Atos 26
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey Agripa xíꞌin ta̱Pablo, káchí ra saá: Hechos 25:23-26:3|src="CN02034BActs26.1.TIF" size="col" loc="Acts26.1" ref="26:1"
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 ―Kúsii̱ ní ini i̱ ndí no̱o̱ yóꞌó, tata rey Agripa, kúchiño i̱ ka̱ꞌa̱n i̱ to̱ꞌon ña ndakuii̱n i̱ xa̱ꞌa̱ i̱ no̱o̱ kua̱chi ña nanáꞌno no̱o̱ najudío sákuiso sa̱ta̱ i̱.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 Saá chi yóꞌó kúu ta̱a ta̱ xíni̱ va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ yichi̱ ña ndíko̱n mi̱i ndi̱ najudío, ta kúnda̱a̱ va̱ꞌa ini ún yu kúu ña náa ndi̱ xa̱ꞌa̱. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo xáku ndáꞌví i̱ no̱o̱ ún ña xíꞌin ña káꞌno ini ún koni̱ so̱ꞌo ún to̱ꞌon ña ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ún vitin.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Ta najudío yóꞌo kúnda̱a̱ káxín ini na ndí yi̱ꞌi̱ xi̱kuu i̱ ñii ta̱fariseo, ta xi̱kuu i̱ ta̱a ta̱ xi̱ndiko̱n ndinoꞌo ní yichi̱ nafariseo, vará yichi̱ yóꞌo kúu ña yo̱ꞌvi̱ ní ka̱ no̱o̱ ndiꞌi yichi̱ najudío. Ta tá kóni ví najudío yóꞌo, ta kivi ndakuii̱n na kasa nda̱a̱ na ndí ndixa xi̱taku̱ i̱ saá.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 Ta vitin nayóꞌo chíkaa̱ na kua̱chi sa̱ta̱ i̱ chi ndáti i̱ ta ndáa ini i̱ ndí Ndios ndixa kasa ndivi ra ñava̱ꞌa ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin naxi̱i̱ síkuá ndi̱ xi̱na̱ꞌá.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 Ta̱nda̱ kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ta̱nda̱ vitin na u̱xu̱ o̱vi̱ tiꞌvi ni̱vi na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱xi̱i̱ síkuá ndi̱ ta̱Israel, ndiví ñoó kísa chiño na no̱o̱ Ndios, ta ndáti na ta ndáa ini na ndí kasa ndivi Ndios ñava̱ꞌa yóꞌo ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin naxi̱i̱ síkuá na. Tata ta̱rey Agripa, vitin najudío yóꞌo chíkaa̱ na kua̱chi sa̱ta̱ i̱ chi ñii káchí xíꞌin nayóꞌo, yi̱ꞌi̱ ndáti i̱ ta ndáa ini i̱ ndí Ndios ndixa kasa ndivi ra ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin ni̱vi.
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 Ta ndóꞌó, ndiꞌi ni̱vi na nákutáꞌan yóꞌo, ¿nda̱chun xáni si̱ni̱ ndó ndí Ndios o̱n vása kómí ra ndee̱ ña sanataku̱ ra ni̱vi na ni̱xiꞌi̱? ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱rey Agripa ta xíꞌin na nátaꞌan xíꞌin ta̱rey yóꞌo.
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 Ta saá káꞌa̱n ka̱ ta̱Pablo xa̱ꞌa̱ mi̱i ra, káchí ra saá:
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 Ta saá xíꞌin nda̱yí ña ta̱xi nasu̱tu̱ náꞌno ndaꞌa̱ i̱, ni̱tiin i̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús na táku̱ ñoo Jerusalén ta ta̱an i̱ nayóꞌo ini veꞌe ka̱a. Ta ni̱xi̱yo yuꞌú i̱ xíꞌin ni̱vi na xa̱ꞌni sava ni̱vi yóꞌo.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Ta ni̱ki̱ꞌvi i̱ ini kua̱ꞌa̱ ní veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ña nandukú i̱ ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ta sa̱xo̱ꞌvi̱ ní i̱ na, ña kóni i̱ ndí ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon ndiva̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús ta sandakoo na ña kándixa na ra. Ta ni̱saa̱ ní ini i̱ xi̱ni i̱ ndiꞌi ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ña̱kán xi̱xa̱ꞌa̱n i̱ kua̱ꞌa̱ ñoo xíyo nándukú i̱ na xa̱ꞌa̱ ña saxo̱ꞌvi̱ i̱ na.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 ’Ta saá ñii ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n i̱ nda̱ ñoo Damasco, ta níꞌi i̱ tutu ña ta̱xi nasu̱tu̱ náꞌno ndaꞌa̱ i̱, ña ta̱xi na nda̱yí ndaꞌa̱ i̱ tiin i̱ ndiꞌi ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús na kúu na táku̱ ñoo Damasco.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 Ta saá tá xa tónda̱a ma̱ꞌñó ndiví kúu ña, ta xi̱ni i̱ ñii ñoꞌo̱ yéꞌe ña ki̱xi nda̱ ñoyívi ni̱no, ta yéꞌe táꞌyá ní ña, ta ndeé ka̱ yéꞌe ña no̱o̱ ño̱ꞌo káꞌno ña yéꞌe ndiví, ni̱yeꞌe ña no̱o̱ i̱ ta no̱o̱ nata̱a na kua̱ꞌa̱n xíꞌin i̱.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 Ta saá ndi̱va ndiꞌi ndi̱, ta na̱ko̱yo ndi̱ nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ ñii to̱ꞌon ña kúu to̱ꞌon hebreo, ta ka̱chí ña saá xíꞌin i̱: “Saulo, Saulo, ¿nda̱chun ndíko̱n ún sáxo̱ꞌvi̱ ún yi̱ꞌi̱? Chi xíꞌin ña kísa toon ún no̱o̱ i̱, kuiti sátakuéꞌe̱ xíꞌin mi̱i ún”, ka̱chí to̱ꞌon xíꞌin i̱.”
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 Ta saá nda̱kuii̱n i̱, ni̱ka̱ꞌa̱n i̱: “¿Yu kúu yóꞌó, Tata?”, ka̱chí i̱ xíꞌin ra. Ta nda̱kuii̱n ra, ka̱chí ra saá: “Yi̱ꞌi̱ kúu i̱ Jesús, ta̱a ta̱ ndíko̱n ún sáxo̱ꞌvi̱ ún.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Ta vitin nakundichi ún, saá chi xa̱ꞌa̱ ña sakuiso i̱ chiño káꞌno sa̱ta̱ ún kúu ña ni̱ti̱vi i̱ no̱o̱ ún. Yi̱ꞌi̱ na̱ka̱xin i̱ yóꞌó kuu ún ñii ta̱a ta̱ kasa chiño no̱o̱ i̱, ta kuu ún ta̱a ta̱ ndakuii̱n xa̱ꞌa̱ i̱. Xíni̱ ñóꞌó ndato̱ꞌon ún xíꞌin ni̱vi xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni ún ki̱vi̱ vitin, ta xíni̱ ñóꞌó ndato̱ꞌon ún xíꞌin na xa̱ꞌa̱ ña sanáꞌa i̱ yóꞌó ki̱vi̱ ña va̱xi.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Ta yi̱ꞌi̱ ndixa saka̱ku i̱ yóꞌó no̱o̱ najudío nañoo mi̱i ún, ta ndixa saka̱ku i̱ yóꞌó no̱o̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, chi vitin tíꞌví i̱ yóꞌó ko̱ꞌo̱n ún ndato̱ꞌon ún xíꞌin ni̱vi na o̱n vása kúu najudío.
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 Saá chi kóni i̱ ña chindeé ún ni̱vi yóꞌo ña kunda̱a̱ káxín ini na yu kúu ñanda̱a̱, xa̱ꞌa̱ ña sandakoo na yichi̱ o̱n váꞌa ña naa ní ndíko̱n na, ta kundiko̱n na yichi̱ va̱ꞌa no̱o̱ yóo ñoꞌo̱ yéꞌe ndinoꞌo. Ta saá o̱n taxi ka̱ na nda̱yí ndaꞌa̱ ñaníma̱ ndiva̱ꞌa káꞌno Satanás kaꞌnda chiño ña no̱o̱ na, ta taxi xíꞌin mi̱i na ndaꞌa̱ Ndios ña kaꞌnda chiño ra no̱o̱ na. Ta xa̱ꞌa̱ ña kandixa na yi̱ꞌi̱, Ndios kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na, ta saá ndixa nakiꞌin na ndiꞌi ñava̱ꞌa ña taxi Ndios ndaꞌa̱ ni̱vi na kúu sa̱ꞌya ra”, ka̱chí ta̱Jesús xíꞌin i̱.
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 Ta ta̱Pablo nda̱to̱ꞌon ka̱ ra, káchí ra saá xíꞌin ta̱rey Agripa:
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 Nda̱ víka̱, siꞌna ki̱xáꞌá i̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso i̱ no̱o̱ ni̱vi nañoo Damasco to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n i̱ ñoo Jerusalén xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ñoo ña ndáꞌvi ndaa estado Judea ña ndato̱ꞌon i̱ xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n i̱ kua̱ꞌa̱ ní ñoo no̱o̱ táku̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío ña ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin na. Ta ñii ñii ñoo no̱o̱ ni̱xa̱ꞌa̱n i̱, nda̱to̱ꞌon i̱ xíꞌin ni̱vi xa̱ꞌa̱ ña xíni̱ ñóꞌó nandikó ini na, ta sandakoo na yichi̱ o̱n váꞌa, ta ki̱ꞌvi na yichi̱ Ndios. Ta saá xíni̱ ñóꞌó keꞌé na ñava̱ꞌa ña sanáꞌa ndí ndixa xa na̱ndikó ini na ta ndíko̱n na yichi̱ Ndios.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 To̱ꞌon yóꞌo kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso i̱ no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo sava najudío ti̱in na yi̱ꞌi̱ ki̱vi̱ ni̱xi̱yo i̱ ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén, ta ndu̱kú na kaꞌni na yi̱ꞌi̱.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 Ta Ndios ndixa chi̱ndeé ra yi̱ꞌi̱, ta saá nda̱ ki̱vi̱ vitin táku̱ ka̱ i̱, ta káꞌa̱n ndoso i̱ to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi. Án nakuíká kúu na, án nandáꞌví kúu na, ta kuiti káꞌa̱n i̱ xíꞌin na to̱ꞌon va̱ꞌa ña ñii yóo yuꞌú xíꞌin to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xíꞌin inka̱ naprofeta kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá.
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 To̱ꞌon ña ni̱taa nayóꞌo káchí ña ndí Cristo ta̱ kúu ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ra ni̱vi, ta̱yóꞌo xíni̱ ñóꞌó xo̱ꞌvi̱ ra, ta kivi̱ ra. Ta saá kuu ra ta̱no̱ó nataku̱ no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na ni̱xiꞌi̱. Nda̱tán yóo ñoꞌo̱ yéꞌe no̱o̱ ni̱vi na kúu najudío ta no̱o̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, saá koo Cristo, káchí to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱rey Agripa ta xíꞌin ni̱vi na nátaꞌan xíꞌin ra na nákutáꞌan yóꞌo.
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Festo, xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pablo, káchí ra saá:
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 Ta ta̱rey Agripa xíni̱ va̱ꞌa ra xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña nda̱to̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó. Saá chi o̱n si̱ví ña yóo seꞌé kúu ndiꞌi ña ni̱ndoꞌo ta̱Jesús. Ta xa̱ꞌa̱ ña kúnda̱a̱ va̱ꞌa ini ra xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, káꞌa̱n i̱ no̱o̱ ta̱rey Agripa yóꞌo xíꞌin ña ndinoꞌo ní ini i̱ ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱Festo.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Pablo ta̱rey Agripa, káchí ra xíꞌin ra:
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 Ta nda̱kuii̱n ta̱Agripa, káchí ra saá xíꞌin ta̱Pablo:
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 Ta saá ta̱rey Agripa, xíꞌin ñáki̱ꞌva̱ ra ñáBerenice, xíꞌin ta̱gobernador Festo, ta xíꞌin inka̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo, na̱kuita ndiꞌi na, ta ke̱e na no̱o̱ xi̱ndo̱o na,
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 ta kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ kúchiño na ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na. Ta no̱o̱ kua̱ꞌa̱n na yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n táꞌan na, káchí na saá:
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱rey Agripa xíꞌin ta̱gobernador Festo, káchí ra:
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.