Atos 26
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey Agripa xíꞌin ta̱Pablo, káchí ra saá: Hechos 25:23-26:3|src="CN02034BActs26.1.TIF" size="col" loc="Acts26.1" ref="26:1"
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 ―Kúsii̱ ní ini i̱ ndí no̱o̱ yóꞌó, tata rey Agripa, kúchiño i̱ ka̱ꞌa̱n i̱ to̱ꞌon ña ndakuii̱n i̱ xa̱ꞌa̱ i̱ no̱o̱ kua̱chi ña nanáꞌno no̱o̱ najudío sákuiso sa̱ta̱ i̱.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Saá chi yóꞌó kúu ta̱a ta̱ xíni̱ va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ yichi̱ ña ndíko̱n mi̱i ndi̱ najudío, ta kúnda̱a̱ va̱ꞌa ini ún yu kúu ña náa ndi̱ xa̱ꞌa̱. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo xáku ndáꞌví i̱ no̱o̱ ún ña xíꞌin ña káꞌno ini ún koni̱ so̱ꞌo ún to̱ꞌon ña ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ún vitin.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Ta najudío yóꞌo kúnda̱a̱ káxín ini na ndí yi̱ꞌi̱ xi̱kuu i̱ ñii ta̱fariseo, ta xi̱kuu i̱ ta̱a ta̱ xi̱ndiko̱n ndinoꞌo ní yichi̱ nafariseo, vará yichi̱ yóꞌo kúu ña yo̱ꞌvi̱ ní ka̱ no̱o̱ ndiꞌi yichi̱ najudío. Ta tá kóni ví najudío yóꞌo, ta kivi ndakuii̱n na kasa nda̱a̱ na ndí ndixa xi̱taku̱ i̱ saá.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Ta vitin nayóꞌo chíkaa̱ na kua̱chi sa̱ta̱ i̱ chi ndáti i̱ ta ndáa ini i̱ ndí Ndios ndixa kasa ndivi ra ñava̱ꞌa ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin naxi̱i̱ síkuá ndi̱ xi̱na̱ꞌá.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Ta̱nda̱ kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ta̱nda̱ vitin na u̱xu̱ o̱vi̱ tiꞌvi ni̱vi na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱xi̱i̱ síkuá ndi̱ ta̱Israel, ndiví ñoó kísa chiño na no̱o̱ Ndios, ta ndáti na ta ndáa ini na ndí kasa ndivi Ndios ñava̱ꞌa yóꞌo ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin naxi̱i̱ síkuá na. Tata ta̱rey Agripa, vitin najudío yóꞌo chíkaa̱ na kua̱chi sa̱ta̱ i̱ chi ñii káchí xíꞌin nayóꞌo, yi̱ꞌi̱ ndáti i̱ ta ndáa ini i̱ ndí Ndios ndixa kasa ndivi ra ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin ni̱vi.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Ta ndóꞌó, ndiꞌi ni̱vi na nákutáꞌan yóꞌo, ¿nda̱chun xáni si̱ni̱ ndó ndí Ndios o̱n vása kómí ra ndee̱ ña sanataku̱ ra ni̱vi na ni̱xiꞌi̱? ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱rey Agripa ta xíꞌin na nátaꞌan xíꞌin ta̱rey yóꞌo.
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Ta saá káꞌa̱n ka̱ ta̱Pablo xa̱ꞌa̱ mi̱i ra, káchí ra saá:
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Ta saá xíꞌin nda̱yí ña ta̱xi nasu̱tu̱ náꞌno ndaꞌa̱ i̱, ni̱tiin i̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús na táku̱ ñoo Jerusalén ta ta̱an i̱ nayóꞌo ini veꞌe ka̱a. Ta ni̱xi̱yo yuꞌú i̱ xíꞌin ni̱vi na xa̱ꞌni sava ni̱vi yóꞌo.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Ta ni̱ki̱ꞌvi i̱ ini kua̱ꞌa̱ ní veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ña nandukú i̱ ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ta sa̱xo̱ꞌvi̱ ní i̱ na, ña kóni i̱ ndí ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon ndiva̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús ta sandakoo na ña kándixa na ra. Ta ni̱saa̱ ní ini i̱ xi̱ni i̱ ndiꞌi ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ña̱kán xi̱xa̱ꞌa̱n i̱ kua̱ꞌa̱ ñoo xíyo nándukú i̱ na xa̱ꞌa̱ ña saxo̱ꞌvi̱ i̱ na.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 ’Ta saá ñii ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n i̱ nda̱ ñoo Damasco, ta níꞌi i̱ tutu ña ta̱xi nasu̱tu̱ náꞌno ndaꞌa̱ i̱, ña ta̱xi na nda̱yí ndaꞌa̱ i̱ tiin i̱ ndiꞌi ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús na kúu na táku̱ ñoo Damasco.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Ta saá tá xa tónda̱a ma̱ꞌñó ndiví kúu ña, ta xi̱ni i̱ ñii ñoꞌo̱ yéꞌe ña ki̱xi nda̱ ñoyívi ni̱no, ta yéꞌe táꞌyá ní ña, ta ndeé ka̱ yéꞌe ña no̱o̱ ño̱ꞌo káꞌno ña yéꞌe ndiví, ni̱yeꞌe ña no̱o̱ i̱ ta no̱o̱ nata̱a na kua̱ꞌa̱n xíꞌin i̱.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Ta saá ndi̱va ndiꞌi ndi̱, ta na̱ko̱yo ndi̱ nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ ñii to̱ꞌon ña kúu to̱ꞌon hebreo, ta ka̱chí ña saá xíꞌin i̱: “Saulo, Saulo, ¿nda̱chun ndíko̱n ún sáxo̱ꞌvi̱ ún yi̱ꞌi̱? Chi xíꞌin ña kísa toon ún no̱o̱ i̱, kuiti sátakuéꞌe̱ xíꞌin mi̱i ún”, ka̱chí to̱ꞌon xíꞌin i̱.”
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Ta saá nda̱kuii̱n i̱, ni̱ka̱ꞌa̱n i̱: “¿Yu kúu yóꞌó, Tata?”, ka̱chí i̱ xíꞌin ra. Ta nda̱kuii̱n ra, ka̱chí ra saá: “Yi̱ꞌi̱ kúu i̱ Jesús, ta̱a ta̱ ndíko̱n ún sáxo̱ꞌvi̱ ún.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Ta vitin nakundichi ún, saá chi xa̱ꞌa̱ ña sakuiso i̱ chiño káꞌno sa̱ta̱ ún kúu ña ni̱ti̱vi i̱ no̱o̱ ún. Yi̱ꞌi̱ na̱ka̱xin i̱ yóꞌó kuu ún ñii ta̱a ta̱ kasa chiño no̱o̱ i̱, ta kuu ún ta̱a ta̱ ndakuii̱n xa̱ꞌa̱ i̱. Xíni̱ ñóꞌó ndato̱ꞌon ún xíꞌin ni̱vi xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni ún ki̱vi̱ vitin, ta xíni̱ ñóꞌó ndato̱ꞌon ún xíꞌin na xa̱ꞌa̱ ña sanáꞌa i̱ yóꞌó ki̱vi̱ ña va̱xi.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Ta yi̱ꞌi̱ ndixa saka̱ku i̱ yóꞌó no̱o̱ najudío nañoo mi̱i ún, ta ndixa saka̱ku i̱ yóꞌó no̱o̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, chi vitin tíꞌví i̱ yóꞌó ko̱ꞌo̱n ún ndato̱ꞌon ún xíꞌin ni̱vi na o̱n vása kúu najudío.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Saá chi kóni i̱ ña chindeé ún ni̱vi yóꞌo ña kunda̱a̱ káxín ini na yu kúu ñanda̱a̱, xa̱ꞌa̱ ña sandakoo na yichi̱ o̱n váꞌa ña naa ní ndíko̱n na, ta kundiko̱n na yichi̱ va̱ꞌa no̱o̱ yóo ñoꞌo̱ yéꞌe ndinoꞌo. Ta saá o̱n taxi ka̱ na nda̱yí ndaꞌa̱ ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno Satanás kaꞌnda chiño ña no̱o̱ na, ta taxi xíꞌin mi̱i na ndaꞌa̱ Ndios ña kaꞌnda chiño ra no̱o̱ na. Ta xa̱ꞌa̱ ña kandixa na yi̱ꞌi̱, Ndios kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na, ta saá ndixa nakiꞌin na ndiꞌi ñava̱ꞌa ña taxi Ndios ndaꞌa̱ ni̱vi na kúu sa̱ꞌya ra”, ka̱chí ta̱Jesús xíꞌin i̱.
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 Ta ta̱Pablo nda̱to̱ꞌon ka̱ ra, káchí ra saá xíꞌin ta̱rey Agripa:
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nda̱ víka̱, siꞌna ki̱xáꞌá i̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso i̱ no̱o̱ ni̱vi nañoo Damasco to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n i̱ ñoo Jerusalén xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ñoo ña ndáꞌvi ndaa estado Judea ña ndato̱ꞌon i̱ xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n i̱ kua̱ꞌa̱ ní ñoo no̱o̱ táku̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío ña ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin na. Ta ñii ñii ñoo no̱o̱ ni̱xa̱ꞌa̱n i̱, nda̱to̱ꞌon i̱ xíꞌin ni̱vi xa̱ꞌa̱ ña xíni̱ ñóꞌó nandikó ini na, ta sandakoo na yichi̱ o̱n váꞌa, ta ki̱ꞌvi na yichi̱ Ndios. Ta saá xíni̱ ñóꞌó keꞌé na ñava̱ꞌa ña sanáꞌa ndí ndixa xa na̱ndikó ini na ta ndíko̱n na yichi̱ Ndios.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 To̱ꞌon yóꞌo kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso i̱ no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo sava najudío ti̱in na yi̱ꞌi̱ ki̱vi̱ ni̱xi̱yo i̱ ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén, ta ndu̱kú na kaꞌni na yi̱ꞌi̱.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Ta Ndios ndixa chi̱ndeé ra yi̱ꞌi̱, ta saá nda̱ ki̱vi̱ vitin táku̱ ka̱ i̱, ta káꞌa̱n ndoso i̱ to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi. Án nakuíká kúu na, án nandáꞌví kúu na, ta kuiti káꞌa̱n i̱ xíꞌin na to̱ꞌon va̱ꞌa ña ñii yóo yuꞌú xíꞌin to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xíꞌin inka̱ naprofeta kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 To̱ꞌon ña ni̱taa nayóꞌo káchí ña ndí Cristo ta̱ kúu ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ra ni̱vi, ta̱yóꞌo xíni̱ ñóꞌó xo̱ꞌvi̱ ra, ta kivi̱ ra. Ta saá kuu ra ta̱no̱ó nataku̱ no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na ni̱xiꞌi̱. Nda̱tán yóo ñoꞌo̱ yéꞌe no̱o̱ ni̱vi na kúu najudío ta no̱o̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, saá koo Cristo, káchí to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱rey Agripa ta xíꞌin ni̱vi na nátaꞌan xíꞌin ra na nákutáꞌan yóꞌo.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Festo, xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pablo, káchí ra saá:
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Ta ta̱rey Agripa xíni̱ va̱ꞌa ra xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña nda̱to̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó. Saá chi o̱n si̱ví ña yóo seꞌé kúu ndiꞌi ña ni̱ndoꞌo ta̱Jesús. Ta xa̱ꞌa̱ ña kúnda̱a̱ va̱ꞌa ini ra xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, káꞌa̱n i̱ no̱o̱ ta̱rey Agripa yóꞌo xíꞌin ña ndinoꞌo ní ini i̱ ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱Festo.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Pablo ta̱rey Agripa, káchí ra xíꞌin ra:
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Ta nda̱kuii̱n ta̱Agripa, káchí ra saá xíꞌin ta̱Pablo:
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Ta saá ta̱rey Agripa, xíꞌin ñáki̱ꞌva̱ ra ñáBerenice, xíꞌin ta̱gobernador Festo, ta xíꞌin inka̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo, na̱kuita ndiꞌi na, ta ke̱e na no̱o̱ xi̱ndo̱o na,
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 ta kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ kúchiño na ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na. Ta no̱o̱ kua̱ꞌa̱n na yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n táꞌan na, káchí na saá:
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey Agripa xíꞌin ta̱gobernador Festo, káchí ra:
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.