Atos 4

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tá mií yóo ka̱ ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan, káꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi, ta ki̱xaa̱ sava nasu̱tu̱ xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ napolicía na kúu na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xaa̱ inka̱ nanáꞌno na kúu nasaduceo.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Sáa̱ ní ini na ki̱xaa̱ na, chi ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan ndáto̱ꞌon na sánáꞌa na ni̱vi ndí ndixa na̱taku̱ ta̱Jesús, ta káchí na káꞌa̱n na ndí ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ni̱vi yóꞌo, nda̱tán xa na̱taku̱ ta̱Jesús saá nataku̱ na ki̱vi̱ ña va̱xi.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Ta saá napolicía ti̱in na ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan, ta ta̱an ñaꞌá na ini veꞌe ka̱a, no̱o̱ xi̱ñoꞌo na nda̱ inka̱ ki̱vi̱, saá chi xa ni̱kuaa ní kúu ña, ta o̱n vása ní‑kunaꞌa ka̱ kasa nani na kua̱chi xa̱ꞌa̱ nayóꞌo.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Ta saá ni, xa kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi kúu na xi̱ni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro, ta ni̱vi yóꞌo ki̱xáꞌá na kándixa na ta̱Jesús. Ta saá xa̱ꞌno tiꞌvi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ta ni̱to̱nda̱a o̱ꞌo̱n mil kúu nata̱a na xa ka̱ndixa.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Ta ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta na̱kutáꞌan nanáꞌno no̱o̱ naIsrael xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ ta xíꞌin namaestro na sánáꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés, na̱kutáꞌan na ña koo junta ñoo Jerusalén.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱, na̱ní ra Anás yóo ra xíꞌin na. Ta ndóo naveꞌe ra na kúu ta̱Caifás, ta̱Juan, ta̱Alejandro xíꞌin sava ka̱ inka̱ naveꞌe ta̱su̱tu̱ káꞌno yóꞌo.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Ta saá ti̱ꞌví na napolicía ko̱ꞌo̱n na tava na ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan veꞌe ka̱a. Ta ni̱xa̱ꞌa̱n napolicía ta na̱kiꞌin na na ñóꞌo veꞌe ka̱a, ta ndi̱kó napolicía, ta va̱xi ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ yóo nachiño. Ta saá nachiño ki̱xáꞌá na nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan, káchí na saá:
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Ta ta̱Pedro, chútú ini ra xíꞌin Níma̱ Ndios, ta nda̱kuii̱n ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 ¿Án ndixa táxi ndó kua̱chi xa̱ꞌa̱ ndi̱ chi ke̱ꞌé ndi̱ ñava̱ꞌa xíꞌin ñii ta̱a ta̱ xi̱kuu ta̱ o̱n ki̱ví kanda xa̱ꞌa̱? ¿Án ndixa kóni ndó kunda̱a̱ ini ndó ndasaá ndu̱va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ra?
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Ta saá vitin káꞌa̱n ndi̱ ndáto̱ꞌon káxín ndi̱ xíꞌin ndóꞌó ña kunda̱a̱ ini mi̱i ndó ta kunda̱a̱ ini ndiꞌi nañoo yó naIsrael ndí xíꞌin ndee̱ ta̱Jesús ta̱ñoo Nazaret ndu̱va̱ꞌa ta̱yóꞌo. Mi̱i ta̱Jesús yóꞌo kúu ta̱a ta̱ ka̱takaa̱ ndaa ndó ndaꞌa̱ tón cruz, ta ni̱xiꞌi̱ ra, ta Ndios sa̱nataku̱ ñaꞌá ra.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Ta xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús yóꞌo káchí to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá, káchí ña saá: “Yóo ñii yu̱u̱ ña ni̱‑xiin ni̱vi na kísa va̱ꞌa veꞌe koni̱ ñóꞌó na, ta vitin mi̱i yu̱u̱ yóꞌo ndu̱u ña yu̱u̱ káꞌno ní ka̱, chi nákaa̱ ña xa̱ꞌa̱ veꞌe ta ndíso ña veꞌe”, káchí to̱ꞌon Ndios. Ta nda̱tán yóo yu̱u̱ yóꞌo, saá yóo ta̱Jesús vitin.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Ta ñii la̱á ta̱Jesús kúchiño saka̱ku ra mi̱i yó, chi ndaꞌa̱ ñii la̱á ta̱Jesús Ndios ta̱xi ra ndee̱ ña saka̱ku ra ni̱vi. Ta ndixa o̱n ko̱ó ka̱ nda̱ ñii ni̱vi, ni nda̱ ñii inka̱ ña yóo ñoyívi kómí ndee̱ Ndios ña kúchiño saka̱ku ña mi̱i yó ―saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin nachiño.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ta ndiꞌi nachiño yóꞌo, na̱kaꞌnda ini na ndóo na, xíni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon káꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin to̱ꞌon káꞌa̱n ta̱Juan. Saá chi o̱n vása yíꞌví o̱vi̱ ta̱a yóꞌo, ta xíꞌin ña ndinoꞌo ní ini na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon no̱o̱ nachiño náꞌno yóꞌo. Ta nachiño yóꞌo kúnda̱a̱ ini na ndí ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan loꞌo ní ka̱ꞌvi na escuela, ta saá ni, va̱ꞌa ní káꞌa̱n na. Ta saá nachiño yóꞌo na̱káꞌán na ndí ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan xi̱kuu nata̱a na ni̱xika xíꞌin ta̱Jesús.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Ta nachiño yóꞌo xíto na ña ñíndichi ta̱a ta̱ xi̱kuu ta̱ o̱n ki̱ví kanda xa̱ꞌa̱, ta vitin ndu̱va̱ꞌa ra. Ta saá o̱n vása ní‑niꞌi na to̱ꞌon ña ndakuii̱n na, ta ndá tási̱ín kuiti ndóo na.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Ta saá xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan kee na ko̱ꞌo̱n na ke̱ꞌe ña kuchiño ka̱ꞌa̱n táꞌan mi̱i nachiño yóꞌo na kúu naJunta Suprema.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n táꞌan na, káchí na saá:
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 ¿Yukía̱ kúchiño yó keꞌé yó ña o̱n kui̱ta̱ níꞌnó to̱ꞌon ndiꞌi saá xiiña xa̱ꞌa̱ ta̱a ta̱ ndu̱va̱ꞌa yóꞌo? Va̱ꞌa ka̱ ná ka̱ꞌa̱n yó xíꞌin na o̱vi̱ ta̱a yóꞌo ña sandakoo na káꞌa̱n ka̱ na xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi, chi tá o̱n xi̱in na chikaa̱ so̱ꞌo na ña xáꞌnda chiño yó no̱o̱ na, ta saá saxo̱ꞌvi̱ yó na ―káchí nachiño, káꞌa̱n na.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Ta ka̱na na ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan ña ndikó nayóꞌo. Ta saá ki̱xaa̱ na, ta nachiño xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ nayóꞌo, káchí na saá:
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ta saá ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Saá chi ndi̱ꞌi̱, o̱n kúchiño sandakoo ndi̱ káꞌa̱n ndi̱ xíꞌin ni̱vi xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni ndi̱, ta xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ndi̱ ―káchí na xíꞌin nachiño náꞌno yóꞌo.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ta nda̱kuii̱n nachiño ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Saá chi ta̱a ta̱ xi̱kuu ta̱ o̱n ki̱ví kanda xa̱ꞌa̱ ta ndu̱va̱ꞌa ra, yáꞌa o̱vi̱ si̱ko̱ kui̱ya̱ kómí ra.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Tá nachiño sa̱ña na ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan, ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na ñii veꞌe no̱o̱ nákutáꞌan natáꞌan na na kúu ni̱vi na kándixa ta̱Jesús. Ta saá ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan nda̱to̱ꞌon na xíꞌin na ndí nachiño náꞌno xíꞌin nasu̱tu̱ náꞌno ndeé ní xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ na ña o̱n vása ka̱ꞌa̱n ka̱ na to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Tá ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, ta saá ndiꞌi ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na xíꞌin Ndios, káchí na saá:
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Ta xi̱i̱ síkuá ndi̱ ta̱David xi̱kuu ñii ta̱a ta̱ ki̱sa chiño no̱o̱ yóꞌó, ta Níma̱ ún ni̱ka̱ꞌa̱n ña ini ra, ta ni̱taa ra to̱ꞌon yóꞌo:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Narey xíꞌin inka̱ nanáꞌno na xáꞌnda chiño no̱o̱ ni̱vi ñoyívi yóꞌo na̱kutáꞌan na,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 ’Ta xa ku̱ndivi ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱David, chi ñoo Jerusalén yóꞌo na̱kutáꞌan ta̱rey Herodes xíꞌin ta̱gobernador Pilato xíꞌin inka̱ ni̱vi na ñoo xíyo, ta xíꞌin sava nañoo yó naIsrael, ta ndiꞌi nayóꞌo na̱koo yuꞌú na ña kaꞌni na Sa̱ꞌya ún ta̱yi̱i̱ ta̱Jesús, ta̱a ta̱ na̱ka̱xin ún ta sa̱kuiso chiño ún ra ña saka̱ku ra ni̱vi.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Ta saá nachiño náꞌno xíꞌin inka̱ nanáꞌno yóꞌo ki̱sa ndivi na nda̱tán yóo ña nda̱ xa siꞌna chi̱tóni̱ ún kundivi, Tata Yivá yó Ndios. Ta xíꞌin nda̱yí ún ku̱ndivi ndiꞌi ña ni̱xo̱ꞌvi̱ ní ta̱Jesús.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Ta vitin ndúkú ndi̱ no̱o̱ ún ña koni̱ so̱ꞌo ún ndá to̱ꞌon kúu ña káꞌa̱n nachiño xa̱ꞌa̱ ndi̱, chi káchí na ndí saxo̱ꞌvi̱ ní na ndi̱ꞌi̱ xa̱ꞌa̱ ña ndato̱ꞌon ndi̱ to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, vitin ndúkú ndi̱ no̱o̱ ún ña chikaa̱ ún ndee̱ ún ini ndi̱ ña o̱n kuyi̱ꞌví ndi̱ ka̱ꞌa̱n ndoso ndi̱ to̱ꞌon ún no̱o̱ ni̱vi.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Ta ndúkú ndi̱ no̱o̱ ún ña sanáꞌa ún ndee̱ ún no̱o̱ ni̱vi xíꞌin ña sandaꞌa ún kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ndeé ndóꞌo. Ta taxi ún ndaꞌa̱ ndi̱ ndee̱ ta̱Jesús, ta̱ kúu Sa̱ꞌya ún ta̱yi̱i̱, xa̱ꞌa̱ ña keꞌé ndi̱ milagro xíꞌin inka̱ ñava̱ꞌa náꞌno ña taxi nakaꞌnda ini ni̱vi ―káchí na, ndu̱kú na no̱o̱ Ndios.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin Ndios, ta ki̱xáꞌá táan ní no̱o̱ yóo veꞌe nákutáꞌan na. Ta Ndios sa̱kutú ra xíꞌin Níma̱ ra ini ndiꞌi ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo. Ta saá chútú Níma̱ Ndios ini na, ta nda̱ loꞌo o̱n vása yíꞌví na, ta ki̱xáꞌá na káꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ndiꞌi ni̱vi na kándixa ta̱Jesús, ñii yuꞌú ta ñii níma̱ xi̱kuu na, ta nda̱ ñii ni̱vi yóꞌo ni̱‑kaꞌa̱n na káchí na ndí ndiꞌi ñava̱ꞌa kómí na ña koni̱ ñóꞌó mi̱i na kuiti kúu ña. Nda̱ víka̱, ta̱xi na ndiꞌi ñava̱ꞌa kómí na, ña koni̱ ñóꞌó ndiꞌi natáꞌan na.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Ta xíꞌin ndee̱ Ndios, ndiꞌi naapóstol o̱n vása sándakoo na ña ndáto̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi ña ndixa na̱taku̱ ta̱Jesús. Ta Ndios ke̱ꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa xíꞌin ni̱vi na kándixa ta̱Jesús.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Ta saá nda̱ ñii ni̱vi na kándixa ta̱Jesús o̱n vása ní‑kisa ma̱ni̱ ka̱ ña xíni̱ ñóꞌó no̱o̱ na. Saá chi ni̱vi na xi̱komí veꞌe, án ni̱vi na xi̱komí ñoꞌo̱, nayóꞌo ni̱si̱kó na ña xi̱komí na, ta na̱kiꞌin na ndiꞌi si̱ꞌún,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 ta ta̱xi na ña ndaꞌa̱ naapóstol xa̱ꞌa̱ ña nataꞌví na si̱ꞌún yóꞌo. Ta naapóstol yóꞌo ta̱xi na ña ndaꞌa̱ ni̱vi, ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo ña xíni̱ ñóꞌó ñii ñii na.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Ni̱xi̱yo ñii ta̱a na̱ní ra José, ta kúu ra sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Leví. Ke̱e ra ñoo isla Chipre, ta naapóstol sa̱kunaní na ra Bernabé, chi ki̱vi̱ Bernabé kóni kachí ña: Ta̱a ta̱ sándúva̱ꞌa ini ni̱vi.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Ta ta̱Bernabé yóꞌo ni̱si̱kó ra ñii ñoꞌo̱ ra, ta ta̱xi ra ndiꞌi si̱ꞌún ndaꞌa̱ naapóstol ña nataꞌví na ña ta taxi na ña ndaꞌa̱ ni̱vi na xíni̱ ñóꞌó si̱ꞌún yóꞌo.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.