Hebreus 7
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Ta̱Melquisedec xi̱kuu ta̱rey no̱o̱ nañoo Salem, ta xi̱kuu ra ta̱su̱tu̱ ta̱ kísa chiño no̱o̱ Ndios, ta̱a ta̱ kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ndiꞌi ña yóo. Ta ki̱vi̱ ta̱Abraham xíꞌin natáꞌan ra ka̱ni táꞌan na xíꞌin narey, ta ta̱Abraham xíꞌin natáꞌan ra ku̱ndeé na no̱o̱ nayóꞌo, ta saá ndi̱kó na kua̱noꞌo̱ na ñoo na. Ta ta̱Melquisedec ke̱e ra na̱kutáꞌan ra xíꞌin ta̱Abraham yichi̱ no̱o̱ va̱xi ra, ta ndu̱kú ta̱Melquisedec no̱o̱ Ndios ña keꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin ta̱Abraham.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Ta ta̱Abraham, ndiꞌi ña kua̱ꞌa̱ ní ñakuíká na̱kiꞌin ra no̱o̱ ka̱ni táꞌan ra tá ku̱ndeé ra no̱o̱ narey, ta saá ndiꞌi ña na̱kiꞌin ra ta̱ꞌví ra ña u̱xu̱ koꞌndo, ta ñii koꞌndo yóꞌo ta̱xi ra ndaꞌa̱ ta̱su̱tu̱ Melquisedec. Ta ki̱vi̱ Melquisedec yóꞌo kóni kachí ña “Rey ta̱ kísa nani xíꞌin ñanda̱a̱”, ta ki̱vi̱ ñoo Salem no̱o̱ xáꞌnda chiño ra kóni kachí ña “no̱o̱ va̱ꞌa táku̱ ni̱vi xíꞌin táꞌan na”, ta saá xi̱kuu ra “ta̱Rey ta̱ táxi ña va̱ꞌa táku̱ ni̱vi xíꞌin táꞌan na.”
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Ta no̱o̱ to̱ꞌon Ndios o̱n vása ní‑taa na xa̱ꞌa̱ ta̱Melquisedec yu kúu yivá ra, ni yu kúu siꞌí ra, ta ni yu kúu naxi̱i̱ síkuá ra, ni o̱n vása ní‑taa na ama ni̱kaku ra, ni ama ni̱xiꞌi̱ ra. Ta saá yóo ta̱Melquisedec yóꞌo nda̱tán yóo Sa̱ꞌya Ndios, chi o̱n ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ña kúu ra ta̱su̱tu̱.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Vitin va̱ꞌa ná kunda̱a̱ ini ndó nda̱chun ta̱káꞌno ní kúu ta̱Melquisedec yóꞌo. Mi̱i xi̱i̱ síkuá yó ta̱Abraham ta̱xi ra ndaꞌa̱ ra ñii koꞌndo no̱o̱ u̱xu̱ koꞌndo ña xi̱kuu ñakuíká ña na̱kiꞌin ra ndaꞌa̱ narey ki̱vi̱ ku̱ndeé ra no̱o̱ na.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Ta saá ni̱yaꞌa kua̱ꞌa̱ ní kui̱ya̱ ta Ndios ta̱xi ra nda̱yí ra ndaꞌa̱ sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham. Ta nda̱yí yóꞌo kúu ña ni̱taa ta̱Moisés, ta káchí ña ndí nasa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Leví na kúu su̱tu̱, nayóꞌo kómí na nda̱yí nakiꞌin na ñii koꞌndo no̱o̱ u̱xu̱ koꞌndo ñakuíká ña kómí ndiꞌi ni̱vi naIsrael, chi nasu̱tu̱ yóꞌo kísa chiño na no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ natáꞌan na nañoo Israel. Ta ñii káchí ndiꞌi nasu̱tu̱ xíꞌin ndiꞌi natáꞌan na yóꞌo kúu nasa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Vará ta̱Melquisedec o̱n si̱ví sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Leví xi̱kuu ra, ta saá ni, ta̱Abraham ta̱xi ra ndaꞌa̱ ta̱Melquisedec ñii koꞌndo no̱o̱ u̱xu̱ koꞌndo ña xi̱kuu ñakuíká ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Melquisedec xíꞌin Ndios ndu̱kú ra no̱o̱ ra ña keꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin ta̱Abraham, vará ta̱Abraham xa na̱kiꞌin ra to̱ꞌon ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin ra.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Ta kúnda̱a̱ ini yó ndí ta̱a ta̱ káꞌa̱n ndúkú no̱o̱ Ndios ña keꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin inka̱ ta̱a, ta ta̱a ta̱ káꞌa̱n yóꞌo kúu ta̱a ta̱ káꞌno ka̱ no̱o̱ ta̱a ta̱ nákiꞌin ñava̱ꞌa ndaꞌa̱ Ndios.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Ta nasu̱tu̱ na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Leví na nákiꞌin ñii koꞌndo no̱o̱ u̱xu̱ koꞌndo ña kúu ñakuíká ni̱vi, ta nasu̱tu̱ na nákiꞌin ñayóꞌo kúu na ni̱vi na yóo nda̱tán yóo mi̱i yó, chi ndiꞌi yó kúu ni̱vi na kivi̱. Ta ta̱Melquisedec o̱n vása yóo ra nda̱tán yóo ni̱vi na kivi̱, chi to̱ꞌon Ndios o̱n vása káꞌa̱n ña ndí ni̱xiꞌi̱ ta̱yóꞌo, ta saá yóo ra nda̱tán yóo ta̱a ta̱ táku̱ ka̱.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 — ausente —
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 — ausente —
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Ndios ta̱xi ra nda̱yí ra ndaꞌa̱ nañoo ra naIsrael. Ta nda̱yí yóꞌo káchí ña ndí ndiꞌi su̱tu̱ xíni̱ ñóꞌó kuu na sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Leví, ta su̱tu̱ yóꞌo kasa chiño na no̱o̱ Ndios ña chindeé na ni̱vi naIsrael ña vivíi kutaku̱ na no̱o̱ Ndios. Tá ndixa nasu̱tu̱ yóꞌo kuchiño kasa ndivi na ndiꞌi chiño ña kóni Ndios, níkúu, ta saá o̱n vása xíni̱ ñóꞌó ti̱vi inka̱ no̱o̱ su̱tu̱, níkúu. Ta inka̱ no̱o̱ su̱tu̱ yóꞌo o̱n si̱ví nda̱tán ni̱xi̱yo ta̱su̱tu̱ ta̱Aarón yóo ra, ta nda̱tán ni̱xi̱yo ta̱su̱tu̱ Melquisedec saá yóo ra.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Tá ñii ta̱a kúu su̱tu̱ ta o̱n si̱ví sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Aarón kúu ta̱yóꞌo, ta saá xíni̱ ñóꞌó nasama nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ ña taxi ña nda̱yí ndaꞌa̱ ra kuu ra su̱tu̱.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 To̱ꞌon Ndios káchí ña ta̱su̱tu̱ yóꞌo kúu Jesucristo, Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó. Ta ki̱xi ra no̱o̱ inka̱ tiꞌvi ni̱vi naIsrael, na o̱n si̱ví sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Leví kúu. Nda̱ ñii su̱tu̱ o̱n vása ní‑xiyo ti̱xin tiꞌvi naIsrael no̱o̱ ki̱xi ra.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Ta xíni̱ yó ndí Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó yóꞌo kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Judá, ta ki̱vi̱ ni̱taa ta̱Moisés nda̱yí xa̱ꞌa̱ nasu̱tu̱, o̱n vása ní‑kaꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱ ni̱vi na ki̱xi ti̱xin ñii tiꞌvi naIsrael na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Judá.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Kúchiño kunda̱a̱ káxín ini yó ñayóꞌo, chi xíni̱ yó Ndios ti̱ꞌví ra inka̱ no̱o̱ ta̱su̱tu̱, ta̱a ta̱ yóo nda̱tán ni̱xi̱yo ta̱Melquisedec.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Ta Jesucristo o̱n si̱ví sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Leví xi̱kuu ra, ta saá ni, Ndios na̱ka̱xin ñaꞌá ra kúu ra ta̱su̱tu̱ xa̱ꞌa̱ ña kómí ra ndee̱ kutaku̱ ra ndiꞌi saá ki̱vi̱.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Chi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá káchí ña saá:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Ta saá Ndios ki̱ndaa ra nda̱yí ra yóꞌo ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, chi ña vitá kúu ña, ta o̱n vása kómí ña ndee̱ ña saka̱ku ña ni̱vi.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Chi nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés o̱n vása ní‑kuchiño sanduu ña ni̱vi na ndii na o̱n vása ndíso kua̱chi no̱o̱ Ndios. Ta vitin ña ndáti yó kúu ña va̱ꞌa ndinoꞌo ka̱ no̱o̱ ña xi̱ndati nañoo yó, ta ñava̱ꞌa ndáti yó chindeé ña mi̱i yó ña kuyatin yó no̱o̱ Ndios.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra chi̱náꞌa ra xa̱ꞌa̱ mi̱i ra ndí ndixa Jesucristo kúu ta̱su̱tu̱.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Ta ki̱vi̱ inka̱ nata̱a na̱kuiso na ndu̱u nasu̱tu̱, ta Ndios o̱n vása ní‑kaꞌa̱n ra chínáꞌa ra xa̱ꞌa̱ nda̱ ñii nayóꞌo. Ta xíꞌin Jesucristo, Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ra chi̱náꞌa ra, ka̱chí ra saá:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Ta Jesucristo kúu ta̱a ta̱ ñíndichi ndákuii̱n xa̱ꞌa̱ ña ndixa Ndios kasa ndivi ra ñava̱ꞌa ndinoꞌo ki̱ndo̱o ra xa̱ꞌa̱ yó, ña káchí ndasaá kuchiño kutáꞌan va̱ꞌa yó xíꞌin Ndios ndiꞌi saá ki̱vi̱, ta ñava̱ꞌa yóꞌo kúu ña ndáya̱ꞌví ka̱ no̱o̱ ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin nañoo yó xi̱na̱ꞌá.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Ta xa xíni̱ yó ndí ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní nasu̱tu̱ sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Leví, chi tá ñii ta̱yóꞌo ni̱xiꞌi̱ ra ta xa yóo inka̱ ta̱ na̱kuiso chiño no̱o̱ ra.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Ta Jesucristo o̱n kivi̱ ra, ta táku̱ ra, ta saá kúu ra ta̱su̱tu̱ ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Ta Jesucristo kómí ra ndee̱ ña saka̱ku ndinoꞌo ra ndiꞌi ni̱vi na kándixa ñaꞌá, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo xáa̱ yatin na no̱o̱ Ndios. Chi Jesucristo táku̱ ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña xáku ndáꞌví ra no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ni̱vi yóꞌo.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Cristo kúu ta̱su̱tu̱ káꞌno, ta̱a ta̱ ndixa ndinoꞌo xíni̱ ñóꞌó mi̱i yó. Saá chi kúu ra ta̱a ta̱yi̱i̱, ta nda̱ loꞌo o̱n ko̱ó kua̱chi kómí ra, ta nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑kiꞌvi ra kua̱chi nda̱ ñii yichi̱. Ta ni o̱n vása yóo yuꞌú ra xíꞌin ni̱vi na táku̱ kéꞌé ña o̱n váꞌa, ta vitin xa nda̱a ra yóo ra no̱o̱ síkón ní ka̱ mi̱i xiiña no̱o̱ to̱ꞌó ní no̱o̱ yóo mi̱i Ndios ñoyívi ni̱no.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 O̱n vása xíni̱ ñóꞌó keꞌé Jesucristo nda̱tán kéꞌé inka̱ nasu̱tu̱. Chi ndiꞌi saá ki̱vi̱ nasu̱tu̱ yóꞌo xíni̱ ñóꞌó taxi na ña sóko̱ na ndaꞌa̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ña ndoo kua̱chi mi̱i na, ta xa̱ꞌa̱ ña ndoo kua̱chi ni̱vi nañoo mi̱i na. Ta Jesucristo ñii la̱á yichi̱ ni̱so̱ko̱ xíꞌin mi̱i ra. Ta saá o̱n ko̱ó ka̱ inka̱ ña xíni̱ ñóꞌó keꞌé ra nda̱ ñii ka̱ ki̱vi̱, ta xa̱ꞌa̱ ña ni̱so̱ko̱ xíꞌin mi̱i ra, Ndios kúchiño kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ni̱vi.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Nda̱yí ña ni̱taa ta̱Moisés káꞌa̱n ña yu kúu na kúchiño kuu nasu̱tu̱ náꞌno, ta ndiꞌi nata̱a na ni̱yaꞌa xi̱kuu su̱tu̱ náꞌno ta̱nda̱ ta̱a ta̱ kúu su̱tu̱ káꞌno vitin, nayóꞌo kúu na ni̱vi na vitá ini no̱o̱ ña o̱n váꞌa. Ta ndi̱ꞌi chi̱ndúꞌu̱ Ndios nda̱yí yóꞌo, ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra chi̱náꞌa ra xa̱ꞌa̱ mi̱i ra ndí Sa̱ꞌya mi̱i ra kúu ta̱su̱tu̱ káꞌno ndiꞌi saá ki̱vi̱, ta kúu ra ta̱a ta̱ ndii ndinoꞌo, ta o̱n ko̱ó nda̱ loꞌo kua̱chi ndíso ra.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.