi najudío viko̱ Pascua. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ke̱e na ñoo na, ta kua̱ꞌa̱n na ñoo Jerusalén. Ña siꞌna ka̱ ta̱ꞌán kana viko̱ Pascua yóꞌo, kua̱ꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ña kasa ndivi na nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá. Nda̱yí yóꞌo káꞌa̱n ña ndasaá keꞌé na xíꞌin mi̱i na ña koo ndii na no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ viko̱ yóꞌo.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Ta ni̱xaa̱ na ñoo Jerusalén, ta na̱ndukú ní na ta̱Jesús ndiníí xiiña ñoo Jerusalén yóꞌo. Ta na̱kutáꞌan na yíta na ke̱ꞌe yatin yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ndáka̱ to̱ꞌon táꞌan na, káchí na saá:
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ta nafariseo xíꞌin nasu̱tu̱ náꞌno no̱o̱ najudío xa siꞌna xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ ni̱vi, káchí na saá:
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.