Atos 5
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta ñii ta̱a na̱ní ra Ananías xíꞌin ñásíꞌí ra na̱ní ñá Safira ni̱si̱kó na ñii ñoꞌo̱ na.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Ta si̱ꞌún ña na̱kiꞌin na xa̱ꞌa̱ ñoꞌo̱ ni̱si̱kó na, ñii táꞌví si̱ꞌún yóꞌo chi̱kaa̱ va̱ꞌa na. Ta inka̱ táꞌví si̱ꞌún, ta̱Ananías ta̱xi ra ña ndaꞌa̱ naapóstol xa̱ꞌa̱ ña koni̱ ñóꞌó ni̱vi nandáꞌví. Ta saá ta̱Ananías ki̱xaa̱ ra taxi ra si̱ꞌún yóꞌo ndaꞌa̱ ta̱Pedro, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin ta̱Ananías:
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ si̱kó ún ñoꞌo̱ ún, ¿án o̱n ndixa xi̱komí ún nda̱yí si̱kó ún ña án o̱n si̱kó ún ña?, chi ñoꞌo̱ mi̱i ún xi̱kuu ña. Ta vitin xa ni̱si̱kó ún ña ta na̱kiꞌin ún si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ ña, ta, ¿án o̱n si̱ví si̱ꞌún mi̱i ún kúu ndiꞌi ña na̱kiꞌin ún? Ta xi̱komí ún nda̱yí keꞌé ún xíꞌin si̱ꞌún yóꞌo ñii ki̱ꞌva nda̱tán kóni ún. Ta saá, ¿nda̱chun ni̱ka̱ꞌa̱n ún to̱ꞌon vatá xíꞌin ndi̱? Ta o̱n si̱ví ndasaá kuiti ndi̱ꞌi̱ kúu na ni̱ka̱ꞌa̱n ún to̱ꞌon vatá xíꞌin, ta xíꞌin mi̱i Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ún to̱ꞌon vatá ―káchí ta̱Pedro xíꞌin ta̱Ananías.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Tá ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Ananías to̱ꞌon yóꞌo, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta na̱kava yi̱kí ko̱ñu ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta ndiꞌi ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña ndo̱ꞌo ta̱Ananías ni̱yi̱ꞌví ní na.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Ta saá na̱kuita sava ta̱a kuáchí, ta chi̱tíví na yi̱kí ko̱ñu ta̱Ananías xíꞌin tiko̱to̱, ta kua̱ꞌa̱n na sandúxu̱n na ña.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Sa̱kán ni̱yaꞌa u̱ni̱ hora ni̱xiꞌi̱ ta̱Ananías, ta ki̱xaa̱ ñásíꞌí ra, ta ñáyóꞌo, o̱n ta̱ꞌán koni̱ ñá yukía̱ ndo̱ꞌo yii̱ ñá.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Ta ta̱Pedro ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra, káchí ra saá xíꞌin ñá:
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin ñá:
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Ta xa̱ndi̱ko̱n ni̱xiꞌi̱ ñá, ta na̱kava yi̱kí ko̱ñu ñá nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta tuku ni̱ki̱ꞌvi nata̱a kuáchí, ta xi̱to na ña ndixa ni̱xiꞌi̱ ñá, ta saá na̱kiꞌin na yi̱kí ko̱ñu ñá, ta kua̱ꞌa̱n na sandúxu̱n na ña ñii xiiña sii̱n no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n yi̱kí ko̱ñu yii̱ ñá.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Ta ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ta xíꞌin inka̱ ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ndasaá ni̱xi̱yo ña ni̱xiꞌi̱ ta̱Ananías xíꞌin ñásíꞌí ra, ta ni̱yi̱ꞌví ní ndiꞌi ni̱vi yóꞌo.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Ta saá xíꞌin ndee̱ Ndios, naapóstol ki̱xáꞌá na kéꞌé na kua̱ꞌa̱ ní milagro xíꞌin inka̱ ñava̱ꞌa náꞌno ña nákaꞌnda ini ni̱vi xíto na. Ta ñii ñii ki̱vi̱ ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús nákutáꞌan na Corredor ta̱Salomón ña kúu ñii táꞌví corredor ña xi̱no nduu yoso̱ ndíka̱ ke̱ꞌe veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Ta inka̱ ni̱vi yíꞌví na nakutáꞌan na xíꞌin nayóꞌo. Ta saá ni, kánóo síkón ní ñato̱ꞌó ni̱vi na kándixa ta̱Jesús.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ta ñii ñii ki̱vi̱ ndu̱u kua̱ꞌa̱ ní ka̱ nata̱a xíꞌin náñaꞌa̱ na kúu na ka̱ndixa ta̱Jesús, ta ni̱to̱nda̱a kúu na ñii tiꞌvi káꞌno ní ni̱vi.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Ta saá kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ta̱va na ndiꞌi naveꞌe na na kúu na ndeé ndóꞌo, ta ndíso ñaꞌá na, ta kua̱ꞌa̱n na, ta chi̱ndoo na ni̱vi na ndeé ndóꞌo yóꞌo no̱o̱ xi̱to án no̱o̱ yivi̱, ña yóo na ndáti na yuꞌu̱ yichi̱ no̱o̱ yaꞌa naapóstol. Chi xáni ini na vará nda̱ ku̱nda̱ti̱ ta̱Pedro ná yaꞌa sa̱ta̱ ni̱vi na ndeé ndóꞌo yóꞌo, ta saá nduva̱ꞌa na.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ke̱e ndiꞌi saá ñoo ña yóo yatin ñoo Jerusalén, va̱xi na ndíso na naveꞌe na, na kúu na ndeé ndóꞌo, án kúu na na xóꞌvi̱ xa̱ꞌa̱ ña kéꞌé ñaníma̱ ndiva̱ꞌa xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ yóo naapóstol, ta ndu̱va̱ꞌa ndiꞌi nayóꞌo.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Ta ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱, ta xíꞌin nata̱a nasaduceo, na kúu naxíka xíꞌin ra, na̱kutú ini na xíꞌin ña kuíni̱ na xíni na naapóstol.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Ta saá nachiño yóꞌo xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ napolicía, ta nayóꞌo ti̱in na naapóstol ta ta̱an ñaꞌá na ini veꞌe ka̱a.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Ta saá tá xa ñoó kúu ña, ta Ndios ti̱ꞌví ra ñii ñaángel ña nakoná ña yéꞌé veꞌe ka̱a, ña kee naapóstol ko̱ꞌo̱n ndíka̱ na. Ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ñaángel, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin na, káchí ña saá:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 ―Ko̱ꞌo̱n ndó veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ka̱ꞌa̱n ndoso ndó to̱ꞌon va̱ꞌa no̱o̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan no̱o̱ yóo yoso̱ ndíka̱ ke̱ꞌe veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo, ta ndato̱ꞌon ndó xíꞌin na ndasaá kuchiño kutaku̱ ndinoꞌo na no̱o̱ Ndios ndiꞌi saá ki̱vi̱ ―káchí ñaángel xíꞌin naapóstol.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Tá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta kua̱ꞌa̱n naapóstol no̱o̱ yóo yoso̱ ndíka̱ ke̱ꞌe veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá na sánáꞌa na ndiꞌi ni̱vi, ñii ki̱ꞌva nda̱tán ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin na.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Tá napolicía ni̱xaa̱ na no̱o̱ yóo veꞌe ka̱a, ta o̱n ko̱ó ka̱ naapóstol ní‑naníꞌi na. Ta saá kama ní ndi̱kó na ki̱xaa̱ na no̱o̱ naJunta Suprema, ta nda̱to̱ꞌon na xíꞌin nayóꞌo,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 káchí na saá:
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Tá ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin natáꞌan ra, ta xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ napolicía xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña nda̱to̱ꞌon napolicía yóꞌo, ta na̱kaꞌnda ní ini na. Ta xáni si̱ni̱ na yukía̱ koo yóꞌo vitin, ta káꞌa̱n na ndáka̱ to̱ꞌon táꞌan na, káchí na ndasaá keta ñayóꞌo vitin.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Tá mií saá ki̱xaa̱ ñii ta̱a no̱o̱ yóo naJunta Suprema, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin na, káchí ra saá:
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Ta saá napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ napolicía yóꞌo, ke̱e na kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ yóo yoso̱ yóꞌo, no̱o̱ yíta naapóstol sánáꞌa na ni̱vi. Ta saá napolicía xíꞌin ñato̱ꞌó ki̱sa ndivi na chiño ña ti̱in na naapóstol, saá chi yíꞌví na ko̱to̱ sasaa̱ na ni̱vi na xíto ña kéꞌé na, chi táná saa̱ ni̱vi yóꞌo, ta koon na yu̱u̱ sa̱ta̱ napolicía.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Ta saá naapóstol kua̱ꞌa̱n na xíꞌin napolicía yóꞌo, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ naJunta Suprema. Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 ―Xa xa̱ꞌnda chiño ndi̱ no̱o̱ ndó ña o̱n ka̱ꞌa̱n ka̱ ndó xíꞌin nda̱yí ki̱vi̱ ta̱Jesús. Ta, ¿nda̱chun sóꞌó ní ndó ña o̱n xi̱in ndó kasa ndivi ndó to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ndi̱? Ta vitin ni̱vi na ndóo ndiꞌi saá xiiña ñoo Jerusalén xa xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña sánáꞌa ndó xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta ndóꞌó ndúkú ndó sakuiso ndó kua̱chi sa̱ta̱ ndi̱ ña xa̱ꞌni ndi̱ ta̱Jesús yóꞌo ―káchí ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin naapóstol.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro xíꞌin inka̱ naapóstol, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Mi̱i Ndios, ta̱a ta̱ ki̱sa to̱ꞌó naxi̱i̱ síkuá yó kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, kúu ta̱a ta̱ sa̱nataku̱ ta̱Jesús, ta̱a ta̱ xi̱kuu ta̱ ni̱xiꞌi̱ chi ndóꞌó ka̱takaa̱ ndaa ndó ra ndaꞌa̱ tón cruz, ta ni̱xiꞌi̱ ra.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Tá ndi̱ꞌi na̱taku̱ ta̱Jesús ta nda̱a ra ñoyívi ni̱no, ta Ndios ta̱xi ra xi̱koo ta̱Jesús no̱o̱ táyi̱ tón to̱ꞌó, tón ñíndichi no̱o̱ yóo ndaꞌa̱ kuaꞌá Ndios ñoyívi ni̱no, ta ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Jesús ña kúu ra Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi ñoyívi yóꞌo. Mi̱i Ndios ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Jesús kúu ra Ta̱a ta̱ Sáka̱ku ni̱vi no̱o̱ ña o̱n váꞌa. Ta ta̱Jesús ke̱ꞌé ra saá chi kóni ra ndí nañoo yó naIsrael nandikó ini na ta sandakoo na kua̱chi na, ta saá kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Ta mi̱i ndi̱ kúu ni̱vi na ndákuii̱n káꞌa̱n ndi̱ ñandixa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta Níma̱ Ndios kúu ña ñii káchí ndákuii̱n xíꞌin ndi̱ káꞌa̱n ña ñanda̱a̱ xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta mi̱i Níma̱ Ndios yóꞌo kúu ña xa ta̱xi Ndios ña táku̱ ini ndiꞌi ni̱vi na kísa ndivi ña kóni Ndios ―káchí ta̱Pedro xíꞌin nachiño Junta Suprema.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Tá naJunta Suprema yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin na, ta ni̱saa̱ ní ini na, ta̱nda̱ kóni na kaꞌni na ndiꞌi naapóstol yóꞌo.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Ta saá yóo ñii ta̱fariseo na̱ní ra Gamaliel, ta̱a ta̱táꞌan naJunta Suprema kúu ra, ta kúu ra ta̱a ta̱ sánáꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ta ndiꞌi ni̱vi kísa to̱ꞌó na ra. Ta̱Gamaliel yóꞌo na̱kundichi ra, ta xa̱ꞌnda chiño ra ña kee naapóstol ko̱ꞌo̱n na ke̱ꞌe ñii káni̱ loꞌo,
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndiꞌi ni̱vi na kúu naJunta Suprema, káchí ra saá:
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Nákáꞌán ndó sa̱kán loꞌo kui̱ya̱ ni̱yaꞌa ni̱xi̱yo ñii ta̱a xi̱naní ra Teudas, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xi̱kuu ra ñii ta̱a ta̱ káꞌno ní, káchí ra xa̱ꞌa̱ mi̱i ra. Ta sa̱nakutáꞌan ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta̱nda̱ ni̱to̱nda̱a na xi̱kuu na ko̱mi̱ ciento ta̱a na kúu na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra. Ta ki̱xaa̱ ñii ki̱vi̱, ta xa̱ꞌni na ta̱Teudas yóꞌo, ta saá ndiꞌi nata̱a na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra ni̱xi̱ta̱ níꞌnó na ta kua̱ꞌa̱n na inka̱ ñoo. Ta saá nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása ní‑kaꞌa̱n ka̱ na xa̱ꞌa̱ ta̱Teudas, ta ña ma̱ni̱ xi̱kuu ndiꞌi ña ke̱ꞌé ra.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Ta saá ni̱yaꞌa loꞌo kui̱ya̱, ta saá ni̱to̱nda̱a kui̱ya̱ ña nda̱níꞌi na censo, ta ni̱xi̱yo inka̱ ta̱a xi̱naní ra Judas. Ta̱yóꞌo ke̱e ra ñoo estado Galilea, ta xi̱kuu ra ñii ta̱káꞌno, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xi̱ndiko̱n na sa̱ta̱ ra. Ta saá ki̱xaa̱ ñii ki̱vi̱, ta xa̱ꞌni na ta̱Judas yóꞌo, ta saá tuku ndiꞌi nata̱a na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra, ni̱xi̱ta̱ níꞌnó ndiꞌi na.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Ta xa̱ꞌa̱ ña kúnda̱a̱ ini yó ña ni̱ndoꞌo nata̱a yóꞌo, ndáto̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó vitin ndí va̱ꞌa ka̱ ná saña ndó nata̱a yóꞌo ko̱ꞌo̱n ndíka̱ na, ta o̱n sandiꞌi ka̱ ndó na. Saá chi, tá ndasaá kuiti to̱ꞌon ta̱a kúu ña sánáꞌa na no̱o̱ ni̱vi, ta saá ña kéꞌé nata̱a yóꞌo o̱n kundeé ña, ta kama ní ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ña.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Ta saá ni, tá to̱ꞌon Ndios kúu ña sánáꞌa na, ta ndóꞌó o̱n kuchiño kundeé ndó no̱o̱ ña, ta ña ma̱ni̱ kúu ña ndukú ndeé ndó kasi ndó no̱o̱ nata̱a yóꞌo, chi ko̱to̱ yóo ndó saá káni táꞌan ndó xíꞌin mi̱i Ndios ―káchí ta̱Gamaliel xíꞌin naJunta Suprema.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ta saá naJunta Suprema chi̱kaa̱ so̱ꞌo na ña nda̱to̱ꞌon ta̱Gamaliel xíꞌin na. Ta xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña tuku kana na naapóstol ña kixaa̱ na no̱o̱ nachiño yóꞌo. Ta saá nachiño xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ napolicía ña kani na naapóstol yóꞌo xíꞌin kuártá. Ta saá xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ naapóstol ña o̱n ka̱ꞌa̱n ka̱ na nda̱ ñii to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta sa̱ña ñaꞌá na ña ko̱ꞌo̱n ndíka̱ na.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Ta saá naapóstol, xíꞌin ñasi̱i̱ ní ini na, ke̱e na kua̱ꞌa̱n na. Saá chi xáni si̱ni̱ na ndí káꞌno ní ñato̱ꞌó ta̱xi Ndios ndaꞌa̱ na, ña ta̱xi ra ña ni̱xo̱ꞌvi̱ na xa̱ꞌa̱ ña nda̱to̱ꞌon na no̱o̱ ni̱vi to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ xíka naapóstol sánáꞌa na ni̱vi na kúu na na̱kutáꞌan no̱o̱ yóo yoso̱ ndíka̱ ke̱ꞌe veꞌe ño̱ꞌo káꞌno. Ta ndiꞌi ki̱vi̱ kée na kua̱ꞌa̱n na kua̱ꞌa̱ ní veꞌe no̱o̱ na̱kutáꞌan ni̱vi ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta nda̱ loꞌo o̱n vása sándakoo na káꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon va̱ꞌa ña káchí ndí ta̱Jesús kúu ra Cristo, ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios saka̱ku ra ni̱vi.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.