Atos 5
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Ta ñii ta̱a na̱ní ra Ananías xíꞌin ñásíꞌí ra na̱ní ñá Safira ni̱si̱kó na ñii ñoꞌo̱ na.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ta si̱ꞌún ña na̱kiꞌin na xa̱ꞌa̱ ñoꞌo̱ ni̱si̱kó na, ñii táꞌví si̱ꞌún yóꞌo chi̱kaa̱ va̱ꞌa na. Ta inka̱ táꞌví si̱ꞌún, ta̱Ananías ta̱xi ra ña ndaꞌa̱ naapóstol xa̱ꞌa̱ ña koni̱ ñóꞌó ni̱vi nandáꞌví. Ta saá ta̱Ananías ki̱xaa̱ ra taxi ra si̱ꞌún yóꞌo ndaꞌa̱ ta̱Pedro, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin ta̱Ananías:
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ si̱kó ún ñoꞌo̱ ún, ¿án o̱n ndixa xi̱komí ún nda̱yí si̱kó ún ña án o̱n si̱kó ún ña?, chi ñoꞌo̱ mi̱i ún xi̱kuu ña. Ta vitin xa ni̱si̱kó ún ña ta na̱kiꞌin ún si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ ña, ta, ¿án o̱n si̱ví si̱ꞌún mi̱i ún kúu ndiꞌi ña na̱kiꞌin ún? Ta xi̱komí ún nda̱yí keꞌé ún xíꞌin si̱ꞌún yóꞌo ñii ki̱ꞌva nda̱tán kóni ún. Ta saá, ¿nda̱chun ni̱ka̱ꞌa̱n ún to̱ꞌon vatá xíꞌin ndi̱? Ta o̱n si̱ví ndasaá kuiti ndi̱ꞌi̱ kúu na ni̱ka̱ꞌa̱n ún to̱ꞌon vatá xíꞌin, ta xíꞌin mi̱i Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ún to̱ꞌon vatá ―káchí ta̱Pedro xíꞌin ta̱Ananías.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Tá ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Ananías to̱ꞌon yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta na̱kava yi̱kí ko̱ñu ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta ndiꞌi ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña ndo̱ꞌo ta̱Ananías ni̱yi̱ꞌví ní na.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Ta saá na̱kuita sava ta̱a kuáchí, ta chi̱tíví na yi̱kí ko̱ñu ta̱Ananías xíꞌin tiko̱to̱, ta kua̱ꞌa̱n na sandúxu̱n na ña.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Sa̱kán ni̱yaꞌa u̱ni̱ hora ni̱xiꞌi̱ ta̱Ananías, ta ki̱xaa̱ ñásíꞌí ra, ta ñáyóꞌo, o̱n ta̱ꞌán koni̱ ñá yukía̱ ndo̱ꞌo yii̱ ñá.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Ta ta̱Pedro ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra, káchí ra saá xíꞌin ñá:
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin ñá:
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ta xa̱ndi̱ko̱n ni̱xiꞌi̱ ñá, ta na̱kava yi̱kí ko̱ñu ñá nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta tuku ni̱ki̱ꞌvi nata̱a kuáchí, ta xi̱to na ña ndixa ni̱xiꞌi̱ ñá, ta saá na̱kiꞌin na yi̱kí ko̱ñu ñá, ta kua̱ꞌa̱n na sandúxu̱n na ña ñii xiiña sii̱n no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n yi̱kí ko̱ñu yii̱ ñá.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Ta ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ta xíꞌin inka̱ ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ndasaá ni̱xi̱yo ña ni̱xiꞌi̱ ta̱Ananías xíꞌin ñásíꞌí ra, ta ni̱yi̱ꞌví ní ndiꞌi ni̱vi yóꞌo.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Ta saá xíꞌin ndee̱ Ndios, naapóstol ki̱xáꞌá na kéꞌé na kua̱ꞌa̱ ní milagro xíꞌin inka̱ ñava̱ꞌa náꞌno ña nákaꞌnda ini ni̱vi xíto na. Ta ñii ñii ki̱vi̱ ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús nákutáꞌan na Corredor ta̱Salomón ña kúu ñii táꞌví corredor ña xi̱no nduu yoso̱ ndíka̱ ke̱ꞌe veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ta inka̱ ni̱vi yíꞌví na nakutáꞌan na xíꞌin nayóꞌo. Ta saá ni, kánóo síkón ní ñato̱ꞌó ni̱vi na kándixa ta̱Jesús.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Ta ñii ñii ki̱vi̱ ndu̱u kua̱ꞌa̱ ní ka̱ nata̱a xíꞌin náñaꞌa̱ na kúu na ka̱ndixa ta̱Jesús, ta ni̱to̱nda̱a kúu na ñii tiꞌvi káꞌno ní ni̱vi.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Ta saá kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ta̱va na ndiꞌi naveꞌe na na kúu na ndeé ndóꞌo, ta ndíso ñaꞌá na, ta kua̱ꞌa̱n na, ta chi̱ndoo na ni̱vi na ndeé ndóꞌo yóꞌo no̱o̱ xi̱to án no̱o̱ yivi̱, ña yóo na ndáti na yuꞌu̱ yichi̱ no̱o̱ yaꞌa naapóstol. Chi xáni ini na vará nda̱ ku̱nda̱ti̱ ta̱Pedro ná yaꞌa sa̱ta̱ ni̱vi na ndeé ndóꞌo yóꞌo, ta saá nduva̱ꞌa na.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ke̱e ndiꞌi saá ñoo ña yóo yatin ñoo Jerusalén, va̱xi na ndíso na naveꞌe na, na kúu na ndeé ndóꞌo, án kúu na na xóꞌvi̱ xa̱ꞌa̱ ña kéꞌé ñaníma̱ ndiva̱ꞌa xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ yóo naapóstol, ta ndu̱va̱ꞌa ndiꞌi nayóꞌo.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Ta ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱, ta xíꞌin nata̱a nasaduceo, na kúu naxíka xíꞌin ra, na̱kutú ini na xíꞌin ña kuíni̱ na xíni na naapóstol.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Ta saá nachiño yóꞌo xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ napolicía, ta nayóꞌo ti̱in na naapóstol ta ta̱an ñaꞌá na ini veꞌe ka̱a.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Ta saá tá xa ñoó kúu ña, ta Ndios ti̱ꞌví ra ñii ñaángel ña nakoná ña yéꞌé veꞌe ka̱a, ña kee naapóstol ko̱ꞌo̱n ndíka̱ na. Ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ñaángel, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin na, káchí ña saá:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 ―Ko̱ꞌo̱n ndó veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ka̱ꞌa̱n ndoso ndó to̱ꞌon va̱ꞌa no̱o̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan no̱o̱ yóo yoso̱ ndíka̱ ke̱ꞌe veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo, ta ndato̱ꞌon ndó xíꞌin na ndasaá kuchiño kutaku̱ ndinoꞌo na no̱o̱ Ndios ndiꞌi saá ki̱vi̱ ―káchí ñaángel xíꞌin naapóstol.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Tá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta kua̱ꞌa̱n naapóstol no̱o̱ yóo yoso̱ ndíka̱ ke̱ꞌe veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá na sánáꞌa na ndiꞌi ni̱vi, ñii ki̱ꞌva nda̱tán ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin na.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Tá napolicía ni̱xaa̱ na no̱o̱ yóo veꞌe ka̱a, ta o̱n ko̱ó ka̱ naapóstol ní‑naníꞌi na. Ta saá kama ní ndi̱kó na ki̱xaa̱ na no̱o̱ naJunta Suprema, ta nda̱to̱ꞌon na xíꞌin nayóꞌo,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 káchí na saá:
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Tá ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin natáꞌan ra, ta xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ napolicía xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña nda̱to̱ꞌon napolicía yóꞌo, ta na̱kaꞌnda ní ini na. Ta xáni si̱ni̱ na yukía̱ koo yóꞌo vitin, ta káꞌa̱n na ndáka̱ to̱ꞌon táꞌan na, káchí na ndasaá keta ñayóꞌo vitin.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Tá mií saá ki̱xaa̱ ñii ta̱a no̱o̱ yóo naJunta Suprema, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin na, káchí ra saá:
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Ta saá napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ napolicía yóꞌo, ke̱e na kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ yóo yoso̱ yóꞌo, no̱o̱ yíta naapóstol sánáꞌa na ni̱vi. Ta saá napolicía xíꞌin ñato̱ꞌó ki̱sa ndivi na chiño ña ti̱in na naapóstol, saá chi yíꞌví na ko̱to̱ sasaa̱ na ni̱vi na xíto ña kéꞌé na, chi táná saa̱ ni̱vi yóꞌo, ta koon na yu̱u̱ sa̱ta̱ napolicía.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ta saá naapóstol kua̱ꞌa̱n na xíꞌin napolicía yóꞌo, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ naJunta Suprema. Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 ―Xa xa̱ꞌnda chiño ndi̱ no̱o̱ ndó ña o̱n ka̱ꞌa̱n ka̱ ndó xíꞌin nda̱yí ki̱vi̱ ta̱Jesús. Ta, ¿nda̱chun sóꞌó ní ndó ña o̱n xi̱in ndó kasa ndivi ndó to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ndi̱? Ta vitin ni̱vi na ndóo ndiꞌi saá xiiña ñoo Jerusalén xa xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña sánáꞌa ndó xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta ndóꞌó ndúkú ndó sakuiso ndó kua̱chi sa̱ta̱ ndi̱ ña xa̱ꞌni ndi̱ ta̱Jesús yóꞌo ―káchí ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin naapóstol.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro xíꞌin inka̱ naapóstol, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Mi̱i Ndios, ta̱a ta̱ ki̱sa to̱ꞌó naxi̱i̱ síkuá yó kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, kúu ta̱a ta̱ sa̱nataku̱ ta̱Jesús, ta̱a ta̱ xi̱kuu ta̱ ni̱xiꞌi̱ chi ndóꞌó ka̱takaa̱ ndaa ndó ra ndaꞌa̱ tón cruz, ta ni̱xiꞌi̱ ra.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Tá ndi̱ꞌi na̱taku̱ ta̱Jesús ta nda̱a ra ñoyívi ni̱no, ta Ndios ta̱xi ra xi̱koo ta̱Jesús no̱o̱ táyi̱ tón to̱ꞌó, tón ñíndichi no̱o̱ yóo ndaꞌa̱ kuaꞌá Ndios ñoyívi ni̱no, ta ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Jesús ña kúu ra Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi ñoyívi yóꞌo. Mi̱i Ndios ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Jesús kúu ra Ta̱a ta̱ Sáka̱ku ni̱vi no̱o̱ ña o̱n váꞌa. Ta ta̱Jesús ke̱ꞌé ra saá chi kóni ra ndí nañoo yó naIsrael nandikó ini na ta sandakoo na kua̱chi na, ta saá kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Ta mi̱i ndi̱ kúu ni̱vi na ndákuii̱n káꞌa̱n ndi̱ ñandixa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta Níma̱ Ndios kúu ña ñii káchí ndákuii̱n xíꞌin ndi̱ káꞌa̱n ña ñanda̱a̱ xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta mi̱i Níma̱ Ndios yóꞌo kúu ña xa ta̱xi Ndios ña táku̱ ini ndiꞌi ni̱vi na kísa ndivi ña kóni Ndios ―káchí ta̱Pedro xíꞌin nachiño Junta Suprema.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Tá naJunta Suprema yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin na, ta ni̱saa̱ ní ini na, ta̱nda̱ kóni na kaꞌni na ndiꞌi naapóstol yóꞌo.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Ta saá yóo ñii ta̱fariseo na̱ní ra Gamaliel, ta̱a ta̱táꞌan naJunta Suprema kúu ra, ta kúu ra ta̱a ta̱ sánáꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ta ndiꞌi ni̱vi kísa to̱ꞌó na ra. Ta̱Gamaliel yóꞌo na̱kundichi ra, ta xa̱ꞌnda chiño ra ña kee naapóstol ko̱ꞌo̱n na ke̱ꞌe ñii káni̱ loꞌo,
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndiꞌi ni̱vi na kúu naJunta Suprema, káchí ra saá:
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Nákáꞌán ndó sa̱kán loꞌo kui̱ya̱ ni̱yaꞌa ni̱xi̱yo ñii ta̱a xi̱naní ra Teudas, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xi̱kuu ra ñii ta̱a ta̱ káꞌno ní, káchí ra xa̱ꞌa̱ mi̱i ra. Ta sa̱nakutáꞌan ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta̱nda̱ ni̱to̱nda̱a na xi̱kuu na ko̱mi̱ ciento ta̱a na kúu na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra. Ta ki̱xaa̱ ñii ki̱vi̱, ta xa̱ꞌni na ta̱Teudas yóꞌo, ta saá ndiꞌi nata̱a na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra ni̱xi̱ta̱ níꞌnó na ta kua̱ꞌa̱n na inka̱ ñoo. Ta saá nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása ní‑kaꞌa̱n ka̱ na xa̱ꞌa̱ ta̱Teudas, ta ña ma̱ni̱ xi̱kuu ndiꞌi ña ke̱ꞌé ra.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ta saá ni̱yaꞌa loꞌo kui̱ya̱, ta saá ni̱to̱nda̱a kui̱ya̱ ña nda̱níꞌi na censo, ta ni̱xi̱yo inka̱ ta̱a xi̱naní ra Judas. Ta̱yóꞌo ke̱e ra ñoo estado Galilea, ta xi̱kuu ra ñii ta̱káꞌno, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xi̱ndiko̱n na sa̱ta̱ ra. Ta saá ki̱xaa̱ ñii ki̱vi̱, ta xa̱ꞌni na ta̱Judas yóꞌo, ta saá tuku ndiꞌi nata̱a na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra, ni̱xi̱ta̱ níꞌnó ndiꞌi na.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Ta xa̱ꞌa̱ ña kúnda̱a̱ ini yó ña ni̱ndoꞌo nata̱a yóꞌo, ndáto̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó vitin ndí va̱ꞌa ka̱ ná saña ndó nata̱a yóꞌo ko̱ꞌo̱n ndíka̱ na, ta o̱n sandiꞌi ka̱ ndó na. Saá chi, tá ndasaá kuiti to̱ꞌon ta̱a kúu ña sánáꞌa na no̱o̱ ni̱vi, ta saá ña kéꞌé nata̱a yóꞌo o̱n kundeé ña, ta kama ní ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ña.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Ta saá ni, tá to̱ꞌon Ndios kúu ña sánáꞌa na, ta ndóꞌó o̱n kuchiño kundeé ndó no̱o̱ ña, ta ña ma̱ni̱ kúu ña ndukú ndeé ndó kasi ndó no̱o̱ nata̱a yóꞌo, chi ko̱to̱ yóo ndó saá káni táꞌan ndó xíꞌin mi̱i Ndios ―káchí ta̱Gamaliel xíꞌin naJunta Suprema.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Ta saá naJunta Suprema chi̱kaa̱ so̱ꞌo na ña nda̱to̱ꞌon ta̱Gamaliel xíꞌin na. Ta xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña tuku kana na naapóstol ña kixaa̱ na no̱o̱ nachiño yóꞌo. Ta saá nachiño xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ napolicía ña kani na naapóstol yóꞌo xíꞌin kuártá. Ta saá xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ naapóstol ña o̱n ka̱ꞌa̱n ka̱ na nda̱ ñii to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta sa̱ña ñaꞌá na ña ko̱ꞌo̱n ndíka̱ na.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ta saá naapóstol, xíꞌin ñasi̱i̱ ní ini na, ke̱e na kua̱ꞌa̱n na. Saá chi xáni si̱ni̱ na ndí káꞌno ní ñato̱ꞌó ta̱xi Ndios ndaꞌa̱ na, ña ta̱xi ra ña ni̱xo̱ꞌvi̱ na xa̱ꞌa̱ ña nda̱to̱ꞌon na no̱o̱ ni̱vi to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ xíka naapóstol sánáꞌa na ni̱vi na kúu na na̱kutáꞌan no̱o̱ yóo yoso̱ ndíka̱ ke̱ꞌe veꞌe ño̱ꞌo káꞌno. Ta ndiꞌi ki̱vi̱ kée na kua̱ꞌa̱n na kua̱ꞌa̱ ní veꞌe no̱o̱ na̱kutáꞌan ni̱vi ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta nda̱ loꞌo o̱n vása sándakoo na káꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon va̱ꞌa ña káchí ndí ta̱Jesús kúu ra Cristo, ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios saka̱ku ra ni̱vi.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.