Atos 9

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ta ta̱Saulo xíꞌin ña sáa̱ ini ra xíka ra káꞌa̱n ra ña yo̱ꞌvi̱ saxo̱ꞌvi̱ ra ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ta káꞌa̱n ra ndí xíni̱ ñóꞌó kivi̱ ndiꞌi na. Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 ta ndu̱kú ra tutu ña taxi nda̱yí ndaꞌa̱ ra ko̱ꞌo̱n ra veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ñoo Damasco, ta tiin ra ndiꞌi nata̱a xíꞌin ndiꞌi náñaꞌa̱ na kúu na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús. Ta saá ndikó na xíꞌin ra ñoo Jerusalén, no̱o̱ taan ra ndiꞌi na ini veꞌe ka̱a.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ta saá ta̱Saulo ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra. Tá xa yatin xaa̱ ra ñoo Damasco, ta ñii kama ke̱e ñoꞌo̱ ñoyívi ni̱no, ta ndeé ní náyeꞌe ña ra, ta xi̱no nduu ña no̱o̱ ñíndichi ra.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Ta ta̱Saulo na̱kava ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin ra, káchí ña saá:
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ta nda̱kuii̱n ta̱Saulo, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra:
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Ta saá ta̱Saulo ñii kísin ni̱no ra, ta yíꞌví ní ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra, káchí ra saá:
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ta natáꞌan ta̱Saulo na kua̱ꞌa̱n xíꞌin ra, ñii na̱kaꞌnda ini na yóo na, chi xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta o̱n vása ní‑kunda̱a̱ ini na yukía̱ káchí ña, ni o̱n ko̱ó nda̱ ñii ni̱vi ní‑xini na.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ta ta̱Saulo na̱kundichi ra ta na̱kuiná ra nduchu̱ no̱o̱ ra, ta o̱n vása kivi ka̱ koto ra, chi ku̱kuáá nduchu̱ no̱o̱ ra. Ta saá nata̱a táꞌan ra ti̱in na ndaꞌa̱ ra ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na nda̱ ñoo Damasco.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Ta u̱ni̱ ki̱vi̱ ni̱‑kivi koto ra ta nda̱ loꞌo ni̱‑xixi ra, ni nda̱ loꞌo nduta̱ ni̱‑xiꞌi ra.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Ta ñoo Damasco yóꞌo táku̱ ñii ta̱a, ta̱ ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús kúu ra, ta na̱ní ra Ananías. Ta ni̱ti̱vi ta̱Jesús no̱o̱ ra ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Ta xa ta̱xi i̱ ña ni̱ti̱vi no̱o̱ ra ñii ta̱a ta̱ na̱ní Ananías ña ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ra, ta chi̱so ra ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ ra ña kivi nakoto nduchu̱ no̱o̱ ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱Ananías.
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ta ta̱Ananías ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús, káchí ra saá:
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ta vitin ki̱xaa̱ ra ñoo yóꞌo, ta kómí ra nda̱yí ña ta̱xi nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndaꞌa̱ ra xa̱ꞌa̱ ña tiin ra ndiꞌi ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ún na táku̱ ñoo Damasco yóꞌo, ta taan ra na ini veꞌe ka̱a ―káchí ta̱Ananías xíꞌin ta̱Jesús.
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ta yi̱ꞌi̱ sanáꞌa ndiꞌi i̱ ra xa̱ꞌa̱ ña kua̱ꞌa̱ ní yo̱ꞌvi̱ xíni̱ ñóꞌó xo̱ꞌvi̱ ra xa̱ꞌa̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱Ananías.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ta saá ke̱e ta̱Ananías kua̱ꞌa̱n ra ta ni̱xaa̱ ra veꞌe no̱o̱ yóo ta̱Saulo, ta ni̱ki̱ꞌvi ra ini veꞌe yóꞌo. Tá xi̱ni ra ta̱Saulo, ta chi̱so ra ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ta xatiꞌva nda̱tán yóo nduchu sa̱ta̱ tia̱ká saá yóo ña ke̱e nduchu̱ no̱o̱ ta̱Saulo, ta ni̱ko̱yo ña nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱, ta saá va̱ꞌa na̱koto tuku nduchu̱ no̱o̱ ra. Ta na̱kundichi ra, ta ta̱Ananías sa̱kuchu ñaꞌá ra chi xa ka̱ndixa ra ta̱Jesús.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Ta saá ta̱Saulo xi̱xi ra, ta na̱kiꞌin ra ndee̱ ra. Ta ni̱xi̱yo ta̱Saulo xíꞌin ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús ñoo Damasco loꞌo ka̱ ki̱vi̱.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Ta saá ta̱Saulo kama ní ki̱xáꞌá ra kua̱ꞌa̱n ra ñii ñii veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ñoo Damasco yóꞌo, ta káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ni̱vi. Ndáto̱ꞌon ra xíꞌin na ndí ndixa ñanda̱a̱ ta̱Jesús kúu Sa̱ꞌya Ndios.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Ta ndiꞌi ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña káꞌa̱n ta̱Saulo, na̱kaꞌnda ini nayóꞌo, ta káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Vará saá káꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ra, ta ñii ñii ki̱vi̱ Níma̱ Ndios táxi ka̱ ndee̱, ta táxi ka̱ ñandíchí ndaꞌa̱ ta̱Saulo, xa̱ꞌa̱ ña va̱ꞌa ní ndato̱ꞌon ra xíꞌin ni̱vi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta najudío na táku̱ ñoo Damasco, na kúu na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña káꞌa̱n ra, o̱n vása náníꞌi na to̱ꞌon ndasaá ndakuii̱n na yuꞌu̱ ra. Saá chi to̱ꞌon ndáto̱ꞌon ra káxín ní na̱ndaxin ña ndí ta̱Jesús kúu Cristo, ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios saka̱ku ni̱vi.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Ta ni̱yaꞌa kua̱ꞌa̱ ní ki̱vi̱, ta najudío na̱kutáꞌan na ta chi̱kaa̱ ini na kaꞌni na ta̱Saulo.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Yóo yéꞌé náꞌno na̱ma̱ yu̱u̱ ña xi̱no nduu ñoo Damasco, ta ndiví ñoó ni̱vi na kóni kaꞌni ta̱Saulo yóo na, ndáa na yéꞌé náꞌno yóꞌo, chi ndáti na yaꞌa ta̱Saulo ñii yéꞌé yóꞌo ña kee ra ko̱ꞌo̱n ra, ta saá kuchiño tiin na ra ta kaꞌni na ra. Ta saá ni, inka̱ ni̱vi nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ta̱Saulo ña chi̱kaa̱ ini najudío yóꞌo keꞌé na xíꞌin ra.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ta saá ñii ñoó nata̱a na sákuáꞌá no̱o̱ ta̱Saulo, chi̱ndeé na ra ña ni̱ki̱ꞌvi ra ini ñii chikiva káꞌno, ta chi̱koꞌni na ña, ta sa̱noo na chikiva yóꞌo sa̱ta̱ na̱ma̱ yu̱u̱, ta ni̱xaa̱ ña nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱, ta ni̱ka̱ku ra kua̱ꞌa̱n ra. Hechos 9:23-25|src="CN01937bActs9.25.TIF" size="col" loc="Acts9.25" ref="9:25"
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Ta saá na̱kiꞌin ta̱Saulo ndi̱kó ra kua̱ꞌa̱n ra nda̱ ñoo Jerusalén, ta ndu̱kú ra nakutáꞌan ra xíꞌin ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús ñoo kán, ta ni̱vi yóꞌo yíꞌví ní na no̱o̱ ra. Ta ni̱‑taxi na ki̱ꞌvi ra nakutáꞌan ra xíꞌin na, chi o̱n vása kándixa na ndí ta̱Saulo xíꞌin ña ndinoꞌo ini ra ndíko̱n ra yichi̱ ta̱Jesús vitin.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ta saá ta̱Bernabé chi̱ndeé ra ta̱Saulo ña kuchiño nakutáꞌan ra xíꞌin naapóstol. Saá chi ta̱Bernabé yóꞌo ka̱na ra ta̱Saulo ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin ra no̱o̱ naapóstol ña koni na ra. Ta saá ta̱Bernabé nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin naapóstol xa̱ꞌa̱ ña ndo̱ꞌo ta̱Saulo yichi̱ ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n ra ñoo Damasco, ta káchí ta̱Bernabé saá:
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo naapóstol ña nda̱to̱ꞌon ta̱Bernabé, ta saá va̱ꞌa ta̱xi na ña ni̱ki̱ꞌvi ta̱Saulo nakutáꞌan ra xíꞌin na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús na táku̱ ñoo Jerusalén yóꞌo. Ta saá ta̱Saulo ki̱xáꞌá ra xíka ra xíꞌin naapóstol, ta kua̱ꞌa̱n ra ndiꞌi saá xiiña ñoo Jerusalén,
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 ta o̱n vása yíꞌví ra ndáto̱ꞌon ra to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ni̱vi. Ta káꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús xíꞌin najudío na kúu na káꞌa̱n to̱ꞌon griego, ta nayóꞌo ki̱xáꞌá na sáa̱ ní ini na xíni na ra, ta̱nda̱ kóni na kaꞌni na ra.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ta saá xi̱ni̱ so̱ꞌo naapóstol ndí kóni ni̱vi kaꞌni na ta̱Saulo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra ña va̱ꞌa ka̱ ná kee ra ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin na nda̱ inka̱ ñoo ña na̱ní Cesarea. Tá ni̱xaa̱ ra xíꞌin na ñoo yóꞌo ta tuku ti̱ꞌví na ra ña noꞌo̱ ra nda̱ ñoo ra ña na̱ní Tarso, no̱o̱ ka̱ku ra.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Ta saá, ni̱yaꞌa kua̱ꞌa̱ ní ki̱vi̱ ña va̱ꞌa xi̱ndo̱o ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, na kúu na táku̱ ñoo ña ñóꞌo estado Judea xíꞌin estado Galilea ta xíꞌin estado Samaria. Saá chi o̱n ko̱ó ni̱vi na saxo̱ꞌvi̱ ñaꞌá, ta Níma̱ Ndios chi̱ndeé ña ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ña ñii ñii ki̱vi̱ vivíi ka̱ ta ndinoꞌo ka̱ ini na kua̱ꞌa̱n na yichi̱ ra. Ta kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi ka̱ndixa na ta̱Jesús. Ta saá ni̱vi na kándixa ta̱Jesús ndu̱u na ñii tiꞌvi káꞌno ní ka̱.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Ta ta̱apóstol Pedro ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ta xáa̱ ra ñii ñii ñoo ña xíto ra ni̱vi na kándixa ta̱Jesús. Ta saá ni̱xaa̱ ra ñii ñoo ña na̱ní Lida ña koto ra ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ta ñoo yóꞌo ni̱xaa̱ ra no̱o̱ kándúꞌu̱ ñii ta̱a ta̱ na̱ní Eneas, ta ta̱yóꞌo kúu ñii ta̱a ta̱ o̱n ki̱ví kanda, ta xa o̱na̱ kui̱ya̱ kúu ña o̱n ki̱ví kaka xáꞌá ra, ta kuiti kándúꞌu̱ ra no̱o̱ xi̱to ra.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin ta̱Eneas yóꞌo, káchí ra saá:
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ta ndiꞌi ni̱vi na táku̱ ñoo Lida xíꞌin ndiꞌi ni̱vi na táku̱ ñii xiiña yatin, ña na̱ní Sarón, na kúu na xi̱ni ndasaá ndu̱va̱ꞌa ta̱Eneas, ndiꞌi ni̱vi yóꞌo ndi̱kó ini na ta ka̱ndixa na ta̱Jesús.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ta ñoo Jope táku̱ ñii ñaꞌa̱ ñá ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ta na̱ní ñá Tabita (ta ki̱vi̱ Tabita to̱ꞌon griego kúu Dorcas). Ndiꞌi saá ki̱vi̱ ñáyóꞌo táxi xíꞌin mi̱i ñá kéꞌé ñá chiño va̱ꞌa, ta chíndeé ñá ni̱vi na kúu nandáꞌví.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ta saá ñii ki̱vi̱ ki̱xáꞌá ndeé ní ndóꞌo ñá ta ni̱xiꞌi̱ ñá. Ta ni̱vi na kúu natáꞌan ñá sa̱kuchu na yi̱kí ko̱ñu ndi̱í ñá ta na̱chinóo na ña no̱o̱ xi̱to tón ñíndichi piso o̱vi̱ veꞌe ñá.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Yatin ñoo Jope yóꞌo nákaa̱ ñoo Lida, no̱o̱ yóo ta̱Pedro. Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús ndí yatin yóo ta̱Pedro, ta saá ti̱ꞌví na o̱vi̱ ta̱a kua̱ꞌa̱n na ña ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Pedro. Ta saá ni̱xaa̱ na no̱o̱ yóo ra, ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra, káchí na saá xíꞌin ra:
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Ta saá ke̱e ta̱Pedro kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ta ni̱xaa̱ na veꞌe ñáTabita, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Pedro, káchí na saá:
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Ta saá ta̱Pedro xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na yíta yóꞌo ña kee na ko̱ꞌo̱n na ke̱ꞌe. Ta ki̱ndo̱o ta̱Pedro matóꞌón mi̱i ra xíꞌin yi̱kí ko̱ñu ndi̱í ñá ni̱xiꞌi̱ yóꞌo. Ta saá xi̱kuxítí ra ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios. Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, saá ndi̱kó koo ra na̱koto ra no̱o̱ yóo yi̱kí ko̱ñu ñá ni̱xiꞌi̱ yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Ta ti̱in ta̱Pedro ndaꞌa̱ ñáyóꞌo ña chi̱ndeé ra ñá na̱kundichi ñá. Ta saá ka̱na ra ndiꞌi ni̱vi na yíta ke̱ꞌe, na kúu na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ta xíꞌin náñaꞌa̱ nándáꞌví ná ni̱xiꞌi̱ yii̱, ta ndu̱kú ra no̱o̱ na ña ki̱ꞌvi na ini veꞌe, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ta saá ni̱xi̱ta̱ níꞌnó to̱ꞌon ndiꞌi xiiña ñoo Jope xa̱ꞌa̱ ña ndo̱ꞌo ñáTabita, chi ni̱xiꞌi̱ ñá ta xíꞌin ndee̱ ta̱Jesús, ta̱Pedro sa̱nataku̱ ra ñá. Ta xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ka̱ndixa na ta̱Jesús.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ta saá kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ki̱vi̱ ni̱xi̱yo ta̱Pedro veꞌe ta̱Simón ñoo Jope. Ta chiño ta̱Simón yóꞌo kúu ña ndása va̱ꞌa ra ñii̱ kiti̱.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.