Atos 23

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tá ki̱xaa̱ ta̱Pablo, ta ñíndichi ra no̱o̱ naJunta Suprema, ta saá xíto ra no̱o̱ na ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱su̱tu̱ káꞌno ta̱ na̱ní Ananías to̱ꞌon yóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo, ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ni̱vi na yíta yatin sii̱n ta̱Pablo ña xíꞌin ndaꞌa̱ na kani na yuꞌu̱ ra.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá xíꞌin ta̱su̱tu̱ káꞌno yóꞌo:
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ta ni̱vi na yíta yatin xíꞌin ta̱Pablo, ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra, káchí na saá:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ta ta̱Pablo ku̱nda̱a̱ ini ra ndí sava naJunta Suprema yóꞌo kúu na nafariseo, ta sava na kúu na nasaduceo, ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Tá ndiꞌi na ndóo yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, ta nafariseo xíꞌin nasaduceo ki̱xáꞌá na náa na xíꞌin táꞌan na, ta ni̱ta̱ꞌvi̱ táꞌan nafariseo xíꞌin nasaduceo.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 O̱n vása yóo ñii yuꞌú ka̱ na, chi nasaduceo kándixa na ndí ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ o̱n nataku̱ ka̱ nayóꞌo, ta kándixa na ndí o̱n ko̱ó níma̱ kómí ni̱vi, ni o̱n ko̱ó naángel, ni o̱n ko̱ó inka̱ no̱o̱ níma̱. Ta nafariseo kándixa na ndí yóo níma̱ ni̱vi, ta yóo naángel, ta yóo inka̱ no̱o̱ níma̱, ta kándixa na ndí ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ nataku̱ nayóꞌo.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ta xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin na, nafariseo xíꞌin nasaduceo, ki̱xáꞌá na náa ní na, ta ñii síso̱ na ñóꞌo na. Ta sava nafariseo na kúu namaestro na sánáꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, na̱kuita na ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ta saá ki̱xáꞌá ni̱vi ndeé ní ndáꞌyi na, ta ndeé ní síso̱ na. Ta yíꞌví ní ta̱káꞌno no̱o̱ natropa ko̱to̱ yi̱yo ní xíꞌin ñasáa̱ na, sakuáchi na yi̱kí ko̱ñu ta̱Pablo. Ta saá ta̱káꞌno yóꞌo xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña nakiꞌin na ta̱Pablo ña ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin na kunda̱si̱ tuku ra ini cuartel.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ta saá tá ki̱xaa̱ ku̱ñoó, ta ni̱ti̱vi ta̱Jesús no̱o̱ ta̱Pablo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Ta saá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta na̱kutáꞌan sava najudío, ta xi̱koo yuꞌú na ña kaꞌni na ta̱Pablo, ta káchí na saá:
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Ta yáꞌa o̱vi̱ si̱ko̱ kúu nata̱a yóꞌo na xi̱koo yuꞌú xa̱ꞌa̱ ña kaꞌni na ta̱Pablo.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ta saá nata̱a yóꞌo ni̱xa̱ꞌa̱n na no̱o̱ nákutáꞌan nasu̱tu̱ náꞌno yóo na xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ nañoo judío, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin na, káchí na saá:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ta saá ndóꞌó xíꞌin natáꞌan ndó na kúu naJunta Suprema, xíni̱ ñóꞌó ndukú ndó no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ natropa ña tiꞌví ra ta̱Pablo kixaa̱ ra no̱o̱ ndó. Ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ natropa yóꞌo ndí yóo ka̱ ña xíni̱ ñóꞌó nda̱ka̱ to̱ꞌon ndó ta̱Pablo ña kunda̱a̱ ini ndó xa̱ꞌa̱ kua̱chi ra. Ta mi̱i ndi̱, xa koo seꞌé ndi̱ yuꞌu̱ yichi̱, ña xa yóo tiꞌva ndi̱ kaꞌni ndi̱ ra ña o̱n kixaa̱ ra no̱o̱ ndó ―káchí na xíꞌin nasu̱tu̱ ta xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío na nákutáꞌan yóꞌo.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ta ñii ta̱loꞌo xa̱xi̱n ta̱Pablo ta̱ kúu sa̱ꞌya ki̱ꞌva̱ ra, xi̱ni̱ so̱ꞌo ra xa̱ꞌa̱ ña xi̱koo yuꞌú nata̱a yóꞌo keꞌé na, ta saá ta̱loꞌo yóꞌo ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra nda̱ cuartel no̱o̱ yóo sito ra ta̱Pablo, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ra xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ra.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Ki̱vi̱ ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Pablo ña nda̱to̱ꞌon ta̱loꞌo xa̱xi̱n ra xíꞌin ra, ta ka̱na ra ñii ta̱ ndíso chiño no̱o̱ ñii ciento natropa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ta saá ke̱e ta̱ ndíso chiño yóꞌo kua̱ꞌa̱n ra, ta kua̱ꞌa̱n ta̱loꞌo yóꞌo xíꞌin ra, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱a ta̱káꞌno ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ ndiꞌi natropa. Ta saá ta̱ ndíso chiño no̱o̱ ñii ciento natropa ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ra, káchí ra saá:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Ta saá ta̱káꞌno yóꞌo ti̱in ra ndaꞌa̱ ta̱loꞌo yóꞌo ña ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin ra ñii xiiña no̱o̱ o̱n ko̱ó ni̱vi na kuchiño koni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon ña káꞌa̱n na. Ta saá ki̱xáꞌá ra ndáka̱ to̱ꞌon ra ta̱loꞌo yóꞌo, káchí ra xíꞌin ra:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ta nda̱kuii̱n ta̱loꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ta o̱n kandixa ún to̱ꞌon ña ka̱ꞌa̱n nayóꞌo xíꞌin ún, chi ñavatá kuu ña. Saá chi yuꞌu̱ yichi̱ koo seꞌé kua̱ꞌa̱ ní nata̱a xa̱ꞌa̱ ña kaꞌni na ta̱Pablo. Yáꞌa o̱vi̱ si̱ko̱ kúu nata̱a na koo seꞌé kundati ñaꞌá, ta ndiꞌi nata̱a yóꞌo ki̱ndo̱o yuꞌú na o̱n kuxu ka̱ na ni o̱n koꞌo ka̱ na nda̱ ná kaꞌni na ta̱Pablo. Ta káchí na saá xíꞌin mi̱i na: “Ná kuu yó ni̱vi na ni̱ta̱vi̱ chiꞌña tá ni̱‑xaꞌni yó ra”, káchí na. Ta vitin xa yóo tiꞌva na kaꞌni na ra, ta ndákuiti ndáti na ña taxi ún kee ta̱Pablo ña ko̱ꞌo̱n ra no̱o̱ naJunta Suprema ―káchí ta̱loꞌo nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa yóꞌo.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ta saá ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱loꞌo, káchí ra saá:
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ta saá ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa ka̱na ra o̱vi̱ natropa, ta ñii ñii nayóꞌo kúu na xáꞌnda chiño no̱o̱ ñii ciento natropa, ta ta̱káꞌno no̱o̱ na o̱vi̱ yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra:
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ta taxi ndó sava tíkuáyí ña koso ta̱Pablo xíꞌin natáꞌan ra, ta koto va̱ꞌa ndó ña o̱n kóo ña o̱n váꞌa kundoꞌo ta̱Pablo yichi̱ ña va̱ꞌa xaa̱ ra no̱o̱ ta̱gobernador Félix ñoo Cesarea.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ta saá ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa ni̱taa ra ñii tutu ña níꞌi natropa kua̱ꞌa̱n na ña taxi na ña ndaꞌa̱ ta̱gobernador Félix. Ta ña ni̱taa ra no̱o̱ tutu yóꞌo káchí ña saá:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Yi̱ꞌi̱ kúu i̱ ta̱Claudio Lisias, ta tíꞌví i̱ to̱ꞌon chindeé i̱ yóꞌó, tata gobernador, ta̱ kúu ta̱ kánóo síkón ní ñato̱ꞌó no̱o̱ ndi̱.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Kóni i̱ ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ún nda̱chun tíꞌví i̱ ta̱yóꞌo xaa̱ ra no̱o̱ ún. Sava najudío ti̱in na ra, ta xa yatin ní kaꞌni na ra, níkúu. Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ ndí ta̱yóꞌo kúu ra ñii ta̱a ta̱ñoo Roma, ta saá kama ní ke̱e i̱ ni̱xa̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin natropa, ta sa̱ka̱ku ndi̱ ra no̱o̱ najudío yóꞌo.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ta yi̱ꞌi̱ ndu̱kú i̱ ña kunda̱a̱ ini i̱ ndá kua̱chi kúu ña táxi na xa̱ꞌa̱ ra, ta saá xa̱ꞌnda chiño i̱ no̱o̱ ra ña ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin i̱ no̱o̱ naJunta Suprema najudío ña ná nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Ta saá ku̱nda̱a̱ ini i̱ ndí táxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ra chi káchí na ndí o̱n vása va̱ꞌa kísa ndivi ra nda̱yí mi̱i najudío yóꞌo, ta ñayóꞌo o̱n si̱ví kua̱chi ndeé kúu ña no̱o̱ mi̱i yó nañoo Roma. Ta saá nda̱ loꞌo o̱n ko̱ó xa̱ꞌa̱ ña chikaa̱ ndi̱ ra ini veꞌe ka̱a ni ña kaꞌni ndi̱ ra.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Ta saá ni, xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ ndí sava najudío xi̱koo yuꞌú na ña kaꞌni na ra, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo kama ní tíꞌví i̱ ra xaa̱ ra no̱o̱ ún vitin. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin najudío na táxi kua̱chi xa̱ꞌa̱ ra ndí xíni̱ ñóꞌó xaa̱ na no̱o̱ ún ña kasa nani ún xa̱ꞌa̱ kua̱chi yóꞌo. Ta to̱ꞌon yóꞌo kúu ndiꞌi ña ndáto̱ꞌon i̱ xíꞌin ún vitin, tata. Ta va̱ꞌa ná koo ún”, káchí to̱ꞌon ña ni̱taa ta̱Claudio Lisias no̱o̱ tutu ña kua̱ꞌa̱n ndaꞌa̱ ta̱gobernador.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Ta saá natropa yóꞌo ki̱sa ndivi na ña xa̱ꞌnda chiño ta̱káꞌno no̱o̱ na, ta na̱kiꞌin na ta̱Pablo xíꞌin natáꞌan ra. Ta tá ki̱xaa̱ ku̱ñoó yóꞌo, ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ ndiꞌi na ñii ñoo ña na̱ní Antípatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Ta saá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta ndi̱kó natropa na xíka xáꞌá, kua̱noꞌo̱ na. Ta ta̱Pablo xíꞌin natáꞌan ra kua̱ꞌa̱n na xíꞌin natropa na yóso kuáyí nda̱ ñoo Cesarea.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Tá ni̱xaa̱ na ñoo Cesarea, ta natropa na̱taxi na ta̱Pablo ndaꞌa̱ ta̱gobernador, ta ta̱xi na ndaꞌa̱ ra tutu ña ni̱taa ta̱Claudio Lisias xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Ta ndi̱ꞌi ka̱ꞌvi ta̱gobernador tutu yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Pablo ndá ñoo ki̱xi ra. Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱gobernador xíꞌin ta̱Pablo, káchí ra saá:
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.